iranian

شركت در مرحله دوم انتخابات به يقين اهميت بيشترى از مرحله اول دارد

۳۱ خرداد ۱۳۸۴

آيت الله العظمى عبدالكريم موسوى اردبيلى در پاسخ به سئوالى در خصوص ملاك هاى تشخيص اصلح در مرحله دوم انتخابات رياست جمهورى بيان كرد كه جهت صيانت از كشور و نظام، لازم است تا در مرحله دوم انتخابات نيز مانند مرحله اول حضور پرشكوه داشته باشند.
وى اظهار داشت: ايران در ميان كشورهاى اسلامى داراى جايگاهى رفيع و تعيين كننده است و همواره هدايت گر آنها به صلح و آرامش بوده است. در شرايطى كه اكثر اين كشورها در حال دست و پنجه نرم كردن با مشكلات داخلى و خارجى هستند، قطعاً حضور رئيس جمهور مقتدر و با وجهه مقبول جهانى در ايران، موجب افزايش اطمينان اين كشورها و تكيه آنان به ايران به عنوان قدرتى مطمئن قابل اتكا خواهد شد.
موسوى اردبيلى افزود: رئيس جمهور آينده بايد بار مسئوليت بسيار سنگينى را بر عهده بگيرد. حل مشكلات اقتصادى، سياسى، اجتماعى و فرهنگى جز با اتكا بر دانشى عميق و تجربه اى غنى و گردآورى تمامى ظرفيت هاى موجود در كشور امكان پذير نيست لذا سپردن مسئوليت اجرايى كشور به چنين شخصى جهت تضمين آينده آن و به حداقل رساندن احتمال خطر ضرورى است.
http://www.sharghnewspaper.com/840331/html/online.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 31 خرداد1384ساعت 21:2 توسط رضا |

بيانيه آيت الله صانعى

۳۱خرداد ۱۳۸۴

بيانيه مرجع عاليقدر حضرت آيت الله العظمى يوسف صانعى (مد ظله العالى) به مناسبت مرحله دوم انتخابات نهمين دوره رياست جمهورى
بسمه تعالى
«الفرصة سريعة الفوت و بطيئة العود»
فرصت ها زودگذر است و برگشت آن به كندى انجام مى گيرد.
اين جمله يكى از هزاران سخن بلند اميرمومنان على بن ابى طالب _عليه افضل صلوات المصلين- است كه بشريت آگاه و بيدار هميشه با توجه به آن به طور مستقيم يا غيرمستقيم به نداى فطرتش كه همان دين حنيف و خميرمايه خدادادى است در همه شئون زندگى از آن استفاده نيكو برده و مى برد و در راس همه انسان هاى والا كه در چند قرن گذشته از آن استفاده كرده اند همانا بايد از امام امت عارف بالله و پير جماران و فقيه توانا سيدنا الاستاذ الامام خمينى _ سلام الله عليه- نام برد كه در طول عمر پربارش بارها و بارها از آن استفاده كرده است، چه استفاده از آن در امور سياسى و اجتماعى و چه نسبت به حفظ حوزه هاى علميه مخصوصاً نجف و قم و چه نسبت به استنباط احكام الهى از كتاب و سنت و چه در تربيت شاگردانى همچون استاد شهيدمطهرى و بهشتى و مفتح و ده ها نفر از بزرگان ديگر و چه نسبت به ده ها و صدها امر ديگر مخصوصاً نسبت به نجات ملت شريف ايران از استبداد، اختناق، خودكامگى و تحجر، كه ملت ها و انسان ها مخصوصاً ملت باكرامت و بزرگوار ايران آنها را خوب به ياد دارند و مى دانند و مگر ممكن است ملت ما حركت ها و پيام هاى او را مخصوصاً پيامى كه نهضتش را به انقلاب مبدل ساخت و سرنوشت ساز بود و همه زحمات خود و ملت را به نتيجه نهايى رساند فراموش كنند. حاشا و كلا.
مردم عزيز و بزرگوار ايران اسلامى بدانند كه در تاريخ پرحادثه انقلاب اسلامى از آغاز تا امروز شايد كمتر موقعيتى را به حساسيت و پيچيدگى اوضاع كنونى بتوان يافت. از همين روى مايلم نسبت به انتخابات نهمين دوره رياست جمهورى كه روز جمعه سوم تيرماه ۱۳۸۴ مرحله دوم آن را در پيش داريم از باب «فان الذكرى تنفع المومنين» تذكر دهم كه بر ما است با حضور خود در پاى صندوق هاى راى از فرصت به دست آمده حداكثر استفاده را بنماييم تا مبادا در اين اوضاع آشفته جهان كه سياست هاى جهانى و منطقه اى به طور گسترده و سريع در حال تغيير است و مواضع دولت ها دائماً عوض مى شود خداى ناخواسته حضور كمرنگمان موجب ضعف دولت و كم بودن آراى رئيس جمهور منتخب- كه پشتوانه مردمى او يعنى همان پشتوانه الهى كه «يدالله مع الجماعه» است - زمينه ساز حكومت اختناق و سرنيزه و حكومت ارتجاع و متحجران و واپس گرايان شود و به زحمات امام امت- سلام الله عليه- ملت بزرگوار ايران، شهداى گرانقدر، جانبازان عزيز، آزادگان سرافراز همه و همه صدمه و ثلمه اى جبران ناپذير وارد شود و بايد بدانيم هيچ تفكر و حركت واپس گرا و ارتجاع گونه _ اعم از داخلى و خارجى- نمى تواند جلوى رشد آزادى قلم و انديشه و گسترش تفكرات اسلامى را بگيرد چون علاوه بر آنكه خداوند قادر و توانا حافظ انقلاب اسلامى و آرمان هاى امام- كه همانا طرفدارى از موازين و احكام اسلام و حقوق انسان ها و آزادى و حريت آنها است- بوده و خواهد بود، حضور ملت آگاه و فهيم ايران و وجود ياران، شاگردان و تربيت شدگان مكتب آن بزرگ مرجع تقليد كه جان و آبروى خود را در ديروز و امروز وقف اسلام و انقلاب كرده اند و به خاطر احساس تكليف در ميدان هاى پرخطر حضور يافته اند و تهمت هاى ناجوانمردانه را به جان خريده اند و فراز و نشيب هاى زندگى سياسى را ديده و لمس كرده هرگز نخواهند گذاشت كه عده اى متحجر و واپس گرا آرمان هاى انقلاب و امام امت (س) را خدشه دار كنند و زحمات يك صد ساله آزادى خواهان در راه تحقق مردم سالارى و واگذارى امور مردم به دست خودشان و حاكميت دين و عقل جمعى بر هواخواهى و استبداد فردى را از بين ببرند.
از خداى بزرگ توفيق حضور تمام اقشار ملت شريف ايران از هر قوم و نژاد و مذهب را در پاى صندوق هاى راى خواستارم و راى دادن به رئيس جمهورى كه در راه به ثمر رسيدن انقلاب اسلامى و استقرار نظام مردم سالار با تحمل زندان و شكنجه تلاش كرده و به اهداف و آرمان هاى آن و به آزادى هاى اجتماعى و فردى اعتقاد راسخ داشته و در بحران هاى سياسى، دينى، اجتماعى رشد يافته و اهل منطق و استدلال و آشناى به زمان و سياست هاى جهانى است را خواهانم.
در خاتمه شايان يادآورى است اگر نسبت به مرحله اول انتخابات سخنى نگفتم به خاطر جهاتى بوده كه گذشت زمان آنها را بازگو مى كند و در عين حال كفايت آگاهى هاى ملت بزرگوار ايران و سخنان و پيام هاى بزرگان دينى و سياسى و مراجع تقليد و تذكر آنها را بى نياز كننده از عرايض خود مى دانستم.
قم _ يوسف صانعى
۳۱/۳/۸۴
http://www.sharghnewspaper.com/840331/html/online.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 31 خرداد1384ساعت 21:0 توسط رضا |

بیانیه آقای خاتمي

سيدمحمد خاتمي رئيس‌جمهوري، امروز طي بيانيه اي اعلام كرد:بكوشيم در ماههاي پاياني اين دوران درخشان و سخت، منصب پرافتخار خدمتگزاري را به آن كس واگذاريم كه آزادي را صادقانه پاس بدارد و در پي پيشرفت و سازندگي و عدالت مبتني بر توسعه و قادر به دفاع از عزت و حيثيت و منافع كشور در جهان كنوني باشد.
به گزارش ايسنا، متن كامل پيام رئيس‌جمهور بدين شرح است:

«بسم‌الله الرحمن الرحيم
ملت سرفراز و پر افتخار ايران
حضور شما مردم، همه جا سراينده حماسه شورو شعور و افتخار است.
بيش از يك قرن است كه راه دستيابي به آزادي و استقلال را با همه فرازها و نشيب‌هايش پيموده‌ايد؛
مبادا كه لحظه‌اي در عزم استوار شما براي ادامه اين راه خللي وارد آيد!
مبادا شادماني تاريخي شما كه در انقلاب دوران ساز اسلامي به اوج خود رسيد، به تلخكامي نشيند!
مبادا كه از حركت پويا براي فتح قله‌هاي شرف و آزادگي و پيشرفت باز مانيد و اميدها به نااميدي گرايد.

بياييد همت بلند داريم و در ميان طوفان‌هاي سهمگين استبدادزدگي، استيلاطلبي بيگانگان و كژانديشي‌هاي رنگ تقدس گرفته، بار ديگر اثبات كنيم كه اين موج، جز بر ساحل مردم‌سالاري سازگار با دين آرام نخواهد گرفت.
بياييد باز هم به روزگار ثابت كنيم كه اصلاح‌طلبي عميق، همراه با اعتدال و درك شرايط تاريخي، چراغي است كه هيچ تندبادي آن را خاموش نخواهدكرد.

هموطنان!
دريكي از حساس‌ترين فرازهاي تاريخمان قرار گرفته‌ايم. حضور پرشكوهتان در مرحله اول انتخابات نهمين دوره رياست‌جمهوري آغاز حركتي است كه ثمره آن را بايد در مرحله دوم انتخابات چيد. در موقعيت خطير كنوني، از شما مي‌خواهم كه با استمرار حضور آگاهانه و با رأي بالا، رئيس جمهوري در شان ملت ايران انتخاب نماييد.
بياييد با مشاركتي بس باشكوه‌تر از مرحله اول، قصيده فاخر انقلابي را كه مردم‌سالاري ديني، شاه بيت آن است، در مرحله دوم بسراييم و آنان را كه آزادي و پيروزي و سربلندي ما را نمي‌خواهند، بيش از پيش نوميد كنيم.

بياييد اثبات كنيم كه همچنان بر ساختن ميهن، تثبيت پايه‌هاي مردم‌سالاري، دفاع از حقوق و آزادي‌هاي ملت، استوار كردن پايه‌هاي امنيت ملي و بهره‌گيري از توانايي‌هاي كشور براي توسعه همه‌جانبه و اعتلاي حيثيت ايران و ايراني در جهان امروز اراده‌اي راسخ داريم.
بياييد به حرمت عهد مقدسي كه از هشت سال پيش با هم بستيم، بكوشيم در ماههاي پاياني اين دوران درخشان و سخت، منصب پرافتخار خدمتگزاري را به آن كس واگذاريم كه آزادي را صادقانه پاس بدارد و در پي پيشرفت و سازندگي و عدالت مبتني بر توسعه و قادر به دفاع از عزت و حيثيت و منافع كشور در جهان كنوني باشد.

بياييد بار ديگر پيمان ببنديم كه همچنان در دينداري، وطن‌خواهي و دفاع از اسلام منادي آزادي و حرمت انسان استوار خواهيم ماند و با مقابله با خشونت و تحجر، صلح مبتني بر عدالت را در جهان ندا خواهيم داد. حتي كساني كه جمعه گذشته براي حضور در انتخابات ترديد داشتند، روز سوم تير بايد با حضور قاطع خود پايبنديشان را به اين ميثاق ملي و تاريخي نشان دهند.
اينجانب با اتكاء به قانون اساسي به ملت ايران اطمينان مي‌دهم كه سلامت روند راي‌گيري، دغدغه و هدف اصلي من است و با جديت اين مهم را دنبال خواهم كرد. دولت اجازه نخواهد داد هيچ نيرويي رأي و اراده ملت را به مخاطره افكند و جمهوريت نظام مقدس اسلامي را كه امام راحل معمار فرزانه آن بود، مورد تهديد قرار دهد.

جمعه سوم تير ماه، ميعاد تاريخي همه ما - از زن و مرد و پير و جوان - در پاي صندوق‌هاي رأي خواهد بود تا سرنوشت كشور را به دست كسي دهيم كه آزادي را صادقه پاس بدارد و 27 سال تلاش ملي براي رقم زدن آينده‌اي درخشان و اميد بخش را حفظ كند. حضور پر شكوه و بي‌نظير شما مي‌تواند حماسه‌اي بزرگ براي حفظ ميراث گرانقدر انقلاب بيافريند. بدانيم كه همه ما اكنون سرنوشت و تقديري مشترك يافته‌ايم.
آراء شما پژواك صداي ملت است، بگذاريد صدايتان را همه بشنوند.

سيد محمد خاتمي
سي و يكم خرداد ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و چهار»

http://www.baztab.com/news/25601.php

+ نوشته شده در سه شنبه 31 خرداد1384ساعت 20:48 توسط رضا |

مرحله‌ي دوم انتخابات

"بسم الله الرحمن الرحيم

مهندس ميرحسين موسوي، نخست وزير دوران پرافتخارحضرت امام خميني (ره) با صدور بيانيه اي ضمن سرنوشت‌ساز خواندن حضور گسترده‌ مردم در مرحله‌ي دوم انتخابات رياست جمهوري ، خاطر نشان ساخت: آرا شما مي‌تواند كمك نمايد كه دولت آينده به دور از تحجر و جمود، به دنبال توسعه‌اي عدالت محور و توام با آزادي و نوانديشي باشد و برهر گونه واپس‌گرايي و فقر و فساد كه آرمان‌هاي اصيل انقلاب اسلامي را مي‌تواند به خطر اندازد، غلبه كند.
متن كامل بيانيه به اين شرح است:
حضور حماسي مردم در 27 خرداد، دشمنان را مايوس كرد و علي‌رغم كمي و كاستي‌ها و بداخلاقي‌هاي پيراموني، 27 خرداد را تبديل به روز پيروزي مردم سالاري ديني كرد. با توجه به حساسيت شرايط داخلي و خارجي، اهميت شركت مردم در مرحله‌ي دوم انتخابات، كمتر از مرحله اول نيست و حضور گسترده مردم دراين مرحله مي‌تواند راه را بر رخنه دشمنان داخلي و خارجي ببندد و بر عدم انحراف انقلاب از خط اسلامي مردم‌سالار، اثر تعيين كننده بگذارد و دولتي بهره‌ مند از آراي اطمينان بخش را به ارمغان آورد.

اين آرا مي‌تواند كمك نمايد كه دولت آينده به دور از تحجر و جمود، به دنبال توسعه‌اي عدالت محور و توام با آزادي و نوانديشي باشد و برهر گونه واپس‌گرايي و فقر و فساد كه آرمان‌هاي اصيل انقلاب اسلامي را مي‌تواند به خطر اندازد، غلبه كند.

پيروز انتخابات، ناگزير از پايبندي به حفظ جمهوريت در كنار اسلاميت نظام، آزادي توام با عدالت و استقلال درعين تعامل خردمندانه با جهان خارج خواهد بود و عدول از اين موازين همان گونه كه تجربه گذشته نشان داده است، عاقبتي جز رويگرداني مردم از دولت، نخواهد داشت.

در موقعيت كنوني انقلاب ، مردم مبارزه صريح و توامان با فساد و تحجر را طالبند ، اميد آنكه دولت بعدي، خود را موظف به پيگيري و اجراي اين خواسته هاي مشروع و مديون و مرهون حمايت ها و آراء هدفمند مردم بداند و همچنين حضور گسترده ملت بار ديگر به تحقق آرمان هاي بلند امام راحل كمك كند."
http://www.emrouz.info/ShowItem.aspx?ID=3435&p=1

+ نوشته شده در سه شنبه 31 خرداد1384ساعت 20:40 توسط رضا |

درآمد نفت ايران۴۱ ميليارد دلار

• اداره اطلاعات انرژى آمريكا در تازه ترين پيش بينى هاى خود از درآمد صادرات نفت ۱۱ كشور عضو اوپك اعلام كرد: درآمد صادرات نفت ايران در سال جارى ميلادى با ۹ ميليارد دلار افزايش به ۴۱ ميليارد دلار خواهد رسيد
• درآمد صادرات نفت ۱۱ كشور عضو اوپك كه در سال ۲۰۰۴ ميلادى به ۳۳۸ ميليارد دلار رسيده بود كه پيش بينى مى شود در سال جارى ميلادى به ۴۲۹ ميليارد دلار و در سال ۲۰۰۶ ميلادى به ۴۴۷ ميليارد دلار افزايش يابد

فارس: اداره اطلاعات انرژى آمريكا در تازه ترين پيش بينى هاى خود از درآمد صادرات نفت ۱۱ كشور عضو اوپك اعلام كرد: درآمد صادرات نفت ايران در سال جارى ميلادى با ۹ ميليارد دلار افزايش به ۴۱ ميليارد دلار خواهد رسيد.
اداره اطلاعات انرژى آمريكا همچنين پيش بينى كرد كه درآمد صادرات نفت ايران در سال ۲۰۰۶ ميلادى به ۴۳ ميليارد دلار افزايش يابد.
بنابراين گزارش ، درآمد صادرات نفت ۱۱ كشور عضو اوپك كه در سال ۲۰۰۴ ميلادى به ۳۳۸ ميليارد دلار رسيده بود كه پيش بينى مى شود در سال جارى ميلادى به ۴۲۹ ميليارد دلار و در سال ۲۰۰۶ ميلادى به ۴۴۷ ميليارد دلار افزايش يابد. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژى آمريكا، عربستان سعودى در سال جارى ميلادى با ۳۵ ميليارد دلار افزايش درآمد مواجه خواهد شد و درآمد صادرات نفت اين كشور امسال به ۱۵۰ ميليارد دلار افزايش خواهد يافت كه بالاترين درآمد نفتى بين ۱۱ كشور عضو اوپك است.
اين در حالى است كه ايران همانند سال گذشته ميلادى، در سالهاى ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ ميلادى نيز دومين درآمد بالاى نفت را بين ۱۱ كشور عضو اوپك كسب خواهد كرد. بر اساس اين گزارش، كويت در سال جارى ميلادى با بيشترين درصد افزايش توليد به ميزان ۳۵ درصد مواجه خواهد شد و ۳۷ ميليارد دلار درآمد كسب خواهد كرد و در عين حال اندونزى كه در سال گذشته با ۶۰۰ هزار دلار درآمد خالص صادرات نفت مواجه شده بود، در سال جارى دچار ۴۰۰ هزار دلار كسرى درآمد مى شود و به همين دليل احتمال كناره گيرى اين كشور از عضويت در اوپك وجود دارد.
اداره اطلاعات آمريكا پيش بينى كرد: درآمد صادرات نفت عراق از ۱۸‎/۲ ميليارد دلار در سال ۲۰۰۴ ميلادى به ۱۹‎/۳ ميليارد دلار در سال جارى افزايش يابد كه حاكى از رشد اندكى است. بنابراين گزارش، در سال جارى ميلادى درآمد صادرات نفت كشورهاى الجزاير ۲۹‎/۸ ميليارد دلار، ليبى ۲۳‎/۹ ميليارد دلار، نيجريه ۳۷‎/۷ ميليارد دلار، قطر ۱۷ ميليارد دلار، امارات ۳۹ ميليارد دلار و ونزوئلا ۳۵‎/۵ ميليارد دلار پيش بينى شده است. اداره اطلاعات انرژى آمريكا پيش بينى خود را از درآمد صادرات نفت كشورهاى اوپك در سالهاى ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ بر اساس قيمت سبد نفتى اوپك به ميزان كمتر از ۴۵ دلار ارزيابى كرده اين در حالى است كه بيژن زنگنه وزير نفت ايران بر اساس قيمت نفت ۳۵ دلار پيش بينى كرد كه درآمد صادرات نفت ايران در سال جارى با ۴‎/۵ ميليارد دلار افزايش مواجه شود.
http://www.iran-newspaper.com/1384/840330/html/economy.htm#s479772

+ نوشته شده در دوشنبه 30 خرداد1384ساعت 21:15 توسط رضا |

خلاصه تاریخ ایران

به نام خدا

http://iranian-history.persianblog.com/

زمان میلادی	زمان هجری	سلسله	پادشاه	رویدادها	پایتخت
حدود ٧٢٠ تا ٥٥٠ پیش از میلاد		مادها	دیا اکو	دیااکو هفت قبیله آریایی را در شهر هگمتانه متحد میکند.	هگمتانه
			فره ورتیش
			هوخشتره
			آژی دهاگ
٦٧٥ تا ٣٣٠ قبل از میلاد		هخامنشیان	کورش	از بین بردن مادها - فتح بابل و دادن اجازه برای ساخت معبد به یهودیان - فتح لیدی – استقرار حکومت بزرگ پارسی – انتشار منشور حقوق بشر	شوش، هگمتانه، سارد، تخت جمشید
			کمبوجیه	کمبوجیه پسر کورش به سلطنت می رسد، فتح مصر
			گئومات	در نبود کمبوجیه، گئومات مغ خود را به جای بردیا برادر کمبوجیه معرفی می کند و به حکومت می رسد و کمبوجیه نیز دور از وطن می میرد. گئومات مردم را مجبور به پذیرفتن دین خودش می کند.
			داریوش	فتنه گئومات توسط داریوش و متحدان خاموش می شود، شورش های مختلف در کشور فرو نشانده می شوند، ایرانیان در ماراتن از یونانیان شکست می خورند، داریوش دستور شروع به ساخت تخت جمشید را می دهد، ایران در زمان داریوش قدرتمند می شود و سیستم هایی مثل مثل تقسیم کشور به چند استان متفاوت و پست (چاپار) برای اولین بار به کار می افتند.
			خشایارشاه	ایران به یونان حمله می کند و یونانیان برای به دست آوردن فرصت بیشتر برای ساخت یک نیروی دریایی بزرگ، سپاهی را به تنگه ترموفیل می فرستند تا سپاه بزرگ خشایارشاه را معطل کند. سپاه خشایار شاه پس از صرف وقت برای شکست دادن آن سپاه در کنار جزیره سالامیس به جنگ یونانیان می رود اما در جنگ دریایی سالامیس شکست سختی از یونانیان میخورد.
			اردشیر درازدست، خشایارشاه دوم، سغدیان، داریوش دوم، اردشیر دوم، اردشیر سوم، ارشک	هخامنشیان به تدریج ضعیف می شوند
			داریوش سوم	علی رغم مقاومت هایی مانند مقاومت آریوبرزن در نقاط مختلف کشور، سرانجام اسکندر مقدونی به کمک یونانی ها و مقدونی ها ایران را فتح می کند و تخت جمشید را آتش می زند، پایان کار هخامنشیان
٣٣٤ تا ١٢٦ قبل از میلاد		سلوکیان	سلوکوس اول، دوم و...، آنتیوخوس اول، دوم و... و...	سلوکیان، یونانیان جانشین اسکندر بودند که مردم ایران را وادار به قبول فرهنگ یونانی و استفاده از زبان یونانی می کردند.	سلوکیه
٢٤٨ قبل از میلاد تا ٢٢٦ میلادی		اشکانیان	اشک اول	پارت ها به رهبری اشک اول حکومت کوچکی را در مقابل سلوکیان یونانی تشکیل می دهند .	نیسا، صد دروازه
٢٤٨ قبل از میلاد تا ٢٢٦ میلادی		اشکانیان	اشک دوم، سوم و...	بالاخره به همت اشکهای بعدی سلوکیان به طور کامل از ایران پاک می شوند - در این دوران جنگ هایی میان ایران و روم صورت می گیرد که اکثرا به سود ایران به پایان می رسند. در یکی از معروف ترین این جنگ ها کراسوس سردار رومی که برای فتح کل ایران به راه افتاده بود، شکست سختی از سورنا سردار ایرانی می خورد. مرزهای ایران در زمان اشک نهم به بیشترین حدود خود در طول تاریخ اشکانی رسیدند. سواران پارتی در تیراندازی مشهور بودند و می توانستند بر روی اسب، به هر جهتی تیراندازی کنند.	نیسا، صد دروازه
			اردشیر بابکان	اردشیر از نوادگان ساسان بر پایه ی تعالیم زردشتی در ایران شورش می کند و آخرین اشک را از پا در می آورد و سلسله ساسانی را تشکیل می دهد. ساسانیان خود را جانشینان هخامنشیان معرفی می کردند.
			شاپور اول	شاپور اول، در مقابل والریانوس امپراتور روم به پیروزی بزرگی می رسد. والریان اسیر می شود و شاپور برای تحقیر او، از او به عنوان چهارپایه ای برای سوار شدن بر اسبش استفاده می کند.
			هرمز اول، بهرام اول، بهرام دوم، بهرام سوم، نرسی، هرمز دوم
			شاپور دوم (ذوالاکتاف)	در حمله ای سخت اعراب را شکست می دهد و به روایتی کتف آنان را سوراخ می کند.
٢٢٦ تا ٦٤٢ میلادی		ساسانیان	اردشیر دوم، شاپور سوم، بهرام چهارم، یزدگرد، بهرام پنجم (بهرام گور)، یزدگرد دوم، هرمز سوم، پیروز، بلاش	انقراض روم غربی بر اثر حمله قبایل وحشی	تیسفون
			قباد اول (دوره اول)	در زمان قباد آیین مزدک گسترش زیادی پیدا می کند. تا جایی که خود قباد نیز به آیین مزدکی در می آید و مزدکی را آیین کشور اعلام می کند. آیین مزدکی توسط مزدک پسر بامداد گسترش پیدا می کند. تعالیم مزدکی آیین ها و دستورات مشکلی داشته اند و شبیه به تعالیم کمونیستی بوده اند.
			زاماسب	برای مدتی سلطنت از دست قباد به زامسب منتقل می شود. گفته می شود که زاماسب مرد عادلی بوده است.
			قباد اول (دوره دوم)	در این دوران وقتی قباد دوباره به سلطنت رسید به خاطر ترس از قدرت موبدان علاقه چندانی به آیین مزدکی نشان نداد
			خسرواول (انوشیروان)	پس از قباد، انوشیروان، معروف به انوشیروان دادگر که وزیر دانایش بوزرجمهر (بوذرجمهر) یا بزرگمهر نام داشت به سلطنت رسید. در زمان انوشیروان کتاب کلیله و دمنه از هند به ایران آورده و ترجمه شد. انوشیروان همچنین مزدکیان را قلع و قمع کرد و آنان را اعدام و یا زندانی کرد. پیامبر اسلام(ص) در این دوران متولد می شود.
			هرمز چهارم
			خسروپرویز	باربد موسیقیدان ایرانی در این دوره زندگی می کرد. هجرت پیامبر از مکه به مدینه در دوران خسروپرویز بود. خسروپرویز نامه پیامبر به او برای دعوت به اسلام را پاره کرد. در دوران خسرو بهرام ششم یا بهرام چوبین که یک ژنرال ارتش بود حکومت را از شاه گرفت و خسروپرویز به روم شرقی گریخت و امپراتور روم، به او کمک کرد و حکومت را از بهرام باز پس گرفت و به او داد. پس از این که شاه جدید روم شاه قبلی را کشت وبه حکومت رسید،خسروپرویز به خونخواهی از امپراتوری که به او کمک کرده بود، قسمتهایی از روم را اشغال کرد اما دوباره آنها را از دست داد.

			قباد دوم، اردشیر سوم، شیرویه، ملکه پوراندخت، هرمز پنجم
			یزدگرد سوم	یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی بود که در سن جوانی به حکومت رسید. زمانی که او به حکومت رسید، ایران در وضعیت آشفته ای قرار داشت. اعراب نیز پس از مدتی حمله به ایران را شروع کردند. بین یزدگرد و عمر در این دوران نامه هایی نیز رد و بدل شد و سرانجام سپاه ایران به فرماندهی رستم فرخزاد در محل قادسیه از سپاه اعراب مسلمان شکست خورد. به زودی تیسفون توسط اعراب فتح شد و ایرانیان به تدریج به اسلام گرویدند. یزدگرد که فراری شده بود به دست فردی ناشناس در نواحی مرو کشته شد.
	قرن اول و دوم هجری قمری	امویان و عباسیان	خلفای اموی و عباسی	پس از خلافت عمر، عثمان و حضرت علی (ع)، امویان حکومت کرده و پس از چندی ضعیف شدند، عباسیان به کمک ابومسلم خراسانی (بهزادان) و ایرانیان همیار او (سیاه جامگان)، خلافت را به دست آوردند اما بعد ابومسلم را کشتند و حکومتی ظالم تر از امویان به وجود آوردند. بعدها قیام هایی از جمله قیام المقنع نیز علیه عباسیان صورت گرفت که سرکوب شد.	دمشق، بغداد
	نیمه اول قرن سوم هجری	طاهریان	طاهر ذوالیمینین	طاهر از سرداران مامون بود که در خراسان حکومتی مستقل تشکیل داد. طاهر در چند جنگ خوارج را شکست داد. طاهر به تدریج سیستان و ماورا النهر را نیز تصرف کرد و آن مناطق را امن و آرام کرد. قیام سرخ جامگان به رهبری بابک خرمدین در آذربایجان علیه خلافت عباسی در همان زمان صورت گرفت. هنچنین مازیار نیز در این دوران در طبرستان قیام کرد که توسط طاهریان سرکوب شد.	نیشابور
			امیران دیگر تا محمدبن طاهر	حکومت طاهریان در زمان محمد بن طاهر توسط یعقوب لیث صفاری سرکوب شد.
	اواسط قرن سوم هجری	علویان	داعی کبیر	علویان از نسل امام حسن (ع) بودند و در طبرستان و دیلم حکومت تشکیل دادند. علویان به دست سامانیان نابود می شوند	آمل
			ناصر کبیر
	نیمه دوم قرن سوم هجری	صفاریان	یعقوب لیث صفاری	انقراض طاهریان توسط یعقوب- سرکوب خوارج – جنگ یعقوب با خلیفه عباسی و شکست از او	زرنگ
			عمرولیث	جنگ با امیر اسماعیل سامانی بر اثر توطئه خلیفه – اسارت عمرولیث توسط خلیفه و قتل او در زندان بغداد – پس از او صفاریان به طور ضعیفی حکومت کوچکی در اختیار داشتند.
	قرن چهارم هجری	سامانیان	امیران سامانی	وزیرانی چون جیهانی و بلعمی – بزرگانی چون رودکی، ابوعلی سینا، ابوریحان بیرونی – قدرت گرفتن تدریجی سپهسالاران	بخارا
			اسماعیل
			امیران سامانی
	قرن چهارم هجری	آل زیار	مرداویج		اصفهان
			وشمگیر	حمله سامانیان به آل زیار – آل زیار به جز گرگان همه متصرفات خود را از دست می دهند.
		آل بویه	علی، حسن، احمد	شکست دادن خلیفه عباسی و به زندان افکندن او
			عضد الدوله	کمک به عمران و آبادانی کشور و ساخت و ساز و کمک به کشاورزان
			سایر امیران آل بویه	تجزیه و ضعف حکومت آل بویه
	اواسط قرن چهارم تا اواسط قرن پنجم هجری	غزنویان	آلپتکین		غزنین
			سبکتکین	گسترش حکومت غزنوی – زندگی بابا طاهر عریان
			سلطان محمود غزنوی	فتح سرزمین های بازماندگان صفاریان – تصرف قسمتی از قلمرو آل بویه – حمله محمود به هند – وزارت حسنک وزیر – زندگی ابوالقاسم فردوسی طوسی سراینده شاهنامه
			سلطان مسعود	قتل حسنک وزیر – شکست از سلجوقیان در جنگ دندانقان
١٠٥٥ تا ١١٩٤ میلادی	اواسط قرن پنجم تا اواخر قرن ششم هجری	سلجوقیان	طغرل	پیروزی بر مسعود غزنوی در جنگ دندانقان - براندازی بقایای آل زیار - براندازی آل بویه - تایید توسط خلیفه بغداد – وزارت عمید الملک و ابوالقاسم جوینی – زندگی ناصرخسرو قبادیانی	نیشابور، اصفهان، بغداد
			آلب ارسلان	پیروزی بر روم شرقی (بیزانس) در جنگ ملازگرد و اسیر کردن امپراتور روم – وزارت خواجه نظام الملک
			ملکشاه	مرزهای سلجوقی از چین تا ترکیه امروزی پیش می رود - وزارت خواجه نظام الملک – تاسیس مدارس نظامیه – دوران قدرت حسن صباح سردسته اسماعیلیان آن زمان در غرب در قلعه الموت – تهیه تقویم جلالی توسط خیام و رسمی شدن تاریخ هجری شمسی در کشور در کنار تاریخ هجری قمری که بعدها دوباره تا زمان رضاخان فراموش شد
			سلطان سنجر	سرکوب سرکشی های داخلی
			شاهان دیگر سلجوقی	قدرت گرفتن اتابکان – تجزیه حکومت سلجوقیان – تهاجم قراختاییان، غزها و خوارزمشاهیان – زندگی شهاب الدین سهروردی، شیخ اشراق
١٠٩٤ تا ١٢٣١ میلادی	قرن ششم و اوایل قرن هفتم	خوارزمشاهیان	قطب الدین محمد		سمرقند، گرگانج
			اتسز، ارسلان، سلطانشاه، تکش	زندگی نظامی گنجوی (گنجه ای)
			سلطان محمد	تصرف سرزمین قراختاییان و همسایه شدن با مغولان – غارت کاروان مغول در شهر مرزی اترار، مطالبه قاتلین از طرف چنگیز، مخالفت سلطان محمد به خواست ترکان خاتون مادرش – حمله مغولان به ایران، فرار سلطان محمد به جزیره آبسکون در دریای مازندران – زندگی عطار نیشابوری
			جلال الدین	جنگ ها و تعقیب و گریز های طولانی جلال الدین با سپاهیان مغول و مقاومت در برابر چنگیز در شهرهای مختلف
١٢٥٩ تا ١٣٣٥ میلادی	نیمه اول قرن هفتم تا نیمه اول قرن هشتم	اشغال مغولان	چنگیز خان	حمله به نواحی مختلف ایران و قتل و کشتار فراوان و آتش زدن کتابخانه ها و... – چنگیز در پایان عمر متصرفاتش را به فرزندانش جوچی، تولوی، اکتای و جغتای می سپارد	تبریز، سلطانیه
		ایلخانان	هلاکو	سرکوب اسماعیلیان، انقراض عباسیان، ساخت رصدخانه مراغه
			اباقا، تکودار، ارغون، گیخاتو، بایدو	زندگی سعدی – زندگی مولانا جلال الدین محمد بلخی رومی مشهور به مولوی
			غازان	مسلمان شدن غازان– وزارت خواجه رشید الدین فضل الله همدانی در دربار غازان
			الجایتو (محمد خدابنده)	گرایش مغولان به تشیع – زندگی عبید زاکانی
			ابوسعید	قتل خواجه رشید الدین فضل الله – سقوط ایلخانیان
	اواسط قرن هشتم	دولت های محلی و هرج و مرج	حکام محلی	حکومت سربداران در این دوره بود که تعالیم اولیه آن به وسیله شیخ خلیفه گسترش یافت و پس از آن که او را به دار آویختند و گفتند او خود، خود را به دار آویخته، شیخ حسن جوری، شاگردش، راهش را ادامه داد. پس از آن، قیام مردم باشتین رخ داد و مردم به رهبری وجیه الدین مسعود و عبدالرزاق، شیخ حسن جوری را از زندان آزاد و حکومت سربداران را تشکیل دادند. سربداران بعدا به دست تیمور از بین رفتند.

١٣٨٤ تا ١٥٠٠ میلادی	اواخر قرن هشتم و قرن نهم هجری	تیموریان	تیمور لنگ	تیمور که خود را از بستگان چنگیز معرفی می کرد، در سه یورش سه ساله و پنج ساله و هفت ساله به ایران حمله کرد و ایران را تصرف کرد – زندگی حافظ شیرازی	هرات (از زمان شاهرخ)
			شاهرخ	بنای مسجد گوهرشاد به سفارش همسر شاهرخ، گوهرشاد آغا – زندگی بایسنقر فرزند شاهرخ
			الغ بیک	ساخت رصدخانه سمرقند – زندگی عبدالرحمان جامی شاعر فارسی گوی – قیام مارتین لوتر و رنسانس و به وجود آمدن فرقه پروتستان در مسیحیت و آغاز قرون جدید – زندگی افرادی چون لئوناردو داوینچی، نیوتون و پاسکال در اروپا
			سلطان حسین بایقرا	اضمحلال تیموریان
١٥٠١ تا ١٧٢٢ میلادی	٩٠٧ تا ١١٣٥ هجری قمری	صفویان	اسماعیل	سلطنت شاه اسماعیل صفوی از نوادگان شیخ صفی اردبیلی با پشتیبانی ترکان قزلباش در تبریز- اعلام شیعه به عنوان مذهب رسمی – پایتختی تبریز - پیروزی بر آق قویونلو ها که خود قبلا قراقویونلو ها را نابود کرده بودند – پیروزی بر ازبکان – جنگ چالدران با عثمانی و شکست ایران در آن به خاطر نداشتن توپ – مرگ اسماعیل بر اثر بیماری حصبه– اوج قدرت اسپانیا در اروپا	تبریز، قزوین، اصفهان
			تهماسب اول	پیروزی بر ازبکان – جنگ با عثمانی و سرانجام انعقاد قرارداد صلح آماسیه – گسترش مذهب پروتستان در اروپا
			اسماعیل دوم	هرج و مرج در حکومت – سلطنت اسماعیل دوم پسر طهماسب و محمد خدابنده برادر اسماعیل دوم – زندگی محتشم کاشانی – حکومت اکبر شاه گورکانی در هند
			محمد خدابنده
			شاه عباس	سفر برادران شرلی به ایران و تاسیس کارخانه های توپ سازی به کمک آنها – پیروزی بر ازبکان – انتقال پایتخت ایران از قزوین به اصفهان - جنگهای بیست و سه ساله ایران و عثمانی و پیروزی ایران– رهایی بحرین و هرمز و گمبرون(بندرعباس) از دست پرتغال– ساخت عالی قاپو و سی و سه پل و...- زندگی میرعماد، کمال الدین بهزاد، رضا عباسی، شیخ بهایی، میرداماد، ملاصدرا، علامه مجلسی –تاسیس کمپانی هند شرقی
			شاه صفی، شاه عباس دوم، شاه سلیمان	کشفیات علمی گالیله – حکومت لوئی چهاردم و اوج اقتدار فرانسه – کشف قانون جاذبه توسط نیوتون در انگلستان – جنگ داخلی انگلستان و پیروزی الیور کرامول و تاسیس جمهوری که تنها تا زمان مرگ او پایدار بود – حکومت پتر کبیر در روسیه – آغاز به ساخت بنای تاج محل در هند به دستور شاه جهان
			شاه سلطان حسین	شورش افغانها در هرات – حمله محمود افغان به ایران – شکست سپاه صفوی از افغانها – محاصره اصفهان و قحطی شدید در اصفهان – تسلیم تاج سلطنت به محمود توسط شاه سلطان حسین و غارت اصفهان- صفویان سالها بعد تنها اسما حکومت می کردند یا نایب السلطنه بودند. شاههای بعدی صفوی، شاه تهماسب دوم، شاه عباس سوم، میر سید محمد و شاه اسماعیل سوم هستند
١٧٢٢ تا ١٧٢٩ میلادی	١١٣٥ تا ١١٤٢ هجری	افغان ها	محمود افغان	غارت کشور – تصرف قسمت های شمالی ایران توسط روس ها	اصفهان
١٧٢٢ تا ١٧٢٩ میلادی	١١٣٥ تا ١١٤٢ هجری	افغان ها	اشرف افغان	قتل محمود توسط اشرف پسرعمویش- شکست اشرف از نادر و کشته شدن در راه فرار در بلوچستان	اصفهان
١٧٣٦ تا ١٧٥٠ میلادی	١١٤٨ تا ١١٦١ هجری قمری	افشاریان	نادر شاه افشار و جانشینانش	قدرت گرفتن نادر به عنوان سردار سپاه تهماسب دوم صفوی-بیرون راندن افغان ها- عزل حکومت از تهماسب دوم و دادن آن به پسرش شاه عباس سوم به بهانه جنگ خودسرانه تهماسب با عثمانی و شکست در آن- نیابت سلطنت نادر و شکست عثمانی – خروج روسها از ایران –سلطنت نادر در شورای دشت مغان- فتح قندهار و خوارزم و بخارا –جنگ کرنال با محمد شاه گورکانی هند به بهانه تحویل ندادن افغانیان فراری و گرفتن کوه نور و دریای نور از هندیان - قتل نادر توسط سپاهیانش به خاطر تندخوییش - حکومت کوتاه علیقلی خان عادلشاه، ابراهیم خان و شاهرخ که در دوران قدرت نابینا نیز شد در مشهد	مشهد
١٧٥٠ تا ١٧٩٥ میلادی	١١٧١ تا ١٢٠٩ هجری قمری	زندیه	کریم خان زند	غلبه کریم خان از سران سپاه نادر بر مدعیان دیگر مانند آزاد خان افغان در جنگ خشت و محمدحسن خان قاجار – به اسارت بردن آقا محمد خان – قدرت کریم خان تحت نام وکیل الرعایا و دادن نام پادشاه به اسماعیل سوم – جنگ با عثمانی و فتح بصره– سرکوب میر مهنا که در منطقه خارک با اخراج هلندی ها به قدرت رسیده بود - اختراع ماشین بخار و انقلاب صنعتی در انگلستان و اروپا– استقلال آمریکا - ادامه حکومت کوچک شاهرخ در مشهد	شیراز
١٧٥٠ تا ١٧٩٥ میلادی	١١٧١ تا ١٢٠٩ هجری قمری	زندیه	لطفعلی خان زند	انقلاب کبیر فرانسه علیه لوئی شانزدهم - حکومت کوتاه لطفعلی پس از ادعای سلطنت توسط عموهایش، صادق خان و زکی خان	شیراز
١٧٩٥ تا ١٧٩٧	١١٧٤ تا ١١٧٦	قاجاریه	آقا محمد خان	فرار آفا محمد خان که پس از شکست پدرش محمدحسن خان از کریم خان در قلعه کریم خان زندانی شده بود– پیوستن به قومش در استرآباد (گرگان) و غلبه بر برادرانش – غلبه بر لطفعلی خان به خاطر خیانت حاج ابراهیم خان کلانتر به لطفعلی – تعقیب لطفعلی در کرمان و بم و محاصره این دو شهر و قتل عام فجیع مردم کرمان و سرانجام قتل لطفعلی – جنگ با حاکم گرجستان و قتل عام در تفلیس – کشته شدن به دست دو تن از خدمتکارانش که قرار بود فردا کشته شوند در راه دومین سفرش به تفلیس
١٧٩٧ تا ١٨٣٤	١١٧٦ تا ١٢١٣	قاجاریه	فتحعلی شاه	رفتن فتحعلی برادرزاده آقامحمدخان از شیراز به تهران و سلطنتش به کمک حاج ابراهیم خان کلانتر – غلبه بر علی قلی خان عمویش و سایر مخالفان – در آب جوش انداختن و قتل حاج ابراهیم خان کلانتر – سفارت سر جان ملکم انگلیسی در ایران – قرارداد دوستی ایران با انگلیس – عمل نکردن انگلیس به قول هایش پس از حمله روسیه – کمک جستن ایران از ناپلئون بناپارت در فرانسه - قرارداد فین کن اشتاین با فرانسه که طبق آن فرانسه بتواند از راه ایران به هند نیرو بفرستد و ایران از فرانسه اسلحه و کمک در برابر روسیه دریافت کند و فرستادن ژنرال گاردان به ایران در همین راستا - عمل نکردن فرانسه به عهدش به خاطر بستن عهدنامه دوستی تیلسیت با روسیه و بازگشت ژنرال گاردان در میان جنگ ایران و روسیه – دوستی دوباره ایران و انگلیس با فرستادن سر هارفوردجونز به ایران و بسته شدن عهدنامه مجمل که به موجب یک بند آن انگلستان در مقابل حمله کشورهای اروپایی به ایران، ایران را پشتیبانی می کند- آمدن سر گور اوزلی همراه میرزا بوالحسن خان ایلچی که نماینده ایران در انگلستان بود به ایران و عدم همکاری انگلیس و معطل کردن ایرانی ها تا زمان پایان جنگ اول ایران و روسیه و سپس امضای قرارداد جدیدی به نام عهدنامه ی مفصل با انگلیس که طبق آن ایران در حفظ هند و انگلیس در تسلیحات یکدیگر را یاری کنند – عمل نکردن انگلیس به عهدنامه به خاطر دوستی با روسیه - حمله روسیه به ایران در راستای عمل به وصیت پطر کبیر برای رسیدن به آبهای گرم – شکست سخت سپاه ایران به سرکردگی عباس میرزا در اصلاندوز و نبردهای دیگر و فتح تبریز توسط روسها و قرارداد گلستان و ا زدست دادن گرجستان و گنجه و شیروان و باکو و... – جنگ دوم ایران و روس به تحریک روسیه از یک سو و فتوای علما از سوی دیگر و علی رغم مخالفت قائم مقام، وزیر شاه با جنگ – شکست سپاه ایران به فرماندهی عباس میرزای ولیعهد در اثر کمی قوا و نبود امکانات و دسیسه های انگلیسی ها و شکست در جنگ مهم اصلاندوز علی رغم پیروزی های اولیه و امضای قرارداد ترکمانچای و از دست دادن ارمنستان و آذربایجان و ... – قرارداد آخال با دولت روسیه که به موجب آن قسمت هایی از شمال خراسان و ترکمنستان به روسیه واگذار می شد -ماجرای زورگویی گریبادوف روسی در ایران و ریختن مردم به خیمه اش و قتل او – اعتراض روسها به قتل گریبادف و عذرخواهی هیئت ایرانی به ریاست خسرومیرزا - مرگ عباس میرزا، ولیعهد فتحعلی شاه قبل از رسیدن به پادشاهی	تهران

١٨٣٤ تا ١٨٤٨	١٢١٣ تا ١٢٢٦	محمد شاه	سلطنت محمد شاه فرزند عباس میرزا به کمک میرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانی و سرکوب و کور کردن علی شاه عمویش که در تهران مدعی سلطنت بود - قتل قائم مقام، صدر اعظم، توسط محمد شاه علی رغم سوگندی که در حرم امام رضا برای عباس میرزا پدرش خورده بود – صدر اعظمی میرزا آغاسی ( آقاسی ) - امضای قرارداد ارزنه الروم با عثمانی و تعیین مرزهای دو کشور پس از تلاش های سه ساله میرزا تقی خان امیرکبیر به عنوان نماینده ایران– کور کردن خسرو میرزا برادر شاه - طغیان کامران میرزا والی هرات – محاصره هرات توسط محمدشاه و ترک محاصره تحت فشار انگلیسی ها
١٨٤٨ تا ١٨٩٦	١٢٢٦ تا ١٢٧٥	ناصرالدین شاه	سلطنت ناصرالدین شاه فرزند محمدشاه – صدارت اعظمی میرزا تقی خان فراهانی (امیر کبیر)، فرزند آبدارچی قائم مقام – وقوع فتنه سید علی محمد باب و سرانجام تیرباران او به دستور امیرکبیر – ظهور میرزا حسینعلی نوری ملقب به بهاء در ادامه فتنه بابیه و به وجود آمدن مذهب دروغین بهاییت - تاسیس مدرسه دارالفنون توسط امیرکبیر – انتشار روزنامه وقایع اتفاقیه توسط امیرکبیر که بعدها به دولت علییه تغییر نام یافت – اصلاحات اقتصادی و سیاسی امیرکبیر – خلع صدارت امیرکبیر به تحریک مادر شاه جهان خانم مهد علیا (در واقع مهد علیای دوم، چون مهد علیای اول ماه رخسار خانم مادر فتحعلی شاه بود)، میرزا آقاخان نوری و انگلیسی ها – گرفتن حکم قتل امیرکبیر از ناصرالدین شاه در حال مستی و قتل امیر کبیر با زدن رگ او پس از دو سال صدارت اعظمی در حمام فین کاشان – صدارت میرزا آقاخان نوری– ظهور سید جمال الدین اسدآبادی و تعالیم ضد استعماری او در هند، ایران، مصر و غیره و سرانجام تبعیدش به عثمانی - تصرف هرات توسط ایران و اشغال خارک و بوشهر و خرمشهر توسط انگلیسی ها در اعتراص به این کار به خاطر منافعشان در هند – امضای قرارداد پاریس میان ایران و انگلستان که افغانستان را مستقل می شناخت – جدایی منطقه ترکمنستان از ایران – جدایی قسمت پاکستان از ایران – جنگ داخلی آمریکا میان ایالات شمالی و جنوبی بر سر الغای بردگی که سرانجام به پیروزی شمالی ها و الغای برده داری انجامید - اعطای امتیاز رویتر که به موجب آن راه آهن و معادن و جنگل ها و گمرک ایران و چند چیز دیگر به انحصار رویتر یهودی انگلیسی در می آمد و لغو قرارداد بر اثر مخالفت های روحانیون و مردم – قرارداد توتون و تنباکو میان ایران و تالبوت انگلیسی که تنباکوی ایران را برای تالبوت منحصر می کرد و در مقابل پانزده هزار لیر انگلیس و یک چهارم سود سالانه از سوی تالبوت به ایران داده می شد، مخالفت مردم و میرزا حسن شیرازی و میرزا حسن آشتیانی و فتوای تحریم توتون و تنباکو توسط میرزای شیرازی و اطاعت مردم و سرانجام لغو قرارداد – قتل ناصرالدین شاه توسط میرزا رضای کرمانی شاگرد سید جمال الدین اسدآبادی
١٨٩٦ تا ١٩٠٦	١٢٧٥ تا ١٢٨٥	مظفرالدین شاه	سلطنت مظفرالدین شاه بیمار پس از مدتی طولانی ولایت عهدی – مسموم شدن سید جمال الدین اسدآبادی در استانبول عثمانی و شهادت او – انعقاد قرارداد نفت دارسی که نفت آینده ایران را برای شصت سال به دارسی انگلیسی می داد - به چوب بستن عده ای از بازرگانان به خاطر گرانی قند – اعتراض مردم و تحصن در حرم شاه عبدالعظیم معروف به مهاجرت صغری و طلب ساخت عدالتخانه و عزل عین الدوله و مسیو نوز بلژیکی و اجرای احکام اسلام– تسلیم دولت و پایان تحصن – قیام دوباره مردم و قتل طلبه ای به نام سید عبدالحمید و مهاجرت عده ای از روحانیون به قم معروف به مهاجرت کبری – فشار مردم و سرانجام صدور فرمان مشروطیت در ١٤ مرداد ه.ش١٢٨٥ مصادف با ١٤ جمادی الثانی ١٣٢٤ ه.ق و عزل عین الدوله– صدراعظمی نصرالله خان مشیرالدوله به جای صدر اعظم قبلی –مرگ مظفرالدین شاه ده روز پس از امضای قانون اساسی
١٩٠٦ تا ١٩٠٩	١٢٨٥ تا ١٢٨٧	محمدعلی شاه	تدوین متمم قانون اساسی و بند نظارت پنج مجتهد بر مصوبات مجلس که پیشنهاد شیخ فضل الله نوری بود– چاپ صور اسرافیل توسط میرزا جهانگیر خان صور اسرافیل و چاپ مقالات علامه دهخدا در آن -امتناع شاه از امضای متمم و سرانجام امضای آن پس از اعتراضات فراوان – سوء قصد نافرجام به جان شاه - به توپ بستن مجلس توسط لیاخوف و انحلال مجلس و تبعید آیت الله طباطبایی و بهبهانی و غارت مشروطه خواهان و قتل میرزا جهانگیر خان صور اسرافیل و ملک المتکلمین در باغشاه و تبعید دهخدا و آغاز استبداد صغیر – قیام ستارخان و باقرخان در تبریز– محاصره تبریز توسط سپاه عین الدوله و ترک محاصره پس از چند ماه – فتح تهران و شورای بهارستان و جایگزینی احمدشاه به جای پدرش – تبعید محمدعلی شاه به روسیه با مقرری سالی صدهزار تومان (این مقرری پس از آن که مدتی بعد محمدعلی شاه با کمک ترکمن ها برای پس گرفتن سلطنت به ایران بازگشت و شکست خورد قطع شد) – به نفت رسیدن نخستین چاه نفت ایران در مسجدسلیمان در ٥ خرداد ١٢٨٧
١٩٠٩ تا ١٩٢٥	١٢٨٧ تا ١٣٠٤	احمد شاه	انتخاب احمدشاه برای سلطنت و اعدام شیخ فضل الله در دادگاه محاکمه مخالفان مشروطه - امضای قرارداد ١٩٠٧ که طبق آن شمال ایران به روسیه و جنوب به انگلیس داده می شد و مرکز بی طرف می ماند - نیابت سلطنت عضدالملک به سبب کمی سن احمدشاه – دعوت مورگان شوستر آمریکایی و یالمارسن سوئدی به ایران – نیابت سلطنت ناصرالملک – تعطیل و انحلال مجلس توسط ناصرالملک و اخراج مورگان شوستر – تجاوز روسیه و انگلیس به ایران و به گلوله بستن حرم امام رضا (ع) توسط روس ها و مقاومت های مردم در جنوب در مقابل انگلیسی ها از جمله مقاومت رئیسعلی دلواری در ناحیه تنگستان و دشتستان– سلطنت احمدشاه و ولایت عهدی محمد حسن میرزا– وقوع جنگ جهانی اول (١٩١٤ تا ١٩١٨) به بهانه قتل ولیعهد اتریش در بوسنی میان آلمان، اتریش مجارستان، ایتالیا به عنوان دول محور یا متحدین و انگلیس، فرانسه و روسیه به عنوان متفقین، یک سال پس از شروع جنگ ایتالیا به متفقین پیوست و عثمانی به متحدین پیوست، کشورهایی مانند رومانی و صربستان و یونان نیز با متفقین و بلغارستان نیز با متحدین بودند – اشغال ایران توسط انگلستان در جنوب و روسیه در شمال– وقوع انقلاب روسیه علیه تزار ها و خروج نیروهای روس از ایران – سلطه کامل انگلیس بر ایران - پیروزی پایانی متفقین و اجلاسی بین سران متفقین در ورسای برای تقسیم غنایم و تعیین آینده ی جهان – شکست مبارزه وثوق الدوله برای قرارداد ١٩١٩ که مبنی بر تحت الحمایه انگلستان شدن ایران بود و نخست وزیری مشیرالدوله پیرنیا – پایان جنبش دموکرات آذربایجان با قتل شیخ محمد خیابانی در تبریز - کودتای سید ضیاءالدین طباطبایی و رضاخان در ایران در سوم اسفند ( سه حوت ) ١٢٩٩ – نخست وزیری سیدضیاء و کابینه سیاه و فرماندهی کل قوای رضا خان میرپنج و وزارت جنگ او – حمایت عارف قزوینی و عشقی از سیدضیاء – ترک ایران توسط ژنرال آیرونساید انگلیسی – برکناری سید ضیاء توسط احمد شاه و به کمک رضاخان و دستور احمد شاه به تبعید سیدضیا به خارج از کشور - به دار آویخته شدن دکتر حشمت و تنهایی میرزا کوچک خان و تشکیل جمهوری سرخ گیلان تحت حمایت روسیه کمونیستی - پایان شورش ژاندارمری خراسان به رهبری کلنل محمد تقی خان پسیان در زمان دولت قوام السلطنه - نخست وزیری سردار سپه (رضاخان)- پایان قیام میرزا کوچک خان و بریدن سر او پس از مدتی تعقیب و گریز نیروهای دولتی و میرزا و یکی دو تن از یارانش – قتل اشتباهی واعظ قزوینی به جای ملک الشعرای بهار از طرف عوامل رضاخان سردارسپه– قتل میرزاده عشقی توسط رضاخان – نقشه رضاخان برای برقراری جمهوری و مخالفت مدرس و علما – سیلی بهرامی در جلسه علنی مجلس به مدرس- اعتراضات وسیع مردم و پایان داستان جمهوریت

زمان میلادی	زمان هجری	سلسله	شاه	نخست وزیر	رویدادها
١٩٢٥ تا ١٩٤١	٢٥ آذر ١٣٠٤ تا ٢٥ شهریور ١٣٢٠	پهلوی	رضا شاه	محمدعلی فروغی ( ذکاءالملک ) – ١٣٠٤ تا ١٣٠٥	تاجگذاری رضا خان میرپنج بر تخت طاووس پس از رای مجلس موسسان که در تکیه دولت تشکیل شده بود و انتخاب نام پهلوی برای رضاشاه
				حسن مستوفی (مستوفی الممالک) – ١٣٠٥ تا ١٣٠٦
				مهدیقلی هدایت ( مخبر السلطنه ) – ١٣٠٦ تا ١٣١٢	زندانی شدن تیمورتاش وزیر دربار و قدرت دوم کشور و قتل او در زندان به وسیله ی آمپول هوای پزشک احمدی
				ذکاء الملک فروغی – ١٣١٢ تا ١٣١٤	تاسیس دانشگاه تهران- تغییر نام بین الممللی کشور از پرشیا (Persia ) به ایران- قتل سردار اسعد بختیاری – سفر رضاشاه به ترکیه
				محمود جم ( مدیرالملک ) – ١٣١٤ تا ١٣١٨	اجرای قانون کشف حجاب که به موجب آن زنان ملزم به نداشتن حجاب بودند، در راستای محدودیت های قبلی که داشتن لباس متحدالشکل و کلاه پهلوی را برای مردان اجباری می کرد و داشتن لباس روحانی را منوط به داشتن مجوز از وزارت معارف و معرفی نامه از دو مرجع معتبر می نمود – تعقیب و گریز مردم و آژان ها و سرانجام عملی شدن کشف حجاب – فرار آیرم رئیس نظمیه که پس از آن که فهمید که به زودی کشته خواهد شد، به آلمان گریخت و پس از آن اگرچه رضاخان تلاش ها کرد تا او را با طمع و وعده به ایران برگرداند تا نابودش کند، آیرم فریب نخورد و در آلمان باقی ماند – قلع و قمع گروه کمونیستی معروف به پنجاه و سه تن و محکوم کردن پنجاه و یک تن از آنان – ازدواج ولیعهد محمدرضا با فوزیه خواهر ملک فاروق مصری – قتل فرخی یزدی در زندان با آمپول هوا – فرستادن علیم الدوله برای قتل نصرت الدوله به وسیله قهوه قجری و جان سالم به در بردن نصرت الدوله – حبس نصرت الدوله در یک اتاق گل گرفته تا مرگ او – آغاز جنگ جهانی دوم با حمله آلمان به لهستان
				احمد متین دفتری – ١٣١٨ تا ١٣١٩	تاسیس رادیو ملی – پایان کار تاسیس راه آهن شمال تا جنوب – آغاز نزدیکی روابط رضاخان با آلمان و نارضایتی انگلستان از این موضوع – سرانجام برکناری متین دفتری توسط رضاخان به سفارش انگلیسی ها و آمریکایی ها به خاطر همکاری با آلمان
				منصور الملک – ١٣١٩ تا ١٣٢٠	فوت کمال الملک نقاش – فوت پروین اعتصامی – ضعف رضا خان به خاطر همراهی با آلمانی ها و از دست دادن پشتیبانی انگلیسی ها – حمله آلمان به شوروی – اشغال ایران توسط متفقین و پایان سلطنت رضاخان – تبعید رضاخان به جزیره موریس و مدتی بعد ژوهانسبورگ
١٩٤١ تا ١٩٧٩	٢٥ شهریور ١٣٢٠ تا ٢٢ بهمن ١٣٥٧		محمد رضا شاه	ذکاء الملک فروغی - ١٣٢٠	وارد کار شدن فروغی به درخواست رضاخان برای به سلطنت رساندن محمدرضا فرزند رضاشاه
				علی سهیلی – ١٣٢٠ تا ١٣٢١
				احمد قوام ( قوام السلطنه) - ١٣٢١	همکاری قوام با آمریکایی ها برای دور کردن انگلیس – بلوای نان در روز ١٧ آذر که به تحریک دربار صورت گرفت و با غارت شدن قصر قوام توسط مردم پایان یافت – برخورد تند قوام بعد از شلوغی نان و توقیف همه روزنامه های کشور
				علی سهیلی – ١٣٢١ تا ١٣٢٣
				محمد ساعد - ١٣٢٣
				سهام السلطان بیات – ١٣٢٣ تا ١٣٢٤
				حکیم الملک - ١٣٢٤	پایان جنگ جهانی دوم – تشکیل سازمان ملل متحد با پایان گرفتن جنگ توسط متفقین
				صدرالاشراف - ١٣٢٤	تشکیل فرقه دموکرات آذربایجان توسط سید جعفر پیشه وری و ایجاد خودمختار آذربایجان با عقاید شدید پان ترکیسم و با حمایت ضمنی توده ای ها و شوروی – اتحاد بین خودمختار آذربایجان و جمهوری کردستان که به دست کومله کردستان ساخته شده بود
				حکیم الملک - ١٣٢٤
				قوام السلطنه – ١٣٢٤ تا ١٣٢٦	قدرت گرفتن آمریکا در ایران با روی کار آمدن قوام – همکاری نزدیک مظفر فیروز فرزند نصرت الدوله با قوام– تشکیل حزب دموکرات توسط قوام برای به دست گرفتن بیشتر قدرت – سفر قوام به روسیه – گفتگوهای جناب اشرف (قوام السلطنه) با استالین و سرانجام توافق روسیه برای خروج نیروهای ارتش سرخ از ایران – ضعف خودمختار آذربایجان پس از خروج نیروهای ارتش سرخ و حمله ارتش به نیروهای فرقه دموکرات آذربایجان و انحلال خودمختار آذربایجان– پایان قائله کردستان و اعدام سران آنان - انتخابات فرمایشی مجلس پانزدهم و رای آوردن حزب دموکرات و یاران قوام السلطنه – وقوع جنگ میان هند و پاکستان
				حکیم الملک – ١٣٢٦ تا ١٣٢٧	ترور مهاتما گاندی رهبر ملی هند - وقوع جنگ میان اعراب و اسرائیل به دلیل مخالفت اعراب با به رسمیت شناخته شدن کشور اسرائیل
				عبد الحسین هژیر - ١٣٢٧	سفر شاه به لندن و ژنو – بازگشت آیت ا... کاشانی از تبعید
				محمد ساعد – ١٣٢٧ تا ١٣٢٩	ترور نافرجام شاه به دست ناصر فخر آرایی و کشته شدن ضارب به دست محافظین – رای نیاوردن قرارداد نفتی پیشنهادی گس گلشاییان میان ایران و انگلیس در مجلس – تاسیس جبهه ملی ایران توسط مصدق و یارانش - تبعید آیت ا... کاشانی به لبنان – انتخابات پرتقلب دوره شانزدهم – ترور عبدالحسین هژیر توسط حسن امامی از فداییان اسلام – اعدام حسن امامی – سفر شاه به آمریکا – تصمیم به برگزاری دوباره انتخابات در تهران به خاطر اعتراضات مردم و مصدق – سقوط دولت ساعد با قتل هژیر – افتتاح مجلس سنا

				منصورالملک - ١٣٢٩	برگزاری دوباره انتخابات تهران – رای اول تهران به دکتر مصدق – رای نیاوردن دوباره قرارداد گس گلشاییان در مجلس- بازگشت آیت ا... کاشانی از تبعید لبنان و استقبال مردم – آوردن جنازه رضاخان به ایران
				سرلشکر حاجعلی رزم آرا - ١٣٢٩	نخست وزیری رزم آرا به اصرار آمریکا و انگلیس و علی رغم مخالفت شاه – مخالفت مصدق و کاشانی با رزم آرا – اعتصاب عمومی علیه رزم آرا و تهدید رزم آرا به قتل توسط یک طلبه جوان – ترور رزم آرا توسط خلیل طهماسبی از یاران نواب صفوی و عضو فداییان اسلام
				حسین علاء – ١٣٢٩ تا ١٣٣٠	اعلامیه معروف نواب صفوی خطاب به علاء: هوالعزیز، زمامداری ملت مسلمان در خور صلاحیت تو و امثال تو نیست. فورا برکناری خود را اعلام کن – تصویب ملی کردن صنعت نفت در کمیسیون نفت به ریاست مصدق
				دکتر محمد مصدق – ١٣٣٠ تا ١٣٣١	رای شاه به نخست وزیری مصدق از روی اجبار – فوت محمدتقی بهار معروف به ملک الشعرا – رای اعتماد مجلس به مصدق – رای مجلس به ملی شدن صنعت نفت – خلع ید انگلیسی ها در پالایشگاه های نفتی ایران – تحریم جهانی نفت ایران تحت فشار انگلیس – سفر مصدق به نیویورک و دفاع از ایران و از ملی شدن نفت و بر علیه انگلستان در مجمع عمومی سازمان ملل – مذاکره مصدق و ترومن رئیس جمهور آمریکا در واشنگتن – مذاکره مصدق و مک گی معاون وزیر امور خارجه آمریکا و توافق آنها برای کمک مالی آمریکا به ایران – دیدار مصدق از مصر در راه بازگشت از آمریکا و استقبال مردم مصر از او - انتخاب چرچیل به نخست وزیری در انگلستان – عزل مک گی از مقامش در وزارت خارجه آمریکا – برگزاری انتخابات مجلس هفدهم همراه با تقلب و درگیری – سفر مصدق به لاهه و دفاع او در مقابل اتهامی که انگلستان به خاطر ملی کردن صنعت نفت به دولت زده بود – بازگشت مصدق به ایران - درخواست مصدق از شاه برای گرفتن اختیار وزارت جنگ برای دفع آشوب و مخالفت شاه – استعفای مصدق
				قوام السلطنه - ١٣٣١	اعلامیه تند قوام در رادیو برای تهدید مخالفان – موج اعتراضات مردم – اعلامیه آیت ا... کاشانی در روز ٣٠ تیر و ریختن مردم به خیابان ها و پایان دولت سه روزه قوام – رای دادگاه لاهه به نفع مصدق در روز ٣٠ تیر
				دکتر محمد مصدق – ١٣٣١ تا ١٣٣٢	نخست وزیری دوباره مصدق این بار با قدرت بیشتر و در اختیار داشتن وزارت جنگ – مرگ استالین در روسیه– اختلاف مصدق و کاشانی به خاطر چند انتخاب مصدق در کابینه که این اختلاف تا پایان باقی ماند – نامه مصدق به چرچیل برای پس گرفتن پولهای بلوکه شده ایران در بانک های انگلیس و دریافت خسارت به خاطر توقف فروش نفت– اخراج کارکنان سفارت انگلیس در ایران پس از بی جواب ماندن نامه مصدق به چرچیل – انتخاب آیزنهاور به ریاست جمهوری در آمریکا – کودتای علیه دولت مصدق در روز ٩ اسفند که با رسیدن افشارطوس رئیس شهربانی و افرادش نافرجام ماند – ربوده شدن افشارطوس و قتل او - اختلافات مصدق با مجلس – استعفای حدود ١٠٠ تن از نمایندگان طرفدار دولت یا بی طرف مجلس – رفراندوم مصدق در سطح کشور برای انحلال مجلس هفدهم علی رغم نظر آیت ا... کاشانی و سرانجام انحلال مجلس به رای اکثریت مردم با وجود ایراد هایی که بر این رفراندوم بود – دو کودتای نافرجام ٢٣ و ٢٥ مرداد که هردو توسط حزب توده شناخته شده و لو رفتند –فرار شاه به شهر رم ایتالیا – کودتای ٢٨ مرداد توسط زاهدی و افرادی مانند شعبان جعفری و همراهانش – غارت خانه نخست وزیر و پایان کار
				سرلشکر فضل ا... زاهدی – ١٣٣٢ تا ١٣٣٣	بازگشت شاه از فرار – محاکمه دکتر مصدق در دادگاه نظامی و محکومیت او به سه سال زندان و بعد از آن تبعید به ملک خانوادگی خود در احمد آباد – سفر ریچارد نیکسون معاون ریاست جمهوری آمریکا به ایران – درگیری در دانشگاه تهران و کشته شدن سه تن از دانشجویان معترض: شریعت رضوی، بزرگ نیا و قندچی – اعدام دکتر فاطمی وزیر امور خارجه تندروی دکتر مصدق که در روزهای فرار شاه بیشترین سخنان را علیه شاه می زد – امضای قرارداد نفتی کنسرسیوم که دست خارجی ها را بیش از هر زمان دیگری برای غارت کردن نفت ایران باز می گذاشت – توافق شوروی با ایران برای دادن بدهی هایش به ایران
				حسین علا – ١٣٣٤ تا ١٣٣٦	ظهور جمال عبدالناصر در مصر و محبوبیت فراوان او در میان اعراب – تشکیل پیمان دفاعی بغداد زیر نظر انگلستان متشکل از ایران، عراق، پاکستان و ترکیه که در مقابل تهدید منافع انگلستان در منطقه توسط جمال عبدالناصر انجام می شد – تاسیس مدرسه علوی در همین دوران – شرکت علا در مجلس ختم مصطفی کاشانی فرزند آیت ا... کاشانی در مسجد سپهسالار برای جذب او و شلیک گلوله مظفر ذوالقدر از اعضای فدائیان اسلام که به او نخورد و تلاش ذوالقدر برای قتل او با چاقو نیز بی ثمر ماند – ملی شدن کانال سوئز در مصر به رهبری جمال عبدالناصر و حمله اسرائیل و انگلستان و فرانسه به مصر - دستگیری نواب صفوی و سایر اعظای فداییان اسلام – دستگیری آیت ا... کاشانی و محکومیت او به حبس انفرادی - اعدام نواب صفوی و یارانش – پایان دوره زندان مصدق و انتقال او به احمدآباد
				دکتر منوچهر اقبال – ١٣٣٦ تا ١٣٣٩	قدرت گرفتن سازمان امنیت و اطلاعات کشور (ساواک) به ریاست تیمور بختیار – خارج شدن عراق از پیمان نظامی بغداد پس از تبدیل رژیم سلطنتی این کشور به جمهوری و تغییر نام پیمان نظامی بغداد به پیمان سنتو و قرار گرفتن آمریکا در راس پیمان – دستگیری خسرو روزبه از آخرین کمونیست های فعال ایران در آن زمان – خرید اسلحه به مقدار زیاد از کشورهای خارجی توسط شاه – قرار گرفتن ایران در مقابل شوروی و مصر و به عنوان حافظ منافع آمریکا در منطقه – ظهور پاتریس لومومبا در کنگو – مبارزه فیدل کاسترو و چه گوارا در کوبا - طلاق شاه از ثریا و ازدواج او با فرح دیبا – تلاش شاه برای "اصلاحات ارضی" که به سفارش آمریکا انجام می شد و چون آیت ا... بروجردی با آن مخالفت کرد، از مفاد آن به قدری کاسته شد و متنش به قدری تغییر کرد که به صورت قانونی بی اثر در آمد
				جعفر شریف امامی – ١٣٣٩ تا ١٣٤٠	سفر ملکه الیزابت به ایران – فوت آیت ا... بروجردی و تشییع جنازه و سوگواری وسیع مردم برای او – نامه تسلیت شاه برای آیت ا... سید محسن حکیم در نجف که نشان دهنده تمایل شاه برای انتقال مرجعیت شیعه از قم به نجف و در کل به خارج از کشور بود – تشکیل نهضت آزادی توسط مهندس بازرگان و آیت ا... طالقانی و دکتر سحابی که در واقع انشعابی مذهبی از جبهه ملی بود

				علی امینی – ١٣٤٠ تا ١٣٤١	نخست وزیری امینی به خواست آمریکایی ها و علی رغم مخالفت شاه – انحلال مجلس انتصابی بیستم– محاکمه و دستگیری بسیاری از عوامل دربار در حکومت و رسوایی های مالی دربار – میتینگ بزرگ جبهه ملی در جلالیه و سخنرانی سنجابی، شاپور بختیار، داریوش فوهر و حسیبی و در آخر یورش پلیس و درگیری – فوت آیت ا... کاشانی – فرار تیمور بختیار رئیس ساواک از کشور پس از آن که شاه تصمیم به برکناری او گرفت – سرانجام اجرای اصلاحات ارضی در ایران به شکلی که کندی رئیس جمهور آمریکا می خواست با وجود مخالفت ها
				اسدا... علم – ١٣٤١ تا ١٣٤٢	وقوع زلزله سنگین در بوئین زهرا – تبلیغ لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی – تصمیم به برگزاری رفراندوم اصول ششگانه انقلاب شاه و ملت یا انقلاب سفید:اصلاحات ارضی، حق رای برای زنان، ملی کردن جنگلها، سهیم کردن کارگران در سود کارخانه ها و... – تحریم رفاندوم توسط حوزه علمیه قم– تحریم رفراندوم توسط نهضت آزادی و احزاب و اصناف مختلف – یورش پلیس به اجتماع مخالفان اصول ششگانه و ضرب و شتم آیت ا... خوانساری سخنران مراسم – سفر شاه به قم که با تدارکات نظامی شدید از ترس یورش مردم انجام شده بود. اما هنگام ورود شاه مردم به تدبیر امام خمینی و حوزه علمیه از خانه ها بیرون نیامدند – سخنرانی تند شاه در قم و حمله او به "ارتجاع سیاه" – برگزاری رفراندوم و تصویب اصول ششگانه – حمله مامورین ساواک به مدرسه فیضیه و درگیری شدید مامورین و طلاب در آنجا – حمله مامورین به مدرسه طالبیه تبریز – اعلامیه آیت ا... سید محسن حکیم در دعوت به علمای ایران برای مهاجرت به عراق – ابراز موافقت دربار با اعلامیه ی آیت ا... حکیم – مخالفت امام خمینی با مهاجرت و پخش اعلامیه ای با این مضمون که شاه اگر حسن نیت دارد، باید مسببین حادثه مدرسه فیضیه را دستگیر کند – وقوع چند مورد درگیری در محرم و سخنرانی معروف امام خمینی در روز عاشورا و نصیحت به شخص شاه – دستگیری چند تن از مخالفان و روحانیان – دستگیری امام خمینی در نیمه شب پانزدهم خرداد – تظاهرات شدید مردم در تهران و قم و سایر شهرها – اعلام حکومت نظامی - برخورد مسلحانه ماموران شاه و قتل عده زیادی از کفن پوشانی که خواستار آزادی امام خمینی بودند و از ورامین به سمت تهران حرکت کرده بودند در روز ١٥ خرداد ١٣٤٢ – دستگیری طیب حاج رضایی از دوستان شعبان جعفری و از دسته داران بزرگ جنوب شهر که به علت کمک به برگزاری تظاهرات ١٥ خرداد دستگیر شد و سرانجام در آبان ١٣٤٢ اعدام شد - ترور جان اف کندی رئیس جمهور آمریکا
				حسنعلی منصور – ١٣٤٢ تا ١٣٤٣	بازگشت امام خمینی از خانه تحت نظر در تهران به قم – سخنرانی مشهور امام خمینی در قم در روز چهارم آبان و اعلام خطر وی به مردم و ارتش و روحانیون و... و اعتراض به لایحه کاپیتولاسیون یا مصونیت قضایی آمریکاییان – دستگیری امام خمینی در روز ١٣ آبان و تبعید وی به خارج از کشور– ترور حسنعلی منصور توسط محمد بخارایی از اعضای جمعیت موتلفه اسلامی – پنهان داشتن خبر قتل او توسط شاه تا روز ششم بهمن که سالگرد انقلاب سفید بود
				امیر عباس هویدا – ١٣٤٣ تا ١٣٥٦	ترور نافرجام شاه توسط رضا شمس آبادی – بازگشت دکتر علی شریعتی از پاریس و آغاز فعالیت های او در داخل کشور پس از یک دستگیری موقت در مرز ترکیه و ایران – فوت دکتر محمد مصدق – مرگ مرموز غلامرضا تختی کشتی گیر صاحب نام ایران - قدرت گرفتن تدریجی بهاییان و آزادی بیشتر آنها – دستگیری اعضای حزب ملل اسلامی که گروهی مسلح بودند و قصد ایجاد حکومت اسلامی داشتند – جدا شدن بحرین از ایران با موافقت شاه و در مقابل ضمیمه شدن دو تنب و ابوموسی به ایران که خود از قبل جزء خاک ایران محسوب می شدند –درگیری بین هند و پاکستان – جنگ شش روزه بین کشورهای عرب مصر و سوریه و اردن از یک سو و اسرائیل به پشتیبانی آمریکا از سوی دیگر که به شکست سنگین و پرتلفات نیروهای عرب انجامید - غرق شدن مشکوک صمد بهرنگی در رود ارس – فوت جلال آل احمد - برگزاری پرخرج جشن های دوهزار و پانصد سالگی رژیم شاهنشاهی در ایران – وقوع جنگ رمضان یا جنگ اکتبر ١٩٧٣ بین اعراب و اسرائیل که طی آن مصر قسمت هایی از صحرای سینا را باز پس گرفت و سپس انور سادات در جریان مصالحه خود با اسرائیل به وساطت جیمی کارتر رئیس جمهور آمریکا صحرای سینا را به طور کامل پس گرفت - به رسمیت شناخته شدن امارات متحده عربی –لشکرکشی های نیروهای ایرانی به ظفار در یمن و چند منطقه دیگر برای دفاع از حکومت های استبدادی تحت سلطه آمریکا – کودتای آمریکایی علیه سالوادور آلنده در شیلی و روی کار آمدن ژنرال پینوشه – مطلع شدن شاه از ابتلای او به بیماری سرطان لنف در اتریش - ادامه خریدهای نظامی سنگین شاه – قطع حمایت شاه از مصطفی بارزانی رهبر شورشیان کرد عراق و دوستی شاه با عراق – انحلال همه احزاب کشور و تشکیل حزب رستاخیز – دادگاه جنجالی خسرو گلسرخی و حاضر نشدن او به اظهار ندامت در تلویزیون و سرانجام اعدام او – دستگیری شریف واقفی و قتل او زیر شکنجه ساواک – گروگان گرفته شدن جمشید آموزگار و چند وزیر دیگر اوپک توسط چریکی به نام کارلوس که برای آزادی فلسطین می جنگید و سرانجام آزاد شدن آموزگار در الجزایر – تبدیل تاریخ ایران به تاریخ شاهنشاهی که بر اساس آن، مبدا تاریخ، سال به سلطنت رسیدن کورش بود به نحوی که دوهزار و پانصدمین سال آن مصادف با آغاز سلطنت شاه باشد – اعتراض علمای قم و رضایت ظاهری حکومت به این که هر دو تاریخ هجری شمسی و شاهنشاهی در کشور وجود داشته باشند – درگیری دانشجویان با ساواک و حمله شبانه ساواک به خوابگاه دانشجویان دانشگاه تهران و حمله به خانه افرادی که به مخالفت با حکومت مظنون بودند در روز ١٦ آذر سال ١٣٥٦ – مرگ ناگهانی و مشکوک دکتر علی شریعتی در لندن - ریاست جمهوری جیمی کارتر از حزب دموکرات در آمریکا به جای جرالد فورد و نرم تر شدن سیاست های شاه در اثر فشارهای دولت جدید آمریکا که سرانجام به عزل هویدا و نخست وزیری آموزگار انجامید – قطع پی در پی برق در کشور و کم شدن سهم برق صنایع – برکناری هویدا تحت فشار آمریکا به خاطر تظاهرات های پی در پی مردم

				جمشید آموزگار- ١٣٥٦ تا ١٣٥٧	ماجرای جشن هنر شیراز و اعتراضات وسیع مردم– فوت ناگهانی سید مصطفی خمینی فرزند بزرگ امام خمینی و چاپ آگهی های تسلیت و برگزاری مجالس ترحیم در شهرهای مختلف – چاپ مقاله توهین آمیز روزنامه اطلاعات نسبت به امام خمینی – تظاهرات و درگیری های خونین روز ١٩ دی در قم و ٢٩ بهمن در تبریز که به مناسبت چهلمین روز درگذشت شهدای ١٩ دی بود –اعلام نوروز به عنوان عزای ملی از طرف مردم به پیروی از امام خمینی –شلوغی و تظاهرات در اصفهان و سپس در شهرهای دیگر و اعلام حکومت نظامی در اصفهان و چند شهر دیگر – آتش سوزی در سینما رکس آبادان و کشته شدن بیش از سیصد نفر – انداختن این حادثه به گردن گروه های مذهبی توسط حکومت و به گردن حکومت توسط مردم – سقوط دولت آموزگار
				جعفر شریف امامی - ١٣٥٧	الغای تاریخ شاهنشاهی – دادن آزادی های سیاسی و بستن قمارخانه ها – دستگیری چند تن از سرمایه داران منسوب به دربار– ناپدید شدن مشکوک امام موسی صدر رهبر شیعیان لبنان در لیبی – راهپیمایی یک میلیونی در تهران در روز ١٣ شهریور، عید فطر – کشتار وسیع تظاهرکنندگان در میدان ژاله در روز ١٧ شهریور معروف به جمعه سیاه – زلزله ویرانگر در شهر طبس - پیام مخفیانه صدام برای شریف امامی که در آن گفته شده بود که اگر دولت ایران بخواهد صدام می تواند ترتیب کشته شدن امام خمینی در عراق را بدهد – ترک عراق توسط امام خمینی به مقصد پاریس و اسکان در نوفل لوشاتو – دادن مهلت یک هفته ای به دولت برای آزاد کردن مطبوعات توسط روزنامه نگاران و اعتصاب در پایان این مهلت – سرانجام عقب نشینی دولت و آزادی کامل مطبوعات – آزادی گسترده زندانیان سیاسی از جمله آیت ا... طالقانی – پیام شاه برای ملت مبنی بر این که پیام انقلاب ملت ایران را شنیده است
				ارتشبد غلامرضا ازهاری - ١٣٥٧	آغاز جدی شعارهای یکپارچه مردم بر روی بام ها بر علیه رژیم – تاکید ازهاری بر این که صداها از نوار بوده است – تظاهرات گسترده در روزهای تاسوعا و عاشورا
				شاپور بختیار –١٣٥٧	طرد شدن بختیار از جبهه ملی– فرار شاه از ایران در روز ٢٦ دی و شادی مردم در خیابان ها – رد و بدل شدن پیام های متعدد میان شورای انقلاب و بختیار برای استعفای بختیار یا تسلیم حکومت به امام خمینی توسط او و بی نتیجه ماندن آنها – به تعویق انداخته شدن پی در پی بازگشت امام خمینی به کشور – خارج شدن آمریکایی ها از ایران به دستور کارتر در روز ١١ بهمن – بالاخره اجاره هواپیمای دربست ایرفرانس به ایران توسط فردی به نام دستمالچی و بازگشت امام خمینی به کشور و استقبال بی نظیر مردم از او – حرکت از فرودگاه به بهشت زهرا و سخنرانی در آنجا– استقرار امام خمینی در مدرسه علوی – استعفای شهردار تهران – حکم تشکیل دولت موقت بازرگان توسط امام خمینی در روز ١٥ بهمن – بیعت همافران نیروی هوایی با امام در روز ١٩ بهمن – درگیری های شدید نظامی میان همافران نیروی هوایی و مردم با گارد شاهنشاهی و فرمانداری نظامی و هوانیروز در روز های ٢٠ و ٢١ بهمن و مسلح شدن مردم – اعلامیه بیطرفی ارتش در روز ٢٢ بهمن – فتح رادیو و تلویزیون – سرانجام پیروزی انقلاب و پایان کار سلطنت پهلوی در روز ٢٢ بهمن ١٣٥٧
تاریخ میلادی	تاریخ هجری	رهبر	رئیس جمهور	نخست وزیر	رویدادها
١٩٧٩	بهمن ١٣٥٧ تا آبان ١٣٥٨	امام خمینی	______	بازرگان (دولت موقت)	تشکیل کمیته ی انقلاب – همه پرسی برای جمهوری اسلامی و رای ٩٨% مردم به جمهوری اسلامی در روز ١١ فروردین – تشکیل سپاه پاسداران - تشکیل کمیته ی امداد امام خمینی – برگزاری اولین نماز جمعه تهران به امامت آیت ا... طالقانی – شهادت استاد مرتضی مطهری – ریاست جمهوری صدام حسین در عراق پس از استعفای حسن البکر - همه پرسی برای قانون اساسی مصوب در مجلس خبرگان که بر پایه پیش نویس قانون اساسی بود که اندکی قبل نوشته شده بود و رای مردم به آن در ١٢ آذر سال ١٣٥٨ – فوت آیت ا... طالقانی – درگیری در کردستان و جنگ سپاه با آنها و مقاومت دکتر چمران در پاوه و سرانجام شکست شورشیان– تسخیر سفارت آمریکا در ١٣ آبان توسط دانشجویان مسلمان پیرو خط امام و به گروگان گرفتن کارکنان سفارت و قرار دادن شرط تسلیم شاه توسط آمریکا به ایران برای محاکمه در مقابل آزادی گروگان ها – مخالفت دولت موقت با این اقدام علی رغم پشتیبانی امام خمینی از آن – استعفای دولت موقت
١٩٧٩ تا ١٩٨٠	آبان ١٣٥٨ تا بهمن ١٣٥٨		شورای انقلاب		پس از استعفای دولت موقت، شورای انقلاب که تا آن زمان موضعی کلی تر از دولت داشت، رسما مشغول به اداره کشور شد – شهادت دکتر محمد مفتح – اغتشاش حزب خلق مسلمان در تبریز و سرکوب آنان
١٩٨٠ تا ١٩٨١	بهمن ١٣٥٨ تا خرداد ١٣٦٠		ابوالحسن بنی صدر	محمد علی رجایی	برگزاری انتخابات ریاست جمهوری که بنی صدر و جلال الدین فارسی رقبای اصلی آن بودند و احمد مدنی، حسن حبیبی، کاظم سامی، داریوش فروهر، صادق قطب زاده، صادق طباطبایی و محمد مکری نیز در آن حضور داشتند – شایع شدن سخنانی مبنی بر ایرانی الاصل نبودن جلال الدین فارسی و افغانی بودن او و کناره گیری جلال الدین فارسی و رقابت حسن حبیبی با بنی صدر و سرانجام پیروزی قاطع بنی صدر در انتخابات – انتخاب رجائی به نخست وزیری به پیشنهاد حزب جمهوری اسلامی و پس از دو پیشنهاد ناپذیرفته بنی صدر(احمد خمینی و میرسلیم) – برگزاری انتخابات دوره اول مجلس در اسفند ١٣٥٨ و تشکیل مجلس در هفتم خرداد ١٣٥٩ - تعطیلی دانشگاه ها در بهار ١٣٥٩ و آغاز انقلاب فرهنگی– ناکامی آمریکا برای آزاد کردن گروگان ها با هواپیما و هلی کوپتر از راه کویر به علت وقوع طوفان شن – فوت شاه مخلوع در مصر – آغاز حمله نظامی عراق به ایران در روز ٣١ شهریور ١٣٥٩ که به هشت سال جنگ انجامید – میانجی گری الجزایر برای حل مسئله ی گروگان ها و بالاخره آزادیشان پس از ٤٤٤ روز و تعهد آمریکا برای آزاد کردن پول های بلوکه شده ایران در بانکهای آمریکا – طرح عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور در مجلس و رای نمایندگان به آن و برکناری بنی صدر پس از عزل رسمی وی توسط امام خمینی
١٩٨١	خرداد تا مرداد ١٣٦٠		شورای ریاست جمهوری (محمد بهشتی، محمدعلی رجایی و اکبر هاشمی رفسنجانی)		انحلال رسمی جبهه ملی در کشور - شهادت مصطفی چمران در جبهه– سوء قصد به جان آیت ا... خامنه ای – شهادت دکتر بهشتی رئیس قوه قضاییه و ٧٢ تن دیگر در دفتر حزب جمهوری اسلامی بر اثر انفجار بمب توسط مجاهدین خلق و جایگزینی آیت ا... موسوی اردبیلی در شورای ریاست جمهوری به جای شهید بهشتی
١٩٨١	مرداد تا شهریور ١٣٦٠		محمد علی رجائی	محمد جواد باهنر	فرار بنی صدر با لباس زنانه از کشور به همراه چند تن از سران مجاهدین خلق – انفجار بمب در ساختمان نخست وزیری توسط منافقین و شهادت رجایی و باهنر

١٩٨١	شهریور تا مهر ١٣٦٠		______	آیت ا... محمدرضا مهدوی کنی
١٩٨١ تا ١٩٨٩	١٣٦٠ تا ١٣٦٨		آیت ا... سید علی خامنه ای	میرحسین موسوی		ندادن رای اعتماد به دکتر علی اکبر ولایتی توسط مجلس که پیشنهاد شخص رئیس جمهور بود و انتخاب میرحسین موسوی به نخست وزیری – ترور آیت ا... دستغیب – ترور آیت ا... اشرفی اصفهانی – فاش شدن طرح کودتایی علیه نظام جمهوری اسلامی توسط حزب خلق مسلمان در تبریز و با حمایت آیت ا... شریعتمداری و با همکاری صادق قطب زاده که با اعتراف آیت ا... شریعتمداری به آگاهی از وجود کودتا و اعتراف سایر اعضای کودتا در تلویزیون و اعدام صادق قطب زاده پایان گرفت – فتح خرمشهر که توسط عراقی ها اشغال شده بود در روز ٣ خرداد ١٣٦١ طی عملیات بیت المقدس – ناآرامی در کردستان – انحلال رسمی حزب توده در کشور پس از یک سلسله دستگیری سران حزب توده و اعتراف بسیاری از آنان از جمله نورالدین کیانوری، محمدعلی عمویی، احسان طبری و ناخدا ابراهیم افضلی در تلویزیون به تلاش برای براندازی – بازگشایی دانشگاه ها در آذر ١٣٦٢ – انتخابات دور دوم مجلس در ١٣٦٣ – انتخاب دوباره آیت ا... خامنه ای به ریاست جمهوری در ١٣٦٤ – قرارداد مخفیانه برای خرید اسلحه میان ایران و آمریکا و آمدن مخفیانه مک فارلین از طرف ریگان به ایران در یک هواپیمای حمل اسلحه برای رساندن پیام هایی به حکومت ایران - افشای آمدن مک فارلین به ایران توسط مقامات ایرانی بر اثر بروز اختلافاتی میان دو طرف – حمله سربازان سعودی به حجاج ایرانی در هنگام مراسم برائت از مشرکین حج سال ١٣٦٦– پایان فعالیت حزب جمهوری اسلامی – ایجاد مجمع تشخیص مصلحت نظام به فرمان امام خمینی– انتخابات سومین دوره مجلس در ١٣٦٧ – نامه امام خمینی خطاب به گورباچف و هشدار به او از فروپاشی قریب الوقوع نظام کمونیستی – حکم ارتداد و واجب القتل بودن سلمان رشدی توسط امام خمینی به خاطر نوشتن کتاب آیات شیطانی که به اسلام و پیامبر اسلام اهانت کرده بود – پرتاب موشک توسط ناوهای آمریکایی در خلیج فارس به هواپیمای مسافربری ایرانی ایرباس و کشته شدن ٢٩٧ مسافر آن – قبول قطعنامه ٥٩٨ از جانب ایران در ٢٩ تیر ١٣٦٧ که به منزله پایان جنگ بود – اجرای عملیات فروغ جاویدان توسط مجاهدین خلق که طی عملیات مرصاد که توسط نیروهای ایران انجام گرفت با تلفات بسیار سنگین شکست خوردند – ایجاد آتش بس کامل میان ایران و عراق در ٢٩ مرداد ١٣٦٧ – وفات محمد حسین بهجت تبریزی مشهور به شهریار در شهریور ١٣٦٧ - تشکیل شورای بازنگری قانون اساسی – عزل آیت ا... منتظری از قائم مقامی رهبری – فوت امام خمینی در شب ١٤ خرداد ١٣٦٨ پس از یک بیماری کوتاه مدت در سن هشتاد و هفت سالگی و مراسم تشییع جنازه وسیع و بی سابقه وی در تهران – انتخاب آیت ا... خامنه ای به عنوان رهبر جدید توسط مجلس خبرگان رهبری – برگزاری همه پرسی اصلاح قانون اساسی و رای مردم به آن و حذف مقام نخست وزیری از سیستم حکومتی کشور – ضعف نظام کمونیسیتی در زمان گورباچف و ریزش دیوار برلین و سرانجام استعفای او و قدرت گرفتن یلتسین
تاریخ میلادی	تاریخ هجری	رهبر	رئیس جمهور		رویدادها
١٩٨٩ تا ١٩٩٧	١٣٦٨ تا ١٣٧٦	آیت ا... سید علی خامنه ای	اکبر هاشمی رفسنجانی		آزادی اولین گروه از اسیران ایرانی جنگ در عراق به کشور –فروپاشی نظام کمونیستی شوروی – سفر چاوشسکو دیکتاتور رومانی به ایران که پس از بازگشت از ایران به کشورش توسط مردم سرنگون و سپس اعدام شد - تصرف کویت توسط عراق و بازپس گرفته شدن آنجا توسط آمریکا– استیضاح و برکناری ایرج فاضل وزیر بهداشت – انتخابات مجلس چهارم – انتخابت ریاست جمهوری و انتخاب شدن هاشمی رفسنجانی برای دور دوم – انتخابات مجلس پنجم
١٩٩٧ تا ٢٠٠٥	١٣٧٦ تا ١٣٨٤		سید محمد خاتمی		پیروزی خاتمی در انتخابات روز ٢ خرداد ١٣٧٦ با بیش ازبیست میلیون رای در برابر رقیب اصلی خود علی اکبر ناطق نوری و رقبای دیگر، محمد محمدی ری شهری و رضا زواره ای – استیضاح عبدالله نوری وزیر کشور توسط مجلس پنجم و برکناری او در بهار ١٣٧٧ – ترور داریوش فروهر و همسرش پروانه فروهر در آذر ١٣٧٧ و چند قتل دیگر در همان دوره که به قتل های زنجیره ای شهرت یافتند – پخش مستقیم جلسه دادگاه غلامحسین کرباسچی شهردار تهران از تلویزیون که سرانجام به پنج سال حبس و چند جریمه دیگر محکوم شد – استیضاح عطاءالله مهاجرانی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی توسط مجلس در اردیبهشت ١٣٧٨ و آوردن رای اعتماد توسط مهاجرانی و باقی ماندن وی در مسئولیتش – خودکشی سعید امامی (اسلامی) در دوران بازداشت به وسیله داروی نظافت، سعید امامی از معاونین وزارت اطلاعات بود که در پرونده قتل های زنجیره ای دست داشت – توقیف روزنامه پرتیراژ سلام که صاحب امتیاز آن محمد موسوی خوینی ها بود – تظاهرات دانشجویان دانشگاه تهران که از قضیه تعطیلی روزنامه سلام شروع شد و به تدریج گسترده شد و حمله شبانه عده ای به کوی دانشگاه تهران و ضرب و شتم دانشجویان در خوابگاه ها در ١٨ تیر ١٣٧٨ – زندانی شدن عبدالله نوری وزیر سابق کشور – جنجال بر سر چاپ مقاله ای در نشریه موج که توهین به امام زمان (عج) محسوب شده بود – برگزاری انتخابات مجلس ششم و رای مردم به جناح اصلاح طلب و نزدیک تر به خاتمی – ترور سعید حجاریان از فعالان جناح اصلاح طلب توسط فردی به نام سعید عسگر و زنده ماندن سعید حجاریان – استعفای مهاجرانی وزیر ارشاد – برگزاری دادگاه و محاکمه افرادی از جمله اکبر گنجی به جرم شرکت در کنفرانسی در برلین که با نام کنفرانس برلین مشهور شد – سقوط هوماپیمای حامل رحمان دادمان و چند تن از نمایندگان مجلس – انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب دوباره خاتمی با بیش از بیست و یک میلیون رای در ١٨ خرداد ١٣٨٠ – حمله آمریکا به افغانستان و براندازی رژیم طالبان در مهر ١٣٨٠ و نشاندن حامد کرزای به عنوان رئیس دولت انتقالی افغانستان – انحلال رسمی حزب نهضت آزادی توسط حکومت – آغاز حمله آمریکا و انگلیس به عراق و براندازی رژیم صدام حسین و فتح این کشور در آخرین روز های سال ١٣٨١– اعطای جایزه صلح نوبل سال ٢٠٠٣ میلادی به شیرین عبادی – ادامه یافتن کار ساخت نیروگاه هسته ای بوشهر به کمک روسیه علی رغم مخالفت های آمریکا و و با وجود محدودتر کردن فعالیت ها – رد صلاحیت نامزدهای اصلاح طلب در انتخابات دور هفتم مجلس توسط شورای نگهبان و کاهش مشارکت مردم در انتخابات و رای آوردن گروه های متمایل به جناح محافظه کار– استعفای برخی از نمایندگان مجلس ششم در فاصله بین انتخابات مجلس هفتم و شروع به کار آن

1- بهنود، مسعود، از سید ضیا تا بختیار، تهران، جاویدان، ١٣٧٨

2- منصوری، ذبیح ا...، سرزمین جاوید، تهران، نگارستان کتاب، ١٣٨٠

3- دفتر برنامه ریزی و تالیف کتاب های درسی، تاریخ ایران و جهان (٢) سال سوم آموزش متوسطه رشته ادبیات و علوم انسانی، تهران، شرکت چاپ و نشر کتاب های درسی ایران، ١٣٨١

4- دفتر برنامه ریزی و تالیف کتاب های درسی، تاریخ سال دوم دوره راهنمایی تحصیلی، تهران، شرکت چاپ و نشر کتاب های درسی ایران، ١٣٨١

5- آکوریک، جیمز، رنسانس، آزیتا یاسائی، تهران، ققنوس، ١٣٨٠

6- ناردو، دان، امپراتوری ایران، مرتضی ثاقب فر، تهران، ققنوس، ١٣٧٩

7- لاجوردی، حبیب، خاطرات دکتر مهدی حائری یزدی(تاریخ شفاهی ایران)، تهران، نادر، ١٣٨٢

8- کی، هرموز، آن حکایت ها(گفتگو و نقد هرموز کی با احسان نراقی)، تهران، جامعه ایرانیان، ١٣٨١

9- قوچانی، محمد، جمهوری مقدس، تهران، نقش و نگار، ١٣٨١

10- سرشار، هما، خاطرات شعبان جعفری، تهران، ثالث، ١٣٨١

11- Islamic Republic Of Iran Broadcasting (IRIB) website

12- Iranian Cultural Heritage Organization website

13- Qajar princely families' website

14- Iranian's history on this day website

15- Hyper History online

16- Kessler associate website

17- Family of man website

18- Aviny.com

19- Iran chamber society website

بهار هزار و سیصد و هشتاد و سه – محسن مهدوی - لندن

http://iranian-history.persianblog.com/

+ نوشته شده در دوشنبه 30 خرداد1384ساعت 19:53 توسط رضا |

شريعتي نياز اين روزها

محمد علی ابطحی:

در شلوغ بازار شوک ناشي از نتيجۀ انتخابات سالروز در گذشت دکتر علي شريعتي تحت الشعاع قرار گرفت.

واقعيت اين است که اگر دکتر شريعتي را بخواهيم در يک کلمه معنا کنيم: يک عمر مبارزه و فرياد بود عليه تحجر و واپسگرائي.

بعداز چهل سال که ملّت ايران براي آزادي و دينداري به دور از تحجّر، تلاش کرد دوباره با انتخابات اخير زنگ صداي پاي ارتجاع و تحجّر از يکي دو قدمي به گوش مي رسد.

دستاورد مبارزات چهل ساله براي آزاد انديشي و دوري گزيني از ارتجاع و تحجّر با انتخاب يکي از دو کانديداي باقيمانده نابود خواهد شد و به نقطۀ صفر باز مي گرديم. ما به حق در دنيا و در برابر قضاوت افکار عمومي جهان، کم کم جايگاه واقعي خود را باز يافته ايم. اگر ايرادي مي گيرند، از بعضي مسؤولان است امّا دنيا تصوّر مي کند که اين بار اين مردم ايران هستند که چنين انتخابي کرده اند!

اين روزها در داخل و خارج، هر کس را که مي بيني وحشت زده است. همه ديگران يا خود را ملامت مي کنند. امّا واقعيت آن است که شأن ملّت ايران از همه چيز پر اهميت تر است که در چند قدمي قرباني شدن است. صداي پر طنين شريعتي که مثل همۀ مصلحان به دوري از تحجّر فرا مي خواند، اين بار به جاي بلندگوهاي حسينيۀ ارشاد از سراسر ايران به گوش مي رسد. صداي همان ها که شريعتي را هم تکفير مي کردند نيز شنيده مي شود امّا از ستاد يکي از کانديداها.

فاصلۀ ۲۲ تا ۲۸ مرداد شش روز بود امّا ۲۵ سال تاوان آن را مردم دادند.

http://www.webneveshteha.com/

+ نوشته شده در دوشنبه 30 خرداد1384ساعت 19:32 توسط رضا |

دو معماي رئيس‌جمهور آينده از نگاه مظاهري

طهماسب مظاهری، وزیر سابق امور اقتصادی و دارایی به تشریح دو معمای اقتصاد ایران در پیش روی رییس جمهور آینده کشور پرداخت.
طهماسب مظاهری در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر، با اشاره به نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، دو معمای پیش روی اقتصاد ایران را مطرح کرد و خواستار اعلام برنامه های آینده کاندیدای ریاست جمهوری در این زمینه شد.
استاد اقتصاد دانشگاه تهران، معمای اول پیش روی اقتصاد ایران را بحث درآمدهای کلان نفتی ذکر کرد و گفت: رییس جمهور آینده ایران، با کمک تیم اقتصادی خود در باره این مساله می تواند برنامه هایش را اعلام کند.
مظاهری، افزایش درآمدهای نفتی ایران را در بین سال های 1352 تا 1357 یادآور شد و افزود: در سال 1352، قیمت نفت به یکباره از 2تا 5/2 دلار به حدود 12 دلار رسید و این رنج قیمتی- البته با 3 دلار مثبت و منفی در رقم آن- تا سال 1357 ادامه داشت، ولی دولت آن زمان آمادگی استفاده از آن منبع درآمدی را نداشت و به علت نداشتن برنامه ای مدون برای هزینه کردن این درآمدها، تورم شدیدی بر اقتصاد کشور حاکم شد.
وی ، افزایش قیمت نفت تا بیش از 40 دلار در روزهای اخیر را پدیده ای از جنس افزایش درآمدهای نفتی سال 1352 دانست و تاکید کرد: درصورتی که نظام مدیریتی مناسبی به لحاظ توان فنی و سلامت داشته باشیم، می توانیم با ارایه برنامه های مدون، افزایش درآمد سرشار نفتی را با ارزش افزوده بالاتری به تولید و اقتصاد تزریق کنیم تا دیگر از این طریق تورم کشور رشد پیدا نکند.
وزیر سابق امور اقتصادی و دارایی خاطرنشان کرد: درصورتی که رییس جمهور آینده ایران برنامه مدونی برای هزینه کردن درآمدهای نفتی نداشته باشد، خاطرات تلخ گذشته افزایش درآمدهای نفتی و افزایش شدید نرخ تورم کشور بار دیگر تکرار خواهد شد.
مظاهری توضیح داد: مدیریت حاکم بر اقتصاد کشور درسال های بین 1352 تا 1357 به علت نداشتن برنامه مدون برای هزینه کردن درآمدهای نفتی، علاوه بر اعطای وام های کلان به کشورهایی نظیر فرانسه و انگلیس، سهام شرکت های خارجی برای رهایی آنها از ورشکستی را خریداری کرد و بدین تریب، این ثروت ملی که نصیب کشور شده بود را به چوب حراج گذاشت.
وی دو پرسش از رییس جمهور آینده ایران کرد و گفت: سئوال اول این که، تحلیل وی و تیم اقتصادیش از آینده قیمت نفت چیست و آیا قیمت نفت از بیش از 40 دلار به حدود 28دلار کاهش خواهد یافت . اگر پاسخ مثبت باشد، وی چه برنامه های برای وضعیت بحرانی اقتصاد در آن شرایط خواهد داد.
این استاد دانشگاه سئوال دوم خود را این طور مطرح کرد: اگر تحلیل رییس جمهور آینده این است که قیمت نفت در حدود 40 دلار باقی خواهد ماند، چه برنامه ای برای هزینه کردن اختلاف تفاوت قیمت 40 با 28 دلار خواهد داشت تا بار دیگر شاهد رشد تورم با این افزایش درامد نباشیم.
وی، به 80 میلیون بشکه در روز نفت تولیدی جهان در حال حاضر اشاره کرد و گفت: رشد اقتصادی جهان، پیش بینی تقاضای 120 میلیون بشکه در روز تا 15 سال آینده خواهد بود.
مظاهری، معمای دیگر پیش روی اقتصاد ایران را رشد 8 درصدی اقتصادی تا پایان برنامه چهارم ذکر کرد و گفت: برای تحقق رشد تولید 8 درصدی، تا پنج سال آینده باید میزان کل صادرات و واردات کشور به حدود 160 میلیارد دلار برسد.
وی در این خصوص توضیح داد: در صورتی که کشور رشد مداوم 8 درصدی داشته باشد آنگاه با حجم وسیع تولیدات داخلی مواجه خواهیم شد و این در حالی است که توانایی قدرت خرید مردم برای مصرف کالاها و خدمات تولیدی ناشی از رشد 8 درصدی وجود ندارد.
وی اعلام کرد: کاندیداهای ریاست جمهوری باید اعلام کنند که برای چنین معمایی چه راه حلی خواهند داشت.به عبارت دیگر از یک سو کشور نیازمند رشد 8 درصدی است و از سوی دیگر توان داخلی برای جذب این تولیدات نیست.
مظاهری با اشاره به افزایش تولیدات برخی کالاها مانند فرش ماشینی در کشور گفت: همگان دیدیم که با افزایش تولید این گونه کالاها کشور با بحران مصرف مواجه شد و تولید کنندگان ورشکست شدند.
وی تصریح کرد:البته باید زمینه های قدرت خرید در بازار را نیز در این شرایط تامین کرد.

+ نوشته شده در دوشنبه 30 خرداد1384ساعت 12:31 توسط رضا |

آخرین نتایج شمارش آراء

ستاد انتخابات وزارت کشور اعلام کرد: از مجموع 22019569 رای شمارش شده در سراسر کشور تاکنون هاشمی، کروبی و احمدی نژاد در صدر قرار دارند.

به گزارش "مهر" نتایج آرای هفت کاندیدای نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به شرح ذیل است:

1- اکبر هاشمی رفسنجانی 4744553 رای

2- مهدی کروبی 4464516 رای

- محمود احمدی نژاد 3844514 رای

4- محمد باقر قالیباف 3352779 رای

5- مصطفی معین 3168511 رای

6- علی لاریجانی 1477064 رای

7- محسن مهرعلیزاده 967632 رای

http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=196671

+ نوشته شده در شنبه 28 خرداد1384ساعت 12:20 توسط رضا |

برنده هاى قيمت بالاى نفت

قيمت ۵۷ دلارى نفت براى رئيس جمهورى

رضا زندى
zandi@sharghnewspaper.com

دو روز پس از افزايش ۵۰۰ هزار بشكه اى توليد نفت اوپك، قيمت نفت سير صعودى به خود گرفت. بهاى هر بشكه نفت خام در بازار نيويورك روز گذشته به بيش از ۵۶ دلار و ۶۲ سنت رسيد. اين در حالى است كه هر بشكه نفت سبك آمريكا (WTI) روز پنجشنبه هم نسبت به روز قبل از آن با ۱/۱ دلار افزايش به ۵۶ دلار و ۵۸ سنت معامله شده بود. بهاى ۵۶ دلار و ۶۲ سنت براى هر بشكه نفت بيشترين قيمت بشكه هاى نفت از آوريل ۲۰۰۵ است. قيمت جهانى نفت روز گذشته در مقايسه با مدت مشابه سال قبل، ۴۷ درصد رشد داشته است. مايك آرمبراستو كارشناس ارشد انرژى به بلومبرگ گفته است: «بازار نفت اكنون به شدت نگران افزايش تقاضاى نفت در سه ماهه پايانى سال است. نگرانى هاى موجود درباره مشكلات پالايشگاهى و عدم تامين تقاضاى جهانى نفت در سه ماهه پايانى سال، موجب افزايش بيش از پيش قيمت ها شده است.» اوپك پنجشنبه پيش بينى كرد تقاضاى جهانى نفت در سه ماهه پايانى سال جارى ميلادى با بيش از ۱۵۰ هزار بشكه افزايش به ۹۱/۸۵ ميليون بشكه در روز خواهد رسيد. توليد نفت سازمان كشور هاى صادر كننده هم در سه ماهه سوم به بيش از ۱/۲۹ ميليون بشكه خواهد رسيد. گفته مى شود اوپك بايد در آن مقطع روزانه بيش از ۶/۳۰ ميليون بشكه توليد كند تا بتواند روند افزايش تقاضاى نفت را پاسخ گويد. جيم استيل كارشناس ارشد اقتصادى موسسه رفكوى نيويورك درباره آينده بازار پيش بينى كرد: «با وجود اينكه اوپك ميزان توليد نفت خود را افزايش داده است اگر پالايشگاه ها نتوانند نفت توليدى را به موقع به بازار هاى جهانى برسانند قيمت نفت بيش از پيش افزايش خواهد يافت.» كارشناس موسسه اكسل نيز پيش بينى كرد: «قيمت نفت تا پايان هفته، به بيش از ۶۰ دلار در هر بشكه افزايش خواهد يافت.»
• برنده هاى قيمت بالاى نفت
قيمت هاى بالاى نفت در سال گذشته بيش از ۴۰۰ ميليارد دلار بر ارزش سهام شركت هاى بزرگ نفتى افزوده است. براساس گزارشى كه روزنامه فايننشال تايمز به چاپ رسانده بيشترين سود حاصل از افزايش قيمت نفت نصيب شركت نفتى «اكسون موبيل» آمريكا شده و ارزش سهامش را به ۳۸۰ ميليارد و ۵۰۰ ميليون دلار رسانده است. با اين صعود اكسون موبيل، به لحاظ ميزان ارزش مجموع سهام در جهان به جايگاه دوم صعود كرده و «مايكروسافت» را به جايگاه سوم هدايت كرده است. در حال حاضر شركت «جنرال الكتريك» با دو ميليارد دلار ارزش سهام بيشتر در مكان نخست قرار داد. براساس گزارش منتشر شده شركت نفتى بريتيش پتروليوم دومين شركتى است كه بيشترين سود را از قيمت هاى بالاى نفت برده و ارزش سهامش را به ۲۳۱ ميليارد دلار رسانده است. شركت هاى شل و توتال نيز در رديف بيشترين نفع برندگان از قيمت هاى بالاى نفت قرار گرفته اند.
• افزايش مسافرت ها، تغيير سياست ايران
با افزايش مسافرت ها در اروپا و آمريكا و نياز به نفت سبك براى استحصال بيشتر بنزين در قاره سبز، ايران صادرات نفتش را بيشتر به سمت آسيا سوق داده است. مدير امور بين الملل شركت ملى نفت پيش بينى كرده است كه تا سال ۲۰۲۰ سهم نفت خام سنگين و ترش در سبد انرژى كشورهاى اروپايى بسيار كم شود. با توجه به چنين تغييرى وزير نفت به مهر گفته است: «با توجه به افزايش مصرف نفت توسط كشورهاى آسيايى هم اكنون ۶۰ درصد نفت ايران به شرق آسيا صادر مى شود.» بيژن نامدار زنگنه افزوده است: «با توجه به افزايش مصرف روزافزون نفت خام در كشورهاى شرق آسيا به خصوص چين از سويى و افزايش تقاضا براى مصرف نفت سبك از سوى كشورهاى اروپايى سياست هاى ايران براى صادرات نفت تغيير كرده است.» ۴۰ درصد نفت ايران نيز به مديترانه، شمال اروپا و آفريقاى جنوبى صادر مى شود. به نظر مى رسد با اضافه شدن نفت ميادين جديدى همچون سروش و نوروز كه عمده نفتشان از نوع سنگين و ترش است و ميادين ديگرى نظير آزادگان و يادآوران كه بيشترين نفت سنگين را دارند بازار نفت ايران بيش از امروز، متوجه شرق آسيا خواهد شد. اين نكته آن وقت بيشتر قابل ادعاست كه قرارداد سه ماه گذشته ساخت پالايشگاه در اندونزى توسط ايران در ازاى خريد نفت سنگين و ترش از جانب آن كشور مورد توجه قرار گيرد. ايران از اين پس ناچار است براى فروش نفت بسيار سنگين خود دست به چنين ابتكاراتى بزند.
• تاكيد اوپك بر سرمايه گذارى
سازمان اوپك روز پنجشنبه در گزارش ماهانه خود ساخت فورى پالايشگاه هاى جديد را براى كنترل قيمت نفت مورد توجه قرار داده. «سرمايه گذارى ها به ويژه در زمينه ظرفيت تبديل همواره كمتر از نيازهاى بازار بوده و حتى اعضاى اوپك به منظور پاسخگويى به رشد قابل ملاحظه در تقاضاى جهانى نفت خام و حفظ ظرفيت اضافى كافى بارها سطح توليد را بالا برده و برنامه هاى افزايش ظرفيت خود را سرعت بخشيده اند.»
اين گزارش تاكيد مى كند: «چالش در بخش پايين دستى، مسئوليت مشترك همه طرف ها از جمله صنعت نفت و كشورهاى مصرف كننده است و اين مسئله چنانچه حل نشود، اقدامات به موقعى را كه در بخش بالادستى انجام مى گيرد، تحت الشعاع قرار مى دهد و نوسانات قيمت نفت را تشديد مى كند.»
تازه ترين پيش بينى تقاضاى جهانى نفت نشانگر نرخ رشد ۲/۲ درصدى يا به عبارت ديگر ۸/۱ ميليون بشكه در روز نسبت به ميانگين سالانه ۹/۸۳ ميليون بشكه در روز است. در بخش عرضه نفت گزارش ماهانه اوپك تاكيد كرده است كه انتظار مى رود عرضه نفت كشورهاى خارج از اوپك در سال ۲۰۰۵ به طور متوسط ۶/۵۰ ميليون بشكه در روز باشد كه اين رقم نشانگر افزايشى برابر ۸/۰ ميليون بشكه در روز نسبت به يك سال قبل است. مجموع توليد نفت خام اوپك براساس منابع ثانوى در ماه مه اندكى از روزى ۳۰ ميليون بشكه تجاوز كرد. براساس گزارش ماهانه اوپك، سبد نفتى اين سازمان براى نخستين بار در ماه جارى از اواخر ماه آوريل به بالاتر از بشكه اى ۵۰ دلار رسيده است. آنچه تحليلگران بازار پيش بينى كرده اند، روند افزايش قيمت نفت است. در اين بازار قيمت نفت ايران هم به طور متوسط بين ۴۷ تا ۵۰ دلار در نوسان است. چنين قيمت هاى بالايى در حقيقت هبه اى به رئيس جمهور آينده است تا از منابع كافى براى سرمايه گذارى هاى زيربنايى برخوردار باشد.
رئيس جمهور منتخب مى تواند با منابع كافى در اختيار روند رشد اقتصادى را تشديد كند. به شرط آنكه دلارهاى نفتى براى خوشايند زودهنگام جامعه صرف مصارف روزمره و جلب محبوبيت عوامانه نشود.
• تنظيم سند توسعه نفت ايران تا يك ماه آينده
مديركل دفتر انرژى سازمان مديريت و برنامه ريزى هم براى ترسيم افق آينده از تنظيم سند توسعه پنج ساله نفت و گاز كشور خبر داده است. داوودى به ايسنا گفته است: «هم اكنون سند توسعه پنج ساله نفت و گاز در سازمان مديريت و وزارت نفت در حال آماده شدن است كه تا ماه آينده براى تصويب به دولت مى رود.» قرار است براساس اين سند خصوصى سازى در بخش صنايع پائين دست نفت و گاز انجام پذيرد به شكلى كه ساماندهى شركت هاى فعال دولتى نفتى، عمليات پالايشگاهى و خدمات اجرايى در پروژه هاى عملياتى و بالادستى براى واگذارى به بخش خصوصى در اولويت قرار گيرد: «در برنامه سوم توسعه، تعداد زيادى شركت و واحدهاى عملياتى مستقل در زمينه نفت و گاز به وجود آمد كه نيازمند تجديد ساختارى است و همچنين خدماتى نظير حفارى و اكتشاف بايد به بخش خصوصى واگذار شود.» داوودى با اشاره به عدم مغايرت قانون با واگذارى مالكيت پالايشگاه ها به بخش خصوصى گفته است: «اين هدف در برنامه چهارم توسعه پيش بينى نشده است، بلكه مديريت و بهره بردارى پالايشگاه هاى كشور حداقل ۱۰ درصد در برنامه چهارم توسعه واگذار مى شود كه اين رقم قابليت افزايش را دارد و اين امر موجب افزايش بهره ورى مى شود.» وى واگذارى بخش هاى مختلف دولتى در بخش نفت و گاز به بخش خصوصى را پروسه اى ۱۰ ساله خواند و افزود: «در سال هاى اول برنامه چهارم توسعه، بايد از ظرفيت كامل بخش خصوصى استفاده كنيم و در سال هاى بعد به حد و مرزهايى كه همان جلوگيرى از ايجاد انحصار در بخش خصوصى است، پيش برويم.» خصوصى سازى در صنعت نفت كمى متفاوت از خصوصى سازى در ساير بخش ها است. به نظر مى رسد علاوه بر پروسه اقتصادى، ايجاد بستر لازم براى افزايش توانمندى هاى بخش خصوصى براى در اختيار گرفتن عمليات بخش دولتى و فراهم آوردن زمينه سياسى واگذارى ها در نفت دو عنصر مهم براى خصوصى سازى در صنعت نفت كشور است.
• مخالفت دوباره آمريكا با خط لوله صلح
روز گذشته در گرما گرم انتخابات رياست جمهورى علاوه بر موضعگيرى مداخله جويانه جورج بوش درباره انتخابات ايران وزير امور خارجه اين كشور درباره يكى از مهمترين پروژه هاى نفتى ايران به تكرار مواضع منفى ايالات متحده پرداخت . رايس بار ديگر بر مخالفت آمريكا با خط لوله گاز ايران - پاكستان - هند تاكيد كرد، اما در عين حال گفت: ما نگرانى هاى خود را به شيوه اى سازنده با مقام هاى پاكستان و هند در ميان مى گذاريم.
به گزارش هندوستان تايمز كاندوليزا رايس وزير خارجه آمريكا كه به پرسش هاى خبرنگاران پاسخ مى داد، در برابر اين پرسش كه آمريكا تا چه حد با پروژه صدور گاز از طريق ايران مخالف است، گفت: ما نگرانى هاى خود را در اين خصوص به مقام هاى پاكستان و هند منتقل كرده ايم، در عين حال ما روابط بسيار مثبتى با هند و پاكستان داريم. وى ادامه داد: نكته جالب توجه آن است كه ما موفق شده ايم روابط بسيار مثبتى از جمله در امور دفاعى با هند داشته باشيم و از سوى ديگر با پاكستان نيز روابط بسيار مثبتى، شامل همكارى هاى دفاعى برقرار نماييم.رايس افزود: «بنابراين من فكر مى كنم كه ما به عنوان عاملى در نزديكى بيشتر اين دو كشور عمل مى كنيم.» آمريكا بنا دارد جايگاه ايران را در نزديك كردن روابط هند و پاكستان از آن خود كند. رايس در پاسخ به تحريم احتمالى پاكستان و هند در صورت عملياتى كردن پروژه واردات گاز از ايران گفت: من فكر مى كنم كه دولت ايالات متحده نگرانى هاى خود را به شيوه اى «سازنده نه منفى» با مقام هاى هند و پاكستان در ميان مى گذارد. شايد بتوان چنين موضع گيرى اى را نشانه اى بر نرم شدن مواضع ايالات متحده در مورد خط لوله صلح ارزيابى كرد. با اين وجود دولت آمريكا روز جمعه اعلام كرد: «پرداختن بيشتر به پروژه خط لوله انتقال گاز ايران هند پاكستان اشتباه است و مى تواند منجر به اعمال تحريم هايى از سوى آمريكا شود.» استفان رادماكر- معاون وزير امور خارجه آمريكا در امور تسليحاتى در جمع خبرنگاران در دهلى نو اعلام كرد: «از ديد دولت آمريكا، پيگيرى ساخت خط لوله انتقال گاز از ايران به هند و پاكستان اشتباه است.» وى در رابطه با ديدگاه واشنگتن در رابطه با اين خط لوله مدعى شد: «علت اصلى مخالفت ما اين است كه اين خط لوله درآمد هاى نفتى را در اختيار دولت ايران مى گذارد كه احتمالاً براى تامين هزينه برنامه سلا ح هاى كشتار جمعى و حمايت اين كشور از تروريسم هزينه مى شود.» در همين حال، روبرت بليك- معاون رئيس هيات اعزامى آمريكا به هند- در رابطه با احتمال تحريم شدن هند در صورت ادامه اين پروژه گفت: «ما موضع رسمى را در قبال اين خط لوله نگرفته ايم، زيرا در حال حاضر پيشنهاد رسمى در دستور كار قرار ندارد. هر دو طرف در حال مذاكره در اين رابطه هستند.»
• وزير نفت هند: از مخالفت آمريكا متعجبم
وزير نفت هند كه اخيراً از تهران ديدن كرده است در واكنش به مواضع تند آمريكا اعلام كرد: «مخالفت آمريكا با احداث خط لوله انتقال گاز ايران - پاكستان - هند تعجب آور است و هند به پيشبرد اين پروژه ادامه خواهد داد.» مانى شانكار آيار افزود: «من و خورشيد محمود قصورى - وزير خارجه پاكستان- پاسخ واضحى به مقامات آمريكايى در اين رابطه داده ايم.» به گزارش روزنامه هندوستان تايمز، او در ادامه افزود: «در نتيجه، ادامه مخالفت هاى آمريكا با احداث خط لوله انتقال گاز تعجب برانگيز است. هند سالانه ۱۰۰ ميليون متر مكعب گاز احتياج دارد و براى تامين آن بايد به دنبال اجراى پروژه هايى جهت واردات گاز از كشورهاى همسايه باشد.» بيژن زنگنه فردا به اسلام آباد خواهد رفت تا درباره خط لوله صلح با مقامات اسلام آباد گفت وگو كند. رييس جمهور جديد منتخب مردم ايران بايد چنان وجهه بين المللى داشته باشد كه بتواند مذاكرات خط لوله صلح را به سرانجام برساند.
http://www.sharghnewspaper.com/840328/html/econom.htm

+ نوشته شده در شنبه 28 خرداد1384ساعت 12:7 توسط رضا |

از 20میلیون رای شمارش شده:کروبی و هاشمی در صدر

بر اساس آخرين نتايج اوليه شمارش آراي نهمين دوره انتخابات رياست‌جمهوري كه از سوي ستاد انتخابات كشور اعلام شده، از مجموع 19708424 آراي شمارش‌شده، تا كنون اكبر هاشمي بهرماني، مهدي كروبي،‌ محمود احمدي‌نژاد، مصطفي معين، ‌محمدباقر قاليباف، علي اكبر اردشير لاريجاني و محسن مهرعليزاده به ترتيب نفرات اول تا هفتم را تشكيل مي‌دهند. به گزارش خبرنگاروفاق به نقل ازايسنا آراي هريك از نامزدها به ترتيب عبارت است از: اكبر هاشمي رفسنجاني ، 4289973 مهدي كروبي 4086709 محمود احمدي‌نژاد 3449697 مصطفي معين 2846216 ‌محمدباقر قاليباف 2738433 علي اردشير لاريجاني 1365379 محسن مهرعليزاده 932118

http://www.vefagh.com/news2/news1.asp?key=230

+ نوشته شده در شنبه 28 خرداد1384ساعت 11:50 توسط رضا |

شركت نمادين نوجوانان ايراني مقيم بيروت در انتخابات

http://www.irna.ir/fa/news/view/line-15/8403271521184432.htm

+ نوشته شده در جمعه 27 خرداد1384ساعت 23:5 توسط رضا |

نوجوانان ايراني

بيروت، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۴/۰۳/۲۷‬

خارجي. سياسي. ايران. انتخابات ‪. ۸۴‬
جمعي از نوجوانان ايراني همزمان با راي‌گيري از ايرانيان مقيم لبنان ، با داير كردن محلي درجنب سفارت ايران در بيروت،بصورت نمادين از نوجواناني كه هنوز به سن قانوني راي دادن نرسيده‌اند راي‌گيري كردند.

محمد حسين دهقاني ‪ ۱۲‬ساله كه به همراه خانواده خود در بيروت زندگي مي كند و از بانيان راه‌اندازي اين محل اخذ راي است دراين زمينه‌به خبرنگار ايرنا گفت : نوجوانان ايراني مي‌خواهند از هم اكنون راي دادن و مشاركت در تصميم‌گيري هاي بزرگ را تمرين كنند.

وي افزود : انتخابات رياست جمهوري يكي از مهمترين انتخابات در جمهوري اسلامي است و نوجوانان ايراني هرچند هنوز به سن قانوني و پيگيري مسايل و حقوق سياسي و اجتماعي خود نرسيده‌اند اما خواهان آن هستند كه علاقه‌مندي خود را در اين زمينه نشان دهند.

محمد مهدي شهريور يكي ديگر از نوجوانان برگزاركننده اين راي‌گيري نمادين اظهارداشت : اين فكر چند روز قبل از برگزاري انتخابات بين تعدادي از نوجوانان ايراني مطرح شد.

وي افزود : اين اقدام بصورت خودجوش انجام شده و از نوجوانان شركت‌كننده با شيريني پذيرايي مي‌شود.

در محل اخذ راي نوجوانان ايراني در بيروت عكس‌هايي از نامزدهاي نهمين دوره رياست جمهوري الصاق شده و نوجوانان شركت‌كننده درباره چگونگي راي دادن و انتخابات راهنمايي مي‌شوند.

نوجوانان برگزاركننده اين راي‌گيري همچنين با تهيه كاغذهايي شبيه برگ‌هاي اخذ راي ، مهر و صندوق راي‌گيري تلاش كرده‌اند همه ويژگي‌هاي اين انتخابات را به انتخابات واقعي نزديك كنند.

ارسال خبر: ۱۸:۴۴ ‪جمعه، ۲۷ خرداد ۱۳۸۴

+ نوشته شده در جمعه 27 خرداد1384ساعت 23:4 توسط رضا |

رفسنجانی درداخل،معين درخارج،رتبه های نخست نظرسنجی بازتاب

با گذشت حدود شش ساعت از آغاز نظرسنجي «بازتاب»، اين نظرسنجي با استقبال بي‌سابقه‌اي روبه‌رو شد و تا صبح امروز بالغ بر3۰هزار نفر از بينندگان «بازتاب»، در آن شركت كرده‌اند.
بر پايه آخرین نتايج نظرسنجي كه با حذف پاسخ‌هاي مشابه از يك كامپيوتر در نظرسنجي و بر اساس «IP» و «COOKIE» صورت گرفته است، هاشمي رفسنجاني در داخل كشور و مصطفي معين در خارج از كشور، در صدر نظرسنجي قرار دارند.
به خاطر آن‌كه تعداد ايرانيان خارج از كشور كه در انتخابات شركت مي‌كنند، كمتر از سيصد هزار نفر هستند، نتايج نظرسنجي «بازتاب» در داخل و خارج كشور به صورت مجزا منتشر مي‌شود.
در داخل كشور، هاشمي رفسنجاني با ۲۷ درصد آرا در رتبه نخست، مصطفي معين با 2۶ درصد آرا در رتبه دوم، محمود احمدي‌نژاد با 2۴ درصد آرا در رتبه سوم، محمدباقر قاليباف با ۹ درصد آرا در رتبه چهارم، علي لاريجاني با 6 درصد آرا در رتبه پنجم، مهدي كروبي با 4 درصد آرا در رتبه ششم و محسن مهرعليزاده با۴ درصد آرا، در رتبه هفتم قرار دارند.

در ميان شركت‌كنندگان خارج از كشور نيز معين با۴۰ درصد در رتبه اول و هاشمي رفسنجاني با۳۵ درصد در رتبه دوم و احمدي‌نژاد با ۱۰ درصد در رتبه سوم قرار دارد.

گفتني است، تحليل نتايج نظرسنجي «بازتاب» با استفاده از نرم‌افزارهاي معتبر بين‌المللي صورت گرفته است. اين در حالي است كه تاكنون ستادهاي برخي از كانديداها با ارسال آراي ساختگي، سعي در تغيير نتايج نظرسنجي به سود خود داشته‌اند كه بر پايه توزيع زماني و مكاني و همچنين مشخصات كامپيوترها، آراي ساختگي از ارقام مندرج در نظرسنجي، حذف شده‌اند.

http://www.baztab.com/news/25419.php

+ نوشته شده در جمعه 27 خرداد1384ساعت 19:44 توسط رضا |

نتايج اوليه نظرسنجي «بازتاب» درباره انتخابات رياست‌جمهوري

با گذشت حدود شش ساعت از آغاز نظرسنجي «بازتاب»، اين نظرسنجي با استقبال بي‌سابقه‌اي روبه‌رو شده و بالغ بر پانزده هزار نفر از بينندگان «بازتاب»، در آن شركت كرده‌اند.

بر پايه نتايج اوليه نظرسنجي كه با حذف پاسخ‌هاي مشابه از يك كامپيوتر در نظرسنجي و بر اساس «IP» و «COOKIE» صورت گرفته است، هاشمي رفسنجاني در داخل كشور و مصطفي معين در خارج از كشور، در صدر نظرسنجي قرار دارند.

به خاطر آن‌كه تعداد ايرانيان خارج از كشور كه در انتخابات شركت مي‌كنند، كمتر از سيصد هزار نفر هستند، نتايج نظرسنجي «بازتاب» در داخل و خارج كشور به صورت مجزا منتشر مي‌شود.

در داخل كشور، هاشمي رفسنجاني با 29 درصد آرا در رتبه نخست، مصطفي معين با 25 درصد آرا در رتبه دوم، محمود احمدي‌نژاد با 23 درصد آرا در رتبه سوم، محمدباقر قاليباف با 10 درصد آرا در رتبه چهارم، علي لاريجاني با 6 درصد آرا در رتبه پنجم، مهدي كروبي با 4 درصد آرا در رتبه ششم و محسن مهرعليزاده با 3 درصد آرا، در رتبه هفتم قرار دارند.

در ميان شركت‌كنندگان خارج از كشور نيز معين با 39 درصد در رتبه اول و هاشمي رفسنجاني با 37 درصد در رتبه دوم و احمدي‌نژاد با 12 درصد در رتبه سوم قرار دارد.

گفتني است، تحليل نتايج نظرسنجي «بازتاب» با استفاده از نرم‌افزارهاي معتبر بين‌المللي صورت گرفته است. اين در حالي است كه تاكنون ستادهاي برخي از كانديداها با ارسال آراي ساختگي، سعي در تغيير نتايج نظرسنجي به سود خود داشته‌اند كه بر پايه توزيع زماني و مكاني و همچنين مشخصات كامپيوترها، آراي ساختگي از ارقام مندرج در نظرسنجي، حذف شده‌اند.

صبح روز جمعه، نتايج نظرسنجي «بازتاب»، دوباره به روز شده و آخرين نتايج آن، اعلام مي‌شود.

http://www.baztab.com/news/25405.php

+ نوشته شده در پنجشنبه 26 خرداد1384ساعت 20:8 توسط رضا |

واجدين شرايط، ۷/۴۶ ميليون نفر

موسوي لاري با تاكيد بر اينكه از نظر هيات دولت، آمار سازمان ثبت احوال ملاك است، واجدين شرايط حق راي در كشور را 46786418 نفر در داخل و خارج از كشور اعلام كرد.

+ نوشته شده در چهارشنبه 25 خرداد1384ساعت 19:53 توسط رضا |

در عمر كارى ۲۳- ۲۲ ساله ام سه رئيس ارزشمند داشته ام جناب آقاى مير ...

انتقاد شديداللحن زنگنه از برخى نامزدهاى رياست جمهورى - دفاع از رئيس جمهور

خاتمى اين كارها را مى كرد ، مى گفتند دين ندارد

رضا زندى
zandi@sharghnewspaper.com

خاتمى هنوز رئيس جمهور ۲۳ ميليون رايى است. پشتوانه اى كه براى همه كانديداهاى امروزين رياست جمهورى رويايى است دست نيافتنى. تخريب دستاوردهاى دولت «سيد» در تب داغ انتخابات اگر به عنوان مستمسكى ناجوانمردانه براى راى اندوزى قرار گرفته، تنها كليدى است كه مى تواند قفل دهان قديمى ترين عضو دولت هاى پس از انقلاب را بگشايد. وزير نفت كابينه خاتمى تند و گزنده مى گويد: «من فكر مى كنم اصلاحات ادامه پيدا مى كند. اما اميدوارم به شكل جلفى اين كارها نشود. بعضى ها كه خيلى شعارهاى حزب اللهى داغ مى دادند و حتى آستين كوتاه را هم حرام مى دانستند حالا دنبال كارهايى هستند كه ما خجالت مى كشيم. عذرخواهى هم مى كنيم از شهدا و خانواده هايشان بابت اين كارهايى كه مى كنند. كسانى را جلو مى آورند و سعى مى كنند كه به اتكاى آنها راى بگيرند كه ما خجالت مى كشيم با آنها كار كنيم. نمى خواهم بگويم شهروند نيستند يا حق كار ندارند اما آنهايى كه خيلى شعار مى دادند و تندروى مى كردند حالا از اين طرف بام افتادند. فكر مى كنم اينها نتيجه افراط هايى است كه كردند و هنوز هم دارند مى كنند اين تفريط هايى است كه صورت مى گيرد.»بيژن نامدار زنگنه برمى گردد به سال هاى پيشين و اتفاقاتى كه در دوم خرداد ۷۶ افتاد: «واقعاً اگر آقاى خاتمى اين كارها را مى كرد تكفير مى شد! ولى حالا معلوم نيست چطور آقايانى كه آن قدر از ارزش ها و اصول صحبت مى كردند چشمشان را بسته اند.» زنگنه پشت سر هم كلمات را رشته مى كند: «آنهايى كه بچه مسلمان ها را به خاطر آستين كوتاه پوشيدن تهديد مى كردند و به اين بچه ها مى گفتند «سوسول» حالا به اتكاى همان «سوسول»ها مى خواهند راى بگيرند و رئيس جمهور شوند. واقعاً اين جاى شرمندگى دارد و ان شاءالله اصلاحات به اين جور جلف بازى ها نيفتد.» داغ دل زنگنه تازه شده است: «اگر آقاى خاتمى اين كارها را مى كرد مى گفتند دين ندارد اما حالا آنهايى كه اين حرف ها را مى زنند و ادعاى اصولگرايى مى كردند و در همين مجلس فعلى هم سروصدايى براى اصولگرايى راه انداختند چه حرف هايى مى زنند!» وزير جهاد دولت جنگ همچنان برافروخته صحبت مى كند: «بايد جواب مردم و خون شهدا را بدهند.ما كه به اين سادگى ولشان نمى كنيم. يك روز بيايند بگويند خون شهدا و روز ديگر به هر رقص و آوازى تن دهند براى اينكه راى بگيرند. واقعاً اين طور نمى شود. با هر قرطى گرى و رقاصى كه نبايد راى مردم را گرفت. اصول اسلامى و اخلاقى مشخص است.»
• آستين كوتاه و كراوات
زنگنه آنقدر غيرمنتظره و سياسى صحبت كرد كه خبر مهم امضاى قرارداد دو ميليارد دلارى فازهاى ۱۷ و ۱۸ پارس جنوبى خبرى حاشيه اى شد. يكى از خبرنگاران از سخنان زنگنه اين طور استنباط كرده كه او درصدد حمايت از كانديداى خاصى است. بنابراين مى پرسد:
•شما كه همه چيز را گفتيد. يكدفعه بگوييد چه كسى رئيس جمهور مى شود ديگر؟
عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام صريح و عاميانه پاسخ مى دهد: «من چه مى دانم. مى گويم اگر كسى مى خواهد با قرطى گرى راى بياورد كوفتش شود. يعنى كسانى كه ادعاى اصولگرايى مى كردند حالا از قرطى گرى حمايت مى كنند براى اينكه راى بياورند.» زنگنه توضيح داخل پرانتزى هم براى جملاتش دارد: «البته آنچه كه خودشان از آن به عنوان قرطى گرى ياد مى كردند وگرنه ما هيچ وقت نمى گفتيم قرطى گرى. ما آن موقع هم (مصاديقى را كه مى گفتند قرطى گرى) قبول نداشتيم. الان هم قبول نداريم. بايد هميشه روى خط اعتدال حركت كنيم. آنها كه مى گفتند پيراهن آستين كوتاه و كراوات اشكال دارد حالا با كراواتى ها عكس مى گيرند و افتخار مى كنند براى اينكه راى بگيرند.»زنگنه مفهوم چنين حركتى را هم مى گذارد فرصت طلبب.
• حرف هايى كه به مردم زدند يادشان نرفته
خبرنگارى از زنگنه مى پرسد: شما تبليغات را نفى كرديد. بالاخره كانديدا ها بايد چه كار كنند و با لحن تاكيدآميزى پاسخ مى شنود: «بله، بعضى ها را نفى كردم. بالاخره در جمهورى اسلامى همه و بيش از همه آنهايى كه ادعاى اخلاق و اصولگرايى دارند بايد به اخلاق و اصولگرايى پايبند باشند و بايد به حرف هايى كه مى زنند وفادار باشند. نمى شود حرف هايشان را كنار بگذارند. حرف هايى را كه به مردم زدند يادشان نرفته، اسم نمى برم.» زنگنه دوباره با لحن عاميانه اش تند مى شود: «از افرادى كه باباى يك جوان را به خاطر آستين كوتاه درمى آورند يا پدر يك خانم را به خاطر يك ذره... درمى آورند قابل قبول نيست كه براى راى گرفتن از هر وسيله اى استفاده كنند.» و پس از آن يكى از مخاطبان سخنانش يك سئوال مى پرسد: «چطور شد شما كه اصلاً اصلاحات را قبول نداشتيد حالا اصلاحات كه هيچ، زده ايد به جاده خاكى؟» وزير هشت ساله دولت اصلاحات سپس به برخوردهايى كه با رئيس جمهور شد اشاره مى كند: «بيچاره آقاى خاتمى كه اين كارها را نكرد پدرش را درآورديد. حالا شما از اين طرف افتاده ايد. آنهايى كه به خاطر راى از اعتقادشان كوتاه آمده اند صداقت ندارند. آقاى خاتمى پاى اعتقادى كه داشت ايستاد و به قول هايى كه به مردم داد وفادار ماند.»
خبرنگارى مى پرسد: يعنى به صددرصد قول هايش عمل كرد؟ و زنگنه پاسخ مى دهد: «صددرصد كه حرف رياضى است. نمره انشا كه نمى خواهيم بدهيم.» جملات بعدى او حاوى نكته ظريفى است. نكته اى كه هنوز هم بسيارى از نخبه گرفته تا عوام بر آن صحه مى گذارند: «همين الان شما ببينيد كه خاتمى چقدر محبوبيت دارد. اين نشان مى دهد كه خاتمى به وعده هايش وفادار بوده يا خير. در سياست افكار عمومى ملاك است. نه اين كه خبرگان و نخبگان راى دهند. افكار عمومى ملاك اصلى حق و باطل است. شما بررسى كنيد ببينيد در دولت آقاى خاتمى چه حركت هايى انجام گرفته است. آقاى خاتمى هيچ چيز را ضايع و نفى نكرد. آنچه را كه خاتمى گفته عمل كرده و هيچ وقت هم ادعاى بزرگ نمايى نداشته است.» از اينجا به بعد گرچه دفاع از خاتمى است اما تعريضى هم به برخى كانديداهاى رياست جمهورى دارد: «آقاى خاتمى هيچ وقت نگفت من منجى ملتم و آمده ام تا سرنوشت ملت را تغيير دهم. آقاى خاتمى گفت من يك انسان عادى هستم كه آمده ام كار كنم و خدمتگزار مردم باشم. زحمتش را هم كشيد. آقاى خاتمى هيچ وقت ادعا نكرد كه همه كار هاى كشور به خوبى انجام شده اما كار هاى مهمى در اقتصاد، كشاورزى، صنعت، نفت، برق و آب انجام داد. البته خيلى كار هاى نكرده هم داريم كه دوستان جديد بايد انجام دهند.»
• چه كسى دل پرى ندارد
سخنان زنگنه داغ پيش مى رفت كه خبرنگارى به طعنه گفت: «ظاهراً دل پرى داريد.» و پاسخ شنيد: «چه كسى دل پرى ندارد؟!» عضو اصلى شوراى اقتصاد درباره شعار هاى اقتصادى كانديداهاى رياست جمهورى چنين اظهار نظر مى كند: «اكثر دوستان شعار اقتصادى روشنى ندارند. بيشتر بحثشان انتقاد از گذشته است. برخى حرف ها هم كه برخى كانديداها مى زنند وزن و اندازه ندارد.» زنگنه مصداقى بحث مى كند: «مى گويند تلاش مى كنيم تا زندگى مردم بهتر شود. من به عنوان كسى كه سال ها است كار اجرايى كرده ام مى خواهم بپرسم چطور وضع مردم را بهتر مى كنيد؟ چه طور مى خواهيد درآمد مردم را بالا ببريد؟» سپس به طعنه ادامه مى دهد: «وزن حرفتان چقدر است. وقتى مى گوئيم دفتر مديران را جمع مى كنيم! چقدر مى توانيد اين كار را بكنيد. بنده مى پرسم حرف اقتصادى روشن تان چيست؟ اگر مى خواهيد نفت را بفروشيد و رونق دهيد كه خيلى هنرى نيست. چطور مى خواهيد رشد اقتصادى داشته باشيد؟» سخنان زنگنه از آن رو بيشتر قابل تامل است كه وى ۲۲ سال در كابينه حضور داشته و سرد و گرم كار اقتصادى در كشور را چشيده است: «وقتى رشد ۸ درصدى را در برنامه چهارم مطرح كرديم بعضى از اين آقايان گفتند زياد است. الان خودشان اعداد ۱۱ و ۱۲ درصدى مطرح مى كنند. آقا پولش را از كجا مى آوريد. ممكن است عده اى عوام بگويند خوب است.»
• دفاع زنگنه از دولت سازندگى
كار كه به اينجا رسيد خبرنگار فارس، سئوالى مطرح كرد كه معلوم بود روى سخنش با كدام كانديدا است. پرسيده شد: «كسانى كه از مطلوبيت برنامه هاى اقتصادى شان هم سخن مى گويند نرخ ارز و تورم ۵۰ درصدى دوره مسئوليت شان مشخص است.» وزير نيروى دولت هاشمى رفسنجانى در دفاع برمى آيد و پاسخ مى دهد: «مجموعه را بايد با هم سنجيد. بحث هاى اقتصادى را نبايد با مباحث ارزشى مخلوط كرد. اساساً بحث اقتصادى ارزشى نيست.مگر الزاماً بالا رفتن تورم بد است. چه كسى اين را مى گويد. ممكن است تورم داشته باشيم اما رونق اقتصادى هم داشته باشيم و درآمد مردم بالا برود. توليد ناخالص ملى يا درآمد سرانه را به قيمت ثابت مى گويند نه با نرخ تورم. مهم براى ما تورم و نرخ ارز است يا بالا رفتن درآمد سرانه و توزيع عادلانه ثروت بين دهك ها. كدام مهم است؟» بعد به كنايه ادامه مى دهد: «اگر نرخ ارز را پايين نگه داريم و همه ارز ها را بفرستيم خارج از كشور خوب است. يا اينكه تورم ۳ درصد باشد اما درآمد سرانه مردم روز به روز كم شود، اين خوب است!؟» زنگنه آن گاه ايده اش را در رابطه با انتخاب رئيس جمهور آينده بيان مى كند ولو در لفافه: «بايد كانديدايى انتخاب شود كه توليد ناخالص كشور را به قيمت ثابت بالا ببرد. رشد اقتصادى بالاترى ايجاد كند. مطمئن باشيد هيچ حكومت دموكراتيكى هم نمى تواند عدالت اجتماعى را ناديده بگيرد. چون از مردم راى مى خواهد. الان همه بحث هاى دنيا درباره عدالت اجتماعى روى ماليات و تامين اجتماعى است. ديگر مثل ما مصاديق عدالت اجتماعى را فراهم كردن زمينه ازدواج دختران و پسران نمى دانند.»
• دفاع وزير از دولت اصلاحات
وزير نفت دولت خاتمى وقتى در برابر اين پرسش قرار مى گيرد كه دفاعتان در برابر تخريب فعاليت هاى دولت چيست، مى گويد: «سنت غلطى در كشور ما ايجاد شده است. به اين معنا كه افراد به جاى اينكه قدرت مديريتى شان را در ارائه طرح هاى تازه و سازندگى نشان دهند، سعى مى كنند ديگران را تخريب كنند و بروند كنار.» بيژن نامدارزنگنه آن گاه به مثالى متوسل مى شود: «به مديرى گفتند برو كارخانه اى را اداره كن. مدير قبلى سه پاكت به عنوان اسرار مديريتى اش به او داد تا در مواقع بحران از آنها مدد جويد. پس از مدتى كارخانه شلوغ شد. مدير پاكت اول را گشود، داخلش نوشته شده بود كه به قبلى ها فحش بده و بگو آنها خرابكارى كردند. با اين كار مدتى كارخانه ساكت شد. محتواى پاكت دوم به هنگام بحران بعدى اين بود كه مدير از خودش انتقاد كند. در صورت بروز بحران سوم مدير بايد هر سه پاكت را مى بست و به نفر بعدى اش مى سپرد و مى رفت.» مثال زنگنه ورود به بحثى بود كه خبرنگاران را شوكه كرد. وزير نفت محافظه كارى اش را كنار گذاشته و صراحت را چاشنى سخنانش كرده بود: «اين مثالى كه عرض كردم به روالى در كشور ما تبديل شده است. عده اى مى آيند به دولت قبلى فحش مى دهند و مى گويند اگر ثبات پيدا كنند كارها را درست مى كنند. اما بعد سه پاكت را مى بندند و مى روند.»
• سه رئيس، سه استاد
از وزير كابينه سازندگى خواسته مى شود تا نظرش را درباره كانديداتورى آقاى هاشمى رفسنجانى براى رياست جمهورى نهم بگويد«در عمر كارى ۲۳- ۲۲ ساله ام سه رئيس ارزشمند داشته ام. جناب آقاى مير حسين موسوى، جناب آقاى هاشمى رفسنجانى و جناب آقاى خاتمى. از هر سه بزرگوار هم مطالب بسيارى ياد گرفته ام. هر سه نفر هم برايم به مثابه استاد هستند. براى آنچه هر سه نفر در گذشته براى ايران اسلامى انجام داده اند به سهم خودم صميمانه متشكرم و براى هر سه نفر در آنچه پيش رو دارند آرزوى توفيق دارم.»

http://www.sharghnewspaper.com/840324/html/econom.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 24 خرداد1384ساعت 16:13 توسط رضا |

سومين دوره انتخابات لبنان

پيروزى ميشل عون و شكست وليد جنبلاط

گروه بين الملل: سومين مرحله از انتخابات لبنان، پيروزى چشمگير ليست ميشل عون فرمانده پيشين ارتش لبنان و رئيس جريان مسيحى «آزاد ملى» و ناكامى جدى وليد جنبلاط رهبر حزب سوسياليست ترقى خواه لبنان و از مخالفان حضور سوريه در اين كشور و پيروزى قاطع ليست مورد حمايت حزب الله و جنبش امل در بعلبك و هرمل را در پى داشت. به اين ترتيب ميشل عون و طرفدارانش توانستند در دو حوزه مسيحى استان جبل و كسروان ۱۰ كرسى مجلس را به خود اختصاص دهند. در عين حال وليد جنبلاط نيز گرچه در مقابل عون شكست خورد و اين شكست را حاصل تبانى عون و سوريه توصيف كرد اما در ائتلاف با ليست حريرى و حزب الله توانست ۱۱ كرسى مجلس را به دست آورد. از سوى ديگر نتايج غيررسمى آرا نشان مى دهد كه در مجموع تاكنون ۱۴ تن از نمايندگان حزب الله به مجلس راه يافته اند كه نسبت به دوره قبل اندكى بيشتر است. درواقع انتخابات لبنان تصويرى را از مجلس آينده اين كشور نشان مى دهد كه فراكسيون هاى مختلف هر يك به اندازه اى در آن حضور داشته و تنها در صورت ائتلاف با ساير گروه ها مى توانند به اكثريت قابل توجهى دست يابند. آخرين مرحله از انتخابات هفته آينده براى تعيين ۲۸ نماينده ديگر برگزار خواهد شد. از هم اكنون دو جريان مسيحى به رهبرى سليمان فرنجيه ـ وزير كشور سابق لبنان ـ و ميشل عون با يكديگر ائتلافى را تشكيل داده اند. تاكنون در سه مرحله سرنوشت ۱۰۰ نماينده تعيين شده است كه از بين آنها ۴۲ نفر از بيروت و جنوب و ۵۸ نماينده از منطقه شمال و شرق بيروت هستند.
• ترتيب آرا
به گزارش خبرگزارى ها استقبال مردم در سومين دور انتخابات لبنان بسيار بيشتر از دوره هاى پيش و بين ۵۲ تا ۵۴ درصد گزارش شد و ترتيب آرا به اين شرح بود: در منطقه كسروان _ جبل، با شمارش ۸۳ درصد آرا معلوم شد كه ۵۵ هزار نفر در انتخابات مشاركت داشته و در نهايت طرفداران ميشل عون ۸ كرسى اين منطقه را به خود اختصاص داده اند. در منطقه بعلبك و هرمل ليست مورد حمايت حزب الله و جنبش امل تمامى ده كرسى را با اختلاف زياد نسبت به ديگر رقبا به خود اختصاص داد. در منطقه بقاع غربى ليست سعد حريرى توانست ۶ كرسى را به خود اختصاص دهد. در منطقه بعبدا- عاليه گرچه رقابت سختى بين طرفداران عون و جنبلاط در جريان بود اما ليست مورد حمايت حزب الله و حزب سوسياليست ترقى خواه به رهبرى جنبلاط به پيروزى رسيد و توانست ۱۱ كرسى را به خود اختصاص دهد. سومين مرحله از انتخابات لبنان ۵۶ نماينده را وارد پارلمان لبنان خواهد كرد زيرا دو نماينده از پيش و به دليل فقدان رقابت به مجلس راه يافته بودند.
وليد جنبلاط از چهره هاى شاخص اپوزيسيون لبنان به شكست خود در برابر ميشل عون اعتراف كرد و در مصاحبه با شبكه تلويزيونى ال بى سى پيروزى وى را به خاطر ائتلاف با گروه هاى طرفدار سوريه عنوان كرد. جنبلاط تصريح كرد: «سوريه براى ايجاد شكاف در بين صفوف مخالفان، ميشل عون را از تبعيد به كشور بازگرداند. وى يك بار ديگر ميشل عون را آلت دست سورى ها معرفى كرد و افزود: «اين پيروزى رئيس جمهور لبنان و بشار اسد بود.»
در مقابل ميشل عون اعلام اينكه آماده است با تمام طرف ها در پارلمان گفت و گو كند افزود نخستين اولويت او در مجلس تدوين لايحه قانون انتخابات و كوتاه كردن دوره مجلس و درخواست از دولت براى اجراى دقيق و نظارت بر امور مالى خواهد بود. از سوى ديگر شيخ نعيم قاسم از رهبران حزب الله انتخابات پرشور بعلبك و پيروزى حزب الله را سيلى ديگر به آمريكا توصيف كرد و افزود: اين انتخابات نشان داد كه خلع سلاح مقاومت غيرممكن است. از بين ساير چهره هايى كه در سومين دور انتخابات لبنان شكست خوردند، لنيب لحود از شخصيت هاى نزديك به رئيس جمهورى لبنان و يكى از سرسخت ترين مخالفان او بود. از ديگر كسانى كه در مقابل عون شكست خوردند به جز جنبلاط بايد از طرفداران نصرالله صفير اسقف مارونى نام برد كه به خصوص در منطقه كسروان از جريان مسيحى عون شكست خوردند. بعضى ناظران معتقدند از آنجا كه ميشل عون در شرايط فعلى قصد مطرح كردن خود به عنوان رئيس جمهور آينده لبنان را ندارد ترجيح مى دهد از بقاى اميل لحود دفاع كند. نكته اى كه در مقابل گروه هاى طرفدار جنبلاط و سعد حريرى خواهد بود؛ زيرا آنها خواستار استعفاى لحود هستند. حتى بعضى از تحليلگران سومين دور از انتخابات لبنان را به نوعى ورود دوباره سوريه توصيف كردند و يادآور شدند كه با خروج نيروهاى نظامى سورى از اين كشور اينك سوريه از طريق نامزدهاى حامى خود حضورى دوباره در لبنان پيدا مى كند. با اين وصف شرايط سياسى لبنان بسيار پيچيده است و بايد در انتظار بود تا آخرين مرحله از انتخابات چهره نهايى پارلمان را مشخص كرده و سپس ساير تحولات را رقم زند.

http://www.sharghnewspaper.com/840324/html/world.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 24 خرداد1384ساعت 14:25 توسط رضا |

افزايش اعضاى شوراى امنيت

وزير خارجه آمريكامايل نبودن واشينگتن را به اصلاحات در شوراى امنيت سازمان ملل و افزايش تعداد ۱۵ عضو دائم و موقت آن اعلام كرد. «كاندوليزا رايس» درباره پيش نويس قطعنامه پيشنهادى چهار كشور آلمان، ژاپن، برزيل و هند براى افزايش تعداد اعضاى شوراى امنيت، به خبرنگاران گفت: «اصلاحات در شوراى امنيت را بايد در قالب گسترده تر اصلاحات در بخش هاى مختلف سازمان ملل در نظر گرفت.» او كه پس از مذاكره با يوشكا فيشر وزير خارجه آلمان در واشينگتن به همراه وى با خبرنگاران سخن مى گفت، اظهار داشت: بديهى است كه سازمان ملل پس از ۶۰ سال فعاليت به اصلاحات همه جانبه نياز دارد.
او افزود كه لزوم اصلاحات بسيار، از جمله اصلاحات گسترده در كميسيون حقوق بشر، عمليات برقرارى و حفظ صلح، مديريت در دبيرخانه سازمان ملل مطرح است و اين اصلاحات به مراتب مهمتر از گسترش اعضاى شوراى امنيت است. سفير آلمان در آمريكا گفت: «آمريكا به ما فهماند كه مخالفت با عضويت ما در شوراى امنيت به دليل ضدآلمانى بودن آنها نيست.» چندين ديپلمات اروپايى و آسيايى اظهار داشتند كه دليل اصلى مخالفت آمريكا با عضويت آلمان، بى اعتمادى واشينگتن به گرهارد شرودر صدراعظم اين كشور است كه در سال ۲۰۰۲ با تاكيد بر مخالفت با جنگ عراق مجدداً انتخاب شد. مخالفت آمريكا با افزايش تعداد اعضاى شوراى امنيت و تقويت نقش سازمان ملل در مسائل جهانى، به ويژه پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به ساختمان وزارت دفاع در واشينگتن و دو آسمانخراش تجارى در نيويورك شديدتر شده است. ايالات متحده پس از تجربه خوددارى سازمان ملل از حمايت از برنامه لشكركشى آن به عراق، تقويت نقش شوراى امنيت در مسائل بين المللى را مانعى براى پيشبرد سهل تر سياست هاى خود در جهان تلقى مى كند. دولت بوش به همان اندازه كه اصلاحات سريع در برخى از فعاليت هاى سازمان ملل را در جهت منافع سياست خارجى خود مى داند، تلاش دارد با خارج كردن موضوع اصلاحات شوراى امنيت از مجموعه اصلاحات سازمان ملل، از تحقق آن در آينده نزديك جلوگيرى كند.
چهار كشور آلمان، ژاپن، برزيل و هند روز چهارشنبه پيش نويس جديدى از قطعنامه پيشنهادى خود درباره افزايش تعداد اعضاى شوراى امنيت را در ميان ۱۹۱عضو مجمع عمومى سازمان ملل توزيع كردند.
پيشنهاد آنها شامل افزايش تعداد اعضاى دائم شوراى امنيت از پنج به ۱۱ و افزايش تعداد اعضاى غير دائم آن از ۱۰ كشور كنونى به ۱۴ كشور است.
چهار كشور ارائه دهنده اين پيش نويس كه به همراه دو كشور از قاره آفريقا از نامزدهاى جدى براى عضويت دائم در شوراى امنيت هستند، در متن بازنويسى شده پيش نويس پيش بينى كرده اند كه اعضاى دائم جديد در شوراى امنيت تا ۱۵ سال از داشتن حق وتو محروم خواهند بود. اين چهار كشور اميدوار هستند كه مجمع عمومى تا اواسط تير ماه آينده قطعنامه پيشنهادى آنها را به تصويب رساند. تصويب اين قطعنامه به حداقل ۱۲۸راى مثبت نياز دارد. فرانسه اظهار داشته است كه يكى از امضاكنندگان اين قطعنامه خواهد بود. تصويب احتمالى اين قطعنامه اولين گام براى پايان دادن به مباحث ۱۲ ساله در مورد افزايش تعداد اعضاى شوراى امنيت خواهد بود. پس از آن بايد يك قطعنامه ديگر با حداقل دوسوم آرا به تصويب مجمع عمومى برسد كه حاوى نام اعضاى جديد شوراى امنيت باشد. در مرحله بعدى، منشور سازمان ملل بايد اصلاح شود. اصلاح منشور به راى دوسوم از اعضاى مجمع عمومى و همچنين آراى مثبت پنج عضو دائم كنونى شوراى امنيت نياز دارد. چين ، فرانسه ، آمريكا، انگلستان و روسيه پنج عضو دائمى شوراى امنيت هستند. آمريكا روشن كرده است كه مخالف بحث رسمى و راى گيرى مجمع عمومى درباره اين قطعنامه است. واشينگتن به طور غير رسمى خواستار طرح اين موضوع پس از مجمع عمومى آينده است كه به بحث درباره اصلاحات در سازمان ملل اختصاص دارد. رايس درباره پيش نويس قطعنامه پيشنهادى چهار كشور به خبرنگاران گفت: «ما با هيچ پيشنهادى مخالف نيستيم بلكه مى خواهيم از مجارى مناسب در سازمان ملل و در مجمع عمومى اين گفت وگو صورت گيرد كه هدف ما از تلاش براى اصلاح در شوراى امنيت چيست؟» وزير خارجه آمريكا همچنين روشن كرد كه واشينگتن هنوز تصميم نگرفته است كه به غير از ژاپن از چه كشورى براى عضويت دائم در شوراى امنيت حمايت به عمل آورد. رايس در پاسخ به يك خبرنگار آلمانى پيرامون موضع واشينگتن نسبت به نامزدى آلمان گفت: «ژاپن تنها كشورى است كه به طور علنى از عضويت آن در شوراى امنيت حمايت كرده ايم.»
در همين حال چين، يكى از پنج عضو دائم شوراى امنيت ، تلاش ديپلماتيك گسترده اى را در مخالفت با عضويت دائمى ژاپن در اين شورا به راه انداخته است.
http://www.sharghnewspaper.com/840321/html/europe.htm

+ نوشته شده در شنبه 21 خرداد1384ساعت 15:32 توسط رضا |

ايران در همسايگى اسرائيل

مريم عبدالكريم

روابط نزديك جمهورى اسلامى ايران و لبنان و به خصوص روابط كشورمان با حزب الله به عنوان يك بازيگر قدرتمند در جنوب لبنان همواره براى آمريكا و اسرائيل يك تهديد جدى به حساب مى آمد.
شايد اين تهديد براى اسرائيل از تهديد برنامه هسته اى ايران نيز فراتر باشد چرا كه اين مسئله مرزهاى ايران را به همسايگى اسرائيل گسترش مى داد و بدين ترتيب اسرائيل نه تنها از اقدام نظامى مشابه بمباران رآكتور هسته اى عراق در مورد ايران بيم دارد بلكه تهديد ايران را نيز به عنوان گامى به سوى تهديد خود مى داند. به طورى كه اسرائيل مى هراسد حزب الله به يك نيروى بازدارنده قوى براى ايران بدل شود. انتخابات پارلمانى لبنان روز يكشنبه برگزار شد. ائتلاف حزب الله لبنان و جنبش امل در اين انتخابات توانستند هر ۲۳ كرسى متعلق به نمايندگان جنوب اين كشور را از آن خود سازند. در اين انتخابات ۸۰ درصد از راى دهندگان به اين ائتلاف راى دادند و بدين ترتيب در برابر ناظران بين المللى و در اين برهه زمانى حساس براى لبنان بر پشتوانه مردمى حزب الله تاكيد كردند. مراحل چهارم و پنجم انتخابات پارلمانى لبنان روزهاى ۱۲ و ۱۹ ماه ژوئن برگزار خواهد شد و ۱۲۸ نماينده ديگر پارلمان اين كشور نيز تعيين خواهند شد. ناظران بر اين عقيده اند پيروزى ائتلاف حزب الله و جنبش امل در انتخابات پارلمانى جنوب لبنان، شكست بزرگى براى ايالات متحده آمريكا پس از عقب نشينى اسرائيل از خاك لبنان در ماه مه ۲۰۰۰ به شمار مى آيد با اين حال اين كشور تمام تلاش خود را براى فشار بيشتر بر لبنان جهت عمل به قطعنامه ۱۵۵۹ و خلع سلاح حزب الله به كار خواهد بست. اسكات مكللان سخنگوى كاخ سفيد بلافاصله پس از اعلام پيروزى حزب الله اعلام كرد ديدگاه آمريكا تغيير نكرده است و دولت هنوز حزب الله را يك سازمان تروريستى مى داند و خواهان خلع سلاح آن مطابق با قطعنامه ۱۵۵۹ است. وى از پاسخ به اين سئوال كه آيا آمريكا انتظار مواجه شدن با چنين نتيجه اى را داشت امتناع كرد و تنها اين جمله را تكرار كرد كه موضع آمريكا در برابر گروه هاى تروريستى تغيير نمى كند. بلافاصله پس از پيروزى در انتخابات، حزب الله نيز كه نمايندگى جامعه شيعيان لبنان را دارد، اعلام كرد كه سلاح هاى خود را بر زمين نخواهد گذاشت و مقاومت در لبنان پايدار خواهد بود. موضعى كه مخالف با قطعنامه ۱۵۵۹ است.
حزب الله هدف اصلى خود را مقاومت و دفاع از مردم لبنان در برابر اسرائيل اعلام كرد. به اعتقاد اين گروه تا زمانى كه مزارع شبعا در اختيار اسرائيل است و اين رژيم هر از چندگاهى جنوب لبنان را بمباران مى كند، مقاومت مفهوم خود را از دست نداده است. قطعنامه ۱۵۵۹ سال گذشته و به وسيله فرانسه و آمريكا براى خلع سلاح شبه نظاميان از جمله حزب الله در لبنان در شوراى امنيت به تصويب رسيد. به دليل اشتراك مذهبى و اشتراك ايران و حزب الله در شعار «مرگ بر اسرائيل»، جمهورى اسلامى ايران با اين بازيگر قدرتمند و محبوب جنوب لبنان روابط نزديكى دارد. به باور دولتمردان آمريكايى تقويت روابط ايران و لبنان و افزايش توان حزب الله به معنى قدرتمندتر شدن ايران در دنبال كردن مقاصد هسته اى و نوعى مانع و ضعف براى فشارهاى آمريكا عليه برنامه هسته اى ايران به شمار مى آيد. از سوى ديگر برخى مطبوعات آمريكايى با انتقاد از عملكرد دولت بوش در لبنان خواستار تفاوت قائل شدن بين حركت هاى مقاومت مردمى كه براى دفاع از ملت خود به پا مى خيزند و گروه هاى تروريستى كه تنها براى دستيابى به اهداف و منافع گروه كوچكى به اقدامات تروريستى روى مى آورند، شدند.
حزب الله لبنان در سال ۱۹۸۲ براى مبارزه با اشغال اسرائيل در لبنان شكل گرفت. ايران با هدف حمايت از مظلومين جهان و مبارزه با توسعه طلبى هاى رژيم صهيونيستى به تشكيل حزب الله لبنان كمك كرد با اين حال اين حزب كه منعكس كننده صداى مقاومت مردم لبنان در برابر اشغال بود با نيروى مردم آزاديخواه لبنان به موجوديت و مقاومت خود ادامه داد.
به طورى كه به دليل نقش آن در مقاومت عليه اسرائيل و حمايت از مردم لبنان در پى جنگ هاى داخلى ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰در لبنان حزب الله تنها گروه مقاومت مسلحانه اى بود كه اجازه يافت سلاح هاى خود را حفظ كند. بدين ترتيب حزب الله لبنان توانست در ماه مه ۲۰۰۰ به ۱۸ سال اشغال لبنان توسط اسرائيل خاتمه دهد. هم اكنون پنج سال از اين پيروزى مى گذرد و به رغم تصور اسرائيل اين گروه هنوز محبوبيت خود را در ميان مردم جنوب اين كشور حفظ كرده است و هنوز مردم لبنان وجود خطر اسرائيل را احساس مى كنند و براى حفظ امنيت خود نسبت به حزب الله احساس نياز مى كنند. حزب الله با توجه به آرايش نظامى اسرائيل در مرزهاى جنوب لبنان و ادامه اشغال زمين هاى شبعا و همچنين با توجه به سياست علنى اسرائيل در استفاده از ترور عليه مخالفان خود همچنان ضرورت حفظ سلاح خود را احساس مى كند. اين در حالى است كه سال گذشته رژيم اسرائيل اعلام كرد ليستى از رهبران حزب الله كه لازم است ترور شوند، تهيه كرده است .
با وجود اين پيش بينى مى شود فشارهاى آمريكا تا خلع سلاح كامل حزب الله ادامه خواهد يافت. اتهام مربوط به انتقال تسليحات كشتارجمعى عراق به منطقه بقاع لبنان از ديگر مواردى است كه سال گذشته مطرح شد و تلاش شد گزينه اى ديگر براى فشار بر لبنان باشد. علاوه بر نزديكى مذهبى و اعتقادى ايران و حزب الله لبنان، جمهورى اسلامى ايران همچنين رابطه سياسى و اقتصادى خوبى با دولت لبنان دارد. سفر اخير كمال خرازى وزير امور خارجه ايران به لبنان و امضاى يادداشت تفاهم با اين كشور مصداقى بر اين مدعا است. روابط سياسى ايران و لبنان به دنبال سفر محمد خاتمى رئيس جمهور ايران در سال ۲۰۰۲ به اين كشور و ديدار با مقامات دولت لبنان رونق بسيارى يافت. اين روابط از نظر اقتصادى نيز در سطح خوبى قرار دارند و همچنان به پيشرفت خود در زمينه هاى اقتصادى ادامه مى دهند. به گونه اى كه ديميانوس قطر وزير مالى و اقتصاد و بازرگانى لبنان نيز روز چهارشنبه گذشته در ديدار با مسعود ادريسى سفير ايران در قطر بر ضرورت گسترش روابط اقتصادى با ايران هم راستا با روابط سياسى خوب تاكيد كرد. از نظر اقتصادى جمهورى اسلامى ايران و لبنان در مرحله نهايى توافقى در مورد منطقه آزاد تجارى بين دو كشور هستند و اين توافق به گفته سفير ايران در لبنان در مراحل نهايى خود است. در جريان سفر خاتمى به لبنان شركت هاى ايرانى آمادگى خود را براى اجراى ۵ طرح اقتصادى در مناطق مختلف لبنان اعلام كردند. انتظار مى رود به رغم نگرانى ها و فشارهاى آمريكا روابط دو كشور ايران و لبنان به دليل اشتراكات منافع و اشتراك فرهنگى و حمايت ايران از اين كشور در جريان جنگ آن با اسرائيل همچنان گسترش يابد. به خصوص اينكه انتخابات اخير قدرت حزب الله را افزايش داده است و جايگاه و محبوبيت آن را در ميان مردم جنوب اين كشور به سطحى بى رقيب رسانده است. از سوى ديگر فشارهاى آمريكا براى خلع سلاح حزب الله و دخالت هاى آن در امور داخلى لبنان ادامه خواهد يافت چرا كه دفاع از امنيت اسرائيل از جمله سياست هاى اصلى دولت ايالات متحده آمريكا در خاورميانه به شمار مى آيد و از اين نظر لبنان به شدت به منافع عالى آمريكا وابسته است. علاوه بر اين آمريكا و اسرائيل، لبنان را به مثابه گزينه خوبى براى تحت فشار قرار دادن سوريه كه در همسايگى آن قرار دارد مى بينند و بنابراين با عقب نشينى نيروهاى سوريه از خاك اين كشور تلاش مى كنند نفوذ خود را در آن گسترش داده و خلاء به وجود آمده را پر كنند.
پيروزى حزب الله در انتخابات پارلمانى دولت جورج بوش را در وضعيت دشوارى قرار داده است. واشينگتن حزب الله را در ليست گروه هاى تروريستى قرار داده است. به همين دليل و به دلايلى كه در بالا ذكر شد پيروزى آن در انتخابات جنوب لبنان مطابق با منافع آمريكا نيست. آمريكا از مسئله دفاع از دموكراسى به عنوان حربه اى براى تحت فشار قرار دادن حزب الله استفاده مى كرد و اين در حالى است كه پيروزى اخير حزب الله در حقيقت نوعى پيروزى دموكراتيك به شمار مى آمد و اين حربه را ناكار كرد. ايالات متحده آمريكا پس از اعلام پيروزى حزب الله در انتخابات پارلمانى جنوب اين كشور نتوانست اين مسئله را محكوم كند. اگرچه سخنگوى كاخ سفيد تلاش كرد دخالت ها و فشارهاى كشورهاى ديگر از جمله سوريه و ايران را دليل اين پيروزى عنوان كند و خواستار انتخابات دموكراتيك تر شد.
http://www.sharghnewspaper.com/840321/html/diplom.htm

+ نوشته شده در شنبه 21 خرداد1384ساعت 14:26 توسط رضا |

نظرسنجي فراگير ايرنا

نظرسنجي فراگير ايرنا نشان دهنده مشاركت 8/54 درصد واجدين شركت در انتخابات رياست جمهوري است

تهران ، ايرنا ‪۸۴/۰۳/۲۱‬

داخلي. سياسي. انتخابات ‪۸۴‬
نتيجه نظرسنجي فراگير ايرنا درمورد انتخابات رياست جمهوري نشانگر مشاركت 8/54 ‪واجدين شركت در انتخابات است.

‪ ۵۴/۸‬درصد از پرسش‌شوندگان ، تاكيد كرده‌اند كه "حتما" در انتخابات رياست جمهوري شركت مي‌كنند.

5/15 درصد نيز گفته‌اند "به احتمال زياد" شركت مي كنند.

‪ ۱۰/۳‬درصد هنوز تصميم نگرفته‌اند، ‪ ۹/۶‬درصد گفته‌اند "احتمالا" شركت نمي كنند، ‪ ۷/۹‬درصد تاكيد كرده‌اند "قطعا" شركت نمي‌كنند و ‪ ۲/۴‬درصد هم به اين پرسش پاسخ نداده‌اند.

‪ ۴۳/۳‬درصد پاسخگويان معتقدند انتخابات آتي رياست جمهوري با استقبال "خيلي زياد" مردم روبرو خواهد شد و در مقابل ‪ ۱۷/۳‬درصد خلاف اين ديدگاه را دارند.

نظر پاسخگويان نسبت به احتمال پيروزي هريك از داوطلبان رياست جمهوري به ترتيب: قاليباف ‪ ۲۰/۴‬درصد، هاشمي رفسنجاني ‪ ۲۰/۱‬درصد، معين ‪۱۷/۳‬درصد، لاريجاني ‪ ۱۵/۲‬درصد ، كروبي ‪ ۱۰/۸‬درصد ، احمدي نژاد ‪ ۵/۵‬درصد، مهرعليزاده ‪ ۴/۲‬درصد، رضايي ‪ ۲/۹‬درصد است و ‪ ۳/۶‬درصد از مردم نيز پاسخ نداده‌اند.

اما در پاسخ به اين پرسش كه "خود شما به كدام نامزد راي مي‌دهيد" ، ‪ ۲۷/۱‬درصد از پرسش‌شوندگان گفته‌اند به هاشمي رفسنجاني راي خواهند داد.

پس از هاشمي رفسنجاني، معين ‪ ، ۱۸/۹‬لاريجاني ‪ ، ۱۷/۳‬قاليباف ‪، ۱۶/۵‬ كروبي ‪ ، ۱۱/۳‬احمدي نژاد ‪ ، ۷/۷‬مهرعليزاده ‪ ۵/۹‬و رضايي ‪ ۴/۷‬درصد از آراي پاسخگويان‌را كسب كرده‌اند و ‪۰/۰۶‬درصد نيز اين سئوال را بي‌پاسخ گذاشته‌اند.

‪ ۳۷/۴‬درصد از پاسخگويان شركت در انتخابات را "عمل به وظيفه شرعي" خود دانسته‌اند.

"توسعه كشور" ، "رشد مردم سالاري" ، "تنوع ديدگاه نامزدها" ، "حمايت از نظام"، "پاسخ به دعوت رهبري " ، "توصيه به وصاياي امام خميني"، "تداوم اصلاحات" و "مسئوليت شهروندي" از ديگر انگيزه‌هاي پاسخ‌دهندگان براي شركت در انتخابات است.

در اين نظرسنجي كه با همكاري دو موسسه پژوهشي و دانشگاهي انجام شده، از پرسش‌شوندگان خواسته‌شده يك پيام، تقاضا يا سئوال مطرح كنند كه مهمترين آنها شامل:"تقاضا از نامزدهابراي ارائه‌گزارش عملكردمالي خود در تبليغات" ‪ ۲۱/۹‬درصد، "سوگند علني نامزد انتخاب شده در حضور مردم از طريق صدا و سيما مبني بر اجراي وعده‌هاي انتخاباتي‌خود" ‪ ۱۲/۴‬درصد ، "اظهار نگراني از دخالت غيرقانوني در روندانتخابات و مراحل فعاليتهاي تبليغاتي نامزدها" ‪ ۹/۵‬درصد و "نگراني از ابطال احتمالي آراي مردم" ‪ ۷/۱‬درصد است.

‪ ۴۶‬هزار و ‪ ۳۴‬نفر از مردم ‪ ۲۵‬استان تهران، اصفهان ، فارس ، گيلان ، گلستان ، آذربايجان شرقي، آذربايجانغربي ، اردبيل ، قزوين ، زنجان ، همدان ، كردستان ، كرمانشاه، ايلام ، سيستان و بلوچستان ، خوزستان ، هرمزگان ، بوشهر ، سمنان ، يزد ، خراسان جنوبي ، مركزي ، لرستان و كرمان به سوالات اين نظرسنجي پاسخ داده‌اند.

‪ ۵۶‬درصد جامعه آماري اين نظر سنجي در مراكز استانها و ‪ ۴۴‬درصد در شهرستانهاي تابعه به سئوالات پاسخ داده‌اند.

در اين نظرسنجي ‪ ۴۹/۸‬درصد از پاسخگويان را سنين بين ‪ ۱۵‬تا ‪ ۲۹‬سال و ‪ ۵۰/۲‬درصد ديگر را گروه ‪ ۳۰‬سال به بالا تشكيل داده‌اند.

به لحاظ جنسيتي نيز ، تعداد ‪ ۲۴‬هزار و ‪ ۸۵‬نفر از پرسش‌شوندگان را زنان و ‪ ۲۱‬هزار و ‪ ۷۴۹‬نفر مابقي را مردان تشكيل مي‌دهند.

http://www.irna.ir/fa/news/view/line-2/8403210574133217.htm

+ نوشته شده در شنبه 21 خرداد1384ساعت 14:24 توسط رضا |

سوريه

سوريه کشوری که زمانی مرکز امپراتوری اسلام بود، منطقه ای را تحت پوشش قرار می دهد که در گذشته شاهد تهاجمات و تجاوزهای تقريبا همه قدرتهای بزرگ بوده است . از روميها و مغولها و ترکها گرفته تا سربازان جنگهای صليبی بوده است.

در سوريه که کشوری با جلگه های حاصلخيز، صحرا و کوهستان است گروههای نژادی و مذهبی گوناگونی از قبيل کردها، ارمنی ها، آسوريها، شيعيان علوی و اهل فرقه دروزيه زندگی می کنند. اما اعراب سنی بخش اعظم جمعيت را تشکيل می دهند.

سوريه کنونی در سال ۱۹۴۶ استقلال خود را از فرانسه بدست آورد. با اين همه اين کشور، به ويژه به دليل منافع متناقض گروههای مختلف در جامعه، شاهد دورانی از بی ثباتی سياسی بوده است.

سوريه و مصر برای مدت کوتاهی (۶۱-۱۹۵۸) در دوران رياست جمهوری جمال عبدالناصر اتحاديه ای را تشکيل دادند. ولی کودتايی نظامی استقلال را به کور بازگرداند.

در سال ۱۹۶۳ حزب پان عرب بعث که تحت کنترل علويها بود قدرت را به دست گرفت و تا به امروز در راس قدرت باقی مانده است.

حکومت بعثی، به ويژه در دوران حافظ اسد، در عرصه داخلی با حکمرانی اقتدارگرايانه و در عرصه بين المللی با سياستی شديدا ضد اسرائيلی توصيف شده است. در سال ۱۹۶۷ سوريه بلندی های جولان را در جنگ با اسرائيل از دست داد. اما به دليل جنگ داخلی در لبنان، کشور همسايه اش، موفق شد که نفوذ خود را در منطقه گسترش دهد.

در داخل کشور دولت بعث هرگونه مخالفتی را به شدت سرکوب می کند. گمان می رود که در سال ۱۹۸۲ هزاران نفر در سرکوبی قيام اخوان مسلمين در شهر حما، جان خود را از دست داده باشند.

پس از مرگ حافظ اسد فضای سياسی در سوريه اندکی بازتر شد و در نتيجه دهها زندانی سياسی آزاد شدند.

اطلاعات کلی

جمعيت: 18.2 ميليون (سازمان ملل متحد ۲۰۰4)
پايتخت: دمشق
مساحت: 185.180 کيلومتر مربع
زبان اکثريت: عربی
دين اکثريت: اسلام
اميد به زندگی: ۷۰ سال (مردان)، ۷۳ سال (زنان) ( سازمان ملل متحد)
واحد پول: ۱ ليره سوری = ۱۰۰ پياستر
صادرات عمده: نفت و گاز
ميانگين درآمد سالانه: 1.130 دلار (بانک جهانی 2002)
نشان حوزه اينترنت: .sy
کد بين المللی تلفن: 963+

رهبران

رئيس جمهور: بشار اسد

بشار اسد اندکی پس از فوت پدرش، ژنرال حافظ اسد در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۰ جانشين او شد.

بشار متولد 1965 سومين فرزند حافظ اسد است. او در رشته چشم پزشکی در دمشق و لندن تحصيل کرده است.

پشار اسد پس از فوت برادر ارشدش (در يک سانحه رانندگی در سال ۱۹۹۴) که بنا بود پس از پدرش رياست جمهوری را بر عهده گيرد - به ارتش پيوست و در سال ۱۹۹۹ به درجه سرهنگی رسيد.

مبارزه بشار اسد با فساد در داخل کشور به چهره او به عنوان رئيس جمهور طرفدار نوسازی اعتبار بيشتری بخشيد. بشار اسد همچنين رهبر حزب بعث و رييس کل قوای ارتش است.

نخست وزير: محمد ناجی اوتاری
وزير امور خارجه: فاروق الشرع

رسانه ها

اکثر رسانه ها و مطبوعات سوريه تحت کنترل دولت و حزب بعث قرار دارد. هيچ کس حق انتقاد از رئيس جمهور و خانواده او را ندارد. همچنين، مقالات مطبوعات داخلی يا خارجی که از سوی دولت تهديدکننده و يا انتقادی محسوب شوند تحت سانسور قرار می گيرند.

در اوايل رياست جمهوری بشار اسد مطبوعات برای مدت کوتاهی از يک آزادی نسبی برخوردار شدند. در اين ايام اولين نشريات مستقل شامل سه روزنامه حزبی، دو روزنامه خصوصی و يک مجله فکاهی پس از حدود ۴۰ سال موفق به کسب مجوز شدند.

اما پس از تصويب لايحه قانون مطبوعات ديگری، محدوديتهايی برقرار شد. از جمله تمامی نشريات ملزم به کسب مجوز از شخص نخست وزير شدند. اين نشريات در صورت تخلف از مفاد اين قانون تعطيل می شوند.

علاوه بر سه شبکه تلويزيونی دولتی مردم امکان تماشای برنامه های تلويزيونهای خارجی را هم دارند. آنها همچنين از اجازه نصب بشقاب ماهواره برخوردارند.

در سال ۲۰۰۲ دولت شروطی را برای اعطای مجوز به راديوهای بازرگانی اف ام و مستقل تعيين کرد، ولی متعاقبا در پی صدور حکمی اين راديوها از پخش اخبار و يا برنامه های سياسی منع شدند.

مطبوعات

البعث - روزنامه ارگان حزب بعث

الثوره - روزنامه دولتی

تشرين - روزنامه

سيريا تايمز - روزنامه به زبان انگليسی

تلويزيون

تلويزيون دولتی سوريه - پخش برنامه در داخل کشور و از طريق ماهواره به زبانهای عربی، انگليسی و فرانسه

راديو

راديو دولتی جمهوری عربی سوريه - پخش از دمشق، شامل بخش خارجی راديوی دولتی به چندين زبان از جمله انگليسی

خبرگزاری

خبرگزاری عربی سوريه (سانا) به زبانهای عربی، انگليسی و فرانسه

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 خرداد1384ساعت 20:29 توسط رضا |

فلسطین

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 خرداد1384ساعت 20:28 توسط رضا |

لبنان

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 خرداد1384ساعت 20:27 توسط رضا |

عراق

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 خرداد1384ساعت 20:19 توسط رضا |

زنده باد ايران

+ نوشته شده در پنجشنبه 19 خرداد1384ساعت 13:41 توسط رضا |

پيوستن به سازمان تجارت جهانی

از ۵ خرداد تا به امروز بحث هاى متفاوتى در خصوص شيوه هاى پيوستن به سازمان تجارت جهانی مطرح شده كه گاه با نظر مذاكره كنندگان هم همراه شد. عبدالحسين وهاجى معاون امور بين الملل وزير بازرگانى، عضوى از گروه مذاكره كننده در روند الحاق به WTO است. چه ديگر معاونان وزير بازرگانى اظهارنظر كردند و او تا ديروز هيچ نگفت. او دليل اين سكوت را فضاى مبهم و ناشناخته اى عنوان مى كند كه مسير پيوستن به WTO را شفاف نكرده است. به همين دليل هم مى گويد: «... مشخص نيست با چه كشورهايى طرف مذاكره مى شويم. به همين منظور نبايد فضا را متشنج و تنش زا كرد.» او معتقد است به وجود آمدن هر گونه فضاى ناآرام موجب كندى مسير مذاكره براى پذيرش رسمى ايران در WTO خواهد شد.وهاجى كه خود هفتمين وزير بازرگانى پس از پيروزى انقلاب بوده دليل سكوتش در روزهاى پرچالش گذشته را فضاى ملتهب عنوان مى كند و مى گويد: «همه مى خواستند در روزهاى اول اعلام خبر پذيرش عضويت ناظر ايران در WTO چيزى بگويند اما ترجيح داديم كه فضا آرام شود و بعد به آرامى بحث هاى كارشناسى را پيش ببريم.»وهاجى روز گذشته تصميم گرفته بود كه مقابل خبرنگاران بنشيند و آنچه ديگران در روزهاى گذشته نگفته اند را مطرح كند.
• زمان براى استفاده از تجربه ها
پيشينه درخواست ايران براى پيوستن به WTO به عضويت ناظر ايران در GAT در دهه ۴۰ برمى گردد. اما انتقال GAT به WTO با دوران جنگ تحميلى و پس از آن انصراف ايران از عضويت ناظر در GAT همراه شد. تا در سازمان جديد WTO جبهه گيرى سياسى شكل بگيرد و به دنبال آن درخواست ايران براى پذيرش ۹ سال در انتظار بماند. وهاجى شرايط سال هاى گذشته را براى نمايندگان ايران سخت توصيف مى كند. اما با پررنگ شدن نقش معاونت امور بين الملل و همراهى با دستگاه ديپلماسى در مقطعى موجب شد تا نظر دولت وقت (هاشمى رفسنجانى) براى پيوستن به WTO قطعى شود. اين اتفاق از اواخر ۷۱ رسمى تر شد. دولت دستگاه ها را موظف كرد تا پس از بررسى پيامدهاى پيوستن هر بخش توليدى، صنعتى يا خدماتى به WTO، گزارش آن را به وزارت بازرگانى اعلام كنند. سال ۷۵ برخى از گزارش ها تكميل شد. گزارش كلى دستگاه ها به دولت ارائه شد. با تغيير دولت و روى كار آمدن سيد محمد خاتمى به عنوان رئيس جمهور روند مذاكرات پيگيرى شد. تقاضاها براى پيوستن به WTO هر بار كه مطرح شد، با دلايل مختلف رد شد. جو سياسى حاكم بر سازمان تجارت جهانى عامل اصلى رد تقاضاهاى ايران بود. در فاصله سال هاى گذشته پيگيرى هاى ديپلماسى صورت گرفت. وهاجى مى گويد: «پذيرش عضويت ناظر ايران، تازه آغاز راه است. بايد ضوابط، مقررات و آيين نامه هايى هماهنگ با قوانين جارى در سازمان تجارت جهانى باشد.»او مى افزايد: «توافقات براى حضور ايران در كميته مذاكرات نهايى مى شود، نتيجه اين گفت وگوها در مجمع عمومى WTO مطرح مى شود و در صورت تصويب عضويت ايران رسمى مى شود. از آن زمان به بعد تعرفه ها و قوانين تجارى ضمانت اجرايى پيدا مى كند.» معاون امور بين الملل وزارت بازرگانى در پاسخ به انتقاداتى كه نسبت به پذيرش ايران در WTO مطرح مى شود، مى گويد: «عده اى اعلام كرده اند با پيوستن ايران به WTO در بخش هاى توليدى يا صنعتى دچار مشكل مى شويم، در حالى كه چنين نيست. بايد وارد مذاكره شد و بعد قضاوت كرد كه چه اتفاقى مى افتد.»از ۵ خرداد تا روزى كه ايران به صورت رسمى عضو WTO شود، زمان طولانى در پيش است. نمى توان زمان درست پيش بينى كرد، چرا كه اين پذيرش بستگى به دوطرف مذاكره كننده دارد. ايران با تيم كارشناسى در يك سوى كميته مذاكرات و در آن سو كشورهايى كه براى پيوستن ايران عضو كميته مذاكرات خواهند شد. اما آنچه كه مشخص است؛ اينكه مذاكرات پس از تعريف رژيم تجارى آغاز مى شود كه زمان آن را ۲۰۰۶ اعلام مى كنند. تا رسيدن به آن زمان ايران به عنوان عضو ناظر مى تواند در تمام نشست ها، كميته هاى فنى و حتى كميته رفع اختلاف شركت كند. حتى ايران به عنوان عضو ناظر مى تواند به ارائه پيشنهاد هم بپردازد. وهاجى معتقد است اين زمان بهترين فرصت است كه از تجربيات ديگر كشورها استفاده كنيم. به گفته وى اين موضوع به ايران و تيم مذاكره كننده اش كمك مى كند كه در مذاكرات محكم حضور پيدا كنند چرا كه با نظر كشورهاى مختلف در مواجهه با مسائل مختلف آشنا خواهيم شد.
• WTO بدون سياست
نخستين قدم ها براى طى كردن روند الحاق برداشته شده، دولت از داخل در حال تجهيز دستگاه ها است. كشاورزى، بانك ها و بخش حمل و نقل گزارش خود را آماده كرده اند. بخش هاى ديگر در حال تكميل گزارش هاى خود هستند. پس از ارائه گزارش ها در شوراى عالى راهبردى كه به رياست محمد شريعتمدارى و با عضويت ۱۴ وزير تشكيل خواهد شد، شورا تصميم مى گيرند كه در خصوص شرايط الحاق تصميم گيرى كنند. تصميمات اين شورا راهبرد مذاكره كنندگان خواهد شد. اسفنديار اميدبخش نماينده تام الاختيار تجارى چند سالى است كه اين سمت را برعهده دارد. دفتر وى با ماموريت وزير مرجع پيگيرى روند الحاق ايران به WTO است. او شرايط كنونى را از لحاظ اقتصادى و سياسى حساس مى داند. به همين دليل با احتياط صحبت مى كند. تاكيد دارد كه بايد در روند مذاكرات سياست را از اقتصاد جدا كرد. چه اين موضوع موجب كندى مذاكرات خواهد شد. اما در داخل معتقد است كه آمادگى براى پذيرش يك اقدام ملى است كه با مجموعه سه قوه و آمادگى آنها ارتباط مستقيم دارد.
• ماهيت اعضاى كميته مذاكرات
كدام كشورها به عضويت كميته مذاكرات الحاق ايران به WTO مى پيوندند؟ براساس قوانين WTO با پذيرش عضويت ناظر براى هر كشور از حداقل ۱۰ كشور تا ۱۴۸ كشور مى توانند به عضويت كميته مذاكرات درآيند و در روند الحاق آن كشور اعلام نظر كنند. وهاجى مى گويد: «براى پيوستن عربستان ۷۰ كشور عضو كميته مذاكره هستند.» آنچه مهم است اينكه پس از تشكيل كميته مذاكره بايد رژيم تجارى كشور طرف مذاكره تدوين شده باشد كه مبناى مذاكرات قرار بگيرد. به همين منظور بايد پيش از هر اقدامى رژيم تجارى مشخص شود. اين موضوع در شوراى عالى راهبردى تدوين خواهد شد. وهاجى معتقد است قوانين موجود ايران مشكلى ندارد و تقريباً با قوانين WTO هماهنگى دارد. آنچه كه در تعارض است با ارائه طرح ها و لوايح از سوى دولت و مجلس بايد هماهنگ شود.سرپرست نمايندگى تام الاختيار تجارى ايران مى گويد: «همه كشورهاى عضو اختيار دارند تا در مذاكرات پيوستن ايران شركت كنند. اين موضوع مطابق با ماده ۱۳ سازمان تجارت جهانى است. هر چند در اين ماده تاكيد شده كه كشور متقاضى عضويت رسمى مى تواند به كشورى كه رابطه سياسى ندارد، امتياز ندهد.»خبرنگارى درخصوص احتمال عضويت رژيم صهيونيستى در كميته مذاكره ايران سئوال مى كند. اميدبخش اين موضوع را منتفى نمى داند اما با استناد به ماده ۱۳ كشور متقاضى مى تواند پيش شرطى تعيين كند كه به موجب آن در پروتكل الحاقى به اين موضوع اشاره شده باشد.موضوع ديگر رئيس كميته مذاكرات تجارى است. رئيس اين كميته با موافقت ايران انتخاب خواهد شد. وهاجى در اين رابطه مى گويد: «كشورى را انتخاب مى كنيم كه از نظر ساختار اقتصادى و سياسى به ما نزديك تر باشد. طبعاً دنبال كشورى نمى رويم كه براى ايران مشكل ايجاد كند. آن كشور بايد در راستاى خواسته هاى ما باشد.»معاون امور بين الملل وزارت بازرگانى ادامه مى دهد: «هنوز تصميمى در اين رابطه گرفته نشده است. اما اعلام نظر هر كشور در عضويت كشور متقاضى بسيار موثر است. در پروسه الحاق هر كشورى مى تواند بنابر تقاضا و خواسته موافقتنامه ها را به سويى بكشاند كه به نتيجه نرسد. يا مى تواند از سوى كشور متقاضى اين روند طولانى شود.»چنين اختيارى به ايران اجازه خواهد داد كه سير مذاكرات را به نفع خود گرداند. وهاجى در اين رابطه مى گويد: «در هر مقطعى تيم مذاكره كننده اگر شرايط را مساعد نداند، مى تواند بحث را متوقف و به مقطع بعد واگذار كند. لذا از اين منظر فشارى بر تيم مذاكره كننده نيست. هر چند طرف مقابل هم مى تواند بحث را به درازا بكشاند.»وهاجى از تجربه چين كه كشورهاى عضو كميته روند الحاق را طولانى كرده اند و از الجزاير كه خود خواسته است اين روند طولانى و به ۱۸ سال بكشد نام مى برد و تاكيد مى كند: «نمى توان پيش بينى كرد كه زمان مذاكره چقدر طول مى كشد. مذاكره براى عضويت را بر اساس همان روند دنبال خواهيم كرد.»
• شرايط امتيازها
يكى از موضوعاتى كه دو نماينده وزارت بازرگانى در جلسه مطبوعاتى روز گذشته سعى مى كردند از آن پرهيز كنند، بحث هاى سياسى بود. وهاجى و اميدبخش هر كدام به نوعى از پاسخگويى به اين سئوالات طفره رفتند. خبرنگارى در خصوص تاثير راى آمريكا در روند الحاق ايران پرسيد. اما هر دو متفق القول شدند كه نبايد مسائل سياسى را با مسائل اقتصادى قاطى كرد. اميدبخش مى گويد: «۹ سال تقاضاى پذيرش ايران به WTO با مسائل سياسى درهم آميخت و نتيجه آن شد كه ۲۲ بار تقاضاى ايران از سوى اعضا رد شود.» او شرايط امروز را مساعد توصيف مى كند به همين دليل تاكيد دارد كه در مذاكرات الحاق بحث ها بايد سير فنى و اقتصادى را طى كنند و نسبت به كشورى كه در اين مسير اخلال كند، اعتراض صورت خواهد گرفت. او مى گويد: «اگر امروز برخورد سياسى از سوى ايران صورت بگيرد در روند مذاكره خدشه وارد خواهد شد. به همين دليل بحث هاى سياسى انحرافى است و قصد داريم هم در داخل و هم در خارج از كشور جلوى آن را بگيريم.»از ديگر موانعى كه در مذاكرات الحاق مطرح مى شود، شرايط داخلى ايران است. بسيارى بر اين باورند كه با پيوستن ايران به WTO بخش هاى مختلف توليدى _ صنعتى دستخوش حادثه خواهد شد. وهاجى مى گويد: «موانع را نمى توان به صورت عدد و رقم اعلام كرد. پس از شروع مذاكره مشخص خواهد شد كه آيا بخش هاى توليدى ما دچار بحران خواهند شد يا خير؟»او ادامه مى دهد: «حالا بايد موانع پيش رو را برداشت كه اين وظيفه برعهده تيم هاى كارشناسى است كه دستگاه ها را براى پيوستن آماده كنيم.»به گفته وهاجى تغيير قوانين و مقررات از سوى ايران براى حركت در مسير WTO امتياز محسوب نمى شود. چرا كه قوانين اين سازمان براى همه كشورها يكسان است.معاون بازرگانى خارجى تصريح مى كند: «در اين مذاكرات اگر امتيازى به يك كشور عضو WTO از سوى ايران داده شود، آن امتياز به تمام كشورهاى عضو تسرى مى يابد. به همين دليل بايد در مذاكرات فنى و تخصصى وارد شد.»
• ۶۰ كشور عضو كميته ايران
۱۰ كارشناس ايرانى تيم ايران را در كميته مذاكرات الحاق به WTO همراهى خواهند كرد. اين ۱۰ كارشناس به همراه يك مدير ارشد كه تيم را راهبرى خواهد كرد بايد از اوايل سال ۲۰۰۶ كار خود را رسماً آغاز كنند. اما چه كشورهايى عضو تيم ايران مى شوند، هم آن سوى قضيه است. سرپرست نمايندگى تام الاختيار تجارى ايران مى گويد: «انتظار داريم ۵۰ تا ۶۰ كشور به عضويت كميته مذاكره ايران در روند الحاق به WTO ثبت نام كنند. اما بيش از همه اطمينان داريم كه اعضاى اتحاديه اروپا، كشورهايى از شرق آسيا، شوراى همكارى خليج فارس، كشورهاى شمال آفريقا، آمريكاى لاتين و روسيه به كميته مذاكره ايران بپيوندند.»وهاجى در تكميل اين نظريه مى گويد: «هرچه بازار كشورى وسيع و پركشش باشد، تعداد كشورهاى شركت كننده در كميته مذاكره بيشتر خواهد شد.»
http://www.sharghnewspaper.com/840317/html/econom.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 17 خرداد1384ساعت 12:19 توسط رضا |

سوريه در يك نگاه

سوريه در منطقه خاورميانه و مجاورت درياى مديترانه قرار دارد و با كشورهاى تركيه، عراق، اردن، اسرائيل و لبنان هم مرز است. جمعيت اين كشور به حدود ۱۷ ميليون نفر مى رسد كه اكثراً عرب هستند، اما اقوام ديگرى به خصوص كردها، نيز در اين كشور سكونت دارند.
مذهب بيش از ۷۰ درصد مردم سوريه اسلام سنى است و شيعيان، از جمله علويان كه قدرت را در دست دارند، حدود ۱۶ درصد جمعيت را تشكيل مى دهند و بقيه از اديان ديگر پيروى مى كنند. سوريه، كه قبلاً بخشى از امپراتورى عثمانى بود و بعداً مستعمره فرانسه شد، در سال ۱۹۴۷ استقلال خود را به دست آورد و براى چندين سال دستخوش نا آرامى و تحولات سريع سياسى بود و گرچه در سال ۱۹۵۸ با وحدت با مصر جمهورى متحده عربى را ايجاد كرد، اما اين اتحاد در پى كودتاى سال ۱۹۶۱ منحل شد.
در سال ،۱۹۶۴ كودتاى نظامى باعث به قدرت رسيدن حزب سوسياليستى عربى بعث شد و يك كودتاى درون حزبى در سال ،۱۹۷۰ حافظ اسد را به قدرت رساند و وى تا زمان مرگ در سال ۲۰۰۰ همچنان رهبرى بلا منازع كشور را برعهده داشت. پس از مرگ حافظ اسد، پسر وى بشار اسد در نوعى همه پرسى عمومى به جانشينى وى رسيد و گرچه از آن زمان فضاى سياسى كشور بازتر شده است، اما سياستمداران قديمى همچنان در قالب يك حكومت عملاً تك حزبى اداره امور را در دست داشته اند.
انتخابات رياست جمهورى سوريه هر هفت سال يكبار برگزار مى شود و انتخابات بعدى براى سال ۲۰۰۷ پيش بينى شده است هرچند بدون تحولات اساسى سياسى، انتظار مى رود بشار اسد با حمايت حزب بعث همچنان اين مقام را حفظ كند. سوريه نظام پارلمانى با يك مجلس قانونگذارى با ۲۵۰ عضو دارد كه براى يك دوره چهارساله انتخاب مى شوند، اما قانون اساسى مورخ سال ،۱۹۷۰ براى حزب بعث نقش رهبرى دولت و جامعه را تعيين كرده و دست كم ۵۰ درصد اعضاى مجلس بايد از اين حزب باشند.
حزب بعث سوريه، كه عمدتاً در اختيار اقليت علويان است، بيش از يك ميليون عضو دارد و يكى از احزاب تشكيل دهنده جناح موسوم به جبهه مترقى ملى است.
پيشينه حزب بعث سوريه به نهضت بعثى در دهه ۱۹۳۰ در سوريه مى رسد كه با آرمان وحدت اعراب براساس اصول سوسياليستى عربى آغاز شد و در سال ،۱۹۴۷ به عنوان حزب در سوريه اعلام موجوديت كرد. شعبه عراقى حزب بعث در سال ۱۹۵۴ ايجاد شد و در سال ۱۹۶۳ در يك كودتاى نظامى قدرت را در دست گرفت و تا زمان سقوط رژيم صدام حسين در سال ،۲۰۰۳ بر عراق حكومت كرد هر چند بين حكومت بعثى عراق، كه تحت تسلط اقليت سنى آن كشور قرار داشت و حكومت شيعيان علوى سوريه رقابتى شديد در جريان بود.

http://www.iran-newspaper.com/1384/840317/html/nation.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 17 خرداد1384ساعت 12:15 توسط رضا |

خط لوله گاز طبيعي

در حالي كه مناقشات هند و پاكستان به مدت ده‌ها سال، روابط دو كشور را تحت تأثير قرار داده است، «دهلي نو» و« اسلام‌آباد» براي كاهش قيمت گاز ايران به توافق رسيدند.
به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، به نقل از خبرگزاري اقتصادي «بلومبرگ»، هند و پاكستان در مذاكرات خود درباره احداث خط لوله گاز طبيعي به ارزش چهار ميليارد دلار به توافق رسيدند؛ اين مذاكرات تا دو روز ديگر به پايان خواهد رسيد.

«ماني شنكر ايار»، وزير نفت هندوستان، گفت: اين پروژه به كمبود گاز براي دو كشور همسايه آسياي جنوب غربي، پايان مي‌دهد.
خط لوله 2775 كيلومتري انتقال گاز ايران از راه پاكستان براي كارخانجات توليد نيرو و صنايع كشاورزي هندوستان ارسال مي‌شود. هند و پاكستان هم‌اكنون بر سر قيمت گاز به ميزان 25/2 دلار در ميليون واحد سوختي (BTU) تحويل در مرز هندوستان به توافقاتي دست يافته‌اند.

اين خط لوله كه در سال 2009 كامل خواهد شد، روزانه توانايي انتقال 150 ميليون متر مكعب گاز را دارد. از اين ميزان انتقال، پاكستان، به ميزان يك‌سوم و هند نيز دو‌ سوم باقي‌مانده را مصرف خواهد كرد.
بنا بر اين گزارش، هند كه از نظر اقتصادي در آسيا در رتبه چهارم قرار دارد، قصد دارد كه هم در ميادين نفتي خارجي سهم بگيرد و هم منابع گاز خود را تأمين كند.

وزير نفت هند ـ كه شنبه آينده وارد تهران خواهد شد ـ قرارداد مشاركت در ميادين نفتي جفير را با ايران امضا خواهد كرد. وي قصد دارد در اين قرارداد در ميادين نفتي «يادآوران» با ايران مشاركت كند، يعني قرار است نهصد هزار بشكه در روز توليد داشته باشد.
آنان همچنين خواهان سرمايه‌گذاري يك شركت پتروشيمي هندي در ايران مي‌باشند؛ اين كمپاني همان كمپاني، است كه ماه گذشته، شركت باسل (شل ـ باسف) را خريداري كرده است و به دنبال منابع گازي به جاي نفت است و خريداري شركت باسل كه بزرگ‌ترين توليدكننده پلي‌الفين در دنياست، بدون دسترسي به منابع گاز ناممكن است.
ايران هم‌اكنون با داشتن 6/26 تريليون مترمعكب ذخيره گازي، بزرگ‌ترين منابع گازي جهان پس از روسيه را به خود اختصاص داده است. هند نيز 6/1 ميليون متر مكعب گاز توليد مي‌كند و بنا به گفته وزير نفت، تقاضاي گاز اين كشور در سال 2006 به 231 ميليون مترمكعب افزايش خواهد يافت كه هند به بزرگ‌ترين مصرف‌‌كننده گاز طبيعي در جهان تبديل مي‌شود.

همچنين پاكستان كه در حال حاضر 85 درصد از انرژي مصرفي خود را وارد مي‌كند به بخشي از اين گاز احتياج دارد؛ مصرف گاز اين كشور 5/3 ميليارد فوت مكعب در روز است كه نياز مصرف گاز روزانه اين كشور به 5/5 ميليون فوت مكعب در سال 2012 خواهد رسيد كه با اين وضعيت در سال 2010 كمبود اساسي در زمينه گاز خواهد داشت.
هندي‌ها انتظار دارند با توجه به مطالعات جامعي كه انجام داده‌اند، مبلغ 150 ميليون دلار در سال به پاكستان در ازاي ترانزيت گاز طبيعي پرداخت كنند.

اين پروژه قرار بوده از دو دهه پيش انجام شود، اما به دليل مشكلات دو همسايه به تأخير افتاده است. پاكستان و هند، دو جنگ در مناطق كشمير و هيماليا انجام دادند كه اين منطقه را به دو بخش در سال 1947 تقسيم كرد. حال دو كشور ادعا دارند كه اين دو بخش متعلق به آنان است. در اين زمينه پاكستان در ماه مارس هند را دعوت كرد تا در اين‌باره مذاكراتي داشته باشند.
وزير نفت هند مي‌گويد بر اساس نرخ رشد اقتصادي 8 درصدي هندوستان، مصرف گاز اين كشور به چهارصد ميليون مترمكعب در روز در سال 2025 خواهد رسيد كه با توجه به آن‌كه توليد داخلي گاز در هند حداكثر به دويست ميليون مترمعكب در روز خواهد رسيد، هند چندين خط لوله براي تأمين مصرف خود نياز دارد.

نظرات کاربران :

1-از آنجا كه در متن گزارش مشخص نشده است كه قيمت پيشنهادي قيمت ثابت است و يا با لينك به قيمت برنت يا ساير فرآورده ها براي سطح مشخصي از آن ذكر شده است اظهار نظر در خصوص مناسب بودن قيمت زود به نظر مي رسد.
2-واقعيت آن است كه تا كنون كار كارشناسي علمي در تاييد يا رد گزينه صادرات گاز ايران صورت نگرفته است و همانطور كه صادرات گاز در بعد خارجي خود مي تواند با اهداف سياسي صورت گيرد اظهار نظرهاي داخلي نيز عمدتا تحت تاثير حناحبندي هاي سياسي است لذا استناد به اين نظرات درست به نظر نمي رسد.
3-صحبت از نگراني هاي 10 سال آينده اگر چه ضروري است اما بايد توجه داشت احتما لات بيان شونده دقيقا همان اندازه امكان وقوع دارد كه اين احتمال وجود دارد با رشد سريع كنوني تكنولوزي و دقت به اين نكته كه تنها مشكلات انرژي هسته اي دفع زباله هاي آن و مسايل سياسي است لذا با حل اين مشكلات در 10 سال آينده به راحتي اين انرژي جايگزين ساير انرژي ها از جمله گاز خواهد شد آيا با وقوع چنين حالتي صدور گاز به صرفه تر نيست؟ انرژي هسته اي از چند بعد براي كشور ها حايز اهميت است 1-نظامي 2-پرستيژ علمي 3-اقتصادي لذا رويكرد به اين انرژي بيش از پيش در كشور ها با اقبال روبرو خواهد شد.

در زمينه صادرات گاز به هندوستان از مسير پاكستان چند نكته را بايد يادآوري نمود:
1- با توجه به امكان اغتشاش مجدد بين هند و پاكستان و بروز ناآرامي سياسي مجدد بين دو كشور‘ ريسك انتقال تا مرز هندوستان مربوط به كدام كشور خواهد بود. طبيعتاَ هر گونه پذيرش ايران در خصوص ريسك تحويل تا مرز هندوستان‘ ممكن است به اشتباهي استراتژيك تبديل شود.
2- با توجه اين موضوع كه ساختار صنعت هندوستان هنوز متكي بر استفاده از زغال سنگ است و بيش بيني مي شود كه در سالهاي آينده نيز اين امر ادامه پيدا نمايد‘ قيمت پايين حدود 25/2 تا 5/2 دلار/ميليون بي تي يو به نظر مي رسد چشم انداز اقتصاد پروژه را متزلزل نمايد. زيرا هزينه هاي انتقال گاز نيز با توجه به طولاني بودن مسير در همين مقادير مي باشد و سود اقتصادي بسيار محدود خواهد بود(هزينه هاي انتقال با خط لوله بالاي 2 دلار/ميليون بي تي يو خواهد بود)
3- با توجه به حجم بالاي تقاضا شده در هندوستان‘ بايد خط لوله اي مجزا از عسلويه تا مرز هندوستان از مسير خشكي (پاكستان) كشيده شود و حداقل 2 فاز پارس جنوبي به امر صادرات به هند اختصاص يابد. فاز 1و2و3و4و5و9و10 كه به مصرف داخلي اختصاص يافته است. فازهاي 6و7و8 به تزريق به مخزن آغاجاري و فازهاي 11و12و13 كه از هم اكنون به پروژه هاي ال.ان. جي اختصاص يافته است. با توجه كه در سال 2010 مصرف گاز طبيعي در داخل ايران 2 برابر خواهد شد پيش بيني مي شود كه حداقل 4 فاز ديگر بايد به مصرف داخل اختصاص يابد با توجه به اين موضوع آيا گازي در سال 2010 و حتي 2012 براي صادرات به هند از طريق خط لوله باقي خواهد ماند؟ اين موضوع در سالهاي بعد از 2010 نيز مجدد تشديد خواهد شد يعني هم نياز تزريق و هم نياز مصرف به شدت تشديد خواهد شد و مشكلات تامين گاز صادراتي وجود خواهد داشت. بايد اشاره نمود كه بر اساس برخي نظرات كارشناسي حداكثر 25 فاز در پارس جنوبي قابل اجرا است. همچنين بايد توجه نمود كه در سالهاي آينده حداقل 20 سال آينده با توجه به كاهش فشار مخزن پارس جنوبي به دليل استفاده دو طرف‘ نرخ توليد به شدت تقليل يافته و ميران توليد گاز و همچنين كندانسه كاهش چشمگيري خواهد يافت. گپ بين توليد و تقاضا در سالهاي آينده براي صنعت گاز ايران ملموس خواهد بود و اين موضوع توان صادراتي ايران را در زمان مورد نظر طي سالهاي 2010 تا 2015 محدود مي نميد.
4- صادرات گاز به هند براي ايران بيشتر سياسي دنبال شده و به گفته برخي مقامات صنعت نفت ايران ادامه اين خط لوله تا چين هم خواهد رسيد. به چنين مساله بزرگ و پيچيده بايد به دقت نگريست. امتداد خط لوله تا چين شايد دست آوردي سياسي براي كشورهاي منطقه بويژه چين و يا ايران و يا حتي هند باشد ولي اقتصادي بودن پروژه با توجه به توان پايين پرداخت بهاي گاز وارداتي توسط كشورهاي مذكور زير سوال است.
بهتر است مسئولان (به ويژه وزارت امور خارجه كه به شدت پيگير قضاياست و از وزارت نفت نيز سبقت در پيگيري اين موضوع جسته است) به جاي تصميم هاي سياسي شتابزده منافع اقتصادي كشور را نيز لحاظ نمايد. اميد است اين موضوعات در تعهدات بين المللي لحاظ گردد.

+ نوشته شده در سه شنبه 17 خرداد1384ساعت 12:4 توسط رضا |

دهمين كنگره سراسرى چهار روزه حزب بعث سوريه

گروه بين الملل- محمدعلى عسگرى: دهمين كنگره سراسرى چهار روزه حزب بعث سوريه پيش از ظهر ديروز با حضور بشار اسد رئيس جمهور و دبير كشورى حزب و با شركت ۱۲۳۱ عضو اين حزب از استان هاى چهارده گانه سوريه در كاخ كنفرانس هاى دمشق گشايش يافت. حزب بعث در مجموع ۵/۱ ميليون عضو دارد كه در مقايسه با جمعيت ۱۸ ميليونى سوريه تعداد زيادى نيست و روندى رو به كاهش دارد. به گزارش منابع خبرى در دهمين كنگره سراسرى حزب سه كميته اقتصادى، سياسى و تشكيلاتى براى بررسى نحوه اصلاحات در سوريه تشكيل شد. گرچه مقامات سورى هرگونه فشار خارجى را براى انجام اصلاحات رد مى كنند اما به اعتقاد ناظران سوريه به شدت از داخل و خارج تحت فشار براى انجام اصلاحات است. گرچه از ابتداى بر سر كار آمدن بشار اسد در سال ۲۰۰۰ و تشكيل نهمين كنگره سراسرى حزب بعث اميدها و انتظاراتى مى رفت تا سوريه پس از دوران حافظ اسد گام هاى بلندى را به سوى جوان گرايى و اصلاحات بردارد، اما اين انتظارها هنوز پاسخ نگرفته اند و به نظر مى رسد دولت حاكم بر سوريه از انجام اصلاحاتى جدى در اين كشور همچنان ناتوان باشد. روز گذشته در آئين گشايش دهمين كنگره در حالى كه سران ارشد حزب از جمله عبدالحليم خدام، محمد زهير مشارقه و عبدالله اَحمر حضور داشتند بشار اسد اعلام كرد: ايده هاى حزب بعث همچنان بيانگر آرمان هاى ملت سوريه است. اين حرف در واقع آب پاكى بود بر روى دست منتقدان نظام تا دريابند كه در شرايط كنونى نبايد به تغييراتى جدى در نقش حزب بعث در سوريه دل خوش دارند.

+ نوشته شده در سه شنبه 17 خرداد1384ساعت 11:58 توسط رضا |

پيوستن به سازمان تجارت جهاني

روزنامه ايران/عارف واحدناوان: پنجشنبه پنجم خردادماه روز خوبى براى ايرانيان بود. حسن روحانى دبير شوراى امنيت ملى در ژنو سوئيس سرگرم گفت وگو در زمينه مسائل هسته اى با رهبران سه كشور اروپايى (آلمان، انگليس و فرانسه)بود. در پايان مذاكرات به خبرنگاران اعلام كرد «با عدم مخالفت گذشته آمريكاييها درخواست بيست ودوم ايران براى عضويت در سازمان تجارت جهانى پذيرفته شد و ايران به عضويت ناظر اين سازمان درآمد.»
اعلام اين خبر بازتاب گسترده اى در رسانه هاى جهان و كشورمان داشت و تحليل هاى مختلفى از سوى اقتصاددان هاى كشورمان در اين زمينه ارائه شد.
اما عضويت ناظر ايران در WTO پرسش هاسى اساسى را فراروى ما قرار مى دهد آيا ايران در آينده نزديك به عضويت دائم اين سازمان درخواهد آمد؟ چرا آمريكاييها در ربع قرن گذشته با ورود ايران به سازمان جهانى تجارت مخالفت مى كردند؟
كامران ايزدى يكى از كارشناسان اقتصادى ايرانى مقيم آمريكا در گفت وگويى ضمن ابراز خرسندى از پذيرش عضويت ناظر ايران در WTO و عدم مخالفت آمريكا با آن از عواقب اين وضعيت اعلام نگرانى مى كند.
اين كارشناس مى گويد: «ساختارهاى اقتصادى ايران براى ورود به سازمان جهانى تجارت بايد تغيير بنيادين كنند.»
آنچه در پى مى آيد حاصل گفت وگوى يك ساعت و نيم گفت وگوى تلفنى ما با اين اقتصاددان ۵۸ ساله است!

بالاخره پس از ۲۱ بار درخواست عضويت در سازمان جهانى تجارت از سوى ايران پنجشنبه گذشته آمريكاييها دست از مخالفت برداشتند و ايران عضو ناظر اين سازمان شد. شما اين وضعيت را چگونه ارزيابى مى كنيد؟
من اين تحول را در كل مثبت ارزيابى مى كنم اتفاق خوبى افتاده اگرچه اين اتفاق خيلى نبايد مهم تلقى شود. اين اتفاق نشان داد كه آمريكا و اروپا علاقه مند به كاركردن با ايران هستند و اين طورنيست كه آمريكا كمر همت به نابودى ايران بسته باشد و ايران حتماً بايد با آمريكا دشمن باشد چنين چيزى وجود ندارد.
به نظر من بايد دوطرف سعه صدر از خود نشان دهند و در آن چهارچوب برنامه ريزى كرد مثلاً در همين مسائل هسته اى آمريكا و اروپا از خود نرمش نشان داده است فراموش نكنيم كه اختلاف ما و آمريكاييها اختلاف بسيار بسيار بزرگى است. ايران بايد قبول كند كه مخالفان زيادى در منطقه داريم كه فقط اسرائيل نيست بلكه هم پيمانان آمريكا در همسايگى ما يا در خارج از منطقه هستند. مثلاً اگر ميان ايران و آمريكا جنگى درگيرد شك نكنيد كه كشورى مثل تركيه كه عضو ناتو هم است جانب آمريكا را مى گيرد. بنابراين ما ميان اين نيروهاى مخالف گرفتار شده ايم.
با اين وجود من اين تحول را مثبت ارزيابى مى كنم. اين دستاورد مهم و بزرگى است كه بايد روى آن كاركرد اما بايد به يك نكته بسيار مهم اشاره كنم جمهورى اسلامى ايران بايد مذاكرات را به مسائل انرژى هسته اى ختم نكند بلكه مذاكرات را به سوى مسائل ديگرى از جمله اختلافات عميق دو كشور هدايت كند. مثلاً آمريكاييها در زمينه هاى تروريستى، القاعده، بحران عراق، لبنان و سوريه و حتى افغانستان مشكلاتى دارد. ايران مى تواند در اين زمينه ها به آمريكاييها كمك كند.

ايران به عضويت ناظر در WTO درآمد آيا اميدى براى عضويت رسمى و دائمى در اين سازمان وجود دارد؟
ايران به عنوان عضو ناظر سازمان تجارت جهانى پذيرفته شده است و براى اينكه به عضويت كامل WTO دربيايد راه بسياربسيار طولانى پيش رو دارد با اين شرايط سازمان جهانى تجارت به مسائل ايران دقيقتر خواهد شد و مسائل اقتصادى، سياست هاى اقتصادى، ساختارهاى اقتصادى، نقش دولت در اقتصاد، سهم بانك خصوصى، سياست تجارت خارجى، سياست پولى يا ارزى، بخش نهادهاى اقتصادى، سياست مالى و غيره را زير ذره بين خود خواهد گرفت. با در نظر گرفتن تمام اين شرايط بحث عضويت ايران در WTO ارزيابى خواهد شد. بنابراين ما با وجود عدم مخالفت آمريكاييها شرايط آسانى جهت ورود به سازمان جهانى تجارت خواهيم داشت در مواردى اين شرايط به سود ايران و در مواردى هم اين شرايط ايران را خيلى محدود خواهد كرد و موجب ايجاد تنگناهايى در ميان مدت و درازمدت خواهد شد. اگر ايران براى پيوستن به اين سازمان خوب عمل كند اين مى تواند نوعى دارايى براى ايران باشد.

بنابراين ما راه درازى پيش رو داريم. اتفاق روز پنجشنبه دريچه اى بود كه به سوى ايران باز شد. من معتقدم مى شود از اين دريچه در نهايت «دروازه» ساخت در شرايطى كه آمريكاييها پيش از اين ۲۱بار با عضويت ايران در سازمان جهانى تجارت مخالفت كرده بودند و رايس وزير امور خارجه اين كشور هم چند روز پيش از اين توافق، اظهارات تندى عليه ايران كرد اما ناگهان در خبرها آمد كه آمريكاييها دست از مخالفت با عضويت ايران در سازمان تجارت برداشتند و اين اندكى قضيه را پيچيده مى كند. شما چه نظرى داريد؟
مشكل ايران و آمريكا به يك دو راهى رسيده است كه در ۲۵سال گذشته وضعيت حاكم بر روابط تهران و واشنگتن وضعيت نه جنگ و نه صلح بود اما ما از اين مرحله گذشته ايم و وارد مرحله جنگ نشديم و جريان تغيير كرده است. اكنون گنجايش وضعيت نه جنگ و نه صلح پر شده است اما باز هم اين جريان مورد قبول آمريكاييها نيست يعنى حداقل دولت بوش اين وضعيت را نمى پذيرد. جرج بوش مى گويد كه تو يا دوست من هستى يا دشمن من و اين با استراتژى بوش سازگار نيست. بنابراين وضعيت ايران و آمريكا با گذشته فرق كرده است، از طرف ديگر وضعيت ايران در داخل كشور هم تغيير كرده است، يعنى داخل ايران هم بخشى فعال است كه تمايل دارد سياست تنش زدايى را پيش بگيرد. از همه مهمتر آمريكاييها براى اين توافق صداقت ندارند ما نبايد با خيال و تصور زندگى كنيم كه حالا كه آمريكاييها پذيرفته اند ايران عضو سازمان جهانى تجارت شود دشمنى خود را با ايران مى خواهد كم كند يا ديگر هرگز نمى خواهد دشمنى كند. آمريكاييها برعكس ايرانيان به روابط عمومى اعتقاددارند. آمريكاييها با اين كار يك برنامه بزرگى عليه ايران تدارك ديده اند يعنى مى خواهند به دنيا ثابت كنند كه ما با جمهورى اسلامى از همه نوع كنار آمديم اما اگر فردا ايران با اروپا بر سر گفت وگوهاى هسته اى به نتيجه نرسيد و جمهورى اسلامى غنى سازى را از سر بگيرد مهمترين اتفاقى كه رخ مى دهد آمريكاييها طلبكار مى شوند و افكار عمومى جهان نيز تحت تأثير قرار مى گيرد. دنيا مى گويد كه آمريكاييها با اروپا بر سر مذاكره كنار آمد دست از مخالفت عليه ايران برداشت و ايران عضو ناظر سازمان جهانى تجارت شد، تشويق هاى اقتصادى نيز از طرف آمريكاييها به سود ايران انجام گرفت اما اين ايران است غنى سازى را از سر مى گيرد.
بنابراين اگر شكستى در مذاكرات هسته اى ايران و اروپا حاصل شود بردن پرونده ايران به شوراى امنيت سازمان ملل متحد آسان تر خواهد شد، در آن صورت كشورهاى مختلف جهان كه تحت تأثير اين مسائل قرار گرفته اند به راحتى مى توانند عليه ايران رأى بدهند.
من معتقدم موافقت ضمنى آمريكاييها بر پذيرفتن عضويت مشروط ايران در سازمان جهانى تجارت نوعى كلاه گشادى است كه آمريكاييها سر ايران و افكار عمومى جهان مى گذارند و اين به اين سادگى نيست كه با موافقت آمريكا همه چيز تمام شده تلقى شود و ايران وارد سازمان جهانى تجارت شود. عضويت ايران در WTO داستان درازمدتى خواهد داشت، بايد يكسرى تغييرات بنيادين و اساسى در ساختار اقتصادى و حتى سياسى ايران صورت پذيرد و در ۱۰سال آينده امكانپذير نيست، بايد پذيرفت كه آمريكاييها هنوز هم سرگردنه نشسته اند. اين طورى نيست بگويم حالا كه پذيرفته شده ايران عضو ناظر شود و از مانع آمريكا رد شده ايم ديگر از دست آمريكا كارى برنمى آيد اين واقعيت ندارد زيرا آمريكا هر زمان اراده كند اين راه را مى ببندد. در شرايط فعلى آمريكا چيز مهمى را از دست نداده است، اين كشور با توافق روز پنجشنبه با يك تير دو نشان گرفت؛ نخست اينكه با اين كار افكارعمومى جهان را تحت تأثير قرار داد و دوم اينكه اگر جديت ايران براى ورود به سازمان جهانى تجارت براى آمريكاييها اثبات شد آنها وارد اين گود خواهند شد و ايران را براى يكسرى تغييرات فاحش تحت فشار قرار خواهند داد و اين باز به سود آمريكاييها خواهد شد. اما آمريكاييها در تحليل نهايى به اين نتيجه رسيده اند كه با اين توافق آنها چيز مهمى را از دست نخواهند داد، چون ساختارهاى اقتصادى پيچيده داخل ايران اين اجازه را نمى دهد و اين كار آمريكاييها نوعى شيطنت است.

صرفنظر از موافقت يا مخالفت آمريكاييها ، شما اقتصاد ايران را تا چه اندازه براى ورود به سازمان جهانى تجارت آماده مى بينيد؟
هر اقتصادى يكسرى ساختار دارد كه شكل بگيرد. يكى از اين ساختارها عوامل توليد است كه عبارتند از كار ، سرمايه ، زمين ، فن آورى، مديريت و ... .اين عوامل توليد بايد از نظر كمى و كيفى وجود داشته باشد كه اقتصاد بتواند به طور سالم حركت كند متأسفانه در ايران حداقل عامل سرمايه و مديريت سرمايه ضعيف است در حالى كه كار در ايران خيلى خوب است اما از آنجا كه عامل سرمايه در ايران وجود ندارد عامل كار به كار گرفته نمى شود، ضعف مديريت هم مزيد برعلت شده است يعنى مديريت اقتصادى ايران يك نوع مديريت ناكارآمد است فناورى پيشرفت را هم نداريم بنابراين ما در عوامل توليد، نه سرمايه و نه تكنولوژى و نه مديريت خوب داريم. و اين سه عامل كه از عوامل بسيار مهم لازم براى پيشرفت هر اقتصادى است را نداريم و يا حداقل ناقص داريم تا اينها شكل درستى پيدا نكنند ما راه به جايى نمى بريم متأسفانه بخش بزرگى از عوامل توليد خارج كشور است. فناورى، سرمايه و حتى شيوه هاى مديريت هم ايرانى و هم خارجى در خارج است و تا زمانى كه درهاى ما با دنياى خارج بسته است در چارچوب عوامل توليد عقيم خواهيم ماند و اقتصاد خرد ماحركتى نخواهد داشت. بخشى ديگر از اقتصاد هر كشورى جداى از عوامل توليد نهادهاى توليد است اين نهادها عبارتند از: دولت، بازار ، مالكيت خصوصى و روابط عوامل توليد . اين نهادها در ايران بسيار ضعيف، عقب افتاده و در حد ابتدايى هستند مثلاً دولت كه بايد نقش نظارت داشته باشد خودش مشكل دارد و با نيروها و سياستهاى موازى مواجه است كه اين امر بر برنامه ها و تصميم گيريهاى دولت اثر مى گذارند با اين وضعيت عوامل مولد هم ناقص است. از طرف ديگر در ايران مشخص نيست كه مالكيت خصوصى چه شكلى است دولت هم از برنامه ريزى مدون عاجز است نقش اقتصادى دولت در ايران وسيع است و بخش ديگر هم دست بنيادهاست و معلوم نيست كه اين بخش ها خصوصى اند يا دولتى . دولت ممكن است سياستگذارى كند اما در ته خط بامقاومت بنيادها و سازمانهاى اقتصادى مواجه مى شود.
دركنار اينها در سياست تجارت خارجى هم ما مشكلات زيادى داريم مشخص نيست تجارت خارجى ما آزاد است يا نه. سياست خارجى ما در مورد صادرات و واردات مشخص نيست سياست هاى بسيار مبهم و درهم آميخته اى داريم كه سازمان جهانى تجارت آن را نمى پذيرد.
بنابراين در سه مورد سياست هاى عوامل توليد، سياستهاى نهادهاى توليد و سياستگذارى كلان مشكل داريم در مجموع يكسرى مسائل اساسى در ايران است كه بايد حل بشود. با همه اين شرايط اسفناك نمى شود مدعى شد كه تمام جنبه هاى اقتصاد ايران منفى است . اقتصاد ايران با همه مشكلاتى كه دارد، توانسته است به يك شكلى خودش را نگه دارد ما نفت داريم كه با فروش آن مى توانيم بر پاره اى از مشكلات غلبه كنيم. متأسفانه همين نفت هم به يكى از مشكلات اساسى ايران تبديل شده است. چون دولت از نظر اقتصادى به نفت وابسته است و به مردم وابسته نيست عملاً نه شفافيت و نه مسؤوليت دارد و نه در تنگنا نيست چون درتنگنا نيست پس فكرى براى تدوين برنامه استراتژيك اقتصادى در درازمدت نمى كند. تا وقتى نفت منبع درآمد دولت باشد ، نمى توان انتظار شكوفاشدن اقتصاد ايران را داشت.

تحريم هاى اقتصادى ايران به وسيله آمريكايى ها تا كى ادامه پيدا خواهدكرد آيا اين تحريم ها با عرف بين الملل همخوانى دارد؟
هيچ قانونى نداريم كه كشورى تا كجا مى تواند كشور ديگرى را تحريم كند. آمريكاييها بيش از ۵۰ سال است كه كوبا را تحريم كرده اند و در دنيا هيچ كشورى نمى تواند مانع از اين كار آمريكاييها شود.
بنابراين تا زمانى كه مشكل ايران و آمريكا حل نشود اين تحريم ها ادامه خواهدداشت. متأسفانه كار به جايى رسيده است كه آمريكاييها ديگر قانع به اين تحريم هاى فعلى نخواهندبود. اين تحريم در شرايط فعلى يك جانبه است و اروپا و ژاپن، چين و ديگر كشورها در اين تحريم ها مشاركت ندارند. اين تحريم ها تحريم هايى نيست كه عليه عراق وجودداشت. تحريم عراق يك تحريم بنيادى بود. تمام جهان در تحريم عراق وجودداشت.

سؤال اينجاست كه تحريم هاى اعمال شده ازسوى آمريكاييها عليه ايران چه اندازه خسارات به دو كشور رسانده است و آيا از عرف بين الملل اعمال چنين تحريم هايى عليه ملت يك كشور ديگر قابل پذيرش است؟
به هر دو كشور خسارت وارد كرده است ولى بايد پذيرفت كه اقتصاد آمريكا و ايران مثل فيل و فنجان است. يعنى اقتصاد آمريكا يك اقتصاد تريليونى است اما اقتصاد ايران يك اقتصاد ميلياردى است. اين دو اقتصاد قابل مقايسه با هم نيستند. كل اقتصاد ايران به اندازه اقتصاد نيويورك است. اين درحالى است كه آمريكا ۵۳ نيويورك دارد واقعيت اين است كه هردو كشور از اين تحريم ها صدمه مى بيند اما صدمه اى كه ايران متحمل مى شود قابل مقايسه با آمريكا نيست. درواقع اين تحريم ها خراشى به اقتصاد آمريكا وارد مى كند و بسيار ناچيز است.
اما اين براى ايران بسيار سنگين است بگذار مثالى بزنم جنگ عراق عليه ايران كه من معتقدم آمريكاييها آن را عليه ايران تحميل كردند چيزى حدود ۲۰۰ميليارد دلار به اقتصاد ايران صدمه واردكرد. خود گروگانگيرى و مسائل بعدش حداقل ۵۰ميليارددلار به اقتصاد ايران صدمه زد و اين البته جدا از تحريم هاى كمرشكنى است كه تابه حال عليه ايران اعمال شده است. از وقتى كه اين تحريم ها عليه ايران آغاز شد دو نوع لطمه به اقتصاد ايران واردشد كه مهمترين آن نوع صدمات استراتژيك و راهبردى بود مثلاً اگر ايران و آمريكارابطه حسنه اى با هم داشتند خط لوله باكو - تفليس - جيحان از مسير ايران مى گذشت. متأسفانه اين صدمات استراتژيك و راهبردى كه به اقتصاد ايران تحميل شد به هيچوجه قابل جبران نيست. يعنى اگر روابط ايران و آمريكا در آينده بهبود پيداكند ديگر اين خط لوله باكو - جيحان را تعطيل نمى كنند و خط لوله اى ديگر از ايران نمى گذرانند. بنابراين ما هراندازه بيشتر منتظر حل مشكل مان شويم همان اندازه بيشتر متحمل ضرر و زيان راهبردى و استراتژيك مى شويم.
اما صدمات ايران به آمريكا به دليل برخوردارى آمريكا از يك اقتصاد بسيار نيرومند، ناچيز و اندك بود. اين اما به دليل اقتصاد ضعيف و شكننده ايران اين ضربه به ما بيشتر بوده است.
آمريكا مى تواند بدون ايران زندگى كند، اما آيا اين وضعيت براى ما ميسر است؟
چون هيچ كشورى تا به حال نتوانسته است اين كار را بكند. اين غيرممكن است كه كشورى در دنيا پيداشود با آمريكا رابطه نداشته باشد و توسعه اقتصادى هم پيداكند. با اين وضعيت بايد قبول كرد كه تا زمانى كه روابط تهران و واشنگتن بهبود پيدانكند ايران از نظر اقتصادى توسعه پيدانمى كند، چون آمريكاييها تمايل ندارند مدلى در دنيا پيداشود كه دشمن آنها باشد، دموكراتيك شود و توسعه اقتصادى پيداكند. اين از ديد آمريكا غيرممكن است. دولت شيلى در زمان سالوادورآلنده، دولت دكتر مصدق در ايران و يا دولت فعلى هوگوچاوز در ونزوئلا نمونه هايى از دولت هاى مخالف آمريكا در جهان بودند و هستند. سؤال اينجاست، آمريكاييها با دولت هاى آلنده و دكتر مصدق چكاركردند؟ با دولت چاوز هم همين كار را خواهندكرد. آنها معتقدند هر دولتى كه مخالف آنها باشد نبايد دموكراتيك شود و رشد پيداكند و اين قابل انتقاد است اما اين واقعيت دنياى امروز ماست. حتى اروپاييها هم پس از جنگ جهانى دوم هرگز سعى نكردند جلوى خواست آمريكايى ها قرار بگيرند و حداقل در آينده دورى كه من مى بينم اروپاييها هرگز چنين كارى را نخواهندكرد.
اروپا امكان ندارد مستقل از آمريكا به زندگى سياسى خود ادامه دهد. جنگ بوسنى، بحران عراق، بحث مسائل هسته اى ايران و... نمونه هاى واقعى هستند كه اروپا مستقل از آمريكا نمى تواند تصميم بگيرد.
http://www.iran-emrooz.net/index.php?/news2/more/1796/

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 15:9 توسط رضا |

بحران در پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى

ترجمه: محمدعلى فيروزآبادى

تنها هر پنج سال يك بار پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى مورد بازنگرى قرار مى گيرد. با اين حال كشور هاى عضو اين پيمان همين موقعيت اندك يعنى كنفرانس چهارهفته اى سازمان ملل را هم با طرح بحث هاى انحرافى و زياده خواهى هاى برخى اعضا و تشريفات زايد به هدر مى دهند. اين بار نيز قبل از اتمام اين كنفرانس در روز جمعه كاملاً آشكار بود كه باز هم نتيجه اى حاصل نشده است.
•••
تنها دو هفته از اين فرصت ۴ هفته اى صرف تهيه و توافق بر سر يك دستور جلسه مشترك شد و يك هفته ديگر هم وقت لازم بود تا همه ۱۸۸ عضو پيمان منع گسترش بر سر تقسيم كميسيون هاى كارى به توافق برسند و در عمل تنها چند روز براى كار اصلى يعنى تحكيم و تاكيد و بازنگرى پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى فرصت باقى ماند. بى نظمى و تشويش امرى كاملاً قابل پيش بينى بود. «زانته هال» (Xanthe Hall) عضو «سازمان پزشكان بين المللى براى ممانعت از جنگ اتمى» (IPPNW) گزارش داد كه طى سه سال گذشته كنفرانسى برگزار شد تا طى آن دستور كار جلسه اخير تهيه شود اما حتى در اين مورد هم ميان اعضا و شركت كنندگان توافق و تفاهمى وجود نداشت. نگرانى اصلى «هال» اين بود كه چه بسا اين كنفرانس هم بدون هرگونه توافقى به پايان برسد و البته تقريباً همين اتفاق افتاد. اين عدم توافق به گفته «هال» حاصل زياده  خواهى هاى بسيارى از اعضا و به خصوص آمريكا است- كه منجر به اين مى شود برخى از ديگر كشور ها كه آمريكا را دشمن خود مى دانند _ به بهانه دفاع در مقابل حملات ايالات متحده فعاليت هاى هسته اى نظامى خود را توجيه كنند.
با همه اين احوال پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى موفق ترين قرارداد جهانى خلع سلاح به شمار مى آيد. تقريباً همه دولت هاى جهان عضو اين پيمان هستند. اين پيمان قدرت  هاى اتمى رسمى و شناخته شده دنيا را موظف به خلع يا كاهش سلاح هسته اى مى كند و مانع دستيابى بقيه كشور ها به سلاح هاى هسته اى مى شود و در مقابل حق استفاده صلح آميز از انرژى اتمى را براى همه كشور ها به رسميت مى شناسد. اما به هر صورت در اين راه تناقض ها و گاه بى عدالتى هايى هم وجود دارد: ايالات متحده ادعا مى كند كه ايران و كره شمالى در پى دستيابى به سلاح هاى اتمى هستند و البته در مورد ايران تا به امروز هيچ سند و مدركى دال بر در اختيار داشتن سلاح هاى اتمى وجود ندارد و از طرف ديگر دولت هاى عضو جنبش عدم تعهد از قدرت هاى اتمى يعنى ايالات متحده، روسيه، بريتانيا، فرانسه و چين مى خواهند تا در جهت خلع سلاح خود قدم هاى اساسى بردارند.
از نظر «زانته هال» اينكه اين پيمان به كشور هاى عضو اطمينان دهد كه مى توانند به تكنولوژى غنى سازى و بازيافت دسترسى داشته باشند، يك اشتباه مسلم است. به عقيده وى هر آينه اين خطر وجود دارد كه كشور هاى دارنده انرژى اتمى بتوانند بمب اتمى بسازند. او مى گويد: «ژاپن پلوتونيوم كافى براى ساخت بمب اتمى در اختيار دارد و مى تواند به بهانه اين كه كره شمالى بمب اتمى مى سازد، اين سلاح مخرب را توليد كند.» در دو كنفرانس پيشين سازمان ملل در مورد بازنگرى پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى در سال هاى ۱۹۹۵ و ۲۰۰۰ از قدرت هاى اتمى جهان خواسته شد تا قدم هاى اساسى و ملموسى در جهت خلع سلاح بردارند اما از زمان واقعه سپتامبر برداشت و تفسير مشترك جامعه جهانى در مورد مواد و انرژى هسته اى دچار چندپارگى شد. دولت آمريكا هم از زمان آن واقعه ديگر چندان خود را پايبند به اين پيمان نمى  داند و علاوه بر آن هميشه بر لزوم در اختيار داشتن سلاح هاى اتمى تاكيد هم مى كند. از نظر دولت آمريكا جامعه جهانى بايد از همه انرژى هاى موجود در جهت دور نگاه داشتن گروه هاى تروريستى و- به ادعاى او _ دولت هاى شرور، از سلاح اتمى استفاده كند. اين حالت از نظر «زانته هال» بسيار خطرناك است: «وقتى آمريكا خود را به اين پيمان متعهد نداند، قاعدتاً ديگر كشور ها هم به زودى اين پيمان را كنار مى گذارند و پيامد اين مسئله چيزى نيست جز توليد غيرقانونى سلاح هاى هسته اى.» در حال حاضر اين ايران است كه همچون خارى در چشم ايالات متحده فرو رفته است. ايران به درستى بر حق خود يعنى غنى سازى و بازيافت اورانيوم (طبق مفاد پيمان) پافشارى مى كند و بهانه جويى هاى آمريكا را قبول ندارد و به قول حسن روحانى سرپرست هيات مذاكره كننده ايرانى: «اگر ايران نتواند از حقوق قانونى و مشروع خود طبق اين پيمان استفاده كند نمى توان در درازمدت نسبت به آن خود را متعهد بداند.»
به عقيده «زانته هال»: «تهديد به خروج از NPT مى تواند به معناى تلاش براى ساخت سلاح اتمى باشد و اگر چنين اتفاقى بيفتد، مقصران اصلى در اين مورد آمريكا و اسرائيل هستند كه بدون هيچ دليل و سندى به جامعه جهانى چنين تلقين كردند كه ايران در تلاش براى دستيابى به سلاح هاى هسته اى است.» با توجه به اين روند ديگر نمى توان انتظار داشت كه انرژى اتمى در ميان مردم دنيا باعث انگيزه مثبت شود و به همين صورت نمى توان انتظار داشت كه كنفرانس سازمان ملل در رابطه با بازنگرى در پيمان منع گسترش سلاح هاى اتمى نيز در افكار عمومى جهان بازتاب خاصى داشته باشد. در نتيجه اين بار هم اين كنفرانس بدون دستيابى به نتيجه خاصى به پايان رسيد.
منبع: دويچه وله

http://www.sharghnewspaper.com/840311/html/europe.htm

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 14:54 توسط رضا |

بررسى نقش آيپك در سياست خارجى آمريكا

امپراتورى شكستنى

فريد مرجايى
ترجمه: على عبدالمحمدى

هفته گذشته چند هزار نفر در «مركز همايش» واشينگتن دى سى گردهم آمده بودند تا در همايش سالانه سياستگزارى «كميته امور مشترك آمريكا و اسرائيل» موسوم به آيپك شركت كنند. امسال، همچون سال هاى ديگر سخنرانان بلند پايه اى در گردهمايى آيپك حضور يافتند كه از جمله شاخص ترين آنها مى توان به «آريل شارون» نخست وزير اسرائيل، «كاندوليزا رايس» وزير امور خارجه آمريكا و تعداد زيادى از اعضاى كنگره اشاره كرد. «شارون» طبق انتظار قبلى بخش عمده اى از سخنان خود را به موضوع تهديدات هسته اى ايران و خروج اسرائيل از نوار غزه اختصاص داد. «هيلارى كلينتون» نماينده دموكرات مجلس سنا، «هاوارد دين» نامزد پيشين انتخابات رياست جمهورى آمريكا، «بيل فريست» رهبر اكثريت جمهوريخواه كنگره و «ناتان شارانسكى» مقام دولتى اسرائيلى نيز در اين گردهمايى سه روزه كه هدف از برپايى آن بحث پيرامون موضوعات مهم پيش روى اسرائيل و تداوم بخشيدن به حمايت از اين رژيم در كنگره آمريكا بود حضور داشتند.
اين لابى قدرتمند (آيپك) نقش بارزى در پيشبرد اهداف راستگرايان اسرائيلى در ايالات متحده ايفا مى كند. اگرچه سازمان هاى فرهنگى و سياسى يهودى- آمريكايى فراوانى در واشينگتن فعاليت مى كنند، آيپك سازمانى است كه همواره سيطره خويش را بر حيات سياسى آمريكا و فرهنگ سياسى واشينگتن به اثبات رسانده است. كاملاً قابل فهم است كه آيپك علاوه بر مورد بالا توانسته است پيوند نزديكى را با محافل و سازمان هاى نومحافظه كارى برقرار كند.
• ممنوعيت طرح مسائل ضد اسرائيلى
ماشين تبليغاتى طرفدار اسرائيل چنان در آمريكا ريشه دوانيده است كه لاجرم مرزهايى را براى بحث پيرامون موضوعات مربوط به خاورميانه ترسيم كرده است. به همين دليل سياستمداران و تحليلگران رسانه اى بيرون از دايره نفوذ آيپك هيچ گاه جرات عبور از مرزهاى سياسى ترسيم شده را ندارند. به عنوان مثال، بر خلاف مجامع رسانه اى اروپايى، موضوع «خاورميانه عارى از سلاح هسته اى» هيچگاه در مجامع رسانه اى رسمى آمريكا، مورد بحث قرار نمى گيرد. اين صراحتاً به اين دليل است كه اسرائيل داراى جنگ افزارهاى هسته اى است، ضمن اينكه از قضاى روزگار در منطقه خاورميانه واقع شده است. از اين رو آشكار است كه موضوع «تسليحات هسته اى» در آمريكا كاربردى كاملاً گزينشى يافته است. «مردخاى وانونو» فيزيكدان اسرائيلى كه سال ها پيش به افشاى زرادخانه هسته اى كشورش پرداخت گفته است: «جهان بايد جست وجو براى يافتن بمب هاى هسته اى اسرائيل را در اولويت قرار دهد، نه پرونده هسته اى ايران را. تحقق صلح جهانى نيازمند خاورميانه اى عارى از سلاح هاى كشتارجمعى است.» دقيقاً به همين دليل نيز هست كه اظهارات (شهادت آميز) اخير «جورج گالووى» عضو ضد جنگ پارلمان بريتانيا نزد اعضاى كميته سناى آمريكا امواج عظيمى را در سازمان هاى خبرى سراسر دنيا به راه انداخت. «گالووى» پا را از هنجارهاى رايج در ايالات متحده در زمينه روابط واشينگتن- تل آويو فراتر نهاد. او در لابه لاى سخنان خويش حملات سياسى مستقيمى را عليه سناتورهاى آمريكايى پرسش كننده از خود ترتيب داد و سياست خارجى رياكارانه و اصطلاحاً يك بام و دو هواى «بوش» را در قبال مسائل بين المللى به باد انتقاد گرفت. «گالووى» همچنين به اعضاى «كميته سنا» يادآورى كرد كه سناتور «نورم كولمن» خودش از آيپك كمك يا سهم مالى دريافت كرده است، ضمن اينكه آيپك هزينه سفر او را به اسرائيل پرداخته است. اين نوع اظهار نظر صريح در مورد موضوعات مربوط به اسرائيل معمولاً راهى به درون ساختمان هاى كنگره، سنا و سازمان هاى خبرى آمريكا پيدا نمى كنند. اما اين بار به دليل آنكه آقاى «گالووى» بريتانيايى است و مجبور نيست خود را با واقعيت هاى خودساخته سياسى (بخوانيد خودسانسورى) آمريكا وفق دهد اتفاقى چنين نادر رخ داد.
• پرونده اى از جنس داستان هاى جاسوسى
برخلاف سال هاى ديگر همايش امسال آيپك زير سايه موضوع رسيدگى به «يك پرونده بزهكارانه» در حوزه روابط آمريكا و اسرائيل برگزار شد. اين پرونده كه رسيدگى به ابعاد ناشناخته آن همچنان ادامه دارد همه مايه هاى يك داستان جاسوسى خواندنى را در خود نهفته دارد. اسناد فوق محرمانه، استراق سمع، فعاليت هاى مخفى و وجود يك سازمان قدرتمند كه همواره سعى دارد خود را از چشم جست وجوگر ديگران پنهان كند همه و همه در اين پرونده يافته مى شوند. ابعاد اين پرونده جاسوسى نخستين بار حدود دو سال پيش فاش شد و بلافاصله پاى چند نفر به ميان كشيده شد. در ژوئن ،۲۰۰۳ «لارى فرانكلين» مقام آمريكايى شاغل در ميز ايران در پنتاگون (وزارت دفاع) كه با دفتر عمليات ويژه «داگلاس فيث» معاون سياستگزارى پنتاگون نيز همكارى مى كرد براى ديدار با «نائور گيلون» مامور سياسى سفارت اسرائيل عازم رستوران تيوولى در واشينگتن شد. دو عضو آيپك به نام هاى «استيو روزن» مدير سياسى و «كيث ويسمن» كارشناس مسائل ايران در اين كميته نيز آنجا حضور داشتند. «فرانكلين» در آن ديدار مندرجات يك سند «فوق محرمانه» را فاش كرد. چيزى كه اين افراد نمى دانستند اين بود كه ماموران اف بى آى (پليس فدرال آمريكا) رستوران ياد شده را شنود مى كردند و آنجا را تحت نظارت خويش داشتند. اينكه آيا ماموران اف بى آى رفت وآمدهاى مسئولان آيپك را كنترل مى كردند يا ديپلمات اسرائيلى را، هنوز معلوم نيست. اما مطمئناً حضور مشكوك اين افراد در رستوران تيوولى باعث شد تا ماموران پليس به «فرانكلين» و همراهان او ظنين شده و ارائه اطلاعات سرى به «روزن» و «ويسمن» را كشف كنند.
• اتهام فرانكلين
«فرانكلين» از جانب اف بى آى به ارائه اطلاعات طبقه بندى شده به دريافت كنندگان غير مجاز، از جمله «يك مقام خارجى»، شده است. يك استشهاد ۱۰ ماده اى كه توسط يك مامور ويژه اف بى آى نوشته شده و به يك گروه ضد جاسوسى تحويل شده است مى گويد كه اين اطلاعات طبقه بندى شده جزء اسناد مهر و موم شده اى بوده است كه واژگان «فوق محرمانه» با حروف بزرگ بر روى آن حك شده است. بيش از ۸۰ سند اينچنينى در خانه و دفتر كار «فرانكلين» يافته شده است. مقامات اف بى آى بعدها تاييد كردند كه اين «استيو روزن» و «كيث ويسمن» از آيپك بوده اند كه اطلاعات سرى را از «فرانكلين» تحويل گرفته اند. ماموران اف بى آى از آن زمان تاكنون دوبار به مقرهاى اصلى آيپك يورش برده اند تا محل كار «روزن» و «ويسمن» را جست وجو كنند. وزارت دادگسترى آمريكا تاييد كرده است كه رسيدگى به اين پرونده هم اكنون ادامه دارد، اما در آينده هيچ جزئيات ديگرى را اضافه نخواهد كرد.
آيپك در آغاز از «روزن» و «ويسمن» حمايت كرد، اما سپس در ماه آوريل تصميم گرفت كه آن دو را از ادامه كار معاف كند و از آن به بعد نيز تلاش كرده است تا خودش را از آنها دور نگه دارد. آيپك مى گويد كه رسيدگى به پرونده ياد شده را مورد بحث قرار نخواهد داد. اما يك منبع درون تشكيلات اين سازمان اعلام كرده است كه دولت آمريكا به آيپك اطلاع داده است كه هيچ يك از كارمندان فعلى آن هدف بازجويى ماموران اف بى آى نيستند. در عين حال، «ران كمپيس» از «آژانس يهودى اخبار تلگرافى» به اين گفته باور كامل ندارد. او مى گويد: «دولت اعلام كرده است كه آيپك را به اين دليل كه ارتباطش را با «روزن» و «ويسمن» قطع كرده است تحت بازجويى قرار نخواهد داد. شما مى دانيد كه آيپك با «استيو روزن» معنا پيدا مى كند و بدون آن معنايى نخواهد داشت. شش ماه قبل، اين را هر كسى در آيپك تاييد مى كرد. واقعاً هيچ تمايزى بين آن دو وجود نداشت.»
• طرح يك پرسش اساسى
«روزن» ۶۲ ساله يك چهره تأثيرگذار است كه نخستين بار در سال ۱۹۸۲ به تشكيلات آيپك پيوست. «ران كمپيس» مى گويد پيش از آنكه «روزن» از راه برسد، بيشتر بار لابى كردن اسرائيل بر دوش كنگره بود، اما وقتى او كار خود را آغاز كرد تلاش ها براى تقسيم اين بار روى دوش رده هاى بالاتر دولت اعم از كاخ سفيد، پنتاگون و وزارت امور خارجه جدى تر شد. به گفته «كمپيس»، توان واقعى «روزن» در اطلاعاتى خلاصه مى شد كه او قادر بود آنها را از منابع گوناگون به چنگ بياورد. اين توانايى شخصى عملاً كمك كرد تا آيپك به يكى از قدرتمندترين گروه هاى لابى كننده در واشينگتن تبديل شود. حاميان آيپك مى گويند كه اين تشكيلات به برقرارى پيوندهاى قوى ديپلماتيك و استراتژيك بين اسرائيل و ايالات متحده آمريكا كمك كرده است. «ديويد سيگال» سخنگوى سفارت اسرائيل در واشينگتن مى گويد اسرائيل ارزش فراوانى براى كارهاى صورت گرفته توسط آيپك در راه تحكيم روابط دوجانبه با آمريكا قائل است.
اما از هنگامى كه رسوايى اخير به بار آمد، يك پرسش اساسى دائماً به ذهن خطور مى كند: «آيا آيپك به عنوان مجرايى براى تحويل اطلاعات بسيار حساس يا فوق محرمانه به اسرائيل مورد استفاده قرار گرفته است؟» يك مقام اسرائيلى طرح چنين ادعايى را از ريشه غلط مى داند. اما اف بى اى به عنوان بخشى از دواير رسيدگى كننده به پرونده «فرانكلين» تاكنون حتى «يوسى آراد» مقام پيشين اطلاعاتى اسرائيل را براى پاسخگويى به پرسش هايى پيرامون تماس هاى او با «فرانكلين» فرا خوانده است. روزنامه اسرائيلى جروزالم پست گزارش داده است كه دو مقام بلندپايه در آيپك نزد يك هيات منصفه مهم ظاهر شده اند. تاكنون، «فرانكلين» تنها متهم اين پرونده به شمار مى رفته و قرار بوده است تا در ۲۷ مى ۲۰۰۵ (چند روز پيش) در يك دادگاه مقدماتى محاكمه شود. ترديد وجود دارد كه اف بى آى پرونده حقوقى تشكيل شده عليه «فرانكلين» و آيپك را قوياً و جداً تحت پيگرد قرار دهد. اين تشكيلات پليسى در صورت تعقيب جدى ممكن است توسط نومحافظه كاران حاكم بر واشينگتن به «ضد يهودى و ضد اسرائيلى» بودن متهم شود.
• ستيز در تاريكى
اين مهم و مفيد است كه بحث پيرامون پرونده «لارى فرانكلين» را با سياست هاى پشت پرده آن به ويژه مباحثات فزاينده بين آژانسى حين نخستين دوره زمامدارى «بوش» در باب سياست ايالات متحده در قبال ايران بسنجيم. نومحافظه كاران شاغل در پنتاگون از بيم اوجگيرى نفوذ ايران در عراق بعد از سرنگونى رژيم «صدام حسين» و به طور كلى اوجگيرى نفوذ ايران در منطقه خليج فارس به اين توهم دچار شدند كه راهكارى مبتكرانه را براى مقابله با اين نفوذ يافته اند: استفاده از حضور ايالات متحده در عراق و پر و بال دادن به گروه هاى اصلى مخالف در ايران براى متزلزل ساختن رژيم تهران. نومحافظه كاران پنتاگون كه قصد داشتند مدل «حمايت پنهانى دولت ريگان از شورشيان ضد شوروى در افغانستان، كنتراها در نيكاراگوئه و جنبش همبستگى در لهستان» را بازسازى كنند كاخ سفيد و در رأس آن «بوش» را تحت فشار گذاشتند تا با صدور يك «فرمان رياست جمهورى» اجازه انجام اقدامات پنهانى عليه ايران را صادر كند.
درخواست نومحافظه كاران با مخالفت ميانه روهاى شاغل در وزارت خارجه روبه رو شد. دسته دوم بر اين باور بودند (و هستند) كه ايران در خفا نقش سودمندى را در عراق ايفا مى كند. در مقابل، بازها وجود گزارش هاى اطلاعاتى مستند در مورد «اقدامات غير دموكراتيك» محافظه كاران راستگرا در ايران را كه تا حدى باعث بيزارى مردم اين كشور شده است دليل خوبى براى پايبندى به سياست «تغيير رژيم» در قبال ايران مى دانند و گروهى كه آنها (بازها) تلاش مى كردند تا با توسل به نفوذ آن در هيات حاكمه آمريكا به مقاصد خويش به ويژه صدور فرمان رياست جمهورى براى مقابله با ايران جامه عمل بپوشانند آيپك بود. اين انتخاب كاملاً موجه به نظر مى رسيد، زيرا آيپك در مقام يك متحد طبيعى براى نومحافظه كاران آمريكايى از ديرباز همواره نفوذ تاثيرگذارى را در اركان سياست خارجى سختگيرانه آمريكا عليه ايران به نمايش گذاشته بود.
• جرات ابراز مخالفت وجود ندارد
نگاهى به چشم انداز كلى سياست در آمريكا نشان مى دهد كه «فرانكلين» كه پيشتر در «دفتر طرح هاى ويژه» (معروف به اطلاعات موازى) كار مى كرد به زحمت مى توانسته است تنهايى (بدون يارى ديگران) اهداف خويش را محقق سازد. در عوض، او به شبكه كوچكى از بازهاى هم رأى متصل بود كه با تمام توان به ترويج مواضع سياسى خويش درون و بيرون دولت «بوش» مشغول بودند. البته مواضع اين گروه همواره با مخالفت بوروكرات هاى ميانه رو در وزارت خارجه و سى اى اى (آژانس اطلاعات مركزى آمريكا) روبه رومى شد. اما بازها غالباً با سودجويى از ارتباطات و موقعيت خويش موفق مى شدند تا رويه هاى ديوان سالارانه را دور بزنند و توجه كاخ سفيد را به خود جلب كنند. منتقدان بر اين باورند كه آيپك به عنوان يك گروه لابى كننده قادر است سياستمداران آمريكايى را به هول و هراس بيندازد. افراد بسيارى در ايالات متحده يافت مى شوند كه نظرات و احساسات كاملاً بدبينانه اى نسبت به اين تشكيلات يهودى - آمريكايى دارند، اما هرگز جرات ابراز آن را به خود نمى دهند. منتقدان مى گويند آيپك طى سال ها فعاليت مستمر توانسته است اين اعتبار را براى خود دست و پا كند كه قادر است نيروها و منابعى را عليه هر يك از اعضاى كنگره كه عليه اسرائيل رأى بدهد بسيج كند. آنها به عنوان مثال، به «پل فيندلى» نماينده جمهوريخواه پيشين ايلينويز در كنگره اشاره مى كنند كه به زعم منتقدان به اين دليل به «ريچارد داربين» رقيب خود در ايالت ياد شده باخت كه آيپك قوياً مبارزات انتخاباتى «داربين» را در سال ۱۹۸۲ مورد حمايت مالى خويش قرار داده بود.

http://www.sharghnewspaper.com/840311/html/europe.htm

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 14:53 توسط رضا |

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10

بسیار سفر باید تا پخته شود خامیگر پیر مناجاتست ور رند خراباتیفردا که خلایق را دیوان جزا باشدای بلبل اگر نالی من با تو هم آوازمسروی به لب جویی گویند چه خوش باشدروزی تن من بینی قربان سر کویشای در دل ریش من مهرت چو روان در تنباشد که تو خود روزی از ما خبری پرسیگر چه شب مشتاقان تاریک بود اماسعدی به لب دریا دردانه کجا یابی

صوفی نشود صافی تا درنکشد جامیهر کس قلمی رفتهست بر وی به سرانجامیهر کس عملی دارد من گوش به انعامیتو عشق گلی داری من عشق گل اندامیآنان که ندیدستند سروی به لب بامیوین عید نمیباشد الا به هر ایامیآخر ز دعاگویی یاد آر به دشنامیور نه که برد هیهات از ما به تو پیغامینومید نباید بود از روشنی بامیدر کام نهنگان رو گر میطلبی کامی

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 14:47 توسط رضا |

طرح مارشال براى خاورميانه

نبى الله ابراهيمى

سياست ها در صحنه روابط بين الملل، ضرورتاً برآمده از معادلات قدرت در مقطع تاريخى و زمانى خاص هستند و در تاريخ ۲ اوت ۱۹۹۰ رهبر عراق كشور كويت را مورد حمله قرار داد و اين آغاز فرايندى شد كه رژيم حاكم بعثى را در مسير اضمحلال و نابودى قرار داد. به دنبال مجوز شوراى امنيت در تاريخ ۲۹ نوامبر۱۹۹۰ ائتلاف جهانى به رهبرى آمريكا به دنبال ۳۹ روز نبرد هوايى كه از تاريخ ۱۷ ژانويه سال ۱۹۹۱ آغاز شد و ۳ روز نبرد زمينى در عمليات توفان صحرا شكست سنگينى را در شن هاى كويت بر صدام تحميل كرد. همچنين غير از شكست صدام، طبيعت حاكم بر روابط جهانى در سال ۱۹۹۱ و به دنبال شكست سياست هاى گورباچف و فروپاشى نظام كمونيستى، فضايى از ابهام را در معادلات بين المللى به وجود آورد و نظام بين الملل به شدت سلسله مراتبى غيردستورى و هرمى شكل شده و فقدان يك قدرت در بلوك شرق و آزادى كشورهاى اروپاى شرقى از ايدئولوژى كمونيسم نظامى مطرح شد كه اشاعه مكتب ليبرال دموكراسى و به گفته فوكوياما همان پايان تاريخ بود.
جيمز بيكر وزير امور خارجه به دولت بوش (اول) در پايان بحران دوم خليج فارس در سال ۱۹۹۱ نقش ايالات متحده را به عنوان قدرت بلامنازعه در معادلات بين المللى معرفى و نگاه واشينگتن را دربرگيرنده كلى ترين اهداف ژئوپولتيك و ژئواكونوميك و ژئواستراتژيك كشورش در جهان و خصوصاً منطقه خاورميانه اعلام كرد. جورج بوش اول نظم نوين جهانى را در اوت ۱۹۹۲ به نحوى تعريف كرد كه در آن دنياى سياست در صحنه داخلى و خارجى از ترور دور است و از برابرى صلح، عدالت و خوشبختى برخوردار است. اعلام دكترين نظم نوين جهانى، نظمى است كه پس از رنگ باختن نظام آنارشيك شكل گرفته و هدف آن سلطه ايالات متحده بر شرق اروپا، منطقه پاسيفيك و آسياى ميانه و به ويژه منطقه خاورميانه و خليج فارس و ديگرى نفوذ بر اتحاديه اروپا و دادن نقش پارلمانى به سازمان ملل و سلطه بر اين سازمان جهانى بود. همچنين كثرت گرايى مدنى و پخش و اشاعه فرهنگى و حقوق انسانى و رفاه اقتصادى در ساختارى كنفدرال به پيش مى كشد. اين ادعاى نئومحافظه كارانه كاخ سفيد در طرح اين دكترين سياست خارجى ايالات متحده را بر چندين مبنا از جمله حفظ و دسترسى آمريكا به منابع عظيم انرژى در منطقه خاورميانه، حفظ شهروندان و موسسات اقتصادى _ تجارى و نظامى آمريكا در جهان و در خاورميانه و ديگرى امنيت سياسى و اقتصادى اسرائيل و حفظ وضع موجود سياسى، اقتصادى و نظامى آن و كشورهاى متحد آمريكا مثل كشورهاى عربى جنوب خليج فارس و ديگر ايجاد صلح مورد دلخواه واشينگتن (pax America) در جهان و به خصوص منطقه خاورميانه خواهد بود. اين دكترين و شعار نظم نوين جهانى بوش (پدر) براى دو دوره چهار ساله رياست جمهورى بيل كلينتون دنبال نگرديد چون دموكرات ها تا اندازه اى بيشتر از جمهوريخواهان به مسائل داخلى توجه داشتند و خواستار همگرايى بيشتر با اتحاديه اروپا و ديگر سازمان هاى بين المللى در معادلات بين المللى بودند. اما با انتخاب بوش دوم و بلافاصله حادثه ۱۱ سپتامبر فضاى مساعدى براى آنان به وجود آورد كه با استفاده از اين فرصت بتوانند يك جانبه گرايى خود را اجرا نمايند. اشغال افغانستان و عراق سياست خاورميانه اى جديدى را به وجود آورد كه همان دنباله دكترين نظم نوين جهانى بوش اول در اوايل دهه ۹۰ ميلادى بود. در اين ميان باز روسيه كه مانند شوروى در مسائل خاورميانه حاشيه رفته و دليل آن نيز مشاركت روسيه در جنگ عليه افغانستان و اشغال اين كشور توسط آمريكا بود مسكو با اين عمل براى دورى گزيدن از فشارهاى حقوق بشر در چچن چنين سياستى را در پيش گرفت بنابراين مى توان گفت كه حادثه ۱۱ سپتامبر دموكراتيزاسيون در خاورميانه را به امنيت ملى و داخلى آمريكا پيوند زد. در ماه سپتامبر ۲۰۰۲ رئيس اداره سياست آمريكا در اجلاس سالانه فرهنگستان تحقيقات راهبردى بين المللى لندن نطقى را براى اولين بار مبنى بر ايده طرح خاورميانه بزرگ از طريق دموكراسى تشريح كرد. به دنبال آن پاول وزير امور خارجه آمريكا با دكترين خود جهان عرب را براى اصلاحات آموزشى و پرورشى، اقتصادى و سياسى و حضور زنان در اجتماع و رعايت حقوق بشر در اين كشورها فراخواند. ديك چنى معاون رئيس جمهور آمريكا در ۲۴ ژانويه در مجمع اقتصادى بار ديگر در مورد استراتژى مذكور پنج بار به مفهوم خاورميانه بزرگ اشاره كرد. در ۲۶ فوريه سال ۲۰۰۳بوش در فرهنگستان موسسات اين كشور به طور مشخص ايده خاورميانه بزرگ را مطرح و سركوب حكومت عراق و ايجاد نمونه دموكراتيك به عنوان يك سرآغاز مهم عنوان كرده و پس از پايان جنگ عراق و در نوامبر ۲۰۰۳ خاطرنشان مى سازد كه محور سياست آمريكا در آينده مساعدت به ايجاد دموكراسى در كشورهاى خاورميانه با اهميت راهبردى است. همچنين طرح انحصارات فرامليتى و پيام گسترش دموكراسى در خاورميانه در اجلاس كشورهاى گروه ۸ واقع در ايالت «جورجيا» به طور رسمى اعلام كرد كه منافع ايالات متحده منافع شناخته شده اى در حوزه پهناور «خاورميانه بزرگ» است كه همان دنباله طرح نظم نوين جهانى در دوره جديد است. براساس اين طرح، آمريكا از سران كشورهاى عرب خاورميانه خواسته است تا اصلاحات سياسى لازم را جهت تغيير ساختار حكومت هاى خود به عمل آورند و دموكراسى را در جوامع خود گسترش دهند.
آمريكا مدعى بود كه پديده تروريسم امنيت ملى آمريكا و غرب را تهديد مى كند و اين به دليل فضاى بسته و غيردموكراتيك كشورهاى عربى است. به هر حال اين طرح كه ۸ كشور (آمريكا، انگليس، فرانسه، آلمان، ايتاليا، ژاپن، روسيه و كانادا) براى خاورميانه بزرگ روابط مشاركتى خواهند داشت شباهت زيادى به طرح مارشال آمريكا پس از جنگ جهانى دوم دارد. ارائه طرح اقتصادى مارشال هر چند كه كشورهاى غربى را از سقوط در دامان شوروى نجات داد اما به اعتقاد بوش طرح خاورميانه بزرگ، آمريكا و غرب و ديگر كشورهاى عربى را برابر تروريسم مصون مى سازد. در راستاى اين طرح همچنين طرح نقشه راه مطرح است كه در ژوئن ۲۰۰۳ به وسيله بوش مطرح شد و آن دميدن روح تازه اى به مذاكرات صلح اعراب و اسرائيل بود كه هدف آن تشكيل دولت مستقل فلسطينى و برگزارى انتخابات عمومى در اراضى اشغالى و مهمتر از آن كشاندن سوريه و لبنان به طرف صلح با اسرائيل است. به نظر دولتمردان آمريكا هر چند كه اين طرح خاورميانه بزرگ عراق را به عنوان دومينو براى دموكراسى الگو قرار داده ولى طرح دموكراتيزه ساختن خاورميانه بزرگ يك سلسله واقعيت هاى پنهان مانده ديگر را برجسته مى سازد و آن اينكه مقاصد اقتصادى پروژه (خاورميانه بزرگ) يك سلسله رفرم هاى اقتصادى از قبيل تاسيس صندوق توسعه اقتصادى با هدف سرمايه گذارى در امور زيربنايى و تغييرات اساسى در سيستم مالى اين كشور و نوسازى سيستم بانكى و كاهش موانع گمركى زمينه را براى نفوذ اقتصادى ايالات متحده مهيا خواهد كرد. در همين راستا تاسيس مناطق آزاد تجارى و پيوستن به سازمان تجارت جهانى (WTO) از ديگر اولويت هاى چنين نقشه اى براى حصول دموكراسى شمرده مى شود. فى الواقع اجلاس هاى متعددى در رباط، دبى و شرم الشيخ در رابطه با موضوع خاورميانه بزرگ برگزار شده كه انتقادات برخى از كشورهاى سنتى عربى را در پى داشته است. چون اين منطقه گرايى نوين ايالات متحده ظهور پديده تروريسم در خاورميانه را در سيستم بسته و غيردموكراتيك اين كشورها مى داند، زيرا وقتى هر گونه گفت وگو و تفاهم ميان ملت و حكومت در سيستم بسته باشد گروه هاى ناراضى در آن جامعه به ناچار به خشونت متوسل مى شوند و مخالفت اعراب با اين طرح به دليل دخالت آمريكا در مسائل داخلى آنها نيست بلكه اساساً از نظر رهبران آنها دموكراسى براى حكومت هاى آنان شوم و نامبارك است اگرچه اين طرح با ساختار سنتى اين جوامع همخوانى ندارد و به گفته حسنى مبارك رئيس جمهور مصر كشورهاى عربى اصلاحات دموكراتيك را اجرا مى كنند ولى فشارهاى بيگانه را قبول نمى كنند. كشورهايى همچون عربستان و مصر نگران روى كار آمدن احزاب تندرو اسلامى در كشورهاى خود هستند و با دگرگونى سريع اجتماعى و سياسى مخالفت مى ورزند به هر حال مواضع اين كشورها در قبال اين طرح متفاوت است. همچنين در نشست شوراى همكارى خليج فارس در منامه راهكارهايى در جهت اصلاحات سياسى و اقتصادى در كشورهاى عضو مطرح شده و كشورهايى همچون امارات و بحرين با اصلاحات اقتصادى و همچنين موافقت نامه هاى تجارت آزاد با آمريكا سعى دارند تا حدى خود را به سياست واشينگتن نزديك و از روند دموكراتيزاسيون در كشورهاى خود طفره روند و به مسائل حاشيه اى همچون بحث جزاير سه گانه ايرانى مورد ادعا امارات دامن مى زنند.
به هر حال طرح ريزى مدلى براى منطقه خاورميانه و خليج فارس پس از سقوط صدام از اهميت فراوان برخوردار است و آمريكا كه عراق را به عنوان دومينو و الگوى طرح خاورميانه بزرگ قرار داده متعهد خواهد بود كه درگير مسائل داخلى عراق باشد و تبعات انتخابات آينده عراق را مدنظر داشته باشد و مسائلى همچون اصلاحات اقتصادى و ورود به سيستم باز بازار، نهادسازى مدنى و تجديد ساختار ادارى، مدرن سازى آموزشى و پرورش، دارا بودن رسانه هاى فعال و تن دادن به حكومت قانون و برقرارى مردم سالارى شايد طرحى بلندپروازانه براى اين منطقه باشد چون موانع بسيار در هنگام اجرا و شكست اصلاحات در كشورهاى حوزه خليج فارس و خاورميانه مى تواند منجر به روند نزولى اقتصادى و اجتماعى طرح آمريكا در منطقه شود كه معناى آن بى ثباتى سياسى خواهد بود و بى ثباتى سياسى اين كشورها به هم خوردن توازن قوا در سطح بين المللى و افول قدرت ايالات متحده را در پى خواهد داشت و آن ايده امپراتورى ليبرال آمريكايى مى تواند براى هميشه به شكست بينجامد.
منابع:
۱ _ كتاب آ مريكا (ويژه نومحافظه كاران در آمريكا) موسسه فرهنگى و مطالعات و تحقيقات بين المللى ابرار معاصر تهران _ تهران ۱۳۸۲.
۲ _ كتاب آمريكا (ويژه دكترين امنيت ملى بوش) موسسه فرهنگى و مطالعات و تحقيقات بين المللى ابرار معاصر تهران، تهران ۱۳۸۲.
۳. http / pe.chinabroadcast.Com 1 / 2002 / 04 / 12 / 1@htm

http://www.sharghnewspaper.com/840311/html/diplom.htm

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 14:8 توسط رضا |

مردم بايد آزادانه آينده خود را تعيين كنند

آيت الله صانعى:

ايسنا: آيت الله العظمى صانعى در نهمين روز از ماه خرداد ۱۳۸۴ در پايان درس خارج فقه خود با تأكيد بر اصل انصاف در اسلام و سياست در تدبير مملكت تصريح كرد: اساس حقوق بشر و همه آزادى ها و دموكراسى ها در اين يك اصل اسلامى خلاصه مى شود؛ انصاف. آيت الله صانعى در ادامه سخنان خود تأكيد كرد: امام يك اصل فراموش شده در اسلام را زنده كرد؛ اصل جمهوريت، اصل حاكميت اكثريت، اصل حاكميت مردم بر سرنوشت خود و در مصالح و امور خودشان. بحث استنباط نيست، بحث رساله عمليه نيست. در همه دنيا حاكميت مردم وجود دارد. اين ربطى به رساله و استنباط ندارد. رساله و استنباط حسابش جداست. امام نظام را به نام جمهورى خواند، يعنى حاكميت مردم، يعنى حاكميت اكثريت كه در فقه ما با آنكه فراوان به آن اشاره شده، ولى فراموش شده بود. مردم را به بازى گرفته بودند. وى با اعتراض به كسانى كه نقش و رأى و خواست اكثريت مردم را بى اهميت مى دانند، افزود: اين چه حرف غلطى است كه بگوييم مردم هيچ كاره اند. همه چيز ما براى مردم است. اين مردم اند كه ما را تا به حال نگه داشته اند. اين مردم اند كه حوزه هاى علميه را با وجوهاتى كه از شيره جانشان گرفته اند و با طيب خاطر داده اند، تا حال نگه داشته اند و نگذاشته اند حوزه وابسته به حكومت ها بشود. اين مردم بودند كه جنگ و جبهه را زنده نگاه داشتند.
آيت الله صانعى سپس با اشاره به سخنان امام در خصوص اينكه مردم بايد سرنوشت خودشان را آزادانه و بااختيار خود بسازند و آينده خود را خود تعيين كنند، در يكى از مهمترين فرازهاى سخنان خود تصريح كرد: نمى شود به مردم گفت بايد چنين كنيد. «بايد» فقط از آن خداست و از آن معصومين صلوات الله عليهم يا در زمانى كه مصلحت عمومى اقتضا كند، يعنى هرگاه تشخيص مصلحتى داده شد آن هم با روال خودش. توجه كنيد كه آن هم «بايد» نيست. مسئله مصلحت است كه روال مشخصى دارد و قابل سوء استفاده هم نيست. وى با تشريح اين واقعيت كه امام براى اولين بار در اين عصر، حق حاكميت مردم را بر سرنوشت خودشان زنده كرد و با تاسيس جمهورى اسلامى به آن بعدى عملى داد، در خصوص تطابق قوانين مجلس شوراى اسلامى با موازين شرع تأكيد كرد: منظور از تطابق با شرع، تطابق با موازين اسلام است نه تطابق با نظر بنده و جنابعالى و نظر مشهور فقها، نه تطابق با نظر شيخ انصارى و نه حتى تطابق با نظر خود امام امت. مشكل موازين حل است. اين كه آقايان بزرگان دست و پا مى زنند كه چه كار كنيم و هر روزى يك برنامه اى پياده مى كنند كه اين مشكل اصل چهار و وظايف فقهاى شوراى نگهبان را رفع كنند، راهش روشن است. اين حل شده است. اينجا مسئله موازين شرع است و اسلام اصيل. هيچ احتياجى نيست كه به حرف هايى كه بزرگان مى زنند چنين كنيم و چنان كنيم، توجه كنيم. نبايد راه و مسير حوزه هاى علميه را از شيوه سابقين كنار بزنيم. به نظر بنده كمتر قانونى مى تواند در مجلس شوراى اسلامى خلاف موازين باشد. اگر يك قانون مطابق با نظر يك فقيه بود، اين خلاف موازين نيست. وى در ادامه با اشاره به اصل چهار قانون اساسى در خصوص وظايف شوراى نگهبان افزود: آن كسانى كه قانون اساسى را نوشتند بزرگانى بودند، صاحبان فضل بودند، درست است كه در بعضى مسائل اجتماعى ممكن است قصور و اشتباه داشته باشند، آينده نگرى ضعيف بوده باشد، اما اگر من نقدى داشته باشم، از لحاظ فقهى است.
آيت الله صانعى سپس تأكيد كرد: حق انسان آسايش فكرى است. حق انسان اين است كه نگذاريم عمرش بيهوده در زندان تلف شود. حق انسان اين است كه پيش از اينكه او را به خاطر حرفى كه زده به زندان بيندازيم، يك لحظه تأمل كنيم، در مورد زندان. انسانى را ساليان دراز براى چهارتا حرفى كه زده زندان مى كنيم آسمان را كه زمين نياورده، از ديوار مردم كه بالا نرفته، مواد مخدر را كه نياورده ترويج كند، فقط حرف زده، عقايدش را بيان كرده. يك روز زندان، دو روز زندان، سه روز زندان، تا كجا مى خواهيم پيش برويم؟ يك روز زندان يعنى ۲۴ ساعت وقت يك نفر را گرفتن، يك سال زندان يعنى ۳۶۶ شبانه روز وقت يك نفر را گرفتن. عمر يك انسان را نگذاريم هدر برود. وقتى خواستيد كسى را زندانى كنيد، فكر كنيد اگر خودمان باشيم خوشمان مى آيد؟ چقدرش را خوشمان مى آيد؟ يك سال، دو سال، سه سال، چهار سال، پنج سال، شش سال؟ اين انصاف است؟ روح اسلام انصاف است. آن وقت آنها فكر مى كنند اسلام يعنى بزن بهادرى. فرهنگ اسلام را بايد ترويج كنيم. اجراى حدود مخصوص زمان حضور مهدى موعود(عج) است. ايشان مى گويند مجازات ها بايد با تعزيرات باشد، خب، خيلى خوب است. مسئله حل است. تعزير را مرحوم فاضل هندى فقيه بزرگوار، صاحب كشف اللئام مى گويد گاهى در تعزير به يك توبيخ بسنده مى كنيم. به اصطلاح امروز مى گويند درج در پرونده است. تعزير به اين است كه به او بگوييد آقا فقط تا دادسرا بيا. همين بس است. وى در آخرين بخش از سخنان خود با اشاره به تحسين و تمجيد امام از آقاى مهندس موسوى تأكيد كرد: اگر امام از فرزندش مهندس موسوى تعريف مى كند به خاطر آن است كه موسوى كسى است كه وقتى اين همه به او براى پذيرش كانديداتورى رياست جمهورى اصرار مى كنند، مى گويد علاقه مندان به امام آنهايى هستند كه تلاش مى كنند تا عدالت و آزادى و اسلام و مصالح عمومى را با هم جمع كنند و به مردم عرضه دارند.

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 13:49 توسط رضا |

جايگاه لبنان در استراتژى خاورميانه اى آمريكا

در گفت وگو با محمدعلى مهتدى كارشناس ارشدمسائل خاورميانه

گفت وگو از : يوسف ناصرى
لبنان كشورى با حدود پنج ميليون نفر جمعيت و با درآمد سرانه ۵۰۰۰دلار در غرب قاره آسيا واقع شده است. اين كشور طى چندقرن متمادى ، بخشى از خاك امپراتورى عثمانى بود و در سال ۱۹۲۳ با تصويب جامعه ملل به همراه سوريه رسماً تحت قيموميت كشور فرانسه قرار گرفت و در سال ۱۹۴۳ نيز به استقلال دست يافت.
در دهه ۱۹۷۰ ، جنگ داخلى بين فرق متعدد لبنانى به وقوع پيوست و صلح و امنيت اين كشور خاورميانه اى فاقد بيابان و صحرا را دچار خدشه كرد. در دوره وقوع اين جنگ فرقه اى، نيروهاى بازدارنده كشورهاى عربى به لبنان اعزام شدند تا صلح و امنيت را مجدداً دراين كشور برقرار كنند. بعداز كسب چنين موفقيتى به استثناى نيروهاى سورى، ديگر نيروها از لبنان خارج شدند.
در يك سال اخير، لبنان تحولات شگرفى را تجربه كرد به گونه اى كه سايه جنگ داخلى ديگرى، فضاى رعب انگيزى دراين كشور حاكم كرده بود ، ولى با انتخاب «نجيب ميقاتى » به عنوان نخست وزير، اين فضاى نگران كننده تا حدى مرتفع شده است.
در گفت وگو با «محمدعلى مهتدى » كارشناس ارشد مسائل خاورميانه و لبنان كه بخشى از تحصيلات عاليه خود را در بيروت به پايان رسانده و در زمان وقوع بحران جديد لبنان، در آن كشور حضور داشته است به گفت و گو نشستيم كه در آن چالشها و حوادث به وقوع پيوسته لبنان بويژه در هفته هاى پيش از انتخابات پارلمانى مورد بحث و بررسى قرار گرفت. متن اين گفت وگو از نظر خوانندگان گرامى مى گذرد:
در لبنان، ۱۸ مذهب (اسلامى ، مسيحى و يهودى) به رسميت شناخته شده اند ، چنين وضعيتى ، تركيب بندى پيچيده اى را بين نيروهاى اجتماعى و سياسى اين كشور پديد آورده است. پذيرش اين نوع تعدد و تكثر، لبنان را با چه چالشهايى مواجه مى كند؟
بافت سياسى و اجتماعى لبنان ، يك بافت منحصر به فرد است و چنين وضعيتى در كشورى ديگر به اين صورت ديده نمى شود. هريك از مذاهب و فرقه هاى لبنانى، تشكيلات سياسى و مذهبى خاص خود را دارند و موقعيت افراد قبل از آن كه لبنانى باشد، به وابستگى مذهبى شان مربوط مى شود همان پديده اى كه به نام «فرقه گرايى» معروف شده است. دموكراسى استقرار يافته در لبنان هم يك دموكراسى عددى و يا مبتنى بر اصول شهروندى نيست ، بلكه براساس تفاهم بين فرقه هاى مذهبى است. به همين دليل، مناصب دولتى، موقعيتها و امتيازات سياسى و اجتماعى بين فرقه هاى مختلف تقسيم شده است.
لبنان پس از خارج شدن از قيموميت فرانسه در سال ۱۹۴۳ به استقلال رسيد. مطابق قانون اساسى لبنان، رئيس جمهور هميشه از بين مسيحيان مارونى انتخاب مى شود، نخست وزير از بين مسلمانان سنى و رئيس پارلمان هم مسلمان شيعه است.
همچنين پارلمان اين كشور داراى ۱۲۸ كرسى است و نيمى از اين كرسيها بين فرقه هاى مسلمان تقسيم مى شود و نيمى هم بين فرقه هاى مسيحى و تعداد وزراى مسيحى و مسلمان كابينه هم بايد برابر باشد.
اين وضعيت نتيجه يك تفاهم بزرگ است كه در دهه ۱۹۴۰ بين مسلمانان و مسيحيان صورت گرفت. معمولاً مسيحيان لبنان خود را ادامه تمدن غرب مى دانند و مسلمانان هم خود را ادامه حضور جهان عرب و جهان اسلام. در تفاهم به عمل آمده، مقرر شد كه مسيحيان و مسلمانان در وهله اول خود را لبنانى بدانند ونه ادامه غرب و يا جهان اسلام. بايد گفت هر زمان دراين تفاهم خللى وارد آمده، اين كشور دچار بحران شده است.
در عين حال ، علت اصلى بحران هاى به وقوع پيوسته در لبنان به خاطر روى آوردن بخشى از جامعه لبنان به قدرتهاى خارجى است.
بحران كنونى لبنان هم بعداز يك دوره حضور سوريه در اين كشور ايجاد شد، چون جناح مسيحى لبنان احساس شكست مى كرد. اما با تحولاتى كه درمنطقه پيش آمده است و با مطرح شدن طرح خاورميانه بزرگ و بويژه همكارى آمريكا و فرانسه در مورد لبنان، هم اينك مسيحيان لبنان با تكيه بر حمايت فرانسه و آمريكا احساس مى كنند كه دوباره قدرت گرفته اند.
بعداز صدور قطعنامه ۱۵۵۹ شوراى امنيت سازمان ملل متحد كه منجر به خروج نيروهاى سورى از لبنان شد، گويا مسيحيان احساس مى كنند كه از پشتيبانى خارجى برخوردار هستند،ولى جناح مسلمان لبنان از پشتيبانى لازم جهان عرب و جهان اسلام برخوردار نيست. چنين وضعيتى هم بحران زا است و بحرانى كه هم اكنون شاهد هستيم ، نتيجه اين تغييرات و تحولات است.
سيستم موردنظر غرب در مورد نحوه اداره لبنان در راستاى اين بوده است كه توازن قوا بين گروههاى مذهبى اين كشور حفظ شود. به چه علت، رئيس جمهورى كنونى لبنان - اميل لحود - كه مسيحى و مارونى است و سيستم سياسى و اقتصادى برخلاف تصور و خواسته غرب، با سوريه روابط عميق و استراتژيك برقرار كرده است ؟
در دوره استقلال لبنان، يك مسيحى مارونى به نام «بشاره الخورى» اولين رئيس جمهور بعداز استقلال شد و يك شخصيت مسلمان سنى به نام «رياض الصلح » كه از خانواده هاى معروف سنى بيروت است، نخست وزير شد. آنها دولت لبنان راتأسيس كردند و از حمايت مصر و فرانسه هم برخوردار بودند. مصر در زمان «عبدالناصر » بزرگترين قدرت جهان عرب محسوب مى شد و فرانسه هم در زمان «شارل دوگل» قدرتى بين المللى بود. با تفاهمى كه بين عبدالناصر و شارل دوگل صورت گرفت، قرار براين شد كه تعادل نيروها و گروههاى لبنانى حفظ شود. اين تفاهم به مدت دو دهه پابرجا ماند و لبنان به شكوفايى حيرت انگيزى در زمينه اقتصادى در دهه هاى ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ دست يافت.
اين تفاهم با مرگ عبدالناصر به هم خورد و قدرت آمريكا هم جايگزين فرانسه شد. در اين دوره انتقالى، لبنان شاهد بحران و جنگ داخلى شد. اما زمانى كه بين سوريه به عنوان قدرت عرب منطقه اى و آمريكا به عنوان قدرت بين المللى يك نوع تفاهم دو فاكتو (غيررسمى ) صورت گرفت، نيروهاى سورى، آرامش را در لبنان برقرار كردند و در سياستگذارى آن هم بسيار مؤثر بودند. بعداز فروپاشى اتحاد شوروى و حادثه ۱۱ سپتامبر، آمريكا ديگر به قدرتهاى منطقه اى نقش خاصى نمى دهد و از اين رو، تفاهم نامكتوب سوريه و آمريكا هم نقض شد و با تصويب قطعنامه ۱۵۵۹ سوريه موظف شد كه از لبنان خارج شود.
شما در زمان تحولات اخير در لبنان حضور داشتيد. در آنجا وضعيت لبنان را چگونه مى ديديد؟
در تابستان سال گذشته آمريكا و فرانسه به اين نتيجه رسيدند كه به نفوذ سوريه در لبنان پايان بدهند. از سوى ديگر، دوره رياست جمهورى آقاى اميل لحود به سر آمده بود و سورى ها با اعمال نفوذ بر پارلمان لبنان تمايل داشتند دوره رياست وى تمديد شود. پارلمان اين كشور ، دوره رياست جمهورى لحود را به مدت ۳ سال تمديد كرد. اين تمديد دوره رياست جمهورى لحود، بحثها و اختلافات زيادى را برانگيخت. البته ناگفته نماند كه تاكنون هيچ شخصيت مسيحى مارونى به اندازه لحود با سوريه، جهان عرب ، جهان اسلام و نيروهاى مقاومت لبنان و آرمان فلسطين هماهنگى نداشته است.
در هرحال، ابقاى دوره رياست جمهورى لحود مورد مخالفت آمريكا، فرانسه ، «وليد جنبلاط» رهبر دروزى هاى لبنان و نيز جناحهاى مسيحى قرار گرفت.
علت مخالفت جناحهاى مسيحى با اميل لحود كه از مسيحيان مارونى است ، چه بود؟
آنها مى خواستند كه شخصيت ديگرى جايگزين لحود شود . چون او به شدت با جهان اسلام و سوريه هماهنگ بود و اين نحوه عمل مورد تأييد جناحهاى تندرو مسيحى لبنان نبود.
قطعنامه ۱۵۵۹ شوراى امنيت سازمان ملل متحد هم دو موضوع خروج نيروهاى سورى از لبنان و خلع سلاح سازمانهاى شبه نظامى لبنان موردتأكيد قرارگرفته بود.
به هرحال، قبل ازاين سازمانهاى شبه نظامى لبنان طبق موافقتنامه طائف (۱۹۸۹) خلع سلاح شده بودند و تنها گروهى كه سلاح خود را حفظ كرده بود، حزب الله لبنان بود كه نه به عنوان ميليشيا، بلكه به عنوان نيروى مقاومت مطرح بود. بايد اين نكته را متذكر شد كه وجود نيروى مقاومت باعث شكست اسرائيل و خروج آن در ۲۵ ماه مه سال ۲۰۰۰ از جنوب لبنان شد.
حزب الله در اين سالها توانسته يك نوع «توازن رعب» با اسرائيل در جنوب لبنان ايجاد كند و شهرهاى اين منطقه در بهترين و آرام ترين موقعيت قرار دارند. البته من اصطلاح توازن رعب را به كار بردم و نه «توازن قوا»، چون تسليحات حزب الله قابل مقايسه با يك قدرت عظيم هسته اى نيست.
به هرشكل، بعد از تمديد دوره رياست جمهورى لحود ،شاهد ترور «رفيق حريرى» در ۱۴ فوريه ۲۰۰۵ بوديم. عاملان اين ترور به گونه اى زمينه ترور را فراهم كردند كه دستگاههاى امنيتى سوريه و لبنان مقصر شناخته شوند. جناح اپوزيسيون يا معارضه هم به ايجاد فشار عليه دولت پرداخت و مى خواست با تحريك توده هاى مردمى، انقلابى آرام از نوع آنچه در گرجستان، اوكراين و قرقيزستان رخ داد، در لبنان هم رخ دهد.
در اين شرايط، «عمر كرامى» مسؤول تشكيل دولت شد؛ دولتى كه مى بايستى انتخابات پارلمانى را در اواخر ماه مه جارى برگزارمى كرد، ولى جناح مخالف حاضر به همكارى با كرامى نشد و درنتيجه، او از مقام خود كناره گيرى كرد.
اپوزيسيون لبنان، كناره گيرى و استعفاى كرامى را به عنوان پيروزى خود تلقى كردند و بالاخره نجيب ميقاتى را كه موردقبول جناح طرفدار دولت و جناح اپوزيسيون بود و علاوه بر اين از شخصيتهاى سرشناس جامعه تسنن طرابلس هم هست توسط آقاى لحود معرفى شد.
اگر موافق باشيد به جنبش حزب الله بپردازيم. حزب الله براى پرهيز از خلع سلاح شدن هيچگاه وزيرى در دولت نداشته است. چرا در اين دوره پذيرفت كه وزير معرفى كند؟
حزب الله وظيفه خود را مقاومت در برابر اسرائيل مى دانست و اصلاً تمايل نداشت كه وارد دستگاههاى دولتى شود. به ويژه كه در دستگاههاى دولتى مسائلى هست كه با قدسيت مقاومت سازگار نيست و اين هم يكى از نقاط قوت حزب الله بوده است.
حزب الله سعى نكرد از پيروزى خود درجنوب لبنان استفاده كند و امتيازات سياسى به دست آورد.
اين نحوه عمل باعث شد حزب الله نزد مسلمانان و مسيحيان لبنان مورداحترام باشد.
حزب الله در دهه گذشته در انتخابات پارلمانى شركت كرد و معمولاً حدود ۱۰ نفر در پارلمان نماينده داشته است.
چون به اين باور رسيد كه پارلمان ربطى به دستگاههاى اجرايى ندارد و پارلمان صرفاً جايى است كه نمايندگان مردم درآنجا جمع مى شوند.
خلأ امنيتى ناشى از خروج نيروهاى سورى از لبنان چه مشكلاتى را به وجود آورد؟
به اعتقاد من، خلأ به وجودآمده توسط نيروهاى ارتش و نيروهاى انتظامى لبنان پرشده و بحران امنيتى به وجود نيامده است. چند انفجارى هم كه در مناطق مسيحى نشين بيروت رخ داد كه هدف اين بود نشان بدهند خلأ امنيتى وجوددارد و باز سوريه متهم به دست داشتن دراين انفجارها شد.
چندى پيش، ميقاتى اعلام كرد كه نيروهاى سورى هنوز در روستاى «ديرالعشاير» لبنان حضور دارند ولى با تحقيقى كه به عمل آمد مشخص شد كه نيروهاى سورى در داخل خاك سوريه موضع گرفته اند. هيأتى از سوى سازمان ملل هم به منطقه اعزام شده تا ببيند نيروى سورى خاك لبنان را ترك كرده اند يا نه.
درحال حاضر، غرب مى خواهد كه تركيب پارلمان آينده لبنان به گونه اى باشد كه نفوذ سياسى سوريه را به حداقل برساند.
درحال حاضر، موافقتنامه هاى همكارى استراتژيك و برادرى بين دو كشور لبنان و سوريه وجوددارد ولى غرب خواهان لغو اين موافقتنامه ها است و مى خواهد كه سوريه و لبنان به عنوان دو كشور مستقل با يكديگر روابط ديپلماتيك برقراركنند و در پايتخت هاى ديگرى سفارتخانه ايجاد كنند. چون در وضعيت فعلى، نه لبنان در دمشق، سفارتخانه دارد و نه سوريه در بيروت و به همين دليل اتباع دو كشور بدون نياز به پاسپورت از مرز دو كشور تردد مى كنند.
به طور مسلم، درماههاى آينده شاهد كشمكش هاى سياسى و تبليغاتى در لبنان خواهيم بود. مسأله انتخابات پارلمان انتخاب كابينه جديد هم هست و ممكن است درمورد استعفاى لحود قبل از پايان دوره سه ساله رياست جمهورى بحثهايى دربگيرد و يك شخصيت مارونى ديگرى به عنوان رئيس جمهور لبنان انتخاب شود.
درمورد خلع سلاح حزب الله هم بايد بگويم كه در لبنان قدرتى وجودندارد كه مايل به خلع سلاح اين نيروها باشد. چون حزب الله تأكيدمى كند كه الآن با سلاحش مانع تجاوز نظامى اسرائيل به لبنان است و با خلع سلاح شدن اش، ناامنى بر لبنان حاكم خواهدشد.
شما فكرمى كنيد كه دموكراسى لبنان و حكومت به گونه اى توسعه پيدابكند كه مردم اين كشور، مصالح و منافع فرقه اى را بر مصالح و منافع ملى ترجيح ندهند؟
فرقه ها و گروههاى لبنانى تأكيد مى كنند كه بايستى منافع ملى فوق منافع شخصى، خانوادگى و فرقه اى باشد. اما متأسفانه در عمل فرقه ها به منافع خودشان فكرمى كنند. بعيد به نظرمى رسد كه ملى گرايى جاى طايفه گرى را در لبنان پركند.
درمجموع هم اتفاقاتى كه درمنطقه رخ مى دهد، مانند حلقه هاى يك زنجير به هم متصل هستند. آمريكا برگزارى انتخابات در عراق و فلسطين بعد از «ياسرعرفات» را در راستاى ايجاد دموكراسى در خاورميانه مى داند و ادعا مى كند كه در لبنان مى خواهد دموكراسى نوينى را ايجاد كند كه مردم بتوانند خودشان تصميم بگيرند.
طرح خاورميانه بزرگ آمريكا در راستاى حفظ امنيت اسرائيل و حذف هرنوع تهديدى كه متوجه اسرائيل باشد درحال پيگيرى است و درنهايت، آمريكا مى خواهد هژمونى نظامى - امنيتى اسرائيل را بر منطقه حاكم كند و نيروهاى مقاومت را تحت عنوان مبارزه با تروريسم سركوب كند.
باز تأكيدمى كنم تحولات لبنان، عراق و خليج فارس و فشارهايى كه درمورد پرونده هسته اى بر جمهورى اسلامى ايران واردمى شود در چارچوب يك طرح عظيم است كه آمريكا دنبال مى كند و آن دست انداختن كامل بر خاورميانه و ايجاد تغيير در آن و در راستاى گسترش هژمونى جهانى ايالات متحده است.

+ نوشته شده در چهارشنبه 11 خرداد1384ساعت 13:37 توسط رضا |

نمايندگان پارلمان لبنان چگونه انتخاب مى شوند

در نخستين مرحله از برگزارى انتخابات مجلس نمايندگان لبنان كه دراستان بيروت درجريان است، با توجه به تقسيمات انتخاباتى، نحوه توزيع نمايندگان در حوزه هاى مختلف، تعداد رأى دهندگان درهر حوزه انتخاباتى براى ترسيم چهره اى واقعى از انتخابات لبنان، امرى اجتناب ناپذير است.
انتخابات مجلس نمايندگان لبنان هر ۴ سال يك بار برگزار مى شود، اما انتخابات سال جارى اهميت خاصى دارد، زيرا نخستين انتخابات پارلمانى پس از ترور «رفيق حريرى» نخست وزير سابق لبنان و اولين انتخابات پس از خروج نيروهاى سورى از اين كشور محسوب مى شود.
شبكه تلويزيونى الجزيره قطر، طى گزارشى آمارى درباره انتخابات لبنان گفت: رأى دهندگان لبنانى طى ۴ مرحله انتخابات كه در ۴ يكشنبه پى درپى در مناطق مختلف اين كشور برگزار مى شود، ۱۲۸ نماينده را انتخاب مى كنند كه اين تعداد بطور مساوى بين مسيحيان و مسلمانان تقسيم مى شود.
اين شبكه افزود: قانون حاكم براين انتخابات، قانون مصوب سال۲۰۰۰ ميلادى است كه بسيارى از گروه ها به آن اعتراض كرده اند زيرا به عقيده آنان، اين قانون نمى تواند به شكل واقعى بيان كننده تركيب جمعيتى و تعداد نمايندگان هر طايفه لبنانى باشد وبا مواد قانون اساسى لبنان نيز مغايرت دارد.
براساس قانون مذكور، لبنان به۱۴ حوزه انتخاباتى بدين شرح تقسيم مى شود:
بيروت: ۳ حوزه انتخاباتى
منطقه جبل لبنان: ۴ حوزه
بقاع: ۳ حوزه
جنوب: ۲ حوزه
شمال: ۲ حوزه انتخاباتى.
بنا براين گزارش، نحوه توزيع نمايندگان درهر يك از اين ۱۴ حوزه از جنبه تعداد نمايندگان وتقسيم بنديهاى طايفه اى براساس تعداد جمعيت و وابستگى هاى طايفه اى آنان تعيين مى شود.
بر همين اساس، استان «جبل» لبنان داراى ۳۵ نماينده است كه از بين آنان ۲۵ مسيحى و ۱۰ مسلمان هستند.
استان شمال، داراى ۲۸ نماينده است كه ۱۵ نفر از آنان مسيحى و ۱۳ نفر مسلمان هستند.
استان جنوب داراى ۲۳ نماينده، ۱۸ مسلمان و ۵ مسيحى است.
بقاع داراى ۲۳ نماينده، ۱۴ مسلمان و ۹ مسيحى است.
بيروت نيز داراى ۱۹ نماينده است كه۱۰ نماينده مسيحى و ۹ مسلمان هستند.
اين درحالى است كه فهرست هاى حاوى تعداد رأى دهندگان هرحوزه انتخاباتى در مورد برخى مناطق با اين قانون مغايرت هايى دارد. براى مثال، تعداد نمايندگان مسيحى در دو حوزه بيروت و شمال بيش از تعداد نمايندگان مسلمان است، اين در حالى كه تعداد رأى دهندگان مسلمان دراين دو حوزه بيش از تعداد رأى دهندگان مسيحى است.
تعداد كلى رأى دهندگان ثبت نام شده كه نام آنها درفهرستهاى رأى دهندگان موجود است حدود ۳ ميليون نفر اعلام شده كه تقسيم بندى رأى دهندگان بر اساس حوزه هاى انتخاباتى بدين شرح است: جبل لبنان داراى بيشترين تعداد رأى دهنده است، يعنى حدود ۲۴‎/۵ درصد كل رأى دهندگان لبنانى است، استان شمال داراى حدود ۲۳ درصد، جنوب حدود ۲۲‎/۲ درصد، بقاع ۱۶‎/۲ درصد و بيروت ۱۴ درصد كل رأى دهندگان است.
بنا براين گزارش، تقسيم بندى رأى دهندگان از جنبه مذهبى هم بدين ترتيب است كه تعداد رأى دهندگان مسلمان بيش از نيم ميليون بيشتر ازمسيحيان است.
براساس فهرست هاى رأى دهندگان، رأى دهندگان اهل سنت بالاترين تعداد رأى دهنده در كل كشور را دارند و پس از آنها شيعيان، مارونيها، روم ارتودوكس، دروز و سپس ساير طوايف لبنانى قرار دارند.
منبع: ايرنا

+ نوشته شده در سه شنبه 10 خرداد1384ساعت 15:7 توسط رضا |

مراحل هفت‌گانه عضويت دائم ايران در «WTO»

ماده 12 توافقنامه سازمان تجارت جهاني تاكيد مي‌كند كه الحاق يك كشور به سازمان تجارت جهاني بايد بر اساس ضوابط و شرايطي باشد كه مورد موافقت اعضا و شوراي عمومي سازمان تجارت جهاني قرار گيرد.
به گزارش فارس، عضويت دايم يك كشور در سازمان تجارت جهاني در يك فرآيند مذاكره‌اي پذيرفته مي‌شود كه تا حدودي با فرآيند مذاكرات پيوستن به ديگر سازمانها مثل صندوق بين‌المللي پول كه به صورت خودكار انجام مي‌شود، متفاوت است.

سازمان تجارت جهاني تصريح كرد: از آنجايي كه تصميمات در كار گروه‌هاي الحاقي كشورهاي عضو ناظر با اجماع تمامي اعضاي كار گروه اتخاذ مي‌شود، بنابراين تمامي اعضاي كار گروه الحاقي يك كشور بايد مطمئن باشند كه خواسته‌هاي آنها از كشور موردنظر تامين مي‌شود و مسائل برجسته در مذاكرات دوجانبه با آن كشور حل شده است.

بنا بر اين گزارش، هر كشور يا قلمرو گمركي كه خودمختار باشد و سياستهاي تجاري مستقلي را رهبري كند، مي‌تواند واجد شرايط عضويت دايم در سازمان تجارت جهاني باشد.
اين گزارش افزود: قبل از آغاز فرآيند عضويت دايم يك كشور در سازمان تجارت جهاني ابتدا اين كشور بايد تقاضا نامه رسمي و كتبي براي عضويت را ارايه كند و اين تقاضانامه در شوراي عمومي سازمان بحث و بررسي شود و با اجماع همه اعضا بررسي تقاضا مورد موافقت قرار گيرد و به عبارتي اين كشور عضو ناظر سازمان تجارت جهاني شود.
سازمان تجارت جهاني با اعلام اين كه جمهوري اسلامي ايران در تاريخ 26 مي سال 2005 ميلادي به عنوان عضو ناظر اين سازمان پذيرفته شد و با تشكيل كار گروه الحاقي مربوط به اين كشو، فرآيند الحاق ايران به اين سازمان آغاز شد، افزود: كار گروه الحاقي ايران مانند ديگر كار گروهها يك رئيس خواهد داشت كه اين شخص پس از مشورت ايران با ديگر اعضا از بين يكي از اعضاي سازمان تجارت جهاني غير از ايران انتخاب خواهد شد كه هنوز اين انتخاب به وقوع نپيوسته است.

اين گزارش اولين مرحله الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني از هفت خان الحاق را ارايه يادداشت نظام تجارت خارجي اين كشور به كار گروه الحاقي موردنظر اعلام كرد و افزود: دولت ايران بايد تمامي جنبه‌هاي نظام تجاري و قانوني خود را به كار گروه الحاقي خود ارايه كند و اين يادداشت پايه و اساس تصميم گيريهاي بعدي كار گروه خواهد بود.
در مرحله دوم، كار گروه الحاقي ايران در اولين نشست خود به بررسي اين نظام تجاري مي‌پردازد و كشورهاي عضو كار گروه سؤالات خود را در خصوص اين يادداشت از تيم مذاكره‌كننده ايراني مي‌پرسند و تيم ايراني بايد پاسخ مناسب را به آنها بدهد و آنها را متقاعد كند.
بر پايه اين گزارش، پس از بررسي تمامي جنبه‌هاي نظام تجاري و قانوني ايران در كارگروه الحاقي، مرحله سوم كه يكي از حساس‌ترين مرحله‌ها است آغاز مي‌شود.
كار گروه الحاقي ايران در مرحله سوم به بخش اصلي الحاق يعني مذاكرات چندجانبه با اعضا مي‌پردازد و در اين مذاكرات شرايط و ضوابط الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني مشخص خواهد شد.
اين شرايط و ضوابط شامل تعهداتي است كه ايران بايد در خصوص رعايت قوانين سازمان تجارت جهاني به مجرد عضويت در اين سازمان بدهد.

بنا بر اين گزارش، مرحله چهارم الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني كه همزمان با مرحله سوم اجرا مي‌شود، انجام مذاكرات دوجانبه ايران با تك تك اعضاي كار گروه در خصوص توافقات تجاري دو جانبه است و در اين مرحله است كه ايران بايد با تك تك اعضاء كار گروه در خصوص امتياز‌ها و تعهدات مبادلات تجاري كالا و خدمات و دسترسي دو كشور به بازار يكديگر به توافق برسد.
نتايج مذاكرات ايران در مراحل سوم و چهارم شامل سه سند جداگانه است كه بايد در مرحله پنجم به تصويب نهايي اعضاي كار گروه برسد.

سند اول عبارت از گزارش خلاصه اقدامات، شرع مذاكرات و شرايط الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني است كه در كار گروه تهيه شده است.
سند دوم پروتكل الحاقي است كه شامل شرايط و ضوابط مورد قبول ايران و ديگر اعضاي كار گروه جهت عضويت ايران در سازمان تجارت جهاني است كه در مذاكرات چندجانبه كار گروه تدوين شده است.
سند سوم نيز عبارت از توافقات دو جانبه بين ايران و تك تك اعضاي كار گروه در خصوص امتياز‌ها و تعهدات مبادلات تجاري كالا و خدمات و دسترسي دو كشور به بازار يكديگر مي‌باشد.

اين گزارش مي‌افزايد: سه سند مذكور در قالب يك مجموعه اسناد الحاقي در مرحله پنجم بايد در نشست پاياني كار گروه به تصويب نهايي اعضاي كارگروه برسد.
سازمان تجارت جهاني مرحله ششم عضويت دايم ايران در سازمان تجارت جهاني را ارايه گزارش نهايي كار گروه به شوراي عمومي سازمان تجارت جهاني و تصويب اين گزارش در شوراي عمومي يا نشست وزيران اعلام كرد.

اين گزارش تصريح كرد: تمامي اسناد مربوط به الحاق ايران به سازمان تجارت جهاني در تمامي مراحل مورد بررسي در كار گروه محرمانه است و تنها پس از تصويب شوراي عمومي سازمان تجارت جهاني اين اسناد قابل انتشار مي باشد.

در ادامه اين گزارش آمده است، پس از تصويب نهايي اسناد الحاقي ايران به سازمان تجارت جهاني در شوراي عمومي يا كنفرانس وزيران اين سازمان، سه ماه به ايران مهلت داده مي‌شود تا مصوبه شوراي عمومي سازمان تجارت جهاني را در مجلس شوراي اسلامي به تصويب برساند و اين خان هفتم عضويت دايم ايران در اين سازمان است.
سازمان تجارت جهاني تصريح كرد: 30 روز پس از آنكه دولت ايران تاييد مصوبه مذكور در مجلس شوراي اسلامي را به اطلاع دبيرخانه اين سازمان‌ رساند، به عضويت كامل و دايم در سازمان تجارت جهاني در مي‌آيد.

سازمان تجارت جهاني در اين گزارش تصريح كرد كه هر كشوري كه بخواهد مي‌تواند در كار گروه الحاقي ايران عضو شود و در اين خصوص هيچ محدوديتي وجود ندارد و ايران نمي تواند مانع حضور كشوري در كارگروه خود بشود و از طرفي ايران بايد موافقت تمامي اعضاي كار گروه خود را در خصوص مبادلات تجاري جلب كند، بنابراين در صورتي كه آمريكا بخواهد عضو كار گروه الحاقي ايران بشود، ايران بايد موافقت اين كشور را نيز جلب كند و از طرف ديگر با توجه به اينكه تصميمها در كار گروه به صورت اجماعي اتخاذ مي‌شود، اگر آمريكا عضو كار گروه الحاقي ايران بشود، مي‌تواند همانند گذشته مانع عضويت دائم ايران در سازمان تجارت جهاني شود.

گزارش سازمان تجارت جهاني حاكي است: در حال حاضر 30 كشور عضو ناظر سازمان تجارت جهاني هستند كه از مدتها پيش در حال مذاكره براي عضويت دايم در اين سازمان مي‌باشند و در اين بين الجزاير از 18 سال پيش‌ يعني سال 1987 كه عضو ناظر شد، در حال مذاكره براي عضويت دايم در اين سازمان است و در اين خصوص ركورد دار است و كشورهاي روسيه، عربستان سعودي، بلاروس و اوكراين نيز از سال 1993 ميلادي يعني 12 سال پيش در حال مذاكره هستند تا به سازمان تجارت جهاني ملحق شوند.

بنا بر اين گزارش، در حالي كه ازبكستان سال 1994 عضو ناظر شد، كشورهاي ويتنام، سيشلز و تونگا نيز از سال 1995 تاكنون در حال مذاكره براي عضويت دايم در اين سازمان هستند و آذربايجان و جمهوري دموكراتيك لائو پيپل از سال 1997 تاكنون عضو ناظر اين سازمان هستند.
سال پذيرش عضويت ناظر كشورهاي ساموئا 1998، آندورا، لبنان، بوسني و هرزگوين، بوتان و كاپ وردا 1999، يمن 2000، با هاماس و تاجيكستان 2001، اتيوپي 2003، ليبي، عراق، افغانستان، سربيا و جمهوري مونتگررو 2004 و ايران و سائوتام 2005 ميلادي مي‌باشد.
در اين گزارش آمده است: در بين كشورهاي عضو ناظر سازمان تجارت جهاني كه تاكنون عضو دايم نشدند، روسيه بيشترين تعداد نشست كار گروه الحاق را به ميزان 25 نشست داشته است و اوكراين و عربستان با 13 و 12 نشست كار گروه در رتبه‌هاي دوم و سوم قرار دارند.

http://www.baztab.com/news/24821.php

+ نوشته شده در دوشنبه 9 خرداد1384ساعت 11:49 توسط رضا |

عضويت دائم در «WTO»، نيازمند توافق دوسوم اعضا

رئيس مركز ملي جهاني سازي تصريح كرد: هيچ كشوري در جريان مذاكرات الحاق به سازمان تجارت جهاني حق وتوي درخواست عضويت كشور ديگر را ندارد و راي دو سوم اعضاي سازمان براي عضويت كامل كشورها كافي است.

محمد نهاونديان در پاسخ به پرسش فارس مبني بر اين كه «آيا آمريكا از اين پس هم مي‌تواند در مسير عضويت ايران در WTO سنگ‌اندازي كند؟» گفت: مرحله‌اي كه انجام گرفته، يعني عضويت ناظر ايران در سازمان تجارت برگشت‌ناپذير است و اكنون ايران به عنوان يك كشور در حال انجام مذاكره الحاقي تلقي مي‌شود.
مشاور رئيس جمهور در امور مربوط به WTO در عين حال گفت: اقتصادهاي بزرگ در جريان مذاكرات الحاقي فعال و تاثير‌گذار هستند.

رئيس مركز ملي جهاني سازي همچنين خاطرنشان كرد: پروتكل الحاقي عضويت در سازمان تجارت جهاني بايد به تصويب مجلس شوراي اسلامي برسد.
وي اظهار داشت: بنابراين جمهوري اسلامي ايران از مزاياي عضويت ناظر برخوردار است و اكنون مهم اين است كه چه كشورهايي در گروه كاري ايران قرار خواهند گرفت.

وي با بيان اين‌كه كشورهايي كه براي عضويت در گروه كاري ابراز علاقه مي‌كنند، معمولا طرفهاي تجاري كشور درخواست كننده هستند،افزود: تمامي كشورهاي مذاكره كننده مي‌توانند درخواستهاي خود را با كشور متقاضي در ميان بگذارند.
نهاونديان اضافه كرد: بايد ديد در روند تشكيل گروه كاري چه كشورهايي براي حضور در كار گروه سازمان تجارت ابراز علاقه مي‌كنند.

نهاونديان افزود: درخواست ايران به سازمان تجارت جهاني عضويت كامل در اين سازمان بود نه عضويت ناظر؛ اما به محض پذيرش عضويت ناظر، گروه‌هاي كاري كشور درخواست كننده و اعضاي سازمان تجارت تشكيل و كار در پروسه مذاكرات پروتكل الحاقي قرار مي‌گيرد.

وي با بيان اين كه تحت اين شرايط نيز جمهوري اسلامي ايران از مزاياي عضويت در WTO برخوردار مي‌شود، افزود: عضو ناظر بدون داشتن حق راي مي‌تواند در جلسات رسمي سازمان تجارت جهاني شركت و اظهارنظر كند.
نهاونديان تاكيد كرد: حضور فعال در تدوين موافقتنامه‌هاي جديد سازمان از امتيازاتي است كه كشورهاي طرف مذاكره مي‌تواند از مزاياي آن برخوردار شوند، به خصوص كه در حال حاضر مذاكرات دوحه نيز در جريان است و جمهوري اسلامي مي‌تواند از اين فضا استفاده كند.

+ نوشته شده در شنبه 7 خرداد1384ساعت 15:52 توسط رضا |

پذيرش در WTO

سعيد ليلاز

پذيرش بيست و سومين درخواست جمهورى اسلامى ايران براى عضويت در سازمان تجارت جهانى، احتمالاً يك محصول ديپلماسى كمابيش موفق هسته اى ايران است كه اثرات آن به هيچ وجه- البته در درازمدت- به حوزه هاى اقتصادى يا سياسى محدود نخواهد ماند. ظرف سال هاى پس از پيروزى انقلاب اسلامى، اجراى سياست هاى اقتصادى متناقض و سردرگم و بعضاً با اجراهاى فاجعه آميز از آزادسازى ناقص گرفته تا عدالت گرايى مولد فقر و قفل كننده توليد ثروت، اقتصاد ملى را به سويى سوق داده است كه طى آن عملاً ما بيشتر جنبه هاى منفى عضويت در سازمان تجارت جهانى را به ويژگى هاى ساختارى و دائمى اقتصاد مبدل كرديم، اما از هيچ يك از مزاياى آن بهره اى نبرده ايم. در نتيجه، اكنون اقتصاد ايران ملغمه اى از كاپيتاليستى ترين و ليبرال ترين جهت گيرى ها همراه با كمونيستى ترين قوانين و سياستگزارى ها را چنان در خود جا داده است كه براى رسيدن به رشد اقتصادى ۸/۴ درصدى سال ۱۳۸۳ به بيش از ۴۰ ميليارد دلار واردات و كار شبانه روزى ۲۲ ميليون نيروى كار نياز دارد. مثلاً از آخرين دستاورد ها و مهم ترين اثرات عضويت در سازمان تجارت جهانى و در مرحله عضويت كامل، كاهش تعرفه هاى گمركى واردات به حدود ۳ و ۴ درصد است كه نهايتاً مرز هاى اقتصادى كشورها را از ميان برمى دارد و كشور ها را به لحاظ اقتصادى به استان هاى هم جوار در يك كشور بزرگ تبديل مى كند. به دليل آنكه در ايران عملاً موجوديتى به نام مرز- از جنبه اقتصادى- وجود ندارد، جز در مورد برخى اقلام بسيار محدود مانند خودرو يا كالاهاى بسيار حجيم مانند فولاد و ديگر فلزات، ايران در واقع سال ها است كه به طور كلى يك منطقه آزاد تجارى ۶/۱ ميليون كيلومترمربعى با ۷۰ ميليون نفر جمعيت براى واردات هرگونه كالا بدون سود و عوارض گمركى است، زيرا مثلاً در مورد سيگار، لوازم خانگى، پارچه، كامپيوتر، اقلام با ارزش كم حجم و... هرگاه دولت تصميم به افزايش تعرفه هاى گمركى واردات گرفته مسير واردات اين كالاها به سمت قاچاق تغيير يافته است. در ايران واردات كالا از طريق مرزهاى گمركى عمدتاً يا به سبب دولتى بودن وارد كننده است، يا در موارد استثنايى مانند خودرو كالا قاچاق پذير نيست و يا آنكه دولت داوطلبانه يا از روى ناچارى سود و حقوق گمركى واردات را چنان كاهش داده كه قاچاق كالا را غير ضرورى كرده است. سال ها است كه بازار مصرف ايران كاملاً و تماماً بر روى محصولات خارجى با حداقل هزينه واردات باز است. در كنار اين ليبرالى ترين جنبه از اقتصاد آزاد به سود وارد كنندگان، توليد كنندگان داخلى با يكى از پيچيده ترين و كمونيستى ترين قوانين كار جهان، نظام بانكى و بيمه اى، بوروكراسى ادارى، مقررات زيست محيطى مناسب براى كشور هاى اسكانديناوى و فضاى سياسى و امنيتى به كلى بيگانه با امر توليد ثروت روبه رو هستند.
در نتيجه، اگر سرمايه گذارى بخواهد با غلبه بر همه بى انگيزگى ها در ايران سرمايه گذارى كند، به سال ها دوندگى نياز دارد، اما همان سرمايه گذار براى وارد كردن كالا به داخل به كمتر از يك هفته وقت احتياج دارد. در اين ميان، دولت بر اثر برخى توهمات ناشى از افزايش قيمت نفت، خود بر اين ناهنجارى ها افزوده و با كاهش منظم سود گمركى در شرايط ثبات قيمت ارز در برابر تداوم تورم داخلى و همچنان بسته ماندن قوانين و مقررات و اتمسفر سياسى- اجتماعى براى سرمايه گذارى عملاً اقتصاد ملى را در برابر جهان بى دفاع گذاشته است. چنين است كه ارزش واردات كشور از ۱۲ ميليارد دلار در سال ۱۳۷۶ به ۴۰ ميليارد دلار براى امسال افزايش يافته، اما همچنان روند رشد اقتصادى كشور كاهنده است و نقطه سربه سرى و تراز بازرگانى ايران از نفت هر بشكه ۱۲ دلار به ۳۶ دلار افزايش يافته است. شروع فرآيند عضويت در سازمان تجارت جهانى، دست كم براى اقتصاد ايران نهايتاً امكان دسترسى متقابل به بازار هاى جهان را فراهم خواهد آورد و به عدم توازن موجود به سود واردات و زيان توليد داخلى پايان خواهد داد. خلاصه، اگر بزرگ ترين عيب عضويت در سازمان تجارت جهانى باز شدن مرز هاى كشور به روى واردات عنوان شود، اين حادثه سال ها پيش روى داده است و رسمى شدن عضويت ايران تنها به باز شدن بازار هاى ديگران به روى محصولات توليد داخل خواهد انجاميد.
پذيرش ايران در سازمان تجارت جهانى، در نهايت نه به زيان هيچكس، بلكه به سود اقتصاد ملى است و به رشد بهره ورى، كاهش و توقف تدريجى ضايعات، شفاف شدن محيط اقتصادى براى پرهيز از سرمايه گذارى نادرست، افزايش سطح اشتغال مولد، رشد درآمد سرانه و سرانجام سرعت گرفتن رشد اقتصادى كشور مى انجامد. البته همه اين تغييرات و جهت گيرى ها طبعاً به حذف زمينه هاى تبعيض اقتصادى، رانت خوارى و رانت جويى و استفاده از گلوگاه هاى عمداً ايجاد شده در سطوح ادارى اقتصاد كشور منجر مى شود. بنابراين باز هم طبيعى است اگر گروه هايى نه در حوزه اقتصاد بلكه در حوزه هاى سياسى در مخالفت با اين جهت گيرى درست اقتصادى سينه چاك كنند و در دلسوزى براى بازندگان آن يعنى اقشار آسيب پذير كه اصلى ترين بهره گيران هرگونه اجراى درست استراتژى آزاد سازى اقتصادى به شمار مى آيند، يقه بدرانند. اجراى كامل استراتژى آزاد سازى اقتصادى و عضويت در سازمان تجارت جهانى، در تحليل نهايى جدى ترين گام عملى به سوى تحقق دموكراسى و جامعه مدنى از يك سو و عدالت اجتماعى و محو فقر از سوى ديگر نيز هست، بدون يك بخش خصوصى سالم و نيرو مند و مستقل در برابر دولت، بدون كوچك شدن دولت و كاهش اقتدار خفه كننده آن در برابر شهروندان و بدون كاستن از قدرت ويرانگر بوروكراسى ادارى در متوقف كردن هرگونه حركت مثبت مستقل از دولت هيچ جامعه مدنى و دموكراسى در هيچ كشورى به ويژه يك كشور نفتى مانند ايران تحقق نخواهد يافت يا اگر بيابد، پايدار نخواهد ماند. ليبرال دموكراسى نمى تواند جز بر شانه هاى يك اقتصاد آزاد مرتبط با جهان استوار بايستد. از اين جنبه و با پذيرش عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى حتى اگر نه در كوتاه مدت، جنبش جامعه مدنى و دموكراسى خواهى در ايران به دوره اى نوين و البته بى بازگشت در حيات خود وارد شده است. اين را هرچه بتوان ناميد شايد امتياز غرب در برابر كوتاه آمدن جمهورى اسلامى ايران از برنامه هاى هسته اى خود نتوان خواند، زيرا هنوز پيدا نيست كه با اين پذيرش، كدام طرف از ديگرى امتياز ستانده است.

+ نوشته شده در شنبه 7 خرداد1384ساعت 15:47 توسط رضا |

پذيرش درخواست عضويت ايران در WTO پس از ۲۲ بار ناكامى

ايران ، جهانى شد

گروه اقتصاد ـ عباس فتاح زاده: شهر ژنو تنها براى ما معروف نيست، همه دنيا آن را به عنوان يكى از بين المللى ترين شهرهاى دنيا مى شناسند. اما در ابتداى يك شب و بعد در انتهاى همان شب دو اتفاق در اين شهر سوئيس افتاد كه شايد موجب شود تا سال ها حداقل بسيارى از دست اندركاران اقتصاد ايران با شهرتى بيش از گذشته به ژنو بنگرند. در انتهاى شبى كه حسن روحانى درست در ابتداى آن مذاكرات مهم خويش با وزراى خارجه سه كشور اروپايى را به انجام رساند، اعلام شد كه بيست و دومين درخواست جمهورى اسلامى ايران كه خود سال ها پيش در بيست ودوم يك ماه پديد آمده بود، براى عضويت در سازمان تجارت جهانى پذيرفته شده است. اگرچه مسئولان ايرانى از جمله وزير بازرگانى اين بار شانس بيشترى را براى پذيرش درخواست ايران قائل شده بودند، اما باز هم اين اتفاق تا حدودى غافلگيركننده بود و همين غافلگيرى مى تواند سئوال هايى را مطرح سازد، سئوال هايى كه خود نيز هر كدام سئوال هاى ديگرى را مطرح مى سازند و طبعاً جواب هاى آنان مى تواند از خود اين سئوال ها جالب تر باشد. آيا حسن روحانى در ابتداى شب قول هاى مهمى داده بود كه به يك باره و پس از ۲۲ بار درخواست بالاخره همه چيز درست شد؟ چطور شد كه به يك باره آمريكا با وجود تداوم خصومت خويش با جمهورى اسلامى اين بار كوتاه آمد؟
• ايران عضو ناظر شد
چهارشنبه شب پس از آنكه روحانى و سه وزير خارجه اروپايى كه به سه تفنگدار هم معروف شده اند سالن مذاكرات را ترك كردند، بسيارى از شبكه هاى تلويزيونى از جمله بى بى سى كنفرانس خبرى آنها را به صورت مستقيم پخش كردند. فرداى آن روز در اولين ساعات صبح ۱۴۸ عضو سازمان تجارت جهانى موافقت كردند كه مذاكرات در مورد پيوستن ايران به اين سازمان كه حاكم بلامنازع تجارت جهانى است، آغاز شود. به عبارت ديگر اعضاى WTO موافقت كردند تا ايران عضو ناظر اين سازمان شود. بلافاصله پس از اين تصميم محمدرضا البرزى كه سمت سفير و نماينده دائم ايران در مقر اروپايى سازمان ملل متحد در ژنو را بر عهده دارد، به نشست شوراى عمومى سازمان تجارت جهانى دعوت مى شود. جلسه پشت درهاى بسته تشكيل مى شود و كسى هم نمى داند كه در اين جلسه دقيقاً چه حرف هايى ميان دو طرف رد و بدل شد. اما هر چه بود پس از خاتمه آن البرزى خبر از «اقدامى مثبت» داد و گفت: «اين كار مدت ها عقب افتاده بود.»
• چرا آمريكا موافقت كرد

مگر نه اين است كه آمريكا ايران را تحريم مى كند و انواع و اقسام انتقادات و اتهامات آن عليه كشورمان مطرح است، پس اين «يك بار بله» به چه معنا بود. محمدرضا البرزى در مقابل اين موضوع حرفى جز اين ندارد كه بگويد اقتصاد ربطى به سياست ندارد: «مسائل تجارى، مسائل تجارى است.» با اين حال بسيارى معتقدند كه اروپا و آمريكا خواسته اند، به اين طريق نوعى امتياز بدهند تا شايد امتيازهايى هم بگيرند. البته اين چيزى است كه على آقامحمدى آن را به هيچ وجه قبول ندارد: «نبايد اين مسئله را به عنوان امتياز تلقى كرد.» دبيركميته اطلاع رسانى شوراى عالى امنيت ملى كشورمان در گفت وگو با ايسنا چنين چيزى را يك حق طبيعى و قانونى مى داند كه بايد داده مى شده و نبايد به آن در قالب امتياز نگريست. آقامحمدى حاصل جلسه چهارشنبه شب روحانى در ژنو را هم فقط اين مى داند كه «قبول كرديم به پيشنهاد اروپا نه فورى نگوييم.»
• خانم رايس از ايران حمايت كرد
ما عادت كرده ايم كه خانم كاندوليزا رايس هميشه از جمهورى اسلامى ايران انتقاد كند، اما حداقل در اين يك مورد هم شده عكس آن اتفاق افتاد. وزير خارجه آمريكا در ماه مارس (اسفندماه) گفته بود كه دولت بوش از اين به بعد از درخواست ايران براى عضويت در سازمان تجارت جهانى حمايت خواهد كرد. ظاهراً حرف وى ثمربخش بوده است.
• اتفاقى نبود
اما ببينيد خود آمريكايى ها پس از پذيرش درخواست عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى _ پس از ۲۲ بار رد كردن- چه دلايلى را براى كار خودشان ذكر كرده اند. سخنگوى وزارت خارجه آمريكا درست در همان روز اعلام پذيرش عضويت ايران يعنى پنج شنبه مخالفت نكردن واشينگتن با اين امر را در يك جمله استدلال كرد: «اين يك امر اتفاقى نبود.» ريچارد بوچر در شرح جمله مذكور عبارات زير را بر زبان آورد: «از مدت ها قبل وعده كرده بوديم كه براى حمايت از تلاش هاى اتحاديه اروپا با درخواست ملحق شدن ايران به سازمان تجارت جهانى مخالفت نخواهيم كرد. ما همچنان از تلاش هاى اروپا حمايت مى كنيم و مى خواهيم به وعده هاى خود عمل كنيم. البته ايران عضو ناظر مى شود و تا عضويت راه درازى پيش رو دارد. روند عضويت كشورها در سازمان تجارت جهانى معمولاً طولانى است و مى تواند چندين سال به درازا بكشد و مستلزم مذاكرات بسيار پيچيده است.»
• ماراتن طولانى

محمدرضا البرزى معتقد است كه سه تا چهار سال بين عضويت ناظر ايران تا عضويت در سازمان تجارت جهانى و برخوردارى كامل از مزاياى آن فاصله خواهد بود، اما با توجه به شرايط ايران و نمونه هاى مشابه گذشته به هيچ وجه بعيد نيست كه اين مدت بسيار بيشتر طول بكشد. تازه پس از طى اين دوران در انتها باز هم عضويت كامل ايران در WTO مجدداً مشروط به اجماع آرا خواهد بود و در آن مرحله نيز آمريكا مى تواند تا هر زمان كه بخواهد عضويت كامل ايران را به عقب بيندازد. حتى كشورى مانند چين با آن رشد اقتصادى سرسام آور هم نتوانست طى مدتى مانند سه يا چهار سال كه البرزى از آن ياد مى كند به عضويت WTO درآيد. پكن پس از ۱۵ سال مذاكره و عضويت ناظر بالاخره در سال ۱۳۸۰ شمسى به عضويت كامل درآمد. كشورهاى عربستان و روسيه حدود دوازده سال است كه در مقام عضو ناظر در حال مذاكره و اصلاحات اقتصادى داخلى هستند، اما هنوز به نتيجه قطعى دست نيافته اند. البته گفته مى شود در سفر اخير وليعهد عربستان به آمريكا طى مذاكرات با رئيس جمهور آمريكا وعده هايى تقريباً قطعى مبنى بر عضويت كامل عربستان در WTO تا قبل از پايان سال جارى ميلادى داده شده است. در حال حاضر به جز ايران ۲۹ كشور به عنوان عضو ناظر در حال مذاكره براى عضويت هستند كه از جمله آنها مى توان علاوه بر روسيه و عربستان به كشورهايى نظير آذربايجان، الجزاير، يمن، عراق و افغانستان اشاره كرد. عراق و افغانستان سال قبل به اين جرگه پيوستند، به عبارت ديگر پس از حضور نظامى آمريكا در آنها ريچارد بوچر روز پنج شنبه در ادامه توضيحات خويش در مورد موافقت واشينگتن با عضويت ايران در WTO به صورت غيرمستقيم به اين موضوع اشاره كرد كه تهران بايد به توافق آذر ۸۳ در پاريس پيرامون تعليق غنى سازى و بازفرآورى پايبند بماند وگرنه ممكن است در روند حضور ايران در سازمان تجارت جهانى مجدداً مانع تراشى شود.
• موضع وزارت اقتصاد
تا زمان تهيه اين گزارش صفدر حسينى شخصاً در مورد خبر عضويت ناظر ايران در WTO اظهارنظر نكرده بود، اما معاون پارلمانى وى ديروز خبر از پروسه هاى ،۵ ۷ و ۱۰ ساله براى اجراى شرايط و الزامات WTO در ايران داد. حيدر مستخدمين حسينى افزود: «راهيابى به سازمان تجارت جهانى يكى از شرايطى است كه فعالان اقتصادى را آماده رقابت در عرصه جهانى مى كند. پيوستن به WTO به اين معنا نيست كه تمام شرايط و الزامات تعيين شده اين سازمان بلافاصله اجرايى شود. به طور قطع با توجه به ويژگى هاى اقتصادى كشور، اين شرايط و الزامات در سال اول يا دوم اجرايى نمى شود، بلكه در پروسه هاى چند ساله اجرا مى شود.» وى با تاكيد بر اين كه دولت و مجلس بايد شرايط ادامه حضور در WTO را فراهم كنند، تصريح كرد: «عدم فعاليت و توانايى ايران در اين حلقه در مجموع اقتصادى به زيان كشور خواهد بود.»
• موضع وزارت بازرگانى
محمد شريعتمدارى كه به هنگام اعلام خبر پذيرش درخواست عضويت ايران در WTO در سوئيس بود در مورد آن چنين گفت: «باوجود تشكر از اعضاى شوراى عمومى WTO، اين پذيرش را لطف ساير اعضاى سازمان تجارت جهانى به ايران تلقى نمى كنيم. معتقديم آغاز مذاكرات الحاق ايران، منافع متقابلى براى اقتصاد بين المللى دارد و تجارت امروز كاملاً از حوزه سياسى مستقل است.» وى افزود: «شرايط حاضر هيچ مضراتى براى كشور ندارد، چرا كه با حضور مستمر در جلسات شوراى عمومى در جريان آخرين تحولات WTO قرار مى گيريم و از مشورت و همكارى هاى فنى آنها بهره مى بريم، بنابراين همه اين اقدامات حاوى منافعى براى كشور است.» شريعتمدارى خاطرنشان مى كند به دليل حمايت دولت ايران از توليدات داخلى بايد بر دفاع از صنايع نوزاد و نوپا پافشارى كنيم و براى رقابتى كردن آنها از اعضاى گروه مذاكره WTO مهلت بگيريم.
• حرف هاى اسفنديار اميدبخش
سرپرست دفتر نمايندگى تام الاختيار تجارى ايران از آمادگى كامل تيم مذاكره براى شروع مذاكرات الحاق خبر داد و گفت كه هيچ نگرانى اى براى آغاز مذاكرات الحاق به WTO نداريم و از فرصتى كه براى برقرارى تعامل تدريجى با اقتصاد جهانى در قالب مذاكرات با اروپا يا سازمان تجارت جهانى به وجود آمده بهره خواهيم برد. وى درخصوص چگونگى تشكيل گروه كارى ايران براى آغاز مذاكرات الحاق، به خبرگزارى ايسنا گفت: «هريك از اعضاى WTO حق ثبت نام در گروه كارى ايران را دارد و به زودى كشورهاى حاضر در اين گروه از طريق اين سازمان اعلام مى شود.» اميدبخش اتفاق اخير را موجب قرارگرفتن ايران در آستانه تحولى بزرگ دانست كه مثبت كردن اين تحول به تلاش خود كشورمان بستگى دارد.
• موضع وزارت راه
وزير راه و ترابرى كشورمان تا زمان تهيه گزارش هنوز اظهارنظرى در مورد پذيرش درخواست ايران در WTO نداشته است. لذا به حرف هاى سرپرست سازمان هواپيمايى كشورى مى پردازيم. نورالله رضايى نياركى در گفت و گو با خبرگزارى مهر ابراز اميدوارى كرده كه پذيرش ايران در سازمان تجارت جهانى به عنوان عضو ناظر، تحريم آمريكا را در فروش قطعات يدكى هواپيما به ايران كنار بزند. سرپرست سازمان هواپيمايى كشور فروش قطعات يدكى هواپيما به ايران را در شرايط تحريم از امتيازات پيوستن ايران به سازمان تجارت جهانى ذكر كرد. بد نيست بدانيد چندى پيش نيز كاندوليزا رايس به هنگام اعلام حمايت از درخواست عضويت ايران در WTO، فروش موردى قطعات يدكى هواپيما در قبال توقف غنى سازى اورانيوم را هم مطرح كرده بود.
• گمرك آماده پيوستن به WTO
خاطره وطن خواه: پذيرش درخواست عضويت ناظر ايران در سازمان تجارت جهانى آغاز فصل تازه اى از تغيير و تحولاتى است كه بايد در برخى از قوانين يا روش هاى اجرايى در سازمان هاى دولتى صورت بگيرد. نخستين سازمان كه پس از پذيرش عضويت به عنوان پل ارتباطى ايران با ۱۴۷ كشور عضو نقش مهمى را ايفا مى كند، گمرك جمهورى اسلامى است. قوانين گمرك و نحوه نظارت بر اجراى آن هم مى تواند جاذبه ايجاد كند و هم در صورت عدم تعادل دافعه. مسعود كرباسيان رئيس كل گمرك ايران وضعيت سازمان متبوعش را در جهت پيوستن به WTO مساعد مى داند. چه به گفته وى مقررات و قوانين مربوط به ارزشگذارى گمركى، بازرسى قبل از حمل كالا، اجراى قواعد مربوط به مبدا و مقررات ضددامپينگ در قانون جديد گمرك جاى گرفته و گمرك از اين لحاظ مشكلى ندارد. كرباسيان مى گويد: «پيش از پذيرش عضويت ايران در WTO گمرك با ۶ شركت بازرسى كننده موافقتنامه همكارى منعقد كرده، ضمن اينكه در ماده ۶ و ۷ قانون امور گمركى مقررات مربوط به مقابله با دامپينگ ديده شده است.» به گفته وى براى مقابله با كشورى كه به دامپينگ متوسل مى شود عوارض جبرانى در اين دو ماه در نظر گرفته شده است. رئيس كل گمرك قواعد مبداء را از ديگر موضوعات مربوط به گمرك ايران در پيوستن به WTO مى داند. او مى گويد: «در حال حاضر يك بحث جدى بين سازمان تجارت جهانى و سازمان جهانى گمرك درخصوص تعرفه توجيهى مطرح است. براين اساس قرار است مقررات مبداء طراحى شود.» به گفته وى در اجلاس آينده سازمان جهانى گمرك اين موضوع مطرح شده و تصميم گيرى خواهد شد. معاون وزير امور اقتصادى و دارايى معتقد است پيوستن به WTO مزايايى براى صادركنندگان ايران به همراه دارد از جمله بهره بردن از مقررات ضددامپينگ كه مى تواند حضور ايران را در بازارهاى صادراتى تقويت كند.» مقايسه برابرى تعرفه هاى ايران با ساير كشورها از ديگر موضوعاتى است كه در مراحل پيوستن به WTO بايد هماهنگ شود. رئيس كل گمرك در اين رابطه مى گويد: «در مذاكرات تعرفه اى كه تثبيت كردن تعرفه ها نام دارد بايد مذاكره صورت بگيرد تا به تثبيت برسيم. در حال حاضر مشكلى از نظر برابرى تعرفه ها نداريم. البته زمانى ۲۷ نوع عوارض در قوانين مقررات و صادرات در كشور ما حاكم بود كه امروز چنين نيست.» كرباسيان معتقد است لزوماً نبايد تعرفه ها پائين بيايد چرا كه كشورهايى وجود دارند كه به لحاظ ساختارى داراى تعرفه بالا هستند و با وجود پيوستن به WTO تعرفه هاى خود را حفظ كرده اند. به گفته وى در بين ۱۴۷ كشور عضو WTO وضعيت تعرفه هاى ايران به مراتب منطقى تر و شايد پائين تر از ساير كشورها باشد. رئيس كل گمرك درخصوص تاثير پيوستن ايران به WTO نيز مى گويد: «بايد ديد براى ديوار حمايتى كه در حال حاضر براى بخشى از توليدات ما مثل خودروسازى وجود دارد، چه تصميمى صورت مى گيرد. اما در مجموع بايد براى برخى از مباحث تصميم گيرى شود. وضعيت مالكيت فكرى و كپى رايت هنوز روشن نيست. درست است كه مبانى را پذيرفته ايم ولى هنوز به مرحله قانون و اجرا نرسيده است.» رئيس كل گمرك يكى از موضوعات قابل مذاكره را در مراحل پيوستن به WTO جايزه هاى صادراتى مى داند. به گفته وى بايد بر روى اين جايزه كه جنبه «يارانه » دارد، نيز مذاكره با اعضاى تيم كارى WTO صورت بگيرد. او مى گويد: «قطعاً مى توان برخى از موانع را با مذاكره رفع كرد. مهم اين است كه اين پيوستن ديگر قابل برگشت به گذشته نيست.»

• وزير صنايع و معادن: WTO را با تعليق غنى سازى معامله نمى كنيم
پس از عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى نگرانى هاى بسيارى براى بخش هاى توليدى كشور به وجود خواهد آمد. مهمترين اين نگرانى در حوزه هايى است كه در سال هاى گذشته زير چتر حمايتى دولت قرار گرفته اند. بدين ترتيب با شروع پيوستن به WTO نگرانى ها بيشتر خواهد شد. اما وزير صنايع و معادن مى گويد كه در حوزه تحت مسئوليتش نگرانى در مسير پيوستن به WTO وجود ندارد چرا كه بنگاه هاى صنعتى و معدنى در طول اجراى برنامه پنج ساله سوم خود را براى پيوستن به WTO آماده كرده اند. اسحاق جهانگيرى معتقد است اقتصاد ايران براى سلامت طى كردن مسير الحاق نياز به برنامه دارد؛ برنامه اى كه به اشتغال و توسعه صنعتى هم منجر خواهد شد. وزير صنايع و معادن مى گويد: «لازمه توسعه صنعتى ايجاد ظرفيت هاى جديد در بخش صنعت و معدن است. اين ظرفيت ها در طول سال هاى گذشته ايجاد شده و امروز در برخى از صنايع بيش از نياز كشور به توليد رسيده ايم.» به گفته وى مازاد توليد را بايد در بازارهايى فراتر از بازارهاى موجود صادر كرد و عدم عضويت در سازمان تجارت جهانى درهاى ورود به ۱۴۷ كشور عضو را بر روى محصولات ايرانى بسته بود. جهانگيرى يادآور مى شود كه آمريكا پس از دوران طولانى سنگ اندازى در مسير پيوستن ايران به WTO سرانجام تسليم اراده دولت و ملت ايران شد. به همين دليل امروز بهترين فرصت است كه در مسير پيوستن راه ها را هموارتر كنيم. او مى گويد: «پايين آوردن تعرفه ها مهمترين دغدغه در اين مسير است. البته در سال هاى گذشته به سمت تعرفه اى كردن صنعت گام هاى بلندى برداشته شد كه نياز به تداوم دارد.» جهانگيرى اضافه مى كند: «با تعرفه اى كردن نظام واردات كالا صنعتگران دريافتند كه در فضاى رقابتى بايد توليد كنند. به همين دليل براى كسب بازار آينده نگرى كردند و امروز تعرفه ها ديگر دغدغه توليدكنندگان نيست.» وزير صنايع و معادن تجربه ديگر كشورها را در پيوستن به WTO يادآور مى شود و تصريح مى كند: «ميانگين تعرفه واردات در ايران ۲۸ درصد است. اين ميزان قابل كاهش است. در فرصتى كه با تشكيل كارگروه پذيرش عضويت ايران به عنوان عضو رسمى WTO به وجود خواهد آمد، مى توان در تعرفه ها تجديد نظر كرد.» جهانگيرى در عين حال كاهش تعرفه هاى بخش صنعت و معدن را تلويحاً نمى پذيرد. او تاكيد مى كند: «تعرفه واردات بخش صنعت و معدن در سال هاى گذشته روند كاهشى داشته و البته بايد در مذاكرات پيوستن به WTO حضور قوى داشته باشيم تا اهداف خود را در اين مذاكرات پيش ببريم.» تعطيلى واحدهاى صنعتى در صورت پيوستن به WTO خطرى است كه برخى از صاحبان بنگاه هاى بخش خصوصى و حتى دولتى آن را گوشزد مى كنند. وزير صنايع و معادن در مواجهه با اين سئوال مى گويد: «خطر تعطيل شدن اينگونه واحدها نبايد منجر به لغو عضويت در WTO شود. هرچند بنگاه هاى اقتصادى ما در طول سال هاى گذشته با به كارگيرى تدبيرهايى چون استفاده از تكنولوژى روز، راه اندازى واحدهاى تحقيق، به روز كردن ماشين آلات و آموزش نيروى انسانى خطر تعطيلى را دور كرده اند.» اسحاق جهانگيرى بهمن ماه سال گذشته و به دنبال مذاكرات هسته اى ايران از سوى رئيس جمهور به عنوان رئيس ستاد اقتصادى تيم مذاكره كننده ايران با اتحاديه اروپا منصوب شد. وزير صنايع و معادن كمتر در رابطه با عملكرد اين تيم اقتصادى سخن به ميان آورده، چه معتقد است نتايج مذاكرات بايد از سوى رئيس شوراى عالى امنيت ملى مطرح شود. با مطرح شدن اين موضوع كه آمريكا براى تعليق غنى سازى اورانيوم، با پيوستن ايران به WTO به ايران امتياز داده، حساسيت ها افزايش مى يابد. جهانگيرى در اين رابطه مى گويد: «غنى سازى و توقف تكنولوژى هسته اى ايران قابل معامله با هيچ امتياز ديگرى نيست. غنى سازى اورانيوم حق مسلم ايران است اما نمى توان گفت كه مذاكرات مربوط به مسائل هسته اى در مذاكرات ايران براى پيوستن به WTO بى تاثير بوده است.» وزير صنايع و معادن تاكيد مى كند: «حتى با پذيرش عضويت ايران به WTO كه مزاياى بسيارى براى اقتصاد كشور دارد، يك گام از اهداف غنى سازى عقب نشينى نخواهيم كرد و اين موضوع قابل معاوضه نيست.»

+ نوشته شده در شنبه 7 خرداد1384ساعت 15:46 توسط رضا |

طليعه شكوفايى

مسعود نيلى

خبر هرچند كوتاه است اما براى همه آنانى كه سال ها است دغدغه جدايى جمهورى اسلامى ايران از جامعه جهانى را دارند بسيار مهم تلقى مى شود. عضويت جمهورى اسلامى ايران در سازمان تجارت جهانى در تلاش بيست و سوم به بار نشست و كشور توانست با توقف استمرار مخالفت آمريكا با درخواست عضويتش، در فضاى بسيار متلاطم پيرامونى، امتيازى مهم بگيرد. تئورى هاى تجارت همواره بر آثار رفاهى مترتب بر گسترش آزادى تجارى تاكيد داشته اند. لكن بسيارى، عمدتاً از سياسيون و البته برخى از اقتصادخوانده ها، تز آزادى تجارت را استعمارى و در جهت تامين مطامع كشور هاى صنعتى و شركت هاى فرامليتى ارزيابى كرده و كشور هاى در حال توسعه را به احتراز از آن فرا خواندند. براساس اين توصيه ها، در دهه هاى منتهى به دهه ۸۰ ميلادى، تعداد زيادى از اقتصاد هاى در حال توسعه، در پيرامون خود ديوار هايى بلند از موانع غير تعرفه اى و تعرفه اى بنا كردند و اميدوارانه به، به بار نشستن آثار حمايت ها دل بستند و به انتظار نشستند. غافل از آنكه ضعف رقابت پذيرى محصولات، حمايت هاى بيشتر را اقتضا مى كند و تعميق حمايت ها عدم رقابت پذيرى را تشديد مى كند و اين تله اى است كه در صورت افتادن در آن خروج بسيار پر هزينه خواهد بود.
هند، چين و تعداد بسيارى از كشور هاى آمريكاى جنوبى، براى دهه هاى متمادى از اين الگو براى توسعه اقتصادى تبعيت كردند. اين كشور ها بدون استثنا، هر كدام در مقطعى موفق به تغيير استراتژى از درون گرايى به برون گرايى شده و به جامعه جهانى پيوسته اند و به جاى كشيدن حصار در اطراف اقتصاد، مزيت هاى خود را به ميدان آورده و در مسير رشد و ترقى قرار گرفته اند. از آن روز كه مهاتما گاندى، پارچه فاقد كيفيت هندى را به عنوان سمبلى از مبارزه با استعمار به تن كرد و به آن باليد تا امروز كه هند، رضايتمندانه در جامعه جهانى عضو است و سطح تعرفه اى خود را مستمراً كاهش مى دهد زمان زيادى مى گذرد. سئوال آن است كه كدام هند خوشبخت تر ارزيابى مى شود. مردم چين در زمان انقلاب، خود را در تقابل با جهان و جهان را در تقابل با خود يافتند و با تحميل قناعت دستورى و پوشاندن لباس هاى يكنواخت و كفش هاى گيوه به تن و پاى مردمشان، مصرف بدون تجارت خارجى را به مردمشان آموختند. امروز چين عميقاً با دنيا آميخته است و در حدود يكصد و چهل ميليارد دلار كالا و خدمات به دنيا مى فروشد. كدام يك از اين دو وضعيت متضمن رفاه بيشترى براى مردم چين است. براى ارزيابى شرايطى كه در آن قرار گرفته ايم توجه به چند نكته ضرورى است:
۱- پذيرش عضويت به چه معنى است؟
برخى ممكن است تصور كنند كه با پذيرش عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى، سيل واردات به سوى كشور سرازير شده و بازار داخلى را محصولات ساخته شده خارجى پر خواهد كرد. موانع غير تعرفه اى برداشته شده و تعرفه ها به سطح نازلى تنزل پيدا خواهد كرد. ظرفيت هاى موجب توليدى به سرعت از ميان رفته و كشور با انبوهى از بيكاران و بنگاه هاى ورشكسته مواجه خواهد شد. آنچه گفته شد تصويرى است كه برخى تصميم گيرندگان، را از آن ترسانيده اند و فاصله ما را با جهان افزايش داده اند. شايد اگر آمريكا با عضويت ما مخالفت نمى كرد اصرار بر عضويت هيچ گاه جدى نمى شد.
واقعاً اگر عضويت در سازمان تجارت جهانى منجر به شرايط ذكر شده گردد از تعداد ۱۴۸ كشور عضو، تعداد محدود كشور هاى صنعتى را اگر خارج كنيم، بقيه بايد طى سال هاى گذشته در گرداب مشكلات گرفتار آمده و در ورطه ورشكستگى اسير شده باشند. واقعيت آن است كه پس از پذيرش عضويت دوره مذاكره آغاز خواهد شد و براساس توافقات به عمل آمده زمان هايى براى نيل به رقابت پذيرى براى فعاليت هاى اقتصادى قابل مبادله در عرضه بين المللى تعيين خواهد گرديد. مهم آن است كه عضويت در سازمان، ما را ملزم به رعايت انضباطى فراملى مى كند و لذا نخواهيم توانست سخاوتمندانه زمان را به نفع حمايت هاى بى قيد و شرط از دست بدهيم. حضور ما در سازمان تجارت جهانى نقطه آغازى خواهد بود بر پذيرش مسئوليت در جامعه جهانى. كارى كه تمرين بسيار كمى در آن داريم.
۲- كشور تا چه اندازه آمادگى پيوستن به جامعه جهانى را دارد؟
شكى نيست كه با ورود به سازمان تجارت جهانى، در عرصه اى قرار مى گيريم كه هر اقدام يا فعاليتى كه منجر به كاهش رقابت پذيرى محصولات ما در بازار جهانى شود در خلاف مسير مطلوب خواهد بود. به عنوان مثال آنگاه كه در نتيجه كسرى بودجه و رشد بالاى حجم پول و تورم و نيز ناكارايى هاى بسيار در عرصه توليد و سرمايه گذارى، هزينه هاى مبادلاتى به طور مستمر افزايش پيدا مى كند دچار مشكل خواهيم شد و يا آنگاه كه با فراهم آوردن شرايط انحصارى به توليد كننده اجازه مى دهيم كه قيمت را در سطحى بالاتر از سطح متعارف رقابتى تعيين كند براى تحقق رقابت پذيرى با چالش مواجه مى شويم.
همچنين وقتى ساختار توليد دولتى بوده و شركت هاى دولتى در نتيجه تبعيت از مقررات و قوانين ناكارآمد محصولاتى با قيمت تمام شده بالا توليد مى كنند نخواهيم توانست به رقابت در بازار جهانى اميدوار باشيم.
همان گونه كه مشاهده مى شود در صورتى كه ساختار اقتصاد داخلى در جهت كاهش هزينه هاى مبادله از طريق فراهم آوردن شرايط رقابتى متحول نشود ما عنصرى ناموفق در جامعه جهانى خواهيم بود. پذيرش عضويت ايران در سازمان تجارت جهانى هشدارى جدى به مديران آينده اجرايى است تا تحولات ساختارى اقتصاد را محور قرار داده و با جديت آن را دنبال كنند. خوشبختانه با ابلاغ سياست هاى جديد مربوط به اصل ۴۴ قانون اساسى از سوى مقام رهبرى همزمانى خوبى با پذيرش عضويت ايران پيدا شده است. مسلماً كشور ما نمى توانست با برداشت هاى قبلى از اصل ،۴۴ اقتصادى رقابت پذير در عرصه بين المللى باشد. شرايط جديد به وجود آمده در دو حوزه خارجى و داخلى مى تواند امكان خوبى را براى حركت به سمت رقابت پذيرى فراهم آورد.
از سوى ديگر از آنجا كه براساس ماده ۱۱۵ قانون برنامه سوم، كار تعرفه اى كردن موانع غيرتعرفه اى به سرانجام رسيده است، قدم هاى مقدماتى برداشته شده و لازم است هر چه سريع تر برنامه اصلاح ساختار تعرفه در بخش صنعت تدوين شده و مهلت هاى مناسب براى هر يك از صنايع تعيين شود.
بعد ديگر از موضوع آن است كه محصولات متنوعى از صنايع كشور چند سالى است كه به ناچار در معرض رقابت با كالاهاى قاچاق وارداتى شده اند و عملاً در چارچوبى غيرقانونمند وارد جامعه جهانى شده اند. در واقع در شرايط موجود كشور ما به خاطر عدم عضويت از مزاياى صادرات برخوردار نيست اما ناچار به رقابت با واردات در بازار داخلى است. لذا شرايط آينده با دشوارى كمتر براى صنعتگران ظاهر خواهد شد.
۳- چالش هاى آينده چيست؟
بخش بزرگى از مشكلات عدم رقابت پذيرى محصولات داخلى به نابسامانى هاى سياستگزارى در سطح كلان مربوط مى شود و به صنعتگران و توليدكنندگان داخلى ارتباط ندارد. چالش هاى سياسى در عرصه بين المللى دسترسى ما را به كالا، سرمايه و تكنولوژى پرهزينه مى كند. از سوى ديگر مشكلات جدى عدم تعادل هاى داخلى و در رأس آنها كسرى بودجه تهديدى جدى براى رقابت پذيرى است. ساختار بودجه و مشكل عدم تعادل مالى از اولويت هاى بسيار مهم اقتصاد كلان كشور محسوب مى شده كه اينك از اهميتى مضاعف برخوردار خواهد بود. كندى خصوصى سازى و ضعف بخش خصوصى به دليل نابسامانى هاى حقوقى و مقرراتى مانع جدى ديگر در اين راه محسوب مى شود.
از بخش صنعت كه بگذريم، بخش خدمات عرصه اى بسيار مهم است كه در تجارت جهانى در مرتبه اى بالا از اهميت برخوردار است اما در داخل كمتر به آن توجه شده است. ساختار سيستم بانكى و بيمه اى در كشور ما به شدت دولتى است و ناكارايى در آن بسيار است. اعمال اصلاحات در جهت رقابتى كردن سيستم بانكى و توسعه بخش خصوصى در اين عرصه داراى اهميت بسيار است. شايد ابلاغ بقيه سياست هاى كلى مربوط به اصل چهل و چهارم كه دربرگيرنده امور مربوط به سيستم بانكى و بيمه مى شود، پس از اعمال اصلاحات مورد نظر مقام رهبرى از سوى ايشان بتواند حركتى جدى را در اين عرصه نيز آغاز كند.
به هر حال اقتصاد ما اينك در محدوده اى باريك در عرصه صادرات با دنيا ارتباط دارد و در ميدانى بسيار وسيع در عرصه واردات با دنيا تجارت مى كند. عضويت در سازمان تجارت جهانى انضباطى را به ما تحميل خواهد كرد كه اگر مديريتى صحيح و سياستگزارى درست و هم راستاى با افزايش رقابت پذيرى در كشور به عمل نيايد، ما را با دشوارى هاى بسيار مواجه خواهد ساخت.
كلام آخر آنكه سند استراتژى توسعه صنعتى با محوريت رقابت پذيرى و با هدف آماده كردن بخش صنعت براى ورود به عرصه رقابت پذيرى بين المللى تدوين شده است. در اين سند همه عوامل از سطح سياسى تا اقتصاد كلان و از سياست هاى تجارى تا سياست هاى صنعتى براساس محور فوق مورد توجه قرار گرفته است. شايد توجه بيشتر به آن و قرار دادن تصميم گيرى ها در مسير نتايج اين مطالعات اقدامى اجتناب ناپذير در شرايط جديد باشد.

+ نوشته شده در شنبه 7 خرداد1384ساعت 15:45 توسط رضا |

آغاز فرايند پيوستن ايران به سازمان تجارت جهانی

ايرنا: ديپلمات‌های غربی موافقت سازمان تجارت جهانی با آغاز مذاكرات در مورد عضويت ايران در اين سازمان را "نخستين امتياز محسوس" به ايران و نتيجه مذاكرات اتحاديه اروپا با تهران عنوان كردند.
"كارلو ترويان" كميسر تجاری اتحاديه اروپا در سازمان تجارت جهانی پس از پذيرش ايران به عنوان عضو ناظر اين سازمان در گفت وگو با خبرنگاران در ژنو موافقت با آغاز فرايند پيوستن ايران به سازمان تجارت جهانی را"يك خبر مثبت و مهم" توصيف كرد.
وی گفت: سازمان تجارت جهانی هم اكنون مذاكرات با ايران را برای پيوستن كامل به اين سازمان در دستور كار قرار داده است.
نماينده آمريكا در سازمان تجارت جهانی در هنگام مواجه با خبرنگاران در ژنو در مورد اين رويداد از اظهار نظر خودداری كرد.
يك ديپلمات در وين نيز در مورد مدت زمان تكميل روند عضويت كامل ايران در سازمان تجارت جهانی گفت: روند عضويت هر كشوری در سازمان تجارت جهانی به شرايط اقتصادی و سياسی آن بستگی دارد.
وی افزود: به طور مثال چين پس از ١٥ ‬سال مذاكره، به عضويت كامل سازمان تجارت جهانی درآمد و روسيه پس از ١٠ ‬سال مذاكره هنوز عضو اين سازمان نيست.
اين منبع افزود: هم اكنون حدود ٣٠ ‬كشور سرگرم مذاكره برای پيوستن به سازمان تجارت جهانی هستند كه ازآن جمله می‌توان به عربستان سعودی و روسيه اشاره كرد.
عربستان سعودی در سال ١٩٩٣ ‬ميلادی تقاضای عضويت در سازمان تجارت جهانی را ارايه كرد، اما مذاكرات در مورد عضويت اين كشور همچنان ادامه دارد.
اگر چه سازمان تجارت جهانی، تجارت آزاد را تشويق می‌كند و تلاش دارد تا همه اعضای آن در بازارهای جهانی از امكانات يكسان تجاری بهره مند شوند ولی در نهايت پذيرش تصميمات اين سازمان به مجالس قانونگذاری كشورهای عضو موكول شده است.

+ نوشته شده در جمعه 6 خرداد1384ساعت 15:40 توسط رضا |

نامه شورای نگهبان

«محضر مبارك مقام معظم رهبري حضرت آيت‌الله خامنه‌اي (دام الله ظله العالي)
با سلام و تحيت
از اظهار لطف و عنايت حضرتعالي در تاييد عملكرد اين شورا در خصوص بررسي و احراز صلاحيت داوطلبان رياست جمهوري با رعايت موازين قانوني تشكر مي‌گردد.
شوراي نگهبان ضمن تقيد به ضوابط و قوانين و مقررات، معتقد و پايبند به اصل مترقي شرعي و قانوني ولايت فقيه بوده و در امر انتخابات نيز اين سيرت و سنت را مراعات كرده است.
در اين دوره هم بر اساس ضوابط قانوني با بحث‌هاي مفصل و مراجعه به سوابق و اسناد و مدارك و انجام كارشناسي‌هاي لازم به همين منوال عمل و نتيجه اعلام گرديد.
پس از وصول نامه جنابعالي جلسه فوق‌العاده شوراي نگهبان جهت تجديد نظر تشكيل گرديد و از آنجا كه حضرتعالي مطلوب را آن دانسته ايد كه همه افراد كشور از صاحبان سلايق گوناگون سياسي فرصت و مجال حضور در آزمايش بزرگ انتخابات را بيابند، در امتثال نظر ولايي آن مقام شريف صلاحيت آقايان مصطفي معين و محسن مهرعليزاده اعلام مي‌گردد.
اميد است خداوند وجود مبارك حضرتعالي را مستدام و ما در انجام وظايف قانوني و شرعي خويش موفق بدارد.»

+ نوشته شده در سه شنبه 3 خرداد1384ساعت 20:43 توسط رضا |

چين- آمريكا و نفت

تبديل همكارى به نزاع به علت نياز

دكتر بهزاد شاهنده*

چين با ۳/۱ ميليارد جمعيت و سومين كشور مصرف كننده نفت پس از ايالات متحده آمريكا و ژاپن، در ۲۵ سال گذشته با شروع عصر دنگ شيائو پينگ تحت فرآيند صنعتى شدن قرار گرفته و سريع ترين اقتصاد جهان را دارا است. جمهورى خلق چين به عنوان دومين اقتصاد جهان پس از ايالات متحده آمريكا در دو دهه گذشته به طور متوسط از رشد ۷ درصد توليد ناخالص داخلى برخوردار بوده و به نفت به عنوان انرژى در جهت حفظ توسعه خود نيازمند است.
مصرف نفت چين با رشدى بالغ بر ۵/۷ درصد، رشدى بالغ بر هفت برابر را در مصرف نفت دارا است. رشد مصرف نفت در چين عمدتاً به علت گذار از توليد بالاى دوچرخه و حمل ونقل عمومى به سمت اتومبيل هاى شخصى به خصوص از زمان پيوستن چين به سازمان تجارت جهانى روى داده است. طبق برآوردى علمى چين در سال ۲۰۱۰ بيش از ۹۰ برابر اتومبيل نسبت به سال ۱۹۹۰ خواهد داشت. رشد توليد اتومبيل در جمهورى خلق چين (امپراتورى ميانه) سالانه بالغ بر ۱۹ درصد بوده و بدين ترتيب در سال ۲۰۳۰ نسبت به آمريكا از اتومبيل بيشترى برخوردار خواهد بود. مسئله ديگرى كه باعث فروش روزافزون اتومبيل در كشور چين شده، نرخ بسيار پايين قيمت بنزين در اين كشور است كه طبق برآوردى بالغ بر يك سوم قيمت در اروپا و ژاپن است. (در اروپا و ژاپن ماليات سنگين بر بنزين و سوخت اتومبيل باعث شده كه مردم اين دو سرزمين از اتومبيل صرفاً براى موارد خاص استفاده نمايند و از حمل و نقل عمومى بيشتر بهره گيرند.)
• نفت چين از كدام منبع تامين مى شود
طى دهه هاى ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ چين صادركننده نفت بود، ولى در سال ۱۹۹۳ (پس از ۱۵ سال از گذشت «سياست درهاى باز») به واردكننده خالص نفت مبدل شد و از آن سال به بعد وابستگى چين به واردات نفت به طور فزاينده اى رشد داشته است. در حال حاضر جمهورى خلق چين ۳۲ درصد از نياز نفتى خود را وارد مى كند و انتظار مى رود كه ظرف ۵ سال آينده اين رقم دو برابر گردد و طبق برآورد آژانس انرژى بين الملليواردات نفتى چين در سال ۲۰۳۰ برابر واردات ايالات متحده آمريكا شود. انتظارات چين از نياز روزافزون به سوخت جهت تامين توسعه صنعتى خود باعث شده است كه بى جينگ علاقه مندى نسبت به اكتشاف و توليد در مناطقى از قبيل قزاقستان، روسيه، ونزوئلا، سودان، عراق (در دوران رژيم صدام) و ايران و آذربايجان را پيدا كند. معهذا به رغم تمام تلاش هاى فوق جهت تنوع سازى در منابع تامين نفت خود، چين به طور روزافزونى به نفت خاورميانه وابسته شده است. در حال حاضر ۵۸ درصد واردات نفت چين از خاورميانه انجام مى گيرد و انتظار مى رود كه اين رقم ظرف ده سال آينده به ۷۰ درصد برسد. با وجودى كه چين از لحاظ تاريخى روابط استراتژيك با قدمت زياد با خاورميانه نداشته، معهذا به علت نياز به سوخت، روابط كشور امپراتورى ميانه با خاورميانه به طور روزافزونى از اهميت حياتى برخوردار شده است. شصت و هفت سال پيش، كشور ژاپن كه از لحاظ نفت در فقر به سر مى برد، مبادرت به سياست تجاوزكارانه براى تامين سوخت مورد نياز خودكرد كه اين كشور را وارد جنگ جهانى كرد. امروز كشورى ديگر در آسيا اين نياز را دارد و آن كشور غول بزرگ آسيا يعنى چين است، چينى كه توفان به مراتب بزرگ ترى از ژاپن هفت دهه پيش برپا خواهد كرد. چينى كه ۵۸ درصد نفت خود را از خاورميانه تامين مى نمايد نمى تواند نظاره گر تحولات اين منطقه باشد. تاريخ به كرات ثابت كرده است كه ابرقدرت ها (قدرت هاى بزرگ) هميشه در همزيستى خود با ديگر قدرت ها و رقبا بر سر منابع معدود مشكل داشته اند.
روابط چين با آمريكا نيز از قاعده فوق مستثنا نيست. دو كشور حوزه اقيانوس آرام (آسيا- پاسيفيك) (ايالات متحده بى ترديد قدرت بلامنازع در حوزه اقيانوس آرام است كه چين در آن حضور قوى پيدا كرده و چالش ها بين دو قدرت در حال فزونى است) تحت تاثير مسائل مختلفى نظير تايوان، تجارت، حقوق بشر، تكثير و انتقال تكنولوژى سلاح هاى كشتار جمعى و... قرار داشته كه در روابط آن دو نقش آفرينى داشته اند. در سال هاى اخير بلاشك موضوع و يا مسئله ديگرى به مسئله كليدى در روابط بى جينگ و واشينگتن اضافه شده كه همانا نفت خاورميانه است كه دستيابى به آن براى هر دو كشور واردكننده نفت (مقام اول و سوم) از اهميت استراتژيك برخوردار است. به طور واضح، چين مى داند كه در حال حاضر و در دوره كوتاه مدت امنيت انرژى آن به همكارى با ايالات متحده وابسته است و فعلاً منازعه و يا رقابت ظاهراً به چشم نمى خورد. معهذا با روند تحولات در منطقه، چين نگرانى خود را از سياست سلطه آمريكا بر نفت منطقه حساس و استراتژيك خليج فارس پنهان نداشته و بر اين اعتقاد است كه آمريكا در تلاش بر سر نفوذ چين در منطقه است و بدين ترتيب چين معتقد است كه ايالات متحده آمريكا خطر عمده در امنيت انرژى بلندمدت اين كشور محسوب مى شود. همانطور كه در بالا اشاره شد، چين بر توسعه پروژه هاى نفتى در خارج از منطقه خاورميانه سرمايه گذارى كرده و تنوع سازى در منبع نفتى را مد نظر دارد، ولى منطقه خاورميانه را در اولويت ديگر خود قرار داده و در تلاش است در اين منطقه جايگاهى براى خود پيدا كرده و آن را تقويت نمايد. تلاش فوق بلاشك چين را ترغيب خواهد كرد كه با كشورهاى جناح مخالف آمريكا در منطقه به گسترش روابط بپردازد كه آن به نوبه خود باعث تيرگى در روابط با آمريكا خواهد شد و اين دو كشور را بيش از پيش در مقابل يكديگر قرار داده و به قولى شمشيرها از غلاف بيرون آمده و همكارى لغزنده واشينگتن- بى جينگ دچار تنش بيشتر شود. در اين راستان فروش تسليحات چين به كشورهاى منطقه و به خصوص گسترش صادرات تكنولوژى با استفاده دوگانه، آمريكا را نگران كرده و رهبران واشينگتن را در نگرش جديد نسبت به چين و اميال و آرزوهاى بى جينگ ترغيب كرده است. چين به فروش تكنولوژى با استفاده دوگانه به كره شمالى، عراق، سودان، ليبى و ايران محكوم شده است. روابط ويژه و رو به گسترش چين با عربستان سعودى نيز از مواردى است كه آمريكا نسبت به آن ابراز ناخرسندى كرده است. رو به وخامت گذاردن روابط واشينگتن و رياض، زمينه رشد روابط بى جينگ- رياض را فراهم كرده به طورى كه دو كشور چين و عربستان سعودى رسماً «همكارى هاى نفتى استراتژيك» را اعلام داشته اند. پيشنهاد چين در فروش موشك هاى بالستيك قاره پيما با برد ۵۵۰۰ كيلومتر به عربستان سعودى نگرانى هاى آمريكا را دوچندان كرده است. روابط چين با ايران نيز هميشه مورد اختلاف دو كشور آمريكا و چين بوده و واشينگتن نسبت به اين روابط حساسيت بيشترى دارد. آمريكا بارها عنوان كرده است كه چين بزرگ ترين تامين كننده تسليحات غيراتمى (متعارف) به ايران بوده و در برنامه هسته اى ايران نقش كليدى داشته است.
خاورميانه در روابط آتى آمريكا و چين نقش كليدى و محورى را خواهد داشت كه اين رقابت كل روابط دو كشور از جمله تايوان را تحت تاثير قرار خواهد داد. مسئله خاورميانه در نقش چين در ارتباط با بحران كره شمالى نيز ايفاى نقش خواهد داشت و عملاً اين خاورميانه و به خصوص خليج فارس خواهد بود كه تعيين كننده همكارى و نزاع بين دو قدرت اقتصادى جهان خواهد شد. امروزه قريب به ۶۶ درصد ذخاير نفتى جهان در اختيار كشورهاى خاورميانه هستند: عربستان سعودى (۲۵ درصد)، عراق (۱۱ درصد)، ايران (۱۰ درصد)، امارات متحده عربى (۹ درصد)، كويت (۹ درصد) و ليبى (۲ درصد). به دليل رو به كاهش گذاردن ذخاير نفتى كشورهاى غيرخاورميانه، منطقه استراتژيك خاورميانه (به خصوص خليج فارس) اهميت دوچندانى در جغرافياى سياسى- اقتصادى جهان پيدا خواهد كرد و تحولات اين منطقه كل جهان را تحت الشعاع قرار خواهد داد. طبق برآوردى با مصرف فعلى سوخت در جهان، كشورهاى غيرخاورميانه در ۱۵ سال آينده عارى از برخوردارى از نفت خواهند بود و اين زمانى است كه خاورميانه با مصرف امروزى قريب به ۸۰ سال نفت خواهد داشت. كشورهاى توليدكننده نفت امروزى از قبيل روسيه، مكزيك، ايالات متحده آمريكا، نروژ، چين و برزيل در ظرف دو دهه آينده نخواهند توانست در بازار نفت جهان نقشى را ايفا نمايند و در آن زمان (دوره كوتاه ۲۰ سال آينده) اين فقط خاورميانه خواهد بود كه منبع اصلى تامين نفت جهان خواهد بود. با توجه به سطح توليد فعلى جهان، در سال ۲۰۲۰ بالغ بر ۸۳ درصد ذخاير نفتى جهان در اختيار كشورهاى خاورميانه خواهد بود.
در اين بازار پررقابت دو غول بزرگ جهان بلاشك زورآزمايى خواهند داشت و همكارى كنونى روز به روز به نزاع مبدل خواهد شد و در سال هاى نه چندان دور، كشورهاى غيرخاورميانه كه ۱۷درصد ذخاير نفتى جهان را دارا خواهند بود از تاثيرگذارى در نظام وابسته جهان به نفت عاجز خواهند بود. در اينجا لازم به تذكر است كه از ۱۷ درصد فوق فقط ۹ درصد در اختيار كشورهايى قرار خواهد داشت كه به اردوگاه غرب تعلق داشته و يا در حيطه آن قرار دارند. و كلام آخر اينكه چين امروزى و يا چين فرداى نزديك با ژاپن ۶۷ سال پيش تفاوت چشمگيرى داشته و توفانى را در بر خواهد داشت كه باد توكيو در مقابل آن نسيمى بيش نيست. عظمت چين و بيدارى اين كشور را همه جهانيان شاهد هستند كه در آينده چشم جهانيان بيشتر به آن باز خواهد شد و رقابت چين و آمريكا را جدى خواهد كرد.
* استاد دانشگاه تهران

+ نوشته شده در سه شنبه 3 خرداد1384ساعت 11:58 توسط رضا |

چهره پراگماتيك ايران

ترجمه: آزاده افتخارى

جوى لين نويسنده مجله تايم در تازه ترين شماره اين نشريه مقاله اى در خصوص ايران با عنوان «چهره پراگماتيك ايران» به چاپ رسانده است. لين مقاله خود را با طرح اين پرسش آغاز كرده است كه آيا ايران از سياست خاورميانه بوش سود برده است؟ و سپس در ادامه مى نويسد: عراق هفته گذشته از ايران عذرخواهى كرد و صدام حسين را مسئول جنگ هشت ساله ميان دو كشور در دهه ۱۹۸۰ دانست. اين يك رفتار شگفت انگيز و حتى تحريك كننده است. ترديدى وجود ندارد كه سنى هاى عراقى نسبت به اين عذرخواهى و يا گسترش روابط ديپلماتيك عراق و ايران به دنبال سفر خرازى به بغداد نظر مساعدى ندارند؛ همان گونه كه دولت بوش نتوانست نسبت به ملاقات وزير خارجه ايران با رهبر شيعه عراق آيت الله سيستانى بى تفاوت باشد، چرا كه سيستانى هيچ گاه با مقامات آمريكايى ديدار نكرده بود. آيا اين موضوع واقعيت دارد كه ايران كشورى است كه از سياست خاورميانه اى بوش بيشترين سود را برده است؟ اين نقطه نظرى است كه طى سال گذشته در اردن، عربستان سعودى و تركيه مطرح شده است. مطرح كنندگان اين نظر مى گويند آمريكا دو دشمن همسايه ايران يعنى صدام حسين و طالبان را از ميان برداشته و اكنون ارتش آمريكا در مرزهاى شرقى و غربى ايران بسيار خسته و بيش از اندازه تحت فشار قرار دارد. اين در حالى است كه محافظه كاران دولت بوش كه اكثراً كارشناسان نظامى هستند بر اين باورند كه حمله نظامى كامل به ايران بسيار دشوار است و اگر ايران براى گسترش اهداف هسته اى خود تصميم بگيرد نمى توان براى متوقف ساختن اين كشور كار زيادى انجام داد. اما اكنون فضاى سياسى داخل ايران بسيار پيچيده است و كانديداهاى انتخابات رياست جمهورى پيش رو، آزادانه در خصوص ازسرگيرى روابط با آمريكا در رسانه ها سخن مى گويند. اكبر هاشمى رفسنجانى رئيس جمهور سابق ايران در حالى به صحنه انتخاباتى وارد شده كه نزديكان او مى گويند او خواهان حل مشكل با آمريكا است. رفسنجانى به دنبال راهى براى احياى روابط ديپلماتيك با آمريكا و پيوستن مجدد ايران به جامعه جهانى است. البته محمد خاتمى رئيس جمهور اصلاح طلب ايران نيز با شعار لزوم برقرارى رابطه با آمريكا روى كار آمد اما روابط با آمريكا به تناوب در جريان سه دهه فعاليت سياسى رفسنجانى مطرح شده است. در سال هاى ۱۹۸۰ رفسنجانى در كانون مسائلى بود كه در جريان سفر مك فارلين مشاور امنيت ملى ريگان به تهران پيش آمد و در سال هاى ۱۹۹۰ زمانى كه پست رياست جمهورى را برعهده داشت كوشيد تا يخ روابط ايران و آمريكا را با پيشنهاد قرارداد يك ميليارد دلارى كونكو (براى توسعه ميادين نفتى ايران) بشكند. اما اين پيشنهاد با مخالفت دولت كلينتون مواجه شد. گرى سيك يك كارشناس سياسى متخصص در امور ايران در دانشگاه كلمبيا مى گويد: «رفسنجانى سه ماه پس از پيروزى احتمالى در انتخابات گفت وگوهاى محرمانه اى با آمريكايى ها خواهد داشت.» اما با توجه به ديدگاه هاشمى درخصوص لزوم گسترش برنامه هاى هسته اى ايران بايد گفت كه روابط تجارى ايران _ آمريكا نمى تواند از موضوع برنامه هاى هسته اى ايران جدا باشد و در صورتى كه رفسنجانى با اين نگرش در رابطه با آمريكا پيش برود موفق نخواهد بود.
منبع: مجله تايم

www.sharghnewspaper.com/840303/html/diplom.htm

+ نوشته شده در سه شنبه 3 خرداد1384ساعت 11:51 توسط رضا |

ديدار فراموش نشدنى از عراق

محمد على بهمنى قاجار

دكتر كمال خرازى وزير امور خارجه ايران در ۲۷ ارديبهشت ماه جارى بنا به دعوت دولت انتقالى عراق وارد بغداد شد و طى سه روز اقامت در عراق علاوه بر ديدار با مقامات رسمى اين كشور از جمله جلال طالبانى رئيس جمهور، ابراهيم جعفرى نخست وزير، حاجم الحسنى رئيس مجمع ملى عراق، هوشيار زيبارى وزير امور خارجه و عبدالعزيز حكيم رهبر مجلس اعلاى انقلاب اسلامى عراق، اماكن مقدسه در كربلا و نجف را نيز زيارت كرده و با ملاقات با مراجع تقليد حوزه علميه نجف، پيام دوستى ملت و دولت ايران را به استحضار حضرات آيات عظام سيدعلى سيستانى و سيدمحمد سعيد حكيم و بشير نجفى رسانيد.خرازى دومين وزير امور خارجه اى بود كه پس از روى كار آمدن نخستين دولت دموكراتيك در عراق از اين كشور ديدار مى كرد و سفر وى در شرايطى كه دولت برخاسته از آراى مردم عراق با مسائل مختلفى همچون مشكلات امنيتى و تحركات تروريستى، مداخلات خارجى و معضلات اقتصادى روبه رو است حائز اهميت زيادى است. دولت جديد عراق با استقبال چندان گرمى از سوى كشورهاى عرب منطقه مواجه نبوده است و دولت آمريكا نيز اگرچه در موضع گيرى هاى رسمى همواره از دولت عراق كه برآمده از يك روند كاملاً مردم سالار است، حمايت كرده، اما با اقداماتى نظير تغيير سفير آمريكا در عراق و انتخاب «زلمى خليل زاد» از مشاورين رئيس جمهور آمريكا كه سابقه مهمى در تلاش براى به قدرت رساندن دوستان نزديك آمريكا در افغانستان و به حاشيه راندن ساير نيروهاى سياسى دارد در واقع تلاش جدى براى دگرگونى در ساختار قدرت حاكم بر عراق آغاز كرده است. در همين حال تحركات تروريستى نيز افزايش يافته تا آنجا كه در سه هفته پس از تشكيل دولت جديد چهار صد نفر بر اثر اقدامات تروريستى جان باخته اند كه در ميان آنها رجال سياسى و مذهبى همچون «محمد علاف» مسئول دفتر حضرت آقاى سيستانى در منطقه شرقى بغداد نيز ديده مى شوند. در چنين شرايطى سفر وزير امور خارجه ايران به عراق و تاكيد وى بر همبستگى دولت و ملت ايران با دولت و ملت عراق براى دولت عراق موضوع قابل توجهى است كه هم نويدبخش مناسبات صميمى و دوستانه بين عراق با مهمترين همسايه اش يعنى ايران بوده و هم براى دولت عراق اين اطمينان را فراهم مى آورد كه ايران به عنوان كشورى كه بيشترين اشتراكات فرهنگى و تمدنى را با عراق دارد و در دو سال گذشته نفوذ عميقى در صحنه سياسى عراق داشته است همچنان پشتيبان و حامى دولت عراق خواهد بود و دولت عراق را يارى مى دهد تا با حل معضلات امنيتى و سياسى درگير با آن، در فضايى آرام تر و امن تر به وظايف اصلى خود كه همانا حفظ وحدت ملى عراق و فعال كردن مشاركت سياسى مردم عراق، به ويژه اهل تسنن كه از طرف آيت الله سيستانى نيز در رابطه با حفظ حقوق آنها به دولت عراق تاكيد شده است و سرانجام تدوين قانون اساسى عراق با توجه به هويت مردم اين كشور بپردازد. مسافرت خرازى به عراق از جهت مناسبات دوجانبه ايران و عراق نيز بايد مهم ارزيابى شود. منطقه بين النهرين همواره براى ايران از اهميت زيادى برخوردار بوده و تا سال ۱۰۴۹ هجرى قمرى (۱۶۳۹ ميلادى) دولت ايران به تناوب داراى حاكميت سياسى بر اين منطقه بوده و از آن تاريخ به بعد نيز باز اشتراكات مذهبى و فرهنگى و وجود عتبات عاليات و حوزه هاى علميه مردم ايران و عراق را در سرنوشت خود سهيم ساخته كه نمونه واضح آن قيام مردم عراق بر عليه استعمار بريتانيا در سال ۱۹۲۰ ميلادى به رهبرى علماى ايرانى بوده است، با اين حال بعد از تشكيل كشور جديد عراق حاكميت سلطنت استبدادى وابسته به استعمار خاندان هاشمى و متعاقب آن حكومت هاى كودتا و ديكتاتورى كه پى در پى بر عراق حاكم شدند، فرصت ايجاد مناسبات همه جانبه اى را كه براى هر دو كشور حائز اهميت و فايده بود از آنها گرفت و سرانجام «صدام» جنگى هشت ساله را بر دو ملتى كه بيشترين علاقه مندى را بر اساس اشتراكات تاريخى با هم دارند، تحميل كرد و يك ميليون نفر جان خودشان را در اين جنگ از دست دادند. طى دو سال پس از سقوط صدام نيز ايران و عراق هنوز نتوانستند مناسباتى كه شايسته دو كشور هم فرهنگ و هم تمدن بوده و پاسخگوى نيازهاى سياسى و اقتصادى و فرهنگى مردم ايران و عراق باشد با يكديگر ايجاد كنند، ولى هم اكنون كه دولتى مردمى در عراق بر سر كار آمده و همه شواهد حاكى از آن است كه اين دولت عزمى جدى براى توسعه مناسبات با ايران دارد، ديدار خرازى از عراق مى تواند روابط ايران و عراق را در زمينه هاى ذيل دچار تحول جدى كند.
ايران و عراق هنوز از عواقب جنگ به طور كامل خلاصى پيدا نكرده اند. ابرام عهدنامه الجزاير توسط دو كشور يكى از مهمترين موضوعاتى است كه مى تواند در آينده مناسبات ايران و عراق مورد توجه قرار گيرد، البته عهدنامه الجزاير واگذارى حدود ۷۰۰ مايل مربع از سرزمين ايران را به عراق در منطقه «ذهاب» و «چم چپ سرخ» كه طبق عهدنامه دوم ارزروم مالكيت ايران بر آنها محرز بوده را با تاييد پروتكل ۱۹۱۳ اسلامبول كه هيچ گاه به تصويب مقامات صلاحيت دار ايران نرسيده و اعتبار سياسى و حقوقى نداشت را به رسميت شناخته است ولى نظر به تعيين وضعيت منطقه اروندرود براساس حقوق بين الملل و عهدنامه هاى معتبر سابق از جمله عهدنامه دوم ارزروم ۱۲۶۳ ق/ ۱۸۴۷ ميلادى.توافقنامه ۱۹۷۵ الجزاير مى تواند سنگ بنايى براى حل پايدار اختلافات ارضى دو كشور بوده و ابرام آن از سوى دولت هاى ايران و عراق از تنش آفرينى در مناسبات آنها جلوگيرى كند و به نظر مى رسد، اين مسئله مى تواند به عنوان اولويت مدنظر كميسيون عالى قرار گيرد كه تشكيل آن به رياست معاون اول رياست جمهورى ايران و نخست وزير عراق در بيانيه مشترك دو دولت كه در خاتمه ديدار رسمى خرازى از عراق انتشار يافت پيش بينى شده است. ضمن آنكه نبايد اين نكته را ناديده گرفت كه ابرام عهدنامه الجزاير توسط دولت ايران گام بزرگى در جهت اعتماد سازى با عراق است و در صورت نبود چنين عهدنامه اى با توجه به فقدان هرگونه عهدنامه معتبر و القا نشده اى بين ايران و عراق مرز هاى اين دو كشور براساس عهدنامه (۱۸۴۷ ميلادى) ارزروم مابين ايران و عثمانى بوده و بايد وضعيت هفتصد مايل مربع اشاره شده در بالا نيز روشن شود. علاوه بر موضوع عهدنامه ۱۹۷۵ الجزاير تعيين تكليف دريافت غرامت هاى جنگى ايران از عراق و مجازات عاملان رژيم صدام كه بر عليه ملت و دولت ايران مرتكب جنايت شده اند، يكى ديگر از موضوعات سياسى به جاى مانده از دوره جنگ است كه متاسفانه در دو سال اخير مورد بى اعتنايى قرار گرفته و حتى در كيفرخواستى كه عليه صدام حسين اقامه شده نيز به آن اشاره نشده است ولى در قسمت پايانى بيانيه اخير دولت هاى ايران و عراق بر مجازات سران رژيم صدام به دليل تجاوز به ملت ايران و ارتكاب جنايات جنگى تاكيد شده است كه دستاورد بزرگى براى دولت و ملت ايران بوده و ارمغان ويژه سفر وزير خارجه ايران به عراق است البته زمينه هاى سياسى مناسبات ايران و عراق تنها به حل مسائل به جاى مانده از جنگ خلاصه نشده، بلكه اين زمينه ها بايد چشم انداز مناسبات دوستانه آينده و اتحاد دائمى دو ملت را فراهم كند امرى كه با اهتمام دو دولت بر مبارزه با انواع تروريسم و نيز تاسيس كنسولگرى هاى ايران در بصره و كربلا و كنسولگرى هاى عراق در خرمشهر و كرمانشاه مورد توجه قرار گرفته است.
مناسبات اقتصادى ايران و عراق از جنبه هاى مختلف قابل بررسى است. به غير از همكارى هاى موثرى كه دو كشور به عنوان دو صادركننده مهم نفت و دو عضو اوپك مى توانند با يكديگر داشته باشند نبايد فراموش كرد كه ايران و عراق تقريباً به طور انحصارى صادر كننده محصول مهمى چون «خرما» نيز هستند و پيش از حاكميت رژيم بعث بر عراق كميسيون مختلطى از نمايندگان ايران و عراق براى نظارت در امر صادرات خرما و تعيين نرخ واحد صادراتى براى اين محصول وجود داشته است كه چنين همكارى هايى در آتيه نيز مسلماً براى دو كشور مفيد فايده خواهد بود، ضمن آنكه محصولات صنعتى ايران نيز با توجه به تشابهات زيادى كه در سليقه مصرفى و توان اقتصادى مردم ايران و عراق موجود است نيز مى تواند جايگاه مناسبى در بازار عراق پيدا كند چنانچه پيش از ممنوع شدن صادرات كالا هاى ايرانى به عراق (۱۳۴۸ ه ش، ۱۹۶۹ ميلادى) نيز كالا هاى مختلف ايرانى از يخچال گرفته تا لامپ هاى برق و حتى پيكان به بازار عراق رونق داده بودند. ايران و عراق از لحاظ ترانزيت بين المللى نيز براى يكديگر، حائز اهميت هستند. عراق مى تواند از طريق خاك ايران با هند و چين و آسياى مركزى ارتباط برقرار كرده و خود نيز حلقه اى براى اتصال اين مناطق به شامات، جزيره العرب و شمال آفريقا باشد.

+ نوشته شده در سه شنبه 3 خرداد1384ساعت 11:48 توسط رضا |

نامه مقام رهبری به شورای نگهبان

«آيت الله جناب آقاي جنتي دبير محترم شوراي نگهبان دامه بركاته
با سلام و تهنيت و تشكر از خدمات آن شوراي محترم در تلاش براي احراز صلاحيت داوطلبان رياست جمهوري اسلامي نهم و با رعايت موازين قانوني در اين امر، از آنجا كه مطلوب آن است كه همه‌ي افراد كشور، از صاحبان سلايق گوناگون سياسي فرصت و مجال حضور در آزمايش بزرگ انتخابات را بيابند، لذا به نظر مي رسد نسبت اعلام صلاحيت آقايان دكتر مصطفي معين و مهندس مهرعليزاده تجديد نظر صورت گيرد.
والسلام عليكم
سيدعلي خامنه‌اي»

+ نوشته شده در دوشنبه 2 خرداد1384ساعت 20:47 توسط رضا |

iranian

پیوندهای روزانه

نوشته های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها