چهاردهم تیر ماه سالگرد به گروگان گرفته شدن چهار دیپلمات ایران بدست مزدوران رژیم صهیونیستی است .

يك عضو شوراي مركزي مجمع روحانيون مبارز در واكنش به اظهارات آيت‌الله جنتي در نماز جمعه تهران، با انتقاد شديد از وي ابراز عقيده كرد كه او در اثر كبر سن برخي از مسائل را فراموش كرده و در خطبه‌هاي نماز جمعه از حدود و وظايفش خارج شده است.

به گزارش ايسنا، حجت‌الاسلام‌والمسلمين علي‌اكبر محتشمي‌پور، رئيس ستاد انتخاباتي مهدي كروبي كه در جمع دانشجويان دانشگاه اروميه سخن مي‌گفت، در پاسخ به سؤالي درباره اظهارات جمعه گذشته دبير شوراي نگهبان خاطرنشان ساخت: كساني با نام اسلام با جامعه برخورد مي‌كنند و اين در حالي است كه ايشان يك عضو شوراي نگهبان است، نه بيش و نه كم، لذا به عنوان خطيب جمعه حق توهين به قضات و صدور حكم قضايي را ندارد.
وي افزود: هر كس در هر جايگاهي قرار مي‌گيرد داراي وظايفي است و بايد به آنها عمل كند، نماز جمعه نيز جايگاهي نيست كه كسي چنين مسائلي را مطرح كند.

محتشمي‌پور تصريح كرد: اين اقدام آقاي جنتي خروج از اين جايگاه است.
او برخي از اظهارنظرها را موجب خدشه‌دارشدن آبروي اسلام، مسلمين و عزت كشور خواند.
وي اضافه كرد: ما به عنوان يك مسلمان نبايد اجازه‌ دهيم چنين مباحثي را مطرح كنند و همه بايد اعتراض كنيم، ولي همگي خفه شده‌ايم.

اين عضو مجمع روحانيون مبارز در ادامه با اشاره به حضور احتمالي هاشمي رفسنجاني در عرصه انتخابات نهم رياست‌جمهوري اظهار داشت: تحليل‌هايي وجود دارد كه هاشمي در صورتي مي‌آيد كه يقين داشته باشد راي مرحله اول را از آن خود مي‌كند كه در اين صورت، رقباي وي بايد از صحنه خارج شوند، كه منطقي نيست.
وي ادامه داد: هاشمي در صورت ترديد در راي آوردن در مرحله اول ، تنها ممكن است با ريسك كردن در صحنه حاضر شود.

اين فعال سياسي همچنين با اعلام مواضع كروبي درباره كابينه احتمالي‌اش ، گفت: كروبي بحث دولت مقتدر را مطرح كرده و فردي نيست كه شعار بدهد، لذا به برنامه‌هايش انديشيده و با قاطعيت در چارچوب قانون پيش مي‌رود و با تعامل و مذاكره دولت مقتدر خود را بر سر كار مي‌آورد.
رئيس ستاد انتخاباتي كروبي در بخش ديگري از سخنان خود، در پاسخ به سؤالي در خصوص دلايل شركت در انتخابات گفت: اصولا انسان موجود مختاري است و در صورتي كه فضا براي انتخاب‌كردن وي مهياست بايد حضور يابد، در غيراين صورت در برابر خداوند، وجدان، عقل و نسل آينده مورد پرسش قرار مي‌گيرد.

اين عضو مجمع روحانيون مبارز در عين حال پيش‌بيني كرد: تنها 55 تا 65 درصد از واجدين شرايط در انتخابات آينده رياست‌جمهوري شركت كنند.
وي همچنين به مباحث اقنصادي پرداخت و گفت: 50 هزار توماني كه كروبي قول آن را به مردم داده است، تنها با نظام صحيح تامين اجتماعي و حذف سوبسيدهاي بيمه محقق مي‌شود.
وي افزود: همين حالا روزانه هزاران ميليارد يارانه و سوبسيد به كساني كه ثروتمند هستند پرداخت مي‌شود و نمونه آن بحث بنزين است، كروبي قصد دارد با حذف تنها يارانه بنزين اين مبلغ را به مردم پرداخت كند.

او در ادامه با ناكارآمد اعلام كردن تبليغات مطرح در جامعه عليه كروبي، خاطرنشان ساخت: برخي شايعات در خصوص كروبي، در دور چهارم مجلس نيز مشاهده شد و موجي از تبليغات را در پي داشت كه مقام معظم رهبري نيز از وي حمايت كرد.

رئيس ستاد انتخاباتي كروبي تصريح كرد: اگر مديريت قدرتمند ، سياست‌مدارانه و مدبرانه كروبي در مجلس ششم نبود، اين مجلس در همان شش ماهه اول تشكيل مختل مي‌شد و مجلس ديگري تشكيل مي‌دادند، اما كروبي با قدرت و هوشياري در برابر مخالفان و اقتدارگرايان ايستاد و چهار سال را پشت سر گذاشت.

محتشمي‌پور با اشاره به احتمال حضور هاشمي اظهار داشت: تنوع و تكثر كانديداها باعث مي‌شود ميزان قدرت انتخابات و اختيار از سوي مردم بالا رود كه هاشمي نيز از اين قاعده مستثني نيست.
وي در پاسخ به سؤالي درخصوص احتمال حضور مهندس موسوي در عرصه انتخابات آتي خاطرنشان ساخت: علي‌رغم اين‌كه مجمع روحانيون مبارز با ايشان ملاقات‌هايي ترتيب دادند و از ايشان براي حضور در انتخابات دعوت كردند، ولي مهندس موسوي از پذيرفتن كانديداتوري امتناع و اعلام كردند كه گروه‌ها به فكر كانديداتوري خود باشند.
وي اضافه كرد: اگر يكي از كانديداها جبهه اصلاحات به دور دوم راه يابد جبهه اصلاحات به طور كامل از وي حمايت مي‌كند.

او در پاسخ به سؤالي درخصوص ردصلاحيت‌ها نيز گفت: جبهه اصلاحات اصلا ردصلاحيت نمي‌خواهد كه اميدواري به اجماع مشاركت و سازمان مجاهدين با گروه‌هاي حامي كروبي داشته باشد و لذا اميدواريم انتخاباتي سالم و رقابتي در كشور برگزار شود.
رئيس ستاد انتخاباتي مهدي كروبي در بخش ديگري از اين نشست خبري با بيان اين‌كه كروبي تنها كسي است كه توانايي ادامه اصلاحات را دارد، افزود: اگر در ميان مديران و سياستمداران كسي باشد كه بتواند اصلاحات را ادامه دهد، آن شخص كروبي است؛ چرا كه وي پشتوانه 45 ساله مبارزه و حركت‌هاي انقلابي دارد و در زندگي سياسي خود نيز فردي قاطع است.

او درخصوص جو حاكم بر اصولگرايان نيز خاطرنشان ساخت: اختلافات جناح اصولگرا را بسيار جدي مي‌بينم ولي فكر نمي‌كنم وضعيت به همين منوال پيش برود.
وي افزود: تنها در صورتي مي‌توان به اجماع اصولگرايان اميدوار بود كه هاشمي به صحنه بيايد و جناح راست برخي كانديداها را حذف كند.

سپس خبرنگاري از محتشمي‌پور درخصوص موضع كروبي در قبال رابطه با آمريكا و رفراندوم پرسيد.
محتشمي‌پور گفت: طبق نظر امام (ره) رابطه بين ايران و هر كشوري بايد با احترام باشد و با هر كشوري مي‌توان ارتباط برقرار كرد الا رژيم غاصب اسراييل و در رابطه نيز رابطه گرگ و ميش از سوي هيچ‌كس پذيرفته نيست و بايد ديوار بي‌اعتمادي بين آمريكا و ايران از بين برود.
وي ادامه داد: رفراندوم نيز موضوعي قانوني است و حق مردم است كه درخصوص مسايل سرنوشت‌ساز خودشان نظر دهند و ما مريد نظر مردميم. لذا هركجا كه ملت تصميم بگيرد درخصوص مسايل مهم نظر بدهد مي‌توانند در رفراندوم شركت كنند.

راتزينگر قبل از انتخاب به مقام پاپ به سختي به مدافعان لزوم انطباق كليسا با روح و ضروريات زمان حمله كرد

سعيد حجاريان:

اصلاحات گفتمانی مرده است

قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) با ارسال نامه‌اي خطاب به مصطفي معين، كانديداي حزب مشاركت و سازمان مجاهدين انقلاب در انتخابات، از تلاش وي براي ايجاد خدشه در اصالت نامه حضرت امام درباره نهضت آزادي ابراز تاسف كرد.
حميد انصاري قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره)، با اشاره به مطالب نقل شده از مصطفي معين در مورد مطلب برخي مطبوعات روز پنجشنبه 25 فروردين در ارتباط با نامه‌ امام(ره) در مورد نهضت آزادي، نكاتي را خطاب به معين متذكر شد.
به گزارش خبرگزاري فارس مصطفي معين بيست و چهارم فروردين ماه در كرمانشاه نامه امام در مورد نهضت آزادي را مورد ترديد قرار داده بود.
در نامه‌ حميد انصاري خطاب به معين آمده است: «روز پنجشنبه 25 فروردين مطلبي از جنابعالي در برخي مطبوعات نقل شده است، بدين عبارت «به گزارش سايت خبري جبهه‌ مشاركت، معين در پاسخ به سوالي در رابطه با نامه امام در مورد نهضت آزادي گفت: در صورت فرض بر صحت اين نامه بايد گفت كه حدود بيست سال از زمان صدور آن گذشته است و نبايد با استناد به صدور يك نامه در دو دهه‌ پيش، كشور را از توان مديريتي و فكري اين نيروها محروم ساخت» درج اين سخنان و استقبال آن روزنامه با تيتر درشت و شرحي كه بر آن زده است و آن را « نقطه‌ اوج دفاع طيف راديكال جبهه‌ اصلاحات از حضور اپوزيسيون قانوني در سيستم مديريتي حكومت» تلقي كرده است، با توجه به خط مشي و راهي كه اين روزنامه‌ مدتها در پيش گرفته است چندان دور از انتظار نمي‌باشد، اما با شناختي كه از تعهد و آگاهيهاي شما نسبت به حقايق تاريخ انقلاب اسلامي دارم اظهار چنين سخني بسيار بعيد و غير منتظره مي‌نمايد.
قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) در نامه خود افزوده است: طبق روالي كه متاسفانه در برخي مطبوعات رايج مي‌باشد، احتمال تغيير سخنان شما وجود دارد اما از آنجا كه مطلب به صورتي كه نقل شد در روزنامه آمده است برخود وظيفه دانستم به عنوان كسي كه دقيقاً در جريان چگونگي صدور نامه مورد بحث و ادعاهاي بي پايه خطي كه بارها كوشيده است اصالت نامه‌ امام(ره) را زير سوال ببرد، قرار داشته‌ام نكاتي چند را متذكر مي‌شوم:
1ـ بيان واژه ترديد انگيز «بر فرض صحت» در اظهارات جنابعالي ـ آنگونه كه روزنامه نقل كرده استـ در مورد نامه‌ قطعي الصدور حضرت امام خميني(ره) خطاب به وزير كشور ( وقت) در موضوع نهضت آزادي با چه انگيزه و در چه معنايي به كار رفته است؟ جنابعالي واقفيد كه پيش از اين و در زمان شروع زمزمه‌ي ترديدافكني نسبت به اصالت اين نامه از سوي جريان سياسي مذكور، مرجع قانوني و تعيين شده از سوي حضرت امام(ره) و مجلس شوراي اسلامي رسماً نظر خودش را درباره‌ي اصالت وخدشه ناپذيري اين سند مهم از آثار امام خميني(ره) به آگاهي عموم و نهادهاي نظام رسانيده است.
براي مزيد اطلاع جنابعالي عرض مي‌كنم كه خوشبختانه نسخه‌ خطي اصل نامه مذكور كه عين آن در مجموعه‌ آثار امام خميني (صحيفه امام) منتشر گرديده است، در آرشيو دستخط‌هاي حضرت امام(ره) در مؤسسه‌ تنظيم و نشر آثار ايشان موجود مي‌باشد.
يادآور مي‌شوم چنانكه قبلاً در اطلاعيه‌ مؤسسه‌ ياد شده اعلام گرديده، آنچه كه در نامه حضرت امام(ره) در بيان ماهيت جريان سياسي موصوف آمده است مضمون و با عين همان مواضعي است كه در پيام منشور روحانيت، وصيتنامه و دهها سخنراني و ديگر پيامهاي امام(ره) منعكس مي‌باشد؛ آيا در اصالت اين اسناد و آثار نيز ترديد وجود دارد؟!
انصاري خطاب به اين مشاور رئيس جمهور با بيان اينكه «جناب آقاي دكتر معين در صحت و قطعيت صدور و اصالت خط و امضاي نامه هيچگونه ترديدي نيست»، افزوده است: اگر اعلام نظر صريح مرجع قانوني در اين رابطه و نظر به محاكم و مراجع قانوني براي شما كافي نمي‌باشد، مخاطب نامه‌ حضرت امام(ره) كه اتفاقا از چهره‌هاي برجسته‌ي اصلاحات و از ياران مورد اعتماد امام(ره) و از دوستان جنابعالي مي‌باشند در قيد حياتند، مي‌توانيد از ايشان استفسار فرماييد.
قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) در بخش ديگري از نامه خود از معين پرسيده است: به راستي آيا ارزش رقابتهاي انتخاباتي، حتي در صورت موفقيت نيز، همسنگ پيامدهاي سوء چنين اظهار نظرهايي مي‌باشد؟ مخدوش معرفي كردن راه طي شده و ايجاد ترديد در صحت و سنديت آثار و اسناد مهم تاريخ انقلاب و امام(ره) به سود كيست؟!
در ادامه اين نامه خطاب به وزير سابق علوم آمده است: در روزنامه از قول شما نقل شده كه گفته‌ايد «در صورت فرض بر صحت اين نامه بايد گفت كه حدود بيست سال از زمان صدور آن نامه گذشته است و نبايد با استناد به صدور يك نامه در دو دهه‌ پيش ...» به راستي جناب آقاي دكتر معين آيا در منطق جنابعالي گذشت يك يا دو حتي دهها دهه از صدور يك نامه و يك سند مهم به معناي پايان سنديت و صحت آن مي‌باشد ؟! آيا گذر زمان حقيقت و واقعيت را وارونه مي‌كند؟!
جناب آقاي دكتر معين، شرايطي كه اكنون جنابعالي و ديگر كانديداها در آن براي جلب آراء مردم و تصدي كرسي رياست جمهوري ايران به رقابت برخاسته‌ايد محصول انقلاب و نظامي است كه اساس پيدايش، پيروزي و استقرار اركانش وابسته به روشنگري‌ها، دست‌خط‌ها، مواضع و احكام همان كسي است كه متاسفانه امروز ـ ناخواسته ـ نامه و مواضعش را مربوط به دو دهه‌ قبل مي‌دانيد!
انصاري در ادامه نامه خود مي‌نويسد: جناب آقاي دكتر معين، آنچه كه اينجانب از مجموعه‌ رويكردها و تمايلات و مطالبات اكثريت قاطع ملت بزرگ ايران دريافته‌ام، اينست كه داوري اين مردم آگاه و بزرگوار نسبت به درستي و اصالت و استحكام انديشه و راه مواضع امام خميني نه تنها گذر زمان تاثير منفي ننهاده است بلكه هر چه زمان به پيش مي‌رود، حقانيت و اصالت خط امام(ره) جلوه‌ بيشتري در ذهن و ضمير مردم ايران مي‌يابد. مطمئن باشيد كه پيروان بيشمار امام خميني(ره) نصايح، مواضع و هشدارهاي آگاه بخش و دلسوزانه معمار انقلاب اسلامي را منشور همبستگي و راهنماي عمل خويش و شاخص سنجش درستي مسير انقلاب، نظام و مواضع افراد مي‌دانند و هيچگاه از امثال جنابعالي كه خود در زمره مدافعان خط امام بوده‌ايد و از رهگذر همين پيوند سالها در سنگرها و پست‌هاي مهم براي تحقق آرمان‌هاي امام(ره) و خدمت به مردم زحمت كشيده‌ايد انتظار ندارند كه به خاطر التهابات زودگذر فضاي انتخاباتي درباره‌ مرجع و سند هويت نظامي كه بدان وابسته‌ايد اينگونه اظهار نظر بفرماييد.
قائم مقام مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خميني(ره) مي‌افزايد: آقاي دكتر معين جنابعالي بهتر از بنده مي‌دانيد جرياني كه مركز ثقل حمايت از نامزدي شما در انتخابات مي‌باشد، هويت و موجوديت سياسي خويش و شناسنامه‌اش مديون شعار و عنوان فراموش ناشدني «پيرو خط امام» است و به حمدالله هنوز نيز اعلام وفاداري به راه امام(ره) و ضرورت تحقق آرمان‌هاي امام(ره) و بازگشت به صداقت و اصالت آن دوران را شعار خويش مي‌داند.
جناب آقاي معين، صرف نظر از عدم انطباق اظهارات مذكور با واقعيت، و آثار سوء دراز مدت اين گونه اظهار نظرها، اگر صرفاً از منظر سياست و مسائل انتخاباتي و محاسبه فايده و هزينه اينگونه موضعگيرهاي انتخاباتي در جامعه ايران، به موضوع بنگريم به نظر اينجانب شرايط 25 سال گذشته و به خصوص واقعيت‌هايي كه در عرصه انتخاب‌هاي اخير از رويكرد مردم ايران رخ نموده گواه آن است كه وزن و جايگاه گروه و جرياني كه نامه‌ امام(ره) درباره‌ آنها نوشته شده است، كم مقدارتر از آنيست كه براي به دست آوردن آراي جمعيتي بس اندك، كه راهي ديگر مي‌پيمايند، خود را از آراء و دامن گرم و با صفاي اكثريبت مردمي كه درس استقلال، سربلندي و آزادي و انقلاب را از امامشان آموخته‌اند و براي نيل به آرمانهايش و سرافرازي ايران اسلامي هزاران فرزند و عزيز خويش را تقديم كرده‌اند، محروم سازيد.
در خاتمه، توفيق جنابعالي و ديگر كانديداهايي كه در اين شرايط دشوار براي ايجاد شور مشاركت هر چه بيشتر مردم در حساسترين موضوع مربوط به سرنوشت كشورشان، پيشقدم شده‌ايد، آرزوي موفقيت و سربلندي دارم.

بهروز افخمي ـ گفت‌وگو با شيخ مهدى كروبى بيش از چهار ساعت طول كشيد و از مسائل خصوصى و خانوادگى تا نظريات فرهنگى و حتى علاقه ايشان به فوتبال و ذوق و توجه شخصى به گردش و مسافرت و نقشه‌هايى كه براى توسعه توريسم و صنعت گردشگرى دارند جنبه‌هاى مختلف و متفاوتى را در بر گرفت. آنچه در اين شماره شرق مي‌خوانيد بخش گزيده‌اي از آن گفت‌وگو است كه بيشتر شامل ديدگاه‌هاى سياسى و اقتصادى است و زير نظر خود ايشان تدوين و تنظيم شده است. همان طور كه پيش از اين گفته ام آقاى كروبى آدم تودار و مصلحت انديشى است كه دعواهايش را پشت پرده انجام مي‌دهد و بى پرده حرف زدن را دوست ندارد. گرفتارى بزرگ من در هنگام انجام اين گفت‌وگو و تدوين گزيده‌اي كه مي‌خوانيد اين بود كه او را متقاعد كنم حرف‌هايش را بزند و گوشه و كنار آنها را نتراشد. با اين حال نكات بسيار مهمى گفته شد و بعد به دستور ايشان حذف شد و مي‌دانم كه نكات بسيار مهم ديگرى هم بود كه اصلاً به زبان نيامد. كروبى به آسانى حرف نمى‌زند اما اگر به قدرت برسد مرد عمل است.

• آقاى كروبى! بفرماييد به نظر خودتان تفاوت‌ها و شباهت ‌هاى شما با دو رئيس جمهور قبلى يعنى آقاى رفسنجانى و آقاى خاتمى چيست؟
سوال غيرمنتظره‌اي است. حالا چرا فقط با اين دو نفر؟
• چون پيش از اين دو نفر، رياست جمهورى شأن اجرايى نداشت اما بعد از حذف پست نخست وزير رياست كابينه به عهده رئيس جمهور افتاد و در دوران رياست جمهورى آقايان رفسنجانى و خاتمى مقام رياست جمهورى اهميت اجرايى پيدا كرد. در ضمن اين دو رئيس جمهور تفاوت‌ها و اختلاف سليقه‌هاى زيادى در مورد مسائل اساسى و نحوه اداره مملكت باهم داشتند حالا من به عنوان يك رأي دهنده مي‌خواهم بدانم شما به كدام يك از اين دو نفر بيشتر شباهت داريد يا چه تفاوت‌هايى بين آنها و خودتان قائل هستيد؟
بله. اول اينكه هر سه نفر ما آخوند هستيم و خصلت‌هاى خوب و بد آخوندى را به كم و زياد داريم دوم اينكه هر سه نفر وابستگى و علاقه فراوان به حضرت امام داشته‌ايم و داريم و كم وبيش افتخار شاگردى ايشان را هم داشته ايم. امام خمينى الگوى فكرى و عملى ما بوده‌اند اما اين كه چقدر موفق بوده‌ايم كه به ايشان اقتدا كنيم و شبيه بشويم البته موضوعى است كه محل بحث و تامل است. سوم اينكه هر سه نفر ما تجربه مديريت اجرايى داشته‌ايم البته آقاى خاتمى پيش از رياست جمهورى در مديريت كلان كم تجربه‌تر بود. اما الان ديگر يك مدير متخصص و مسلط به مسائل كلان مملكت به حساب مي‌آيد. گذشته از اين آقاى خاتمى شأن روشنفكرانه دارد و آدمى باذوق، اهل ادب و اهل نظر است و از اين نظر يك ويژگى دارد كه ما نداريم.
•اگر صلا ح مي‌دانيد درباره تفاوت‌هايى كه با آقاى رفسنجانى داريد كمى بيشتر توضيح بدهيد.
تفاوت من با ايشان بيشتر به عقايد و نظرياتى كه درباره سياست‌هاى كلى و كلان اداره مملكت داريم مربوط مي‌شود وگرنه همان طور كه اشاره كردم من ايشان را مدير قابل و با تجربه‌اي مي‌دانم كه مسايل و مشكلا ت كلا ن مملكت را مي‌شناسد و يك متخصص رده بالا به حساب مي‌آيد.
•خب درباره تفاوت‌هايى كه در زمينه سياست‌هاى كلى و كلان با آقاى رفسنجانى داريد بفرماييد.
نمى‌دانم چه اصطلاحى را بايد به كار ببرم كه به كسى برنخورد. هر دو نفر ما خودمان را اصلاح‌طلب مي‌دانيم بنابراين بايد بگويم كه من به نظر خودم بيشتر به چپ گرايش دارم.
•خب اين گرايش به چپ يعنى چه؟
به طور كلى يعنى گرايش به سياست‌ها و برنامه ريزى‌هايى كه تامين اجتماعى و فراهم كردن حداقل امكانات براى زندگى همه مردم را در اولويت قرار مي‌دهد. تامين اجتماعى يعنى حمايت از كسانى كه دستمزدهاى پايين مي‌گيرند يا بيكارند. حمايت از زنان و مردان جوانى كه امكانات خانوادگى ندارند و به جاى رفتن به دانشگاه يا كشف ذوق و استعداد و توانايى‌هايى واقعى خودشان مجبور مي‌شوند به مشاغل كاذب يا كارهاى خلا ف تن بدهند. گرايش به چپ و تامين اجتماعى يعنى اين كه امكانات حداقلى را براى زندگى همه ايرانيان فراهم كنيم و بعد دنبال رشد و رونق اقتصادى برويم يعنى گرايش به چپ تامين اجتماعى را مقدمه لازم رشد و رونق مي‌داند در حالى كه گرايش به راست يعنى كه بايد به سرعت دنبال رشد و رونق اقتصادى برويم و اميدوار باشيم كه رشد اقتصادى خود به خود باعث تامين شرايط حداقلى براى همه مردم بشود. خلا صه وقتى مي‌گويم گرايش به چپ دارم منظورم اين است كه سياست‌هاى قاطع و برنامه ريزى‌هاى جدى در زمينه تامين اجتماعى محور جهت‌گيرى‌هاى من است.
•حالا مختصرى هم درباره اختلاف‌ها و تفاوت‌هايى كه با آقاى خاتمى داريد بگويد؟
با آقاى خاتمى اختلاف اصولى نداريم. در واقع من و او وابسته به يك تشكيلات سياسى هستيم. البته روش و شيوه مديريت اجرايى من با او تفاوت‌هايى عملى دارد. اما در عقايد و تمايلا ت سياسى اصولى خيلى به هم شباهت داريم. من هم مثل خاتمى به افكار مردم و آراء عمومى اهميت زياد مي‌دهم و عقيده دارم كه حكومت بايد از خواست و نظر اكثريت مردم تبعيت كند. حكومت نبايد به مردم مثل بچه‌ها نگاه كند و نبايد نقش آقابالا سر و قيم را براى آنها بازى كند. يعنى دوره اين كارها گذشته و چشم و گوش مردم باز شده است. سانسور و بگير و ببند هم تاثيرى ندارد. بنابراين بايد به نظر مردم حتى اگر اشتباه كنند تن در داد و به خواست اكثريت عمل كرد.
•حتى اگر اكثريت اشتباه كنند؟
بله. حتى اگر اشتباه كنند. مگر اين كه مخالف مقدسات باشد كه آن هم در كشور ما اتفاق نمى افتد. در سياست‌هاى داخلى و خارجى و مسايل اجرايى و اداره امور مملكت بايد به خواست مردم عمل شود حتى اگر اشتباه كنند. بگذريم از اين كه تجربه نشان داده مردم كم‌تر از مسئولا ن و سياستمداران اشتباه مي‌كنند. سياستمداران هميشه نگران اشتباهات و خطاهاى مردم هستند اما خودشان بيش از مردم خطا مي‌كنند. به هر حال بايد بگذاريم مردم در اداره امور شريك باشند و حتى اشتباه كنند تا تجربه پيدا كنند و شخصيت سياسى و اجتماعى آنها پخته شود. اين سنت پيغمبر ما(ص) بوده است و اين روزها به آن مي‌گويند تمرين دموكراسى.
•ببخشيد اگر ممكن است در اين مورد يك مثال واضح بزنيد تا روشن بشويم.
مثلاً در مورد برقرارى رابطه با آمريكا، به نظر من اكثريت مردم در حال حاضر فكر مي‌كنند كه عادى‌سازى رابطه و مناسبات سياسى با آمريكا به نفع ايران است و باعث رونق اقتصادى و رفاه عمومى مي‌شود و خلاصه خيلى از مشكلات را از ميان برمي‌دارد. البته من آمار دقيق و قطعى ندارم اما تخمين شخص خودم اين است كه بيش از پنجاه درصد مردم نسبت به عادى سازى رابطه با آمريكا خوشبين و با آن موافق هستند.
•و شما فكر مي‌كنيد كه اكثريت در اين مورد اشتباه مي‌كنند؟
فكر مي‌كنم زيادى خوشبين هستند. وضعيت افغانستان و عراق نشان مي‌دهد كه خوش‌بينى دليلى ندارد. حتى پاكستان كه بعد از يازده سپتامبر روابط تيره اش با آمريكا را به روابط حسنه تبديل كرد و پول خوبى هم گرفت وضع بهترى پيدا نكرده است. با اين حال فكر مي‌كنم بايد آماده باشيم كه به خواست اكثريت مردم عمل كنيم يعنى دنبال مذاكره و عادى سازى روابط با آمريكا باشيم و در عين حال به مردم بگوييم كه نبايد از اين ارتباط انتظارات زيادى داشته باشند.
•شايد اكثريت آن قدرها هم خوش خيال نباشند. من فكر مي‌كنم مردم حال و حوصله يك جنگ جديد و بى معنا را ندارند و مي‌گويند بهتر است با شاخ گاوبازى نكنيم.
بله. من هم قبول دارم كه دولت بوش دنبال بهانه است تا با ايران جنگ راه بيندازد در واقع او ماموريت دارد كه جنگ‌هايى برپا كند تا اقتصاد آمريكا از حالت ركود خارج شود و به رونق برسد. اين گنده‌گويى‌ها در باره صدور دموكراسى يا تغيير نقشه خاورميانه هم فقط حرف زيادى است براى گول زدن عوام در آمريكا تا بچه‌هايشان را به جنگ‌هايى در آن طرف دنيا بفرستند.
•بالا خره قبول داريد كه بايد از برخورد با آمريكا اجتناب كنيم؟
بله. به عقيده من حكومت فعلى آمريكا به دليل ركود اقتصادى ناچار است جنگ برپا كند. اگر جنگ در عراق كفايت نكند آنها مجبورند جنگ ديگرى را هم شروع كنند و همان طور كه شما گفتيد اين جنگ بى معنايى است كه نسخه اش را افسردگى اقتصاد آمريكا پيچيده است. البته در هفته‌هاى اخير خبر مي‌رسد كه وضع اقتصاد آمريكا بهتر شده و نرخ بهره بالا رفته است. شايد اقتصاديون آمريكا به بوش گفته باشند كه جنگ ديگرى لا زم نيست چون اخيراً لحن حكومت او در باره ايران عوض شده و به اصطلا ح يكى به نعل و يكى به ميخ مي‌زند.
•خب برگرديم بر سر تفاوت‌هاى شما - داشتيد مي‌گفتيد كه بيشتر اهل عمل هستيد.
اين مسئله بايد كمى تشريح بشود. ببينيد هر كس كه به عنوان مدير ارشد در حكومت ايران كار كرده و تجربه پيدا كرده و با ساختار و خصوصيات سازمانى دولت ايران آشنا شده مي‌داند كه سيستم دولتى در ايران خيلى تنبل است و كند عمل مي‌كند يا اصلا عمل نمى كند. يعنى تصميماتى در سطح بالا گرفته مي‌شود اما در جريان اجرا تحليل مي‌رود و كم تاثير مي‌شود يا اصلا به عمل در نمى آيد. حالا شايد در خيلى از كشورهاى ديگر هم وضع كم و بيش همين طور باشد. من در جاهاى ديگر مديريت نكرده ام اما تا آنجا كه مي‌دانم مسئله تنبلى و كندى سازمان‌هاى بسيار بزرگ يك مشكل بنيادى و عمومى است و در سطح دانشگاه و درس مديريت بحث مي‌شود. به هر حال در ايران مديران ارشد و كسانى كه با تصميم گيرى ‌هاى كلا ن سروكار دارند مي‌دانند كه مديريت كلا ن ده درصدش تصميم گرفتن و تعيين هدف است و نود درصدش پيگيرى است، يعنى فراهم كردن مقدمات، شناختن موانع و نيروهاى مخالف، متقاعد كردن مخالفين، برداشتن يا دور زدن موانع و تعقيب كردن و پافشارى كردن و خسته نشدن تا رسيدن به نتيجه واقعى است. چه بسا تصميمات درست و دوران ساز كه در سال‌هاى گذشته به ذهن اداره كنندگان مملكت رسيد و حتى به صورت مصوبه و قانون در آمد اما اجرايى نشد چون پيگيرى نشد و موانع و مخالفت‌ها شناخته نشد و مذاكره و پافشارى و سماجت لازم براى عملى شدن آن تصميم‌ها صورت نگرفت. وقتى مي‌گويم من اهل عمل هستم يعنى به اقتضاى روحيه و تجربه بيست و چندساله‌اي كه در كار مديريت كلان دارم ياد گرفته‌ام كه هميشه قبل از برداشتن يك قدم جاى پايم را سفت كنم تا ليز نخورم و عقب نشينى نكنم. اهل عمل هستم يعنى وقتى قرار شد كارى را بكنم همه راه‌ها و موانع را در نظر مي‌گيرم و همه راه‌هاى فرعى و شانس‌ها را هم امتحان مي‌كنم. مخالفين احتمالى را كه مي‌توانند كارشكنى كنند شناسايى مي‌كنم، با بزرگ ترهايشان مذاكره مي‌كنم. ممكن است ساعت‌ها پاى تلفن چانه بزنم يا به ملا قات بعضى‌هايشان بروم و دلشان را به دست بياورم خيلى هم تكبر ندارم يعنى بيشتر به نتيجه فكر مي‌كنم نه به حفظ شان و موقعيت خودم.پيش آمده كه بعضى‌ها را آنقدر تحويل گرفته ام كه خودشان هم تعجب كرده‌اند. اما اجازه بدهيد بيشتر از اين شگرد‌هاى خودم را لو ندهم. خلاصه مطلب اين است كه پيگيرى كردن، پافشارى و سماجت و خسته نشدن از تعقيب يك تصميم تا جايى كه ممكن است با حفظ مسالمت و آرامش يك خصلتى است كه من دارم. اما يك خصلت ديگر هم دارم كه شايد خوب نباشد و آن اينكه وقتى چاره‌اي باقى نماند و بنا شد برخورد كنم و قاطعيت به خرج بدهم اهل عقب نشينى نيستم و سازش نمى كنم حالا هرچه مي‌خواهد بشود. اهل دعوا نيستم، اما اگر كارم به دعوا كشيد كوتاه نمى‌ايم حتى اگر همه عقب بكشند و تنهايم بگذارند.

•در دوران رياست مجلس ديده‌ام كه وقتى پاش بيفتد اهل دعوا هم هستيد. مثلا در ماجراى حكم اعدام آقاجرى و دستگيرى لقمانيان يا در جريان تصويب سومين بودجه مي‌دانم كه در مجمع تشخيص مصلحت تند برخورد كرديد و بعضى‌ها را حيرت زده كرديد.
بله. بعضى‌ها كه با من سابقه نداشتند و خيال مي‌كردند خيلى آرام و اهل سازش هستم، جا خورده بودند.
•به هر حال در مقام رئيس‌جمهور قضيه طور ديگرى مي‌شود. افراد و گروه‌هاى مختلف با منافع كلان اقتصادى و سياسى جلوى شما درمى‌آيند و اغلب زير بار مذاكره و چانه‌زنى هم نمى‌روند. مثلا با همين مجلس هفتم چطور مي‌خواهيد كنار بياييد. به نظر مي‌رسد بخش بزرگى از اين مجلس استعدادى براى مذاكره و چانه زنى ندارد، بنابراين احتمالا كارتان به دعوا مي‌كشد.
اين طور حرف نزنيد بالاخره آنها نماينده مجلس هستند.
•اما اين نمايندگان با رأي كمتر از يك چهارم مردم انتخاب شده‌اند. شما مي‌دانيد كه نزديك به نصف رأي دهندگان اصلا در انتخابات شركت نكردند و اغلب كسانى كه رأي دادند، چون به حال خود رها شده و بلاتكليف مانده بودند، پراكنده شدند و پراكنده رأي دادند. در نتيجه يك اقليت سازمان دهى شده اكثريت كرسى‌هاى مجلس را به دست گرفت.
اين حرف‌ها را به كسانى بگوييد كه مردم را بلاتكليف گذاشتند يا مايوس كردند نااميدى و پراكندگى اكثريت رأي دهندگان كه تقصير نمايندگان فعلى نيست. اين نمايندگان چه نماينده اكثريت باشند و چه اقليت، به هر حال تا سه سال ديگر قوه مقننه را در اختيار دارند و قوانينى را مي‌نويسند كه سرنوشت بودجه و ساير برنامه‌هاى جارى و اجرايى را تعيين مي‌كند. البته حق خيلى‌ها در جريان رد صلاحيت تضييع شد، اما اين اختيارات قانونى مجلس را كاهش نمى دهد و قوانين و مصوبات آن را از رسميت نمى اندازد.
•پس خيال داريد با آنها راه بياييد؟
معلوم است. شما ظاهرا از دعوا خوشتان مي‌آيد. آنها بيشتر از ۲۰۰ نفر هستند و اصلا ح طلب‌هاى مجلس شصت هفتاد نفر بيشتر نيستند. اگر ما به قصد دعوا به مجلس برويم، معلوم است كه كتك مي‌خوريم، اما از شوخى گذشته دعواى ميان قوه مجريه و قوه مقننه هيچ معنايى ندارد و به جايى جز فلج شدن كشور نمى رسد. من خيال دارم كار كنم و سروصورتى به اوضاع بدهم و حقوق و آزادى‌هاى قانونى را حفاظت كنم و امنيت و رفاه و آسايش و ثروت را بيشتر كنم. اين كارها با جنگ و دعوا جور درنمى آيد. حداكثر برخورد من با مجلس اين است كه اگر در مقابل برنامه‌هاى دولت ايستادند و كارشكنى كردند موضوع را با مردم درميان بگذارم و از مردم بخواهم كه در انتخابات بعدى تكليف را روشن كنند.
• اين طورى بايد سه سال ديگر منتظر بمانيم تا مجلس با دولت هماهنگ شود بعد ببينيم آيا كارى صورت مي‌گيرد يا نه؟
هر برنامه اصلا حى عميق و همه جانبه مدتى مقدمه چينى و زمينه‌سازى لازم دارد. هيچ كس انتظار ندارد كه شش ماه بعد از انتخاب رئيس جمهور جديد مملكت گلستان شود. هر برنامه اصلاحى زمان مي‌برد. برنامه‌هايى كه من در نظر دارم، مرحله به مرحله و تدريجى است و اولين آثار آن قبل از يك سال ظاهر نمى‌شود.
•فرموديد محور برنامه‌هايتان تامين اجتماعى است. ممكن است بيشتر توضيح بدهيد؟
برنامه‌اي كه در نظر داريم خيلى ساده و عملى و فراگير است. مي‌خواهيم به همه كسانى كه به هجده سالگى مي‌رسند يك حقوق ماهيانه بدهيم كه نيازهاى اوليه را برآورده كند. يعنى يك مستمرى ثابت براى همه ايرانيان بالاى هجده سال برقرار كنيم. اين مستمرى يا كمك هزينه تامين اجتماعى هر ماه پنجاه هزار تومان خواهد بود و به همه از زن و مرد و شاغل و بيكار و بازنشسته و خانه‌دار پرداخت خواهد شد.
•ماهيانه پنجاه هزار تومان براى هر ايرانى بالاى هجده سال؟ اين برنامه بزرگى به نظر مي‌رسد. حساب همه جايش را كرده‌ايد؟
آنقدرها كه به نظر مي‌رسد، بزرگ نيست. درواقع برنامه كوپنى كردن ارزاق در دوران مهندس موسوى با قيمت‌هاى آن زمان هزينه بيشترى داشت و سهم بزرگترى را در بودجه به خودش اختصاص مي‌داد. مهم اين است كه قدرت خريد اين پول را حفظ كنيم و نگذاريم تورم زياد ايجاد كند. البته مقدماتى هم دارد كه يكى دو سال طول مي‌كشد. يكى اينكه بايد براى هر ايرانى بالاى ۱۸ سال كارت هوشمندى صادر كنيم كه بتواند با آن از بانك يا عابربانك ماهيانه مستمرى بگيرد. ديگر اينكه بايد همه ماشين‌هاى شخصى كهنه و پرمصرف را از صاحبانشان بخريم و اوراق كنيم و به جايش يك ماشين جديد و كم مصرف به آنها بفروشيم. اين كار باعث صرفه جويى در واردات بنزين مي‌شود و درآمد ارزى ناشى از آن يكى از منابع تأمين‌ اعتبار براى پرداخت آن مستمرى ماهيانه كه گفتيم خواهد بود.
•فروش اين ماشين‌ها اجبارى است يا اختيارى؟
اختيارى است. هر كس خواست سه ميليون تومان مي‌گيرد و ماشينش را اوراق مي‌كنيم، يك تسهيلات بانكى هم قائل مي‌شويم كه بتوانند وامى با اقساط مختصر بگيرند و يك اتومبيل جديد و كم مصرف خريدارى كنند. با قيمت‌هاى فعلى نفت و بنزين اجراى اين طرح براى دولت نه تنها ضرر ندارد بلكه سود زيادى هم ايجاد مي‌كند.
•چه جورى حساب كرده‌ايد.
حسابش خيلى ساده و سرانگشتى است. الان براى هر ليتر بنزين كه وارد مي‌كنيم بيشتر از نيم دلار پول مي‌دهيم و هر ماشين خارج از رده كه با يك ماشين استاندارد تعويض شود به طور متوسط باعث روزانه ده ليتر صرفه جويى در مصرف بنزين مي‌شود يعنى حداقل روزى پنج دلار در كيسه دولت مي‌ماند. بنابراين سه ميليون تومان كه بابت خريدارى و اوراق كردن هر ماشين مي‌دهيم از طريق صرفه جويى ارزى در يك سال و نيم جبران مي‌شود و از آن به بعد تا هر وقت كه اين ماشين قرار بوده بماند و بنزين حرام كند مابه التفاوت مصرف آن منفعت به حساب مي‌آيد. من اميدوارم بتوانيم اين كار را با حداكثر سرعت يعنى با اوراق كردن سالى پانصدهزار دستگاه ماشين كهنه انجام بدهيم.
•يعنى مي‌خواهيد در عرض سه سال همه ماشين‌هاى كهنه را اوراق كنيد؟
چرا كه نه؟ اين ماشين‌ها درآمدهاى نفتى را تلف مي‌كنند، هوا را آلوده مي‌كنند و باعث تصادف و مرگ ومير مي‌شوند. اغلب آنها حتى يك كمربند ايمنى سالم ندارند و بدنه پوسيده شان در تصادف هيچ مقاومت نمى كند. مي‌دانيد تلفات حوادث رانندگى در ايران به سالى سى هزار نفر رسيده كه از كشته‌هاى ساليانه جنگ تحميلى بيشتر است. جنگ در طول هشت سال كمتر از دويست هزار نفر شهيد داشت يعنى كمتر از سالى بيست وپنج هزار نفر.
•ببخشيد اگر اين طرح اين قدر خوب است و به اين روشنى به نفع همه تمام مي‌شود چرا قبل از اين به فكر كسى نرسيده بود؟
اتفاقاً رسيده بود. يادتان هست كه در مجلس ششم گروهى از نمايندگان طرحى آورده بودند كه كليات آن همين بود؟ البته با احتياط برخورد كرده بودند و براى خريد صدهزار دستگاه ماشين طرح داده بودند. اين رقم سه ميليون تومان كه براى خريد هر ماشين در نظر گرفته شده توى طرح همان نمايندگان بود و هنوز هم رقم مناسبى است.
•اما آن طرح رأي نياورد و رد شد؟
بله با اختلاف چند رأي رد شد.
•به نظر شما چرا رأي نياورد؟
خب آن زمان اوضاع قيمت جهانى نفت و بنزين خيلى فرق مي‌كرد. آن زمان هر ليتر بنزين وارداتى را كمتر از بيست وپنج سنت مي‌خريديم يعنى سه ميليون تومان كه بابت اوراق كردن هر ماشين بايد مي‌داديم بيشتر از سه سال طول مي‌كشيد تا جبران شود اما حتى در آن شرايط هم من فكر مي‌كردم كه طرح خوبى است و با آن موافق بودم.
•حالا از كجا مي‌دانيد كه قيمت بنزين وارداتى در همين سطح مي‌ماند و ارزان نمى‌شود.
كارشناسان مي‌گويند كه بايد نفت ارزان را فراموش كرد. قيمت نفت نه تنها پايين نمى‌آيد بلكه بالاتر هم خواهد رفت. تخمين‌هاى كارشناسان براى قيمت نفت در دو سه سال آينده بين هشتاد تا صد دلار در هر بشكه است. در حقيقت كشور ايران در حال حاضر در آستانه يك فرصت تاريخى قرار گرفته است. براى اولين بار در تاريخ بعد از انقلاب اسلامى چشم انداز يك درآمد كلان ارزى وجود دارد. جنگ هم نداريم و اگر عاقل باشيم و از اين فرصت خوب استفاده كنيم مي‌توانيم پايه‌هاى يك تحول اقتصادى و اجتماعى واقعى را پى ريزى كنيم و به اميد خدا در راه رشد و رونق و ثروتمند شدن همه مردم قدم برداريم. در طول سال‌هاى بعد از انقلاب هيچ وقت چنين فرصتى پيش نيامده بود. يا قيمت نفت خيلى پايين بود، يا جنگ داشتيم و يا هر دو!
•اين برنامه پرداخت ماهيانه پنجاه هزار تومان به همه ايرانيان بالاى هجده سال شبيه برنامه‌اي است كه در بعضى از كشورهاى عربى نفت خيز برقرار است و دولت به مردم حقوق ثابتى به عنوان سهم نفت پرداخت مي‌كند.
بله. در واقع تقسيم بخشى از درآمد نفتى ميان مردم است. البته چون ايران كشور پرجمعيتى است و چهل و چند ميليون نفر جمعيت بالاى هجده سال دارد پولى كه مي‌توانيم بدهيم زياد نيست اما فكر مي‌كنم مي‌تواند مشكلات اقشار متوسط و كم درآمد را تا حدودى كاهش بدهد و مخصوصاً براى جوانان و بيكاران مشكل گشاست.
•با اين حال فكر مي‌كنم برنامه بزرگى است و مي‌تواند تحول اساسى در زندگى اغلب مردم ايجاد كند.
شايد قدم اول باشد از يك برنامه واقعاً بزرگ كه آرزوى مقام رهبرى هم هست و بارها اعلام كرده‌اند كه حكومت را بدون استفاده از درآمد نفت و فقط با استفاده از ماليات اداره كنيم و پول نفت را فقط در راه رفع محروميت و تامين شرايط رشد و پيشرفت همه مردم به كار بگيريم. روزى كه دولت آنقدر كوچك و كارآمد شود كه از پول نفت هيچ خرج نكند و درآمد نفت فقط صرف بهروزى و رفاه ملت بشود مي‌شود گفت برنامه واقعاً بزرگى تحقق پيدا كرده است.
•يعنى آرزوى شما و مقام رهبرى اين است كه يك روز تمام درآمد نفتى بين مردم تقسيم شود؟
نمى دانم نظر رهبرى دقيقاً همين است يا نه. اما من موافقم كه حتى تمام درآمد نفتى بين مردم تقسيم شود و هزينه‌هاى دولت فقط از راه افزايش بهره ورى و ظرفيت‌هاى مالياتى تامين شود. البته اين كار فعلاً ممكن نيست. دولت همان طور به پول نفت نياز دارد كه طفل شيرخوار، به شير مادر وابسته است.
•اگر ممكن بود آيا موجب فساد نمى شد؟ اگر تمام درآمد نفت بين مردم تقسيم مي‌شد آيا باعث تنبلى و بى مسئوليتى و بى ارادگى مردم نمى شد.
اين بى اعتمادى و سوءظن نسبت به مردم ريشه همه ديكتاتورى‌هاست. از كجا مي‌دانيد كه مردم تنبل مي‌شدند؟ فعلاً كه دولت تنبل است و شايد يكى از علت‌هاى بزرگ تنبلى‌اش همين وابستگى و اتكا به پول نفت باشد. يعنى تجربه نشان داده كه دولت در تبديل كردن درآمد نفت به موتور رشد و رونق اقتصادى ناتوان بوده و برعكس با اتكا به اين درآمد تنبل و ناكارآمد شده است. اصلاً اين برنامه فعلاً غيرممكن است. بياييد درباره چيزى كه امكان پذير است حرف بزنيم. ماهى پنجاه هزار تومان كه مردم را تنبل نمى كند. اين پول فقط مي‌تواند به كسانى كه دچار عسر و حرج هستند و در اثر فشارهاى مادى مستاصل شده‌اند فرصت نفس كشيدن و فكر كردن بدهد. تازه به شرطى كه بتوانيم تورم را تحت كنترل نگه داريم و ارزش پول را حفظ كنيم.
•خب بفرمائيد چطور مي‌خواهيد تورم را مهار كنيد. پرداخت سالى ششصد هزار تومان به هر ايرانى بالاى هجده سال يك چيزى در حدود بيست و پنج هزار ميليارد تومان پول لازم دارد.
بيشتر! همان طور كه گفتم اين برنامه دو سال مقدمه چينى لازم دارد و تا آن زمان تعداد ايرانيان هجده سال به پنجاه ميليون نفر نزديك مي‌شود يعنى نزديك به سى هزار ميليارد تومان پول لازم داريم.
•خب اين يعنى نزديك نصف نقدينگى فعلى. با يك حساب سرانگشتى پنجاه درصد تورم خواهيم داشت.
اينجا ديگر حساب سرانگشتى درست درنمى آيد! همان طور كه گفتم پشتوانه يك قسمت از نقدينگى از طريق صرفه جويى در واردات بنزين بعد از اوراق كردن ماشين‌هاى كهنه تامين مي‌شود. ما امسال مجبوريم هشت تا نه ميليارد ليتر بنزين وارد كنيم يعنى در سه سال آينده سى ميليارد ليتر بنزين وارد خواهيم كرد و پانزده تا بيست ميليارد دلار از دست خواهيم داد. خب اگر ماشين‌هاى كهنه را از رده خارج كنيم سى درصد در مصرف بنزين مملكت صرفه جويى مي‌شود و دلارها توى كيسه دولت مي‌ماند و پشتوانه نقدينگى مي‌شود. ديگر اينكه نفت گران شده و همين امسال به اميد خدا بيشتر از بيست ميليارد دلار مازاد درآمد ارزى خواهيم داشت سوم اينكه يارانه بنزين را حذف مي‌كنيم و يك بخشى از نقدينگى را از اين راه تامين مي‌كنيم چهارم اينكه جلوى بسيارى از خاصه خرجى‌ها و ريخت و پاش‌ها را مي‌گيريم و منابع را به اين مستمرى ماهيانه اختصاص مي‌دهيم. بالاخره من شانزده بار بودجه نوشته ام و مي‌دانم منابع كجا حيف و ميل مي‌شود و چگونه بايد پشتيبانى مالى اين طرح را تامين كنم خيالتان راحت باشد. اسكناس بدون پشتوانه چاپ نمى كنيم و نمى گذاريم تورم در حد غيرقابل قبول بالا برود.
•با اين حال فكر مي‌كنم از جهات مختلف مورد انتقاد شديد قرار بگيرد.
اين گوى و اين ميدان. من از انتقاد استقبال مي‌كنم و براى حرف‌هاى حسابى گوش شنوا دارم.
•منظور من به اصطلاح هواداران اقتصاد آزاد است. چه آنها كه خودشان را اصلاح‌طلب مي‌دانند و چه مثلاً اصولگرا يا سنتى. همه با هم به شما حمله خواهند كرد و سعى مي‌كنند اين برنامه را غيرممكن جلوه بدهند يا شما را متهم كنند كه داريد به سمت اقتصاد دولتى دوران مهندس موسوى برمى‌گرديد.
اتفاقاً اقتصاد دولتى چيزى است كه الان داريم و نمى توانيم از آن خلاص شويم. جاى همه چيز عوض شده. دولت به جاى اينكه وظايف اصلى اش را انجام بدهد تجارت مي‌كند، كارخانه دارى مي‌كند و كار و كاسبى مردم و بخش خصوصى را تضعيف مي‌كند. اقتصاد دولتى اين است كه دولت وظايف اوليه اش را بگذارد و تجارت كند اما برقرارى و حفظ يك نظام تامين اجتماعى كارآمد در همه جاى دنيا جزء وظايف اوليه دولت به حساب مي‌آيد. آزادترين اقتصاد دنيا اقتصاد آمريكا است اما آمريكا در عين حال يكى از بهترين نظام‌هاى تامين اجتماعى و حمايت از طبقات كم درآمد را دارد. البته اخيراً دولت بوش مشغول تخريب نظام تامين اجتماعى آمريكا شده اما نظرسنجى‌ها نشان مي‌دهد كه به همين دليل مقدار زيادى از هوادارانش را از دست داده و فكر مي‌كنم رئيس جمهور بعدى از هر حزبى كه باشد نظام تامين اجتماعى آمريكا را بازسازى خواهد كرد. خلاصه كسانى كه يك نظام تامين اجتماعى حداقلى را مخالف اقتصاد آزاد مي‌دانند در حقيقت هوادار افسارگسيختگى اقتصادى و هرج و مرجى هستند كه حتى در غرب هم وجود ندارد.
•به هرحال اين برنامه تامين اجتماعى خيلى چپ به نظر مي‌رسد مستمرى ماهيانه براى همه بزرگسالان بدون قيد و شرط و با رقم برابر جهت گيرى چپ افراطى را تداعى مي‌كند.
اگر اين برنامه دائمى و هميشگى باشد البته همان طور كه مي‌گوئيد زياده از حد چپ‌گرايانه است اما در واقع دائمى نيست ببينيد ما الان ساليانه پانزده درصد تورم داريم و همين تورم در طول ده سال آينده پول پرداختى را به تدريج تحليل مي‌برد. اگر موفق بشويم تورم را در همين حد مهار كنيم بعد از شش هفت سال قدرت خريد اين مستمرى به كمتر از نصف مي‌رسد. اما همين هفت هشت سال آينده خيلى بحرانى است. ميليون‌ها جوان بيكار كه بى پولى شان هم خودشان را پريشان كرده و هم روى گرده پدر و مادرشان فشار مي‌آورد از طريق اين مستمرى كه هم خودشان مي‌گيرند و هم پدر و مادرشان فرصت پيدا مي‌كنند تا آموزش ببينند و تجربه و مهارت لازم را براى شغل و كار و كاسبى پيدا كنند. وقتى اين دوران بحرانى گذشت و تركيب جمعيت متعادل شد و اين جوانان جاى خودشان را در اقتصاد و تجارت و صنعت پيدا كردند خود به خود و با تورم موجود مبلغ مستمرى ناچيز مي‌شود.
•البته من فكر مي‌كنم اين برنامه واقعاً عملى و فراگير است و تاثير آن خيلى ملموس و به اصطلاح توى سفره مردم ديده خواهد شد. مهم اين است كه پيچيده نيست و براى اجراى آن احتياجى به ايجاد يك سازمان جديد و بزرگتر شدن دولت نيست. جاى سوءاستفاده و تقلب و فساد هم زياد ندارد. اما همين سادگى و روشنى ممكن است مورد انتقاد يا حتى تمسخر واقع شود. آخر اين روزها مد شده كه مسائل مملكت را خيلى پيچيده جلوه بدهند و وانمود كنند كه لازم است هزاران كارشناس هزاران ساعت توى سر و كله هم بزنند تا راه حل مشكلات را پيدا كنند.
من با وجودى كه لباس روحانيت به تن دارم بالاخره در طول چهل سال كار سياسى و اجرايى تا حدودى كارشناس مسائل كلان شده ام. يعنى با آزمايش و خطا هم كه شده باشد فهميدم كه عيب و علت‌ها چيست و اصلاحات ساختارى از كجا بايد شروع شود. اين همه سال كه در مجلس بودجه نوشته ام و در كميسيون‌ها به حرف‌هاى كارشناسان موافق و مخالف گوش داده ام و نتايج درست يا نادرست تصميم‌هاى خودمان را ديده ام اگر سركلاس دانشگاه نشسته بودم الان به جاى آن ليسانس چهل سال پيش دكترا داشتم. البته من هميشه براى حرف‌هاى كارشناسان گوش شنوا دارم اما خيلى اوقات خود آنها با هم اختلاف نظر شديد دارند و همديگر را از بيخ قبول ندارند.
•پس از ديدگاه يك كارشناس بفرماييد كه به نظر شما الان مهمترين مشكل مملكت چيست؟
مهمترين مشكل در حال حاضر عدم تعادل تركيب جمعيت است. در سال‌هاى اول انقلاب يك رشد جمعيت چهار درصدى داشتيم يعنى در عرض دوازده سال بيست ميليون نفر به جمعيت اضافه شد. البته بعد از آن رشد جمعيت كنترل شد اما آن بيست ميليون نفر الان بين پانزده تا بيست و شش سال دارند و هر سال در حدود دوميليون نفرشان به هجده سالگى مي‌رسند بحران اصلى در حال حاضر و تا ده سال آينده اين است اما همين وضع در عين حال مي‌تواند نقطه قوت و راه پيشرفت مملكت هم باشد. اگر اين بچه‌ها فرصت فكر كردن داشته باشند اگر يك پول توجيبى مختصر داشته باشند، يك كمك خرج كه براى آنها امكان ادامه تحصيل و آموختن فن و هنرى را كه دوست دارند فراهم كند خلاصه اگر بتوانيم شرايطى فراهم كنيم كه اين بچه‌ها خودشان را پيدا كنند و چيزى بشوند كه خودشان دوست دارند و كارى را بكنند كه به آن علاقه دارند، من يقين دارم كه ايران تبديل به قدرتمندترين و ثروتمندترين كشور منطقه خواهد شد. ايران كشور پهناور و بالقوه ثروتمند و قدرتمندى است كه بعد از انقلاب تا حدود زيادى بر سرنوشت خودش مسلط شده، از توطئه‌ها و جنگ تحميلى سربلند بيرون آمده و از همه جهات در آستانه يك تحول بزرگ قرار دارد. ۱۰ سال پيش مملكت پر از كودك و نوجوان بود، يعنى نصف جمعيت مملكت بچه سال و مصرف كننده بودند، اما حالا آن نوجوانان به سن كار و سازندگى رسيده‌اند و آن كودكان به دبيرستان رفته اند. اين ميليون‌ها جوان بزرگترين ثروت مملكت هستند به شرطى كه تحت فشار نيازهاى اوليه پريشان و عصبى نشوند و نااميد و افسرده رها نشوند جوانى كه هيچ امكانى براى تلاش و اثبات توانايى‌هاى خودش نمى‌بيند و بى‌پولى او را مستاصل كرده به جاى اينكه موتور پيشرفت مملكت بشود بمب ساعتى خطرناكى خواهد بود.
•به نظرم حرف‌هاى شما بيش از حد تعهدآور است در جريان انتخابات همه سعى مي‌كنند حرف‌هاى كلى و چندپهلو بزنند تا هم رأي بياورند و هم تعهد مشخصى نداده باشند شما چرا با اين تعهدات روشن و قطعى خودتان را گرفتار مي‌كنيد؟
من دليلى نمى بينم كه برنامه‌ام را با صراحت و با عدد و رقم اعلام نكنم. مردم اين حرف‌ها را مي‌شنوند و حرف‌هاى منتقدين صادق و يا مغرض را هم گوش مي‌دهند و تصميم مي‌گيرند. اجازه بدهيد اين اولين انتخاباتى باشد كه در آن مردم به جاى رأي دادن به يك شخص به يك برنامه روشن و مشخص رأي مي‌دهند يا آن را رد مي‌كنند. من نمى‌خواهم به هر ترتيب رئيس‌جمهور شوم. مي‌خواهم برنامه‌هايى را اجرا كنم كه بعد از چهار سال مرا پيش ملت سربلند كرده باشد. همان طور كه قبلاً گفته‌ام اگر مردم بخواهند دولتى مقتدر تشكيل خواهم داد كه برنامه‌هاى اصلاحات بنيادى را با قدرت به اجرا بگذارد. سعى مي‌كنم با مردم صادق و روراست باشم تا اگر شك دارند همين اول رأي ندهند و اين وظيفه را از من ساقط كنند و اگر رأي دادند بدانند كه براى چه كارهايى آمده ام و جانانه حمايت كنند. به قول شاعر:
من نمى‌گويم سمندر باش يا پروانه باش
چون به فكر سوختن افتاده‌اي جانانه باش

*آيا هاشمى تغيير كرده است؟
محمد عطريانفر نيز گويا سختى كار را درك كرده بود كه آن را در قالب مقدمه مصاحبه به هاشمى هم گفت: مصاحبه با شما سخت است. شيخ اما سختى كار را رد كرد: من هميشه براى مصاحبه آماده بوده ام. و اولين سوال: آيا هاشمى سومى در راه است كه مستقل از هاشمى اول (عصر انقلاب) و هاشمى دوم (عصر سازندگى) مى انديشد؟ سوالاتم را از آن جهت چنين آغاز كردم كه بدانم آيا تغييرى كرده است؟ در اين پنج سال دورى از اصلاح طلبان چه اندازه تغيير كرده است؟ و هاشمى چند جا به اين پرسش پاسخ داد: «اصولم همان است ممكن است روش هايم تغيير كند... من همانم كه بودم... اما تغيير هم كرده ام مثل هر آدم ديگر» و عطريانفر در پايان مصاحبه چنين جمع بندى كرد كه در صورت حضور دوباره شما در كاخ رياست جمهورى شاهد سال نهم تصدى اين مقام از سوى هاشمى خواهيم بود يا آغاز سال اول از دوره جديد... و هاشمى نيز گزينه دوم را تاييد كرد. وقتى از تغييرات مى گفت سعى مى كرد تسلط خود بر آخرين اخبار خاورميانه را به رخ بكشد از تظاهرات زنان كويت تا انتخابات در عربستان و نيز تحولات عميق اجتماعى در ايران: «اما آقاى هاشمى باز هم سياست يادتان رفت گويى مثل هميشه تحولات اجتماعى بيش از تحولات سياسى براى شما جذاب است.» عقب نشينى نكرد. گفت من هم مى خواستم ادامه بدهم كه شما خوب شد پرسيديد و آن گاه به عصر آغاز انقلاب و نظام جمهورى اسلامى اشاره كرد كه مشاركت مردم بالا بود و از نود درصد فراتر بود و مخالفان هم بودند: «اما آقاى هاشمى دموكراسى فقط مشاركت نيست مهمتر از آن رقابت است. چرا بعد از سال ۱۳۶۰ رقابت احزاب و نخبگان سياسى از بين رفت؟»
*هاشمى و دموكراسى
از بدرفتارى مخالفان ياد مى كند و خيلى زود گفت‌وگو را به عملكرد بد و نه اصل و ذات اسلام مى كشاند كه ما مى توانيم همه را تحمل كنيم: «يعنى حتى نهضت آزادى هم مى تواند مثل بهار انقلاب فعاليت كند؟» به نامه امام اشاره مى كند كه نمى توان آن را در تحليل وضعيت نهضت ناديده گرفت اما راه حل را هم نشان مى دهد: «مى شود اسم را تغيير داد مثلاً حركت آزادى» باز از اصل آزادى در اسلام دفاع مى كند اما به سختى وارد مصداق مى شود. درباره نظام حكومتى مى گويد گرچه ما براى تصدى برخى مقام ها شرايطى داريم ولى هر مقامى فقط با راى مردم است كه مستقر مى شود من تعابيرى كه در مورد غير از امام معصوم از مقامات به جانشينى پيامبر ياد مى كنند قبول ندارم. اشاره هاشمى به واكنش هفته نامه پرتو سخن (متعلق به موسسه امام خمينى قم زيرنظر آيت الله مصباح يزدى) است كه يك هفته قبل هاشمى را به دليل اينكه همه مقامات را منتخب دانسته بود مورد انتقاد و مقابل امام خمينى قرار داده بود. در اينجاست كه باز به صدر انقلاب باز مى گردد «آن زمان كه در قانون اساسى موضوع رهبرى يا شوراى رهبرى مطرح شد و اينكه امام با شورا مخالف بودند اما من و آقاى طالقانى طرفدار شورا بوديم البته شايد حذف شوراى رهبرى در قانون اساسى سال ۱۳۶۸ بى خود بود.»
هاشمى، مرد شماره ۲؟
در آغاز جلسه سوالى طرح شد كه پس از انجام كار چند بار تكرار و دست به دست شد اينكه مردم شما را همواره فارغ از رژيم حقوقى كشور مرد شماره ۲ مى دانند و شما هم همواره مسئوليت كل نظام از خوب و بد را مى پذيريد و فرجام كار اينكه هميشه اين انتظار وجود دارد كه در هر كارى آن قدر نفوذ داشته باشيد كه بتوانيد مسير آن را تغيير دهيد.
پاسخ مى دهد «اين نظر مردم است و شايد نظر درستى هم نباشد.» با وجود اين وقتى سخن مى گويد گويى قصد دارد حرف آخر را بزند. در ميان دورنمايى كه او از آينده نشان مى داد توجه به دو نكته مهم بود اول تك قطبى شدن دنيا و ضرورت تعامل عميق تر ايران با جهان و دوم تبديل چين از يك دولت جهان سوم به ابرقدرت و اين همان دو نكته اى است كه در سياست خارجى ايران در حال پى گيرى است.
*هاشمى و نامزدى در مجلس ششم
اما فصل دوم مصاحبه از بيان كليات فراتر رفت. پرسيدم چرا اصلاح طلبان از زمان ثبت نام در مجلس ششم سر ناسازگارى با شما برداشتند؟ گفت: خودشان بايد جواب دهند اما گمان مى كنم آنها فكر مى كردند من مانع آن هستم كه همه قدرت را در اختيار بگيرند. پرسيدم اصلاً شما چرا نامزد شديد؟ جواب داد فكر مى كردم مى توانم تعادل ايجاد كنم. پرسيدم چه كسى به شما توصيه كرد نامزد شويد؟ گفت من محدود به يك جناح نبودم هم از سوى آقاى خامنه اى و هم از سوى آقاى خاتمى صحبت هايى با من شد.
گفتم اما مى گويند شما نامزد راست بوديد؟ گفت برويد از همين آقاى عطريانفر بپرسيد و كارگزاران و خانه كارگر كه دنبال من بودند. گفتم اما اولين بار شما در شبكه خبر و در كنار على لاريجانى اعلام نامزدى كرديد. اين از ذكاوت لاريجانى بود كه براى اولين بار خبر شما را پخش كرد يا برنامه ريزى خودتان؟ گفت و اندكى هم با عتاب گفت كه من به كسى نياز نداشتم من از امام و رهبرى هم خرج نكردم. چه نيازى به صدا و سيما و شبكه خبر داشتم مى توانستم به بيت رهبرى بروم و پس از خروج از آنجا مصاحبه و اعلام نامزدى كنم. گفتم ولى از نظر نشانه شناسى حضور شما در صدا و سيما و كنار لاريجانى معناى ديگرى دارد. گفت اگر كسى چنين چيزى را از آن كار بفهمد خيلى كم اطلاع است. اكنون نوبت محمد عطريانفر بود كه ميانه ميدان را بگيرد. توضيح داد كه مقصود تصورى است كه جامعه از رفتار شما دارد و تداوم همان سوال كه گويى شما هر كارى را برنامه ريزى شده انجام مى دهيد.
*هاشمى و بازداشت هاى سال ۶۹
ساعت مصاحبه به نيمه رسيده بود و بايد وارد جزئيات بيشترى مى شديم گفتم پس از انصراف شما از مجلس ششم تعدادى از منتقدان شما و به طور مشخص اكبر گنجى و عباس عبدى بازداشت شدند. شما جايى گفته بوديد هرگز پيشنهاد رياست قوه قضائيه را نپذيرفته ايد چرا كه نمى توانيد از نظر روحى حكم زندان بدهيد. درباره بازداشت منتقدان خود چه حسى داشتيد؟ گفت من هرگز شكايتى عليه آنها طرح نكردم. گفتم اما جامعه بنا به همان احساس قدر قدرت بودن شما فكر مى كند شما در بازداشت آنان يا نقش داشتيد يا در صورت عدم رضايت مى توانستيد آنها را آزاد كنيد. صريح و روشن گفت اگرچه جامعه در مورد قدرت من اشتباه مى كند اما من در مورد افرادى كه عليه من آن تهمت ها را زدند نه شكايت كردم و نه تلاش براى آزادى كه حرف هاى آنها درباره من چنان بود كه رغبتى را در من زنده نمى كرد. پاسخش در جغرافياى انديشه هاشمى اصولگرايانه بود و نشانى از عوام فريبى نداشت چه مى توانست بگويد تلاش كردم آزاد شوند و نشدند. گفتم اما درباره برخى بازداشت شدگان ديگر در سال ۷۹ چه؟ برخى از آنها حتى طرفدار نامزدى شما بودند و برخى هم سوابق خوبى با شما داشتند. گفت مانند چه كسى؟ گفتم از گروه دوم افرادى مانند مهندس سحابى كه شما قبل از انقلاب به نيكى از او ياد مى كنيد و پس از انقلاب هم حداقل تا مدتى چنين بود. پاسخ داد من در اين باره فعاليت كردم و اگر فعاليت هاى من نبود مهندس سحابى بيشتر در زندان مى ماند گرچه شنيده ام كه در جايى گفته اند من كارى نكردم يا نقشى در بازداشت او داشته ام يا به دوره بازداشت هاى خود در زمان من اشاره كرده اند، من اما هميشه با زندان مخالف بودم.
*هاشمى، سعيد امامى و قتل‌هاى زنجيره‌اى
بازگشت به گذشته براى نقد هاشمى همواره جالب است: «حالا كه به بازداشت هاى قبلى اشاره كرده ايد درباره قتل هاى زنجيره اى توضيح دهيد. مسئله اى كه يكى از محورهاى نقد شما در انتخابات مجلس ششم بود.» و هاشمى فصلى را شروع مى كند كه به گفته خودش خون به دلش كرده است. از تندروى هاى انقلابى مى گويد، از تسخير سفارت آمريكا، از كسانى كه بعداً بنيان گذار همان ديدگاه ها در وزارت اطلاعات شدند و سعيد امامى كه در وزارت اطلاعات رشد كرد و هنگامى كه محموله اى را به اروپا به صورت غيرقانونى ارسال كرد در دولت هاشمى توبيخ شد و تنزل رتبه گرفت و از معاون وزير اطلاعات به مشاور تقليل يافت. اما مسئوليت قتل ها را در دولت آينده مى جويد و مى گويد مدت ها پس از پايان دولت من اين اتفاق افتاد و اگر مى گويند اين مديران دولت هاشمى بودند كه چنين كردند پس چرا فقط بدى ها را به پاى دولت سابق مى نويسند. از او مى پرسم اما آقاى هاشمى تفاوت ميان دولت شما و دولت آقاى خاتمى در اين بود كه خاتمى با مسئله برخورد كرد و وزارت اطلاعات مسئوليت را پذيرفت درحالى كه در دولت شما نه كسى مسئوليت مى پذيرفت و نه شما برخورد مى كرديد. پاسخ داد كه در دولت من قتل سازمان يافته توسط نهاد امنيتى رخ نداد اگر هم قتلى بوده نهايتاً تخلف مامور دولتى بود كه مثلاً در حين حادثه موجب قتل شده است حادثه اى كه ممكن است در هر زمانى و در هر اداره و دولتى رخ دهد. گفتم اما ادعاها و آمارها چيز ديگرى را نشان مى دهد مثال هايى هم وجود دارد. گفت مصداق را بگوييد. از سعيدى سيرجانى نام بردم. نويسنده اى كه سال ها قبل از حادثه قتل هاى سال ۷۷ كشته شد. هاشمى رفسنجانى پاسخ داد سعيدى سيرجانى مخالف دولت من نبود. او درست مى گويد. سيرجانى از اولين افرادى بود كه در روزنامه اطلاعات مقالاتى به نفع تغييرات ايجاد شده در دولت هاشمى نوشت ولى در دوره سعيد امامى به دلايل نامعلوم كشته شد. در اينجا از مخالفت سعيد امامى با خود و دولتش گفت وقتى در سمينار ائمه جمعه شركت كنندگان در آن مراسم گفتند معاون وزير دولت تو عليه سياست هاى سازندگى حرف مى زند.
از هاشمى رفسنجانى خواستم درباره ماجراى فرج سركوهى توضيح دهد. گفت در آن ماجرا وزير اطلاعات (على فلاحيان) به من گزارش خلاف داد شايد هم ماموران زير دستش به او گزارش خلاف داده بودند. به من گفتند فرج سركوهى دو همسر دارد و به دليل اختلافات خانوادگى راهى آلمان شده و حتى در تركمنستان مصاحبه اى كرده است اما بعد من فهميدم اين گزارش خلاف بوده است. پرسيدم: و شما آيا برخورد كرديد؟ پاسخ داد: بله من وزير اطلاعات را توبيخ كردم. در جاى جاى اين بخش هاشمى از طعنه زدن به افراد تندرويى كه پس از مدتى به شيوه هاى ماكياوليستى مدعى شدند پرهيز نمى كند. اما تاكيد مى كند كه قصد افشاگرى ندارد و مى خواهد اسرار نظام را حفظ كند.
*هاشمى و دفاع از همكاران و همفكران
از قتل هاى زنجيره اى كه گذشتيم درباره يك قضاوت در افكار عمومى نسبت به هاشمى سوال كردم. اينكه او از ياران خود دفاع نمى كند و پاى مردانش نمى ايستد. به پنج مورد اشاره كردم و او به هر پنج مورد پاسخ داد:
اول ـ سيدمحمد خاتمى در دوره اى كه وزير ارشاد بود و ناچار به استعفا شد.
دوم ـ محسن نوربخش كه در كابينه هاشمى به تدريج حذف شد.
سوم ـ غلامحسين كرباسچى كه بخش عمده اى از نماد بيرونى دولت هاشمى برگرفته از كارهاى او در شهردارى تهران بود.
چهارم ـ عبدالله نورى كه گفته مى شود با مشورت هاشمى از شوراى شهر تهران خارج شد و قبل از ورود به رقابت هاى مجلس ششم بازداشت شد.
پنجم ـ فائزه هاشمى كه حتى در حد يك روزنامه تحمل نشد.
و هاشمى گفت سوال هاى خوبى پرسيديد من اصولاً بناى دخالت در امور قضايى يا امور خارج از مسئوليت خودم را ندارم اما تا جايى كه توانسته ام سعى كرده ام مسائل را حل كنم.
در مورد فائزه تا حدودى درست است كه من كم كارى كردم چون همين كه فائزه دختر رئيس جمهور بود كافى بود كه مراعات او را بكنند ولى او هم قدرى زياده روى كرد و همه جا ظاهر شد. ولى من از همكارانم همواره دفاع كرده ام.
هاشمى اما در ادامه پاسخ به اين سوال سعى كرد ضمن حفظ حرمت افراد استدلال كرد كه از آنها دفاع كرده است. پاسخ داد كه درباره محسن نوربخش جدى ترين واكنش را انجام داد و از آن به عنوان شاهكارى در ميان واكنش هاى خود ياد كرد كه بلافاصله پس از راى عدم اعتماد مجلس پنجم به وزير پيشنهادى اقتصاد وى را به معاونت اقتصادى خود منصوب كرد.
درباره خاتمى نيز گفته مى شود هاشمى تلاش كرد كه وى را در مقام وزارت ارشاد حفظ كند اما طاقت آقاى خاتمى طاق شد و رفت. وزير اسبق ارشاد البته در برخى مواضع با رئيس جمهور اختلاف نظر داشت مثلاً مخالف ويدئو بود و معتقد بود ويدئو سينماى ملى را تضعيف مى كند و مانع رجوع تماشاگر به سالن سينما مى شود اما هاشمى مى گفت مردم كه ويدئو مى خرند چرا قاچاق بخرند تا ارز از كشور خارج شود؟ بياييم خودمان ويدئو توليد كنيم.
درباره عبدالله نورى نيز پيش از اين شنيده بوديم كه هاشمى ديدارى با وزير سابق خود داشته و در آن توصيه كرده كه وى پيشنهادى را عملى كند تا اصولاً دادگاه منتفى شود. هاشمى در مصاحبه با ما گفت: «حالا نمى خواهم آن كار را در اينجا توضيح دهم.» اما در هر صورت اين مسلم است كه نورى پيشنهاد هاشمى را نپذيرفت. در گذشته هم وقتى دولت اول هاشمى تمام شد نورى به عنوان وزير دولت دوم معرفى نشد چرا كه ۱۶۰ نماينده مجلس پنجم قصد استيضاح او را داشتند و هاشمى نمى خواست وزير پيشنهادى اش در مجلس راى نياورد پس به نورى پيشنهاد كرد با ادغام دو سازمان امور ادارى و استخدامى و برنامه و بودجه معاون رئيس جمهور شود اما تا آنجايى كه مطلع ايم. عبدالله نورى نپذيرفت.
و اما كرباسچى؛ شنيده ها حاكى است كه هاشمى رفسنجانى اگر نبود حكم كرباسچى چه بسيار سنگين تر مى شد ضمن آنكه او در نامه اى به هنگام حبس كرباسچى از او تجليل كرد. و به ياد داريم كه خطبه او در نماز جمعه تهران در دفاع از مديران خود از جمله كرباسچى اعتراض برخى نمازگزاران را برانگيخت.
*هاشمى و كارگزاران
بحث همكاران كه پيش آمد لازم شد از هاشمى بپرسم چرا هرگز حلقه ثابتى از يارانش را به صورت حزب يا گروه ايجاد نكرده است؟ چرا فكر هاشمى آن قدر نهادينه نمى شود كه براى اجراى ديدگاه هاى او همواره نيازى به حضور شخص او وجود داشته باشد. در سه مقطع وقتى دوره مديريت هاشمى پايان يافت گروهى از مديران او خواستار تمديد حضورش شدند اولين بار در دوره آخر رياست جمهورى كه عطاءالله مهاجرانى پيشنهاد كرد رياست جمهورى هاشمى براى بار سوم تمديد شود، دومين بار در مجلس ششم كه هاشمى نامزد انتخابات شد و بار سوم هم اكنون كه كارگزاران سازندگى مى گويند حضور هاشمى تنها راه عبور از بحران است. هاشمى در آغاز انقلاب از جمله افرادى بود كه در تاسيس حزب جمهورى اسلامى نقش برجسته اى داشت اما در سال هاى بعد از تاسيس حزب پرهيز كرد و حتى چندى است در نقد حزب كارگزاران سخن مى گويد.
هاشمى رفسنجانى در پاسخ به سوال من ميان اين پرسش و پرسش قبلى نسبت برقرار مى كند. گفت: «اتفاقاً من از دوستان گله دارم كجا كارگزاران از سازندگى دفاع كردند آنها پس از دوم خرداد در جريان هاى ديگر ادغام شدند و هيچ دفاعى از سازندگى نكردند و آرمان هاى خودشان را فراموش كردند».
هرچه زمان مى گذشت داغ دل او از كارگزاران تازه تر مى شد از اينكه از اعتبار او و خانواده اش براى حزب استفاده كردند اما حاضر نشدند بر سر آرمان هايشان بايستند انتقاد كرد.
انتقادات هاشمى از كارگزاران بى سابقه نيست. قبلاً گفته بود در اصل با ايجاد اين حزب موافق نبوده است اما وقتى ديد كه امكان ائتلاف آنها با جامعه روحانيت مبارز وجود ندارد منع خود را از آن برداشت. اما هاشمى پس از دوم خرداد متوجه شد كارگزاران ترجيح مى دهد تابع جريان عمومى باشد تا اينكه حركتى جداگانه را سامان دهى كند. با وجود اين، هاشمى، كارگزاران را از بنيان گذاران اصلى دوم خرداد مى داند كه ديگران آن را از آن خود كردند.
*هاشمى و انتخابات آينده
عقربه هاى ساعت نشان مى داد گفت وگو به پايان خود نزديك مى شود. مسئول دفتر رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام به ساعت اشاره مى كند. در آغاز جلسه آثار سرماخوردگى از چهره هاشمى پيدا بود. ساعت كه به ۶ عصر نزديك شد از او پرسيده شد كه خسته شده است، با لبخند و تكان دادن سر تاييد كرد. اما هنوز مهمترين سوال باقى مانده بود: چقدر شباهت ميان نامزدى در مجلس ششم و مخالفت جناح چپ با آن و نامزدى در رياست جمهورى آينده و مخالفت جناح راست با آن مى بينيد؟ از شباهت هاى بسيار گفت و اينكه به هيچ يك از اين دو وابسته نيست. اگر بخواهيد وارد انتخابات شويد چه عواملى در تصميم گيرى شما نقش ايفا مى كنند؟ همان پاسخ هميشگى را تكرار كرد: اگر ببينم كسى نيست مى آيم منظورم اين نيست كه فرد توانمندى وجود ندارد بلكه افراد توانمند بسيارى هستند اما ممكن است مقبوليت نداشته باشند اگر احساس كنم كسى نيست كه بيشتر از من راى بياورد وارد انتخابات مى شوم. هنوز هم فرصت دارم كه تصميم گيرى كنم.
«چه قدر وقت داريد آقاى هاشمى؟» دو تا سه روز مانده به ثبت نام نامزدهاى رياست جمهورى. و آخرين سوال؛ مردم مى خواهند بدانند شما تغييرى كرده ايد يا نه؟ هشت سال توسعه سياسى تا چه اندازه بر زاويه ديد شما اثر گذاشته است؟ من تعبير توسعه سياسى را در مورد اين چند سال قبول ندارم اما قطعاً تاثير بسيار زيادى از اين سال ها گرفته ام.
و اين در ادامه همان بخش از سخنان هاشمى بود آنجا كه با تحليل شرايط جديدى كه در ايران و منطقه شكل گرفته است گفت بايد ژست جديدى بگيريم.

http://www.baztab.com/news/22663.php

ارزيابی صادق زيبا کلام از تعلل رفسنجانی در اعلام نامزدی خود برای رياست جمهوری

http://www.sharghnewspaper.com/840125/html/spc15.htm

در این هفته کتاب خاطره های آقای محمدی ری شهری دادستان سابق و کاندیدای ریاست جمهوری دوره ششم را خواندم. کتاب تعجب برانگیزی است.

در جائی از این کتاب می نویسد: یکی از اساتید مدرسه­ی عالی شهید مطهری این حادثه را از طریق رویا پیشگوئی کرده بود. و راه پیشگیری از آن را نیز گفته بود. من جریان این رویا را شنیده بودم، در تاریخ۱۳۷۹/۸/۱۴ در جلسه­ی مجمع تشخیص مصلحت نظام آیت الله امامی کاشانی در کنارم نشسته بود. از ایشان خواستم که آن را برایم بنویسد. تا اینجا آقای ری شهری خواسته مستند بودن ماجرا را ثابت کند! بعد از قول آقای امامی کاشانی آورده است که مرحوم آقای رفسنجانی از اساتید مدرسه عالی شهید مطهری در روزهای آخر سال ۱۳۵۹ خود یا از قول بچه هایش (که ظاهراً منظور همسرشان بوده است!!) برای آقای امامی کاشانی نقل کرده است که ایشان و آقای مهدوی کنی و آقای دکتر بهشتی ترور و یا شهید خواهید شد! اگر نماز امام زمان را بخوانید از این حادثه جلوگیری می شود. هفته بعد هم آمده بودند و دوباره خواب دیده بودند. آقای امامی کاشانی و مهدوی کنی نماز را خوانده بودند ولی وقتی به آقای بهشتی زنگ می زنند که آیا نماز را خوانده اید یا نه، آقای بهشتی می گوید جناب آقای امامی،  از صبح که از خواب بیدار می شویم تا آخر شب که می خوابیم همه­ی کارهایمان برای اما زمان (ع) است.

بعد اضافه می کنند که آقای مهدوی کنی قرار بوده در جلسه ای که منجر به شهادت آقای رجائی و باهنر شد شرکت کنند که سردرد گرفته اند و دیر به جلسه رسیده اند و نیز خود آقای امامی کاشانی ماجرای ترور ناکام خود را می گوید که قبل از عمل لو رفته است. این دو نفر به برکت آن نماز زنده اند و بنده ی خدا آقای دکتر بهشتی که آن نماز را نخوانده، ترور شده است.

حالا فهمیدید چرا گفتم کتاب تعجب برانگیزی!

این منطق آقای ری شهری که در کتاب خاطرات سیاسی خود آنرا نقل می کند، چقدر به جو عوام زدگی در کشور دامن می زند.

اگر این بنای آقای ری شهری در حوزه ی سیاست درست باشد می دانید چقدر سؤالهای بی پاسخ در اذهان خواهد آمد؟ لابد ایشان برای پاسخ آن سوالات فکری کرده اند.

عليه‌ خبرگزاري‌ ها و رسانه‌هايي‌ كه‌ منبع‌ پخش‌ اين‌ شايعه‌ شده‌اند شكايت‌ خواهد شد

بيست ‌و دومين درخواست عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني در فضايي جديد كه با اعلام عدم مخالفت آمريكا با عضويت ايران همراه شده است، در نشست 26 و 27 مي (5 و 6 خرداد) شوراي عمومي اين سازمان مطرح خواهد شد.
به گزارش خبرگزاري فارس، تفاوت اساسي كه بين طرح بيست و دومين درخواست عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني و طرح بيست و يك درخواست گذشته وجود دارد، اين است كه جورج بوش، رئيس‌جمهوري آمريكا و ديگر مقامات ارشد واشنگتن اواخر سال 83 اعلام كردند، موافقت با ابتكار پيوستن ايران به سازمان تجارت جهاني بمنظور كمك به تلاشهاي سه كشور اروپايي انگليس، فرانسه و آلمان به عنوان طرف‌هاي مذاكره‌كننده با ايران براي پايان دادن به برنامه هسته‌اي تهران صورت گرفته است و آمريكا پس از كارشكني‌هاي فراوان در روند مذاكرات هسته‌اي ايران و اروپا، اعلام كرد با پيوستن ايران به اين سازمان مخالفتي ندارد.
اين در حالي است كه مقام‌هاي ايراني اين‌گونه امتيازهاي آمريكا براي دست برداشتن از برنامه‌هاي هسته‌اي را بسيار ناچيز ارزيابي كرده‌اند و حسين موسويان، مذاكره‌ كننده ارشد هسته‌اي ايران با اروپا، با بيان اين‌كه پيشنهاد آمريكا در مورد مجاز كردن ايران به عضويت در سازمان تجارت جهاني و فروش قطعات يدكي هواپيما، امتيازات واقعي تلقي نمي‌شود، گفته است: آمريكا براي نشان دادن حسن نيت خود، اموال بلوكه شده ايران را آزاد كند.
به گفته وي، اگر آمريكايي‌ها مي‌خواهند حسن‌نيت نشان دهند، بايد دارايي‌هاي بلوكه شده ايران را آزاد كنند، تحريم‌هايي را كه عليه ايران اعمال كرده‌‌اند، لغو كنند و دست از دشمني با ايران در منطقه و ديگر نقاط جهان بردارند.
بيست و يكمين درخواست عضويت ايران در نشست قبلي شوراي عمومي اين سازمان كه 28 بهمن برگزار شده بود مطرح شد، ولي از سوي آمريكا «وتو» گرديد و مورد بررسي قرار نگرفت، در حالي كه درخواست عضويت صربستان و مونته نگرو در همين نشست مورد پذيرش قرار گرفته بود.
كشورهاي اروپايي كه پس از پذيرش داوطلبانه تعليق غني‌سازي اورانيوم از سوي ايران متعهد شدند به طور فعال از عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني حمايت كنند، در دو اجلاس قبلي موفق به اين كار نشدند و وعده آنها در اين خصوص عملي نشد، بنابراين بايد منتظر بود كه آيا اين كشورها در نشست آينده مي توانند حمايت فعال خود را در اين خصوص نشان دهند يا خير.
«وتو» شدن بيست و يك درخواست ايران براي عضويت در سازمان تجارت از سوي آمريكا در حالي رخ داد كه بسياري از كشورهاي ديگر كه وضعيت اقتصادي بسيار ضعيفتري نسبت به ايران دارند، مشكلي براي پيوستن به اين سازمان نداشته و در برخي مواقع نيز با حمايت شديد آمريكا مواجه شدند كه پذيرش عضويت ناظر عراق و افغانستان در نشستهاي گذشته از آن جمله است.
تا كنون بيش از 11 كشور عربي كه وضعيت اقتصادي بهتري نسبت به ايران ندارند، به اين سازمان پيوسته اند و بقيه كشورهاي عربي نيز در تلاش براي عضويت در اين سازمان هستند.
الحاق به سازمان تجارت جهاني در ساليان اخير يكي از مهمترين سياستهاي تجاري و اقتصادي كشورهاي مختلف جهان بوده است و تا اين تاريخ 149 كشور به عضويت اين سازمان پذيرفته شده‌اند و سازمان تجارت جهاني تنها نهاد بين‌المللي است كه در امر تنظيم قواعد تجارت بين ملتهاي جهان فعال است.
ايران نيز يكي از كشورهايي است كه از سالها پيش سعي داشته است به عضويت آن سازمان درآيد و دفتر نمايندگي تام الاختيار تجاري جمهوري اسلامي ايران مسئوليت پيگيري و انجام مذاكرت الحاق به سازمان جهاني تجارت را عهده‌دار بوده است.
نماينده آمريكا در نشست گذشته در خصوص مطرح شدن تقاضاي ايران براي عضويت در سازمان تجارت جهاني گفته بود كه آمريكا در حال مطالعه اين درخواست است و اين مشابه پاسخي است كه پيشتر آمريكائيها داده بودند.
سرپرست دفتر نمايندگي تام‌الاختيار تجاري ايران نيز بلافاصله پس از وتو شدن درخواست ايران گفته بود: تعهدات اروپا در قرارداد پاريس براي «حمايت فعالانه از آغاز مذاكرات الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني» عملي نشد.
يك ديپلمات اتحاديه اروپا نيز در واكنش به رد بيست و يكمين درخواست ايران براي عضويت در سازمان تجارت جهاني گفته بود، عليرغم حمايت اتحاديه اروپا، عوامل سياسي مانع پذيرش عضويت ايران شد.
اين ديپلمات اتحاديه اروپا افزود: وضعيت فعلي ايران در اين سازمان بسيار طولاني شده است و تصميم براي عضويت ايران بايد براساس شايستگي اتخاذ شود و مسائل سياسي نبايد دخالت داده شود.

http://www.baztab.com/news/23184.php

سازمان آموزش‌وپرورش‌ استان آذربايجان غربي، در اقدامي سؤال‌برانگيز اسامي 60 جزيره درياچه اروميه را از تركي به فارسي تغيير داد.
به گزارش خبرنگار «بازتاب»، اين سازمان طي نامه‌اي از مديران و دبيران مدارس مقطع متوسطه استان آذربايجان غربي خواسته است تا از اين پس، از اسامي فارسي جزاير درياچه اروميه به جاي نام‌هاي تركي آن، استفاده كنند. اين اسامي توسط گروه جغرافيايي سازمان آموزش‌وپرورش‌ آذربايجان غربي تهيه شده است.
در سال دوم متوسطه براي كليه رشته‌ها، درس جغرافيا گنجانده شده است. براي اين درس به دانش‌آموزان دو كتاب داده مي‌شود كه يكي حاوي جغرافياي ايران است و ديگري به جغرافياي هر استان اختصاص دارد.
اين اقدام سازمان آموزش‌وپرورش‌ آذربايجان غربي، خشم بسياري از روزنامه‌نگاران، فعالان فرهنگي، تشكلات غيردولتي و حتي دبيران آموزش‌وپرورش‌ را بر انگيخته است.
گفتني است، برخي دانش‌آموزان و دبيران مقطع متوسطه استان، تهديد كرده‌اند كه در صورت عدم لغو اين بخشنامه، از حضور در كلاس‌هاي درس، خودداري خواهند كرد. روزنامه‌نگاران آذربايجان غربي نيز قصد نوشتن نامه‌اي سرگشاده در اعتراض به تغيير نام تركي جزاير درياچه اروميه به رئيس‌جمهور را دارند.
درياچه اروميه، بزرگ‌ترين درياچه داخلي كشور با 102 جزيره است كه از اين تعداد، 60 جزيره، اسامي تركي دارند.

http://www.baztab.com/news/23110.php

واشنگتن تایمز: دبیرکل سازمان ملل متحد خواستار تشکیل شورایی با عنوان "شورای حقوق بشر" هم ارز با شورای امنیت شد

تحليل روزنامه انگليسي "فايننشال تايمز" از يارانه مصرف مواد سوختي در ايران

محمدجواد ظريف" سفير و نماينده دائم ايران در سازمان ملل روز پنجشنبه در نشست مجمع عمومي سازمان ملل با ابراز تاسف از اينكه در پيشنهادهاي اصلاحي براي سازمان ملل در گزارش اخير دبيركل اين سازمان، به تهديدهاي ناشي از استفاده يكجانبه از زور و توسل به خشونت توسط قدرتهاي بزرگ توجه كافي نشده است، افزود: بايد در هرگونه تلاش براي اصلاحات سازمان ملل به اين گونه تهديدها به عنوان تهديداتي مهم كه امنيت تمامي جهان را هدف گرفته است، توجه شود.
وي با انتقاد از اينكه دبيركل در تنظيم گزارش خود نقطه نظرات كشورهاي مختلف و نيز سازمانهاي بزرگي مانند جنبش عدم تعهد، سازمان كنفرانس اسلامي و گروه ‪ ۷۷‬را ملحوظ نكرده، افزود: اگر بخواهيم در نتيجه‌اين اصلاحات سازمان ملل كاراتر شود، بايد روند اصلاحات به گونه‌اي شفاف هدايت شود و تلاشهايي كه براي اصلاح آن صورت مي‌گيرد بر مبناي همكاري و گفت و گو باشد نه بر اساس رهيافت زور و اجبار.
ظريف، تفسير دبيركل سازمان ملل از ماده ‪ ۵۱‬منشور ملل متحد را بر خلاف ميل اكثر كشورها و نيز در تناقض با رويه موجود در آراي ديوان بين‌المللي دادگستري توصيف كرد و آن را مردود دانست.
وي تصريح كرد: اگر اين تفسير پذيرفته‌شود، در نتيجه آن قدرتهاي بزرگ به بهانه‌هاي مختلف از جمله بهانه دفاع از خود اقدام به‌حمله به سايرين مي‌كنند لذا اين اقدام دبيركل نه تنها سبب افزايش امنيت جهان نمي‌شود، بلكه آن را با چالشهاي بيشتري روبرو مي‌كند.
دبيركل سازمان ملل در گزارش اخير خود در رابطه با اصلاحات سازان ملل اظهار داشته كه ماده ‪ ۵۱‬منشور ملل متحد به كشورها اجازه مي‌دهد در برابر تهديدات قريب‌الوقوع، اقدام به عمليات نظامي در دفاع از خود كنند.
اين در حالي است كه بر مبناي ماده مزبور اقدام به حمله نظامي در دفاع از خود و فقط زماني جايز است كه كشوري مورد حمله قرار گيرد.
نماينده دائم ايران در سازمان ملل به جنگ صدام عليه ايران و كويت و نيز ماجراجويي‌ها و اقدامات يكجانبه اخير آمريكا عليه ساير كشورها به‌عنوان نمونه‌هايي از بهانه دفاع از خود در قبال تهديدهاي قريب‌الوقوع اشاره كرد و گفت: تلاش براي مشروعيت بخشيدن به خشونت و استفاده از زور، حكايت از عدم درك درست از ريشه‌هاي بحران جاري بين‌المللي دارد كه همان نظاميگري و تمايل به توسل به خشونت و زور توسط بعضي دولتها و نيز عوامل غير دولتي است.
ظريف، وجود صدها كلاهك هسته‌اي در انبارهاي قدرتهاي هسته‌اي رااز مهمترين تهديدهاي موجود در زمينه سلاحهاي كشتار جمعي دانست و از عدم توجه گزارش دبيركل به‌موضوع خلع سلاح و تهديدهاي ناشي از برنامه‌هاي اخير براي توسعه سلاحهاي هسته‌اي جديد و دكترين‌هاي جديد براي استفاده از آنها عليه دولتهاي فاقد توانايي هسته‌اي، انتقاد كرد.
وي اضافه‌كرد: بر خلاف آنچه دبيركل در گزارش خود ذكر كرده، بحران اعتماد نسبت به پيمان عدم اشاعه سلاحهاي هسته‌اي، ناشي از مشكل اشاعه نيست، بلكه ناشي از عدم اجراي تعهدات توسط دولتهاي هسته‌اي و نيز اقدامات تبعيض‌آميز آنها در ‪ ۳۵‬سال گذشته است.
نماينده ايران همچنين تصريح كرد كه در گزارش دبيركل برخي محدوديتهاي تبعيض‌آميز عليه دسترسي به فن‌آوري صلح آميز هسته‌اي مورد اشاره قرار گرفته كه به نوبه خود باعث دسته‌بندي جديد ميان كشورها، به كشورهاي دارا و يا فاقد تكنولوژي هسته‌اي خواهد شد و لذا قابل قبول نيست.
ظريف در خصوص مواد مخدر اظهار داشت: در حالي كه معضل قاچاق مواد مخدر از جمله تهديداتي است كه ارتباط تنگاتنگي با تروريسم و جنايات سازماندهي شده دارد اما در گزارش دبيركل به آن توجهي نشده است.
وي اضافه‌كرد: به‌نظر مي‌رسد فشارهاي بي‌مورد سبب شده‌است كه در گزارش دبير كل ارزيابي دقيقي از تهديدهاي واقعي به‌عمل نيايد زيرا بسيار آشكار است كه رهيافت گفت وگو براي رسيدن به توسعه، امنيت و حقوق بشر بسيار موثرتر است تا رهيافتي كه در گزارش اتخاذ شده، يعني فراهم كردن هرچه بيشتر زمينه برخورد از طريق تاييد اقدامات نظامي پيشدستانه.
نماينده ايران در سازمان ملل در زمينه كميسيون حقوق بشر گفت: سياسي كردن كار كميسيون حقوق بشر، برخورد گزينشي با كشورها و نيز تبديل شدن آن به نهادي كه تحت سيطره برخي كشورهاست از جمله مشكلات اين كميسيون است و در هر تلاشي براي اعاده اعتبار سيستم حقوق بشري سازان ملل بايد براي اين نقايص چاره‌انديشي اساسي انديشه شود.
ظريف، پيشنهاد دبيركل سازمان ملل در گزارش خود مبني بر ضرورت ايجاد شوراي حقوق بشر، با تركيبي كه دبيركل آن را پيشنهاد كرده، اقدامي مناسب ندانست و افزود: اين كار ممكن است سبب سياسي‌تر شدن و قطبي‌تر شدن مكانيزم حقوق بشري سازمان ملل شده و در نتيجه موجب انزواي بيشتر كشورهاي در حال توسعه از اين سيستم شود.
اخيرا دبيركل سازمان ملل در گزارش ‪ ۶۲‬صفحه‌اي برخي اصلاحات را براي سازمان ملل پيشنهاد كرده‌و قرار است درباره اين پيشنهادها در اجلاس سال جاري ميلادي در نيويورك كه در سپتامبر برگزار خواهد شد، تصميم‌گيري شود.
گزارش مزبور حاوي پيشنهادها و مطالب مهم و بعضا بحث برانگيزي است كه واكنشهاي متفاوتي را در ميان كشورها برانگيخته است.
تغيير ساختار شوراي امنيت، تغيير ساختار كميسيون حقوق بشر و تبديل آن به شورايي دائمي، اصلاحات داخلي دبيرخانه و نيز ارايه برخي مفاهيم جديد و نيز تفسير ماده ‪ ۵۱‬منشور ملل متحد از جمله مسايل و پيشنهادهاي مطروحه در اين گزارش است.
مجمع عمومي سازمان ملل از روز چهارشنبه نشست سه روزه‌اي را در اين زمينه برگزار كرده كه در آن كشورهاي مختلف به اظهار نظر در خصوص گزارش مزبور مي‌پردازند
http://www.baztab.com/news/23100.php

استيو هولگيت ـ واشنگتن
او در ايالات متحده، محبوب‌ترين شاعر است. هم‌اكنون كلاس‌هاى درس مربوط به آثار او در كليه نقاط كشور وجود دارد و اين در حالى است كه يك دهه پيش، كمتر كسى او را مى‌شناخت. سخنرانى‌هاى منطقه‌اى و خواندن جمعى آثار او در بخش‌هاى فرهنگى روزنامه‌هاى همه شهرهاى بزرگ آمريكا اعلام مى‌شود. گروهى از ستارگان سينما و خوانندگان، برنامه ضبط‌شده‌اى از آثار او تهيه كرده‌اند و اين رويداد نشان‌دهنده ميزان بالاي محبوبيت اوست. اين انسان كامل كيست؟ آيا ايالات متحده، يك بار ديگر شاعر مشهورى را مثل «والت ويتمن» مطرح ساخته است تا ترانه آمريكا را نغمه كند؟ فرد ديگرى مانند «رابرت فراست» اهل نيوانگلند تا با نيمه قابل درك آرزوهاى روحيمان صحبت كند؟
در حقيقت اين شاعر، به هيچ عنوان آمريكايى نيست. آمريكايى‌ها هم نمى‌توانند اميد ديدار او را در يك سالن سخنرانى محلى يا در برنامه‌هاى سيار تلويزيونى داشته باشند؛ او بيش از هفتصد سال پيش درگذشته است و اگر نام او مدت زمان كوتاهى است كه در آمريكا به نامى آشنا تبديل شده است، ايرانى‌ها قرن‌هاى متمادى او را در قلب‌هايشان نگاه داشته‌اند. نام او «جلال‌الدين بلخى» است و در آمريكا با نام رومى بهتر شناخته مى شود.
اگر نخواهيم ابعاد شيفتگى نسبت به مولانا را در ايالات متحده با شيفتگى كه زمانى نسبت به بيتل‌ها در اين كشور وجود داشت مقايسه كنيم، مى‌توانيم بگوييم كه محبوبيت او قابل ملاحظه است. به نقل از چندين منبع، كتاب‌هاى مولانا ظرف ده سال گذشته بيش از آثار هر شاعر ديگرى به فروش رسيده است. در جستجوى اينترنتي، داخل نمودن نام او بيش از 800.000 نتيجه را به دنبال خواهد داشت. تقويم‌ها، ليوان‌هاى قهوه‌خورى و حتى تى‌شرت‌هاى مولانا در دانشكده‌ها و كتاب‌فروشى‌هاى سراسر كشور به چشم مى‌خورند.
با اين وجود، در حالى كه موفقيت مولانا با نشانه‌هاى فراوانى از فرهنگ عامه در آميخته است، كم‌اهميت جلوه دادن اين موفقيت در ايالات متحده يا اين تصور كه گفته‌هاى او در بستر سنن اسلامى نمى‌تواند به نيازها و نگرانى‌هاى بسيارى از آمريكايى‌ها بپردازد نادرست خواهد بود.
«فيليس تيكل»، سردبير نشريه «ادوارى پابليشرز ويكلي» مى‌گويد كه محبوبيت مولانا در ايالات متحده، به دليل اشتياق فراوان ما به معنويات است. «كلمن باركس»، شاعرزاده تنسى نيز كه ترجمه‌هايش از آثار مولانا، بزرگ‌ترين عامل محبوبيت شاعر ايرانى در ايالات متحده به شمار مى‌رود، زمانى كه مى‌گويد طبيعت خلسه‌آميز مذهبى اشعار مولانا در تلاش آمريكايى‌ها براى رسيدن به اين كيفيت تشديد مى‌شود، به همين نكته اشاره دارد. اين پرسش شاعرانه مولانا كه «زكجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود؟» با تعداد بى‌شمارى از مردم آمريكا كه صاحب احساسات معنوى قوى هستند، سخن مى‌گويد.
تعدادى از مفسران نيز بر اين باورند كه مولانا پس از حملات 11 سپتامبر، نقش پل مهمى را بين مردم آمريكا و اسلام ايفا كرده است. بسيارى از افراد با «هانس ماينك»، شاعر آلمانى كه گفت «اشعار مولانا، تنها اميدبخش دوران سياهى است كه در آن زندگى مى‌كنيم» هم‌عقيده هستند.
هيچ كس به اندازه مترجم آمريكايى پيشرو آثار مولانا در بالا بردن آگاهى فزاينده نسبت به اين شاعر در ايالات متحده راهگشا نبوده است. به گفته «جيمز فاديمن»، دانشمند آمريكايى، راز موفقيت مولانا در ايالات متحده، «كلمن باركس» است.
انتشار كتاب «اسنشال رومي» باركس در سال 1995 بيش از هر رخداد ديگرى باعث ظهور بارقه علاقه آمريكا به اين شاعر پارسى‌زبان شد.
باركس در يك مصاحبه اخير گفت كه ماموريت ترجمه آثار رومى به صورتى باورنكردنى آغاز شد. او مى‌گويد پيش از آن‌كه نويسنده نامى آمريكايي، «رابرت بلاي» در سال 1976 يك نسخه از اشعار مولانا را كه ترجمه‌اى سنگين و دانشگاهى داشت و تنها ترجمه انگليسى آثار اين شاعر در آن زمان به شمار مى‌رفت به او بدهد و بگويد: «اين اشعار بايد از قفس‌هايشان آزاد شوند»، هيچ‌گاه نام او را نشنيده بوده است.
باركس كه در آتن جورجيا زندگى مى‌كند به زودى كار را آغاز كرد. او مى‌گويد: «من نسخه‌اى را به نثر آزاد و با انگليسى امروزى تهيه كردم» و به باور او «اين شكل [از نگارش] قوى‌ترين روش ماست». باركس مى‌گويد با وجودى كه اين شيوه از ترجمه خلاف عرف است تلاش فراوانى دارم تا به تصاوير مولانا وفادار باشم و اميدوارم اين امر در مورد معانى نيز صادق باشد. وى مى‌افزايد: جوهر موسيقايى شديدى [در آثار او] وجود دارد اما من نمى‌توانم كارى در زمينه انتقال آن انجام دهم. من به ضربانى كه در سروده‌ها موجود است گوش مى‌دهم و تلاش مى‌كنم تا آن را دنبال نمايم تا سر راه آن قرار نگيرم و اجازه دهم كه نغمه سر دهد.
باركس به مدت هفت سال بدون اين‌كه فكر چندانى در زمينه انتشار در ذهن داشته باشد به ترجمه مشغول بود. در آخر او كارش را براى «هارپر كالينز»، ناشر آمريكايى فرستاد و بدين ترتيب نخستين نسخه آثار مولانا به چاپ رسيد. موفقيت پيش‌بينى‌نشده اين نسخه منجر به انتشار «اسنشال رومى» بسيار محبوب و چند اثر جديدتر ديگر به وسيله ماركس شد. بيش از 500.000 نسخه از مجموعه اين كتاب‌ها به فروش رسيده است كه براى يك شاعر، موفقيت بزرگى در بين مردم به شمار مي‌رود.
باركس، شاعر و استاد سابق ادبيات با شوق و احساسى از شگفتى درباره آثار شاعر بزرگ قرن 13 صحبت مى‌كند. او مى‌گويد: «اين اشعار نه به وسيله شخصيت كه توسط بخش ديگرى از روان انسانى سروده شده‌اند» و گاه از شخصيت و معرفت بشر فراتر مى‌روند. باركس مى‌گويد: «نظام اعتقادى او بر پايه خنده استوار است» و به صوفى‌گرى مولانا اشاره مى‌كند و مى‌افزايد كه در نظر مولانا كه «شايد خدا انگيزه خنده باشد، تنها صاحب بدن و عقل بودن شادى بزرگى است» و «او درباره جوهره اشتياق دين كه عبادت ـ و شايد خنده ـ است صحبت مى‌كند».
قابليت آثار مولانا در پر كردن فاصله بين آمريكايى‌ها و مسلمانان بر باركس پوشيده نيست. «آمريكايى‌ها در برابر بسيارى از چيزهاى موجود در جهان اسلام نابينا هستند. يكى از آن چيزها مولانا است. ما زيبايى [آثار] مولانا را كامل درك نمى‌كنيم». او اميدوار است كه از طريق اين ترجمه‌ها درك «درگه خالى شدن» را كه شعر مولانا مى‌تواند از آن وارد شود و نيز «تسليم» را كه اشتياق به آن جوهر اسلام است آسان نمايد.
اين اشتياق به پر كردن خلا دركى موجود بين اسلام و آمريكا به زودى باركس را به نقاطى خواهد برد كه هنگام شروع ترجمه‌هايش حتى در خواب هم نمى‌ديد. او اواخر اين ماه به افغانستان، زادگاه مولانا سفر خواهد كرد تا در برنامه فرهنگى مشترك وزارت فرهنگ افغانستان و وزارت امور خارجه ايالات متحده اشعار مولانا را بخواند. در طول اقامتش در اين كشور از چندين شهر از جمله بلخ، زادگاه مولانا ديدن خواهد نمود. او در وصف انتظار پرشورش براى اين سفر مى‌گويد: «يك نفر اشعار او را به زبان فارسى مى‌خواند و من آنها را به زبان انگليسى مى‌خوانم و موسيقى هم خواهد بود». باركس همچنين در انتظار ملاقات با اعضاى يك گروه اسلامى به نام «جاهلان خدا» است كه از سنت خلسه‌آميز مولانا پيروى مى‌كنند. باركس در پاسخ به اين سوال كه «جاهلان خدا» چه كسانى هستند مى‌خندد و مى‌گويد: «دقيقا نمى‌دانم، ولى درخواهم يافت». وى مى‌افزايد: من واقعا منتظر و سپاسگزار هستم.
اين حس كنجكاوى و شوق، ميل به تجربه اندوزى و درك، از ويژگى‌هاى مشترك مولانا و كلمن باركس هستند و دو انسان متفاوت با اشتياق‌هاى معنوى مشترك را به يكديگر وصل مى‌كنند.
http://www.baztab.com/news/22736.php

كه آن كف به زودي نابود مي‏شود و اما آنچه به خير و منفعت مردم است در زمين باقي مي‏ماند.

http://drmoeen.ir/articles/index.php

حسن‌ هاشميان