iranian

داریوش سجادی:
جناب آقای مهاجرانی؛ سوالی که در حال حاضر در افکار عمومی در خصوص جنابعالی مطرح است ، آنست که سکوت چند سال اخیرتان نوعی اعتکاف سیاسی از رفتار شما را متبادر به ذهن می کند. خصوصاً آنکه بعد از خروج از کشور کمتر رغبتی جهت حضور فعال در مسائل سیاسی ایران از خود نشان داده اید. در پاره ای از محافل سیاسی این انزوا و سکوت را نوعی خروج از حاکمیت و یا پیوستن به گروههای اپوزیسیون تلقی کرده اند.آیا این سکوت معنای اپوزیسیونی دارد؟

عطاء الله مهاجرانی:
در مورد اين سوال لازم می دانم اين توضيح را بدهم که لازم نیست یک نفر تمام عمرش را در سیاست بگذراند.آن هم به عنوان یک انسان که در زندگی فقط یکبار فرصت زندگی کردن داریم.
بنابراين گمان می کنم که بایستی برای زندگی یک بار هم از منظر دیگری فکر کرد ضمن اینکه اگر بخاطر داشته باشید وقتی وزیر فرهنگ و ارشاد بودم، اعلام کردم که این آخرین سمت دولتی من خواهد بود و بعد از آن تمام تلاش خودم را به نوشتن خواهم کرد و این وعده ای بود که من در سال 1378 دادم و موضوع جدیدی نیست. از همان موقع هم به دلیل شرایطی که پیش آمده بود از وزارت فرهنگ و ارشاد استعفا دادم و در صدد بودم زندگی دانشگاهی و نویسندگی را به عنوان کار اصلی خودم ادامه بدهم. در طی سالهائی که گذشت من 4 رُمان منتشر کردم و احتمالاً تا پایان امسال رُمان ديگری را هم منتشر خواهم کرد و بطور کلی وقتم را بیشتر صرف کارهای پژوهشی و فرهنگی خواهم کرد. اما اين بمعنای آن نيست که از حوزه مباحث سیاسی غافل و برکنار بودم. من به اتفاق همسرم خانم دکتر کدیور سایت اینترنتی داریم که خوشبختانه مراجعین خوبی هم دارد و در آنجا درمورد مسائل اصلی کشور هم مطلب می نویسیم و مطالب ما هم در سایتهای دیگر و روزنامه ها هم طرح می شود. من به هیچ عنوان در موضع خروج از حاکمیت و پيوستن به اپوزیسیون نیستم. البته موضع انتقادی بر آنچه که در کشور می گذرد دارم. اما گمان می کنم که منتقد نگاهش به اصلاح امور است و از درون نگاه می کند در حالیکه کسی که موضعش خروج از حاکمیت باشد از بیرون نگاه می کند و در جهت تغییر نظام و یا دگرگونی نظام تلاش می کند. من مطلقاً چنین قصد و هدفی ندارم و تمام تلاشم در نوشتن وصرف آموختن می شود.
25 سال اول عمرم را صرف آموختن کردم. 25 سال دوم را صرف کار سیاسی کردم و آنچه که باقی مانده را امیدوار هستم صرف رُمان کنم. ...

http://www.emrouz.info/archives/2005/11/00531_3.php

طي حکمي از سوي وزير امور خارجه کشورمان دکتر منوچهر محمدي به سمت معاون آموزش و پژوهش وزارت امور خارجه منصوب شد.

به گزارش مهر، دکتر محمدي که هم اکنون دانشيار دانشکده حقوق و علوم سياسي دانشگاه تهران است پيش از اين عهده دار سمتهاي مهمي چون معاونت دانشجويي وزارت فرهنگ و آموزش عالي، معاون نخست وزير و سرپرست دفتر خدمات حقوقي، استاندار سيستان و بلوچستان، فرماندار خرمشهر و معاونت حقوقي و پارلماني وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح بوده است.

وي داراي تاليفات مختلف در زمينه انقلاب اسلامي، روابط و سياست خارجي است که از آن ميان مي توان به کتب چند دوره اي در زمينه تحليل انقلاب اسلامي، سياست خارجي و روابط خارجي، استراتژي نظامي آمريکا پس از 11 سپتامبر و مقايسه انقلاب اسلامي با انقلابهاي فرانسه و روسيه اشاره کرد.

دکتر منوچهرمتکي همچنين طي حکمي، دکتر سيد عباس عراقچي را به سمت معاون حقوقي و امور بين‌الملل وزارت امور خارجه منصوب کرد.

دکتر عراقچي بيش از اين رئيس و استاد دانشکده روابط بين الملل وزارت امور خارجه، سفير جمهوري اسلامي ايران در فنلاند، مدير کل دفتر مطالعات سياسي و بين الملل وزارت امور خارجه و سرپرست دفترنمايندگي جمهوري اسلامي ايران نزد سازمان کنفرانس اسلامي درجده بوده اند.

http://www.baztab.ir/news/30618.php

دومين جلد از خاطرات آيت‌الله طاهري خرم‌آبادي منتشر شد. اين مجلد، شامل خاطرات ايشان از تبعيد امام خميني تا پيروزي انقلاب اسلامي است.

آيت‌الله طاهري، يکي از روحانيون مبارز اين سال‌هاست که نامش پاي بسياري از اعلاميه‌ها ديده شده و از منبري‌هاي مبارز سال‌هاي دشوار پس از نهضت امام تا پيروزي انقلاب اسلامي است.

اين خاطرات از آن روي که توسط يکي از روحانيوني نگاشته شده که خود، در درون تحولات انقلابي بوده است قابل توجه و حاوي نکات جالبي است.

به گزارش خبرنگار «بازتاب» به نقل از سايت كتابخانه تاريخ اسلام و ايران، بخشي از اين خاطرات درباره زندگي امام خميني در سال‌هاي آغازين تبعيد در نجف است. درس امام و مقايسه و درس ايشان و آيت‌الله خويي، نظم خاص زندگي امام، وقار وسنگيني امام، عبادت و زيارت امام، و تواضع امام از مواردي است که ايشان شرحي ازآنها به دست داده است.

ايشان پس از آن به بحث از حوزه قم پرداخته و شروع مباحث مربوط به ولايت فقيه صحبت مي‌کند. از اين که زماني آيت‌الله شريعتمداري هم اين مباحث را مطرح کرد و حتي در يکي از نشريات دارالتبليغ چاپ شد. (57) ايشان به دنبال آن شرحي از ارائه درس ولايت فقيه در نجف به دست داه است. اين قسمت از خاطرات ايشان انصافا حاوي نکات تازه و جالبي است (تا ص 69).

آقاي طاهري در بخش بعدي در باره مرجعيت امام و جا افتادن آن و اين که چه کساني براي اين کار تلاش کردند، سخن گفته است.
بحثي درباره شهيد سعيدي که شهادت ايشان در سال 49 نقطه عطفي در مبارزات روحانيت عليه رژيم به حساب مي‌آمد در ادامه آمده است.

از مباحث جالب ديگر خاطرات، پرداختن به موضوع اخراج ايرانيان از عراق و بازتاب آن در مسائل مربوط به انقلاب و روابط ايران و عراق و نقش مبارزان در اين امور است. (تا ص 98)

بحث از شهيد جاويد در ادامه آمده است. ايشان تقريظ‌نويسي آقايان منتظري و مشکيني را سبب مطرح شدن بيشتر اين کتاب مي‌داند. وي از تلاش‌هايي که صورت مي‌گرفت تا اين کتاب به امام مربوط نشود سخن گفته و اين که داماد امام، مرحوم اشراقي هم به همراه آقاي فاضل لنکراني کتابي در رد بر آن نوشتند. موضع امام هم عدم مداخله در اين کارو مسکوت گذاشتن آن بود. ايشان نقل مي‌کند که مدتها حاج آقا مصطفي اين کتاب را در جلساتي نقد مي‌کرد (ص 101)

بحث مربوط به دکتر شريعتي و اين که اين بحث چه جايگاهي در آن سالها داشت در ادامه آمده است. بخشي هم به اختلافات مرحوم مطهري با دکتر شريعتي پرداخته شده است (ص 108 – 110)
ايشان به همراه جمعي از طلاب در سال 1352 از آقاي مطهري دعوت کردند تا به قم بيايد که ايشان هم هفته‌اي دو روز مي‌آمدند. شرحي از درسهاي ايشان و فعاليت‌هاي علمي آقاي مطهري در قم در ادامه آمده است.

يکي از مسائلي که در آن سالها پيش آمد سخنراني آقاي بهشتي در حسينيه ارشاد بود که مباحثي درباره وحدت شيعه وسني مطرح کرده و موجي از مخالفت عليه آقاي بهشتي پديد آورد (ص 113)

در ادامه مسائل مربوط به مبارزات روحانيت، از جمله تبعيد شماري از روحانيون قم در سال 52، شهادت آيت‌الله غفاري و بيان ويژگي‌هاي ايشان و حمله به فيضيه در هفدهم خرداد 54 از مسائلي است که ايشان بر آنها مرور و داستان فيضيه را مفصل تر آورده اند.

بحث از سازمان مجاهدين و اين‌که ايشان و ديگر روحانيون از چه زماني از وجود آن با خبر شدند و مسائلي در حول و حوش آن مطرح بوده در ادامه آمده است. ايشان اشاره مي‌کند که برخي از روحانيون چندان به اين سازمان دل بسته بودند که وقتي براي آنان مسأله تغيير ايدئولوژي را مطرح کردند حاضر به باور کردن آن نبودند. (ص 133).

از سال 55 به تدريج جلسات روحانيون تهران با هدايت آيت‌الله بهشتي برگزار شده و کم و بيش مطالب آن به اطلاع امام رسانده مي‌شد. آقاي مطهري در اين جلسات کمتر شرکت مي‌کرد و دليلش هم اين بود که با شکل گيري حرکتي که حالت حزبي داشته باشد، مخالف بود. از ديگر عوامل اختلاف ميان آقاي مطهري با آقاي بهشتي يکي هم بر سر دكتر شريعتي بود. اين اختلاف در باره صدور اطلاعيه هم که از سوي جامعه روحانيت تهران مطرح شد خود را نشان داد. آقاي مطهري طرفدار آن بود که ما بايد آشکارا برابر نظريه کساني که دين منهاي روحانيت را مي‌خواهند موضع گيري کنيم در حالي که ديگران معتقد بودند که فعلا وقت مبارزه با رژيم است و نبايد از اين مطالب سخن بگوييم (ص 140). اين بحث مربوط به سال 57 است و عنوان آن تهيه منشور روحانيت در مبارزه با رژيم است. آقاي طاهري بار ديگر در ص 190 شرحي از آن به دست داده است. آقاي مطهري متني را تهيه کرده بودند و روي ديدگاه‌هاي خود براي جدا کردن حساب کمونيست‌ها و مخالفان روحانيت از روحانيت تأکيد داشتند. آقاي مطهري در آن متن نوشته بود که ما ديني را مي‌خواهيم که سردم دار و پرچم دار آن روحانيت باشد. عده‌اي ديگر معتقد بودند که فعلا جاي طرح اين مباحث نيست. مقرر مي‌شود تا آقاي طاهري در اين باره با امام مکاتبه کند و ايشان هم چنين مي‌کند. امام نامه را مي‌خوانند و چند نکته را يادآور مي‌شوند. اول آن که هدف اصلي سرنگوني رژيم است و اين ديگر بحث نمي خواهد. دوم در باره آن اختلاف نظر فرمودند که حق با آقاي مطهري است. (ص 192)

آقاي طاهري در قسمت بعد و به مناسبت درگذشت حاج آقا مصطفي، از سابقه آشنايي خود با ايشان و شرح صفات و ويژگي‌هاي حضرتش پرداخته و در اين باره نکات جالبي را طي صفحات زيادي طرح کرده است. پس از آن به بيان مهم ترين رويدادهاي سال 56 و 57 پرداخته اند.

يکبار ديگر هم در جلسات جامعه روحانيت بحث مبارزات مسلحانه مطرح مي‌شود. در اين باره هم قرار مي‌شود آقاي طاهري به نجف رفته و از امام سوال کند. آقاي طاهري در اين باره مفصل شرح داده و در نهايت تصريح مي‌کند که امام به هيچ روي با مبارزه مسلحانه موافق نبودند. حتي حاضر به دادن اجازه ترور منصور هم نشدند. (ص 204).

در اين سفر آقاي طاهري به لبنان رفته و نامه‌اي را که آقاي بهشتي براي امام موسي صدر نوشته بوده است، به وي مي‌دهد. در آنجا نامه‌اي هم از امام موسي صدر براي امام مي‌برد. بالاخره ايشان به نجف مي‌رود و حکايت مبارزه مسلحانه را مطرح مي‌کند و امام هم سخت با آن مخالفت مي‌کند. در باره تشکيل حزب هم نظر امام را مي‌پرسد که ايشان در اين زمينه هم مخالفت مي‌کند. (ص 221 -22).

دنباله خاطرات مربوط به رفتن امام به مرز کويت و نهايت بازگشت به عراق و رفتن به فرانسه و تحولات ديگري است که به انقلاب اسلامي سال 1357 منجر شد.

http://www.baztab.ir/news/30365.php

http://www.baztab.ir/news/30342.php

جمعيت كشور در سال 84 بيش از 68‌ميليون و 467‌هزار نفر (34‌ميليون و 802‌هزار نفر مرد و 33‌ميليون و 666‌هزار نفر زن) برآورد شده است.

به نوشته «دنياي اقتصاد»، بنا بر آمار مركز آمار ايران، از جمعيت كل كشور 45‌ميليون و 650‌هزار نفر در نقاط شهري و 22‌ميليون و 817‌هزار نفر در نقاط روستايي اقامت دارند.

جمعيت كشور بر پايه آخرين سرشماري در آبان ‌ماه 75، بيش از 60‌ميليون و 55‌هزار نفر بوده است كه با توجه به جمعيت برآورد شده در سال ‌جاري (68ميليون و 467‌هزار نفر) به طور متوسط هر سال بيش از 900‌هزار نفر به جمعيت كشور اضافه شده است.

http://www.baztab.ir/news/30347.php

دادگاه شهر رم پس از بررسي پرونده مفقود شدن امام موسي صدر رهبر شيعيان لبنان ، اين پرونده را مختومه‌اعلام و دستور بايگاني آن را صادر كرد.

خبرگزاري ايتاليا(آنسا) عصر جمعه با انتشار اين خبر افزود : تحقيقات انجام شده نشان مي‌دهد كه‌امام موسي صدر به اتفاق دو همراه خود در سال ‪ ۱۹۷۸‬از ليبي وارد شهر رم پايتخت ايتاليا شد و سپس در اين شهر مفقود شده است.

در جريان اين تحقيقات هيچ مدركي در جهت شناسايي عاملان اين واقعه به دست نيامده است.

آنسا همچنين مي‌نويسد: دادگاه شهر رم همانند دادستان مسوول بررسي ‌اين پرونده ، ورود رهبر شيعيان لبنان از تريپولي به رم را براساس شواهد و تحقيقات لازم در ليبي و رم قطعي اعلام كرده است.

اين دومين باري است كه پرونده امام موسي صدر مختومه اعلام مي‌شود.

خبرگزاري ايتاليا در گزارش خود تاكيد كرده‌است كه هيچ مدركي دال بر دست داشتن ليبي در اين ماجرا وجود ندارد.

http://www.baztab.ir/news/30300.php

«شيمون پرز»، سياستمدار کهنه‌کار اسرائيل، به صورت غيرمنتظره‌اي در يک انتخابات داخلي حزب کارگر، از رقيبش «امير پرتز»، شکست خورد و از رهبري اين حزب کنار گذاشته شد.

به گزارش «بي.بي.سي»، «امير پرتز»، رهبر يک اتحاديه بازرگاني، با اختلاف اندکي، «شيمون پرز»، سياستمدار 82 ساله و برنده جايزه صلح نوبل را شکست داد. شکست شيمون پرز ممکن است به سقوط دولت اسرائيل بينجامد.

يک کميسيون حزبي، اتهامات پرز در مورد تقلب در انتخابات را رد کرد و آقاي پرتز را به عنوان برنده معرفي کرد.
اين نتيجه غيرمترقبه ممکن است به معناي برگزاري انتخابات سراسري در اسرائيل باشد چون پرتز، پيشاپيش اعلام کرده بود که در صورت پيروزي، حزب کارگر را از دولت ائتلافي بيرون خواهد کشيد.

در ماه ژانويه گذشته، پرز در توافقي با «آريل شارون» حزب کارگر را به يک دولت ائتلافي با حزب حاکم ليکود وارد کرد.
با حمايت حزب کارگر از طرح تخليه نوار غزه، «آريل شارون» توانست بر دودستگي داخلي حزب ليکود فائق شود؛ کاري که بدون حمايت حزب کارگر ميسر نبود.

پرز مي‌خواست حزب کارگر تا انتخابات بعدي اسرائيل در نوامبر سال 2006 در اين ائتلاف باقي بماند اما پرتز گفته است حزب کارگر بايد از ائتلاف خارج شود و براي انتخابات زودرس فعاليت کند.

http://www.baztab.ir/news/30237.php

محمد علی ابطحی:

امروز صبح تا ظهر در جلسه هم اندیشی گفت وگوی تمدنها شرکت کردم. از وقتی آقای خاتمی مؤسسه غیردولتی گفت وگوی تمدنها را سازماندهی می کرد به یک دفتر اروپایی و یک مرکز ایرانی فکر می کرد. در داخل علاقمند بود از نظرات اندیشمندان داخلی استفاده کند، بحث های امروز در حوزه نظری بود. معنای گفت وگو چیست؟ تمدنها و فرهنگها چگونه باید گفت وگو کنند. چرا این نظریه در دنیا مقبول افتاد و بحث هایی از این دست. بعد از مسجد جامعی که به عنوان مدیر عامل گزارش داد آقای خاتمی سخنرانی کرد. محل برگزاری این کارگاه علمی درکتابخانه تخصصی گفت وگوی تمدنها بود. کنار پارک ساعی. وقتی دوست خوبم جواد فرید زاده دفتر گفت وگوی ادیان را پایه ریزی میکرد، بنا به علاقه ای که داشت کتابخانه  تخصصی بی نظیری را درست کرد. وقتی در اواخر ریاست جمهوری قرار شد که این مرکز تحویل وزارت خارجه شود دل نگرانی اصلی آقای خاتمی این کتابخانه بود که آنرا تحویل فرهنگستان هنر که آقای میرحسین موسوی مسئول آن است داد. و فعلا باقی مانده است.

1) نزديك به دو قرن از انعقاد دو قرارداد ننگين "گلستان" و "تركمانچاي" مي‌گذرد. در اين مدت هيچ دولتي در ايران (قاجار، مشروطه‌‌خواهان، پهلوي و جمهوري اسلامي) خواهان پس‌گيري سرزمين‌هاي از دست رفته طبق دو قرارداد مذكور از روس‌ها (تزارها، كمونيست‌ها و رژيم كنوني) نشده است. علت روشن است، طرح چنين تقاضايي به معناي آغاز جنگي بوده است كه نه تنها گرجستان و قفقاز و ... را به ايران برنمي‌گرداند، بلكه ممكن بوده است قسمت ديگري از خاك ايران را از آن جدا كند. تصميم عقلاني آن است هر ملت مطابق با شرايط داخلي و واقعيات بين‌المللي تصميم بگيرد و رفتار كند. عقلانيتي كه شاه و درباره قاجار پيش از جنگ دوم با روسيه كه به تركمانچاي ختم شد از آن بهر‌ه نبردند. آنان به ضعف مفرط و عقب ماندگي آشكار ايران از يك سو و قدرت نظامي برتر تزارها در ابتداي قرن نوزدهم توجه نكردند و به جاي تلاش براي پيشرفت ايران همپا با تحولات منطقه‌اي و جهاني، به رمل و اسطرلاب چشم دوختند و در درياي تملق‌ و چاپلوسي اطرافيان مدهوش شدند و غيرت ايماني مردم را براي پيروزي بر خصم كافر و آزادسازي شهرهاي اسلام كافي دانستند.

2) اگر بعد از قرارداد گلستان، شاه و دربار و تبليغات رسمي قاجار به جاي تحريك عواطف مردم براي آغاز دوباره جنگ، به نوسازي كشور، از جمله ارتش و ايجاد صنايع نظامي مي‌پرداختند، كاري كه سه دهه بعد اميركبير آغاز كرد، و سپس با اقتدار كافي از مرزهاي خود حراست مي‌كردند، آيا تركمان چاي به ايران تحميل مي‌شد؟ آيا ايرانيان نمي‌توانستند با نوسازي و بازسازي ميهن خويش، خسارات عهدنامه گلستان را نيز جبران كنند؟ با كمال تاسف بي‌توجهي به واقعيات و روند تحولات، از جمله اوضاع ايران و موقعيت روسيه چنان ضربه‌اي به كشور وارد كرد كه امضا و پذيرش "تركمان چاي" كه مظهر تحقير و ضعف ملي بود، ضروري محسوب شد و در زمان خود اعتراضي برنينگيخت. زيرا انتخاب ديگر آن بود كه جنگ ادامه يابد و بسياري از شهرهاي ديگر ايران در آذربايجان، از جمله تبريز، در دست روس‌ها باقي بماند.

3) چه كساني در تحميل قرارداد تركمانچاي به ايران مقصرند؟ آيا اعضاي هيأتي كه به سرپرستي عباس ميرزا با روس‌ها مذاكره و نهايتاً قرارداد را امضا كردند بايد محكوم شوند يا آن گروهي كه بيش از آن با بي‌تدبيري و بي‌مسئوليتي بر طبل جنگ كوبيدند و علاوه بر خسارات انساني و اقتصادي، موجب شدند ارتش روس‌ به تبريز وارد شود و با اشغال "وليعهد نشين قاجار" ملت ايران را تحقير كند؟ آيا جنگ‌طلبان اعم از درباريان، نظاميان و آن دسته از روحانيون كه بي‌توجه به شرايط ملي و بين‌المللي فتوا و حكم جهاد صادر كردند و موجب شكست ننگين و خفت‌باري شدند، مقصرند يا كساني كه براي خروج روس‌ها از تبريز و خاتمه جنگ آن عهدنامه را امضا كردند؟

4) تفاوت تركمان چاي با قرارداد 1919 ،كاپيتولاسيون، تنباكو و ... اين است كه قراردادهاي اخيرالذكر به دليل دريافت رشوه يا به علت سرسپردگي امضاكنندگان به بيگانگان منعقد شدند ولي كشور در موقعيتي قرار نداشت كه جز انعقاد آن موافقتنامه‌ها انتخاب ديگري نباشد. در تركمانچاي وضع فرق مي‌كرد. پيروزي نظامي در جنگ، روسيه را در جايگاه برتر قرار داده بود و مي‌توانست اراده خود را بر دولت و ملت ايران تحميل كند كه كرد. به علت همين تفاوت امضاكنندگان عهدنامه‌هايي مانند قرارداد 1919 ميلادي در ايران بدنامند اما عباس ميرزا، كه در رأس مذاكره‌كنندگان با روس‌ها بود و در نهايت عهدنامه تركمان چاي را امضا كرد، يكي از خوشنام ترين رجل قاجار به شمار مي‌رود.

5) پيش از آغاز جنگ عباس ميرزا تلاش كرد با ديپلماسي و تداوم مذاكرات مانع بروز فاجعه شود اما در تهران گوش شنوايي نيافت. دربار را چاپلوسان و چپاولگران محاصره كرده بودند و پيشوايان بزرگ مذهبي، همچون سيدمحمد طباطبايي اصفهاني (معروف به سيد محمد مجاهد) و ملا احمد نراقي نيز تحت تأثير جوي كه جنگ‌طلبان بي‌مسئوليت ايجاد كرده بودند و از جمله در "مجمع بزرگ ملي ايران" كه قبل از جنگ تشكيل شد، تجلي كرد، به جاي دعوت دربار به تدبير و تأمل و حمايت از عباس ميرزا و قائم مقام، فتوا دادند "دولت ايران با دولت روسيه ترك مصالحه و مدارا كند و لازم است و واجب شرعي كه عداوت و منازعت آشكار سازد". به عبارت روشن دولت ايران به روس‌ها اعلان جنگ كند، آن هم پس از آنكه فرستاده ويژه آن كشور، بعد از مرگ الكساندر اول و به قدرت رسيدن نيكلاي اول به تهران آمده بود تا شاه ايران را قانع كند هيأتي براي "تهنيت جلوس امپراتور جديد" و "تعزيت امپراتور متوفي" به سن پترزبورگ اعزام كند و مذاكرات را از سر گيرند. علما در "مجمع بزرگ" خود، ضمن رد درخواست ملاقات نماينده اعزامي دولت روسيه، اعلان كردند: "مهرباني با كفار بنابر نص كلام ايزد جبار حرام است".

6) تصميم‌گيري براساس احساسات و نه عقلانيت و همه‌جانبه‌نگري موجب شد نه تنها ايران ولاياتي را كه طبق پيمان نامه گلستان در سال 1813 ميلادي (1192 ه. ش.) از دست داده بود، از جمله گرجستان و شيروان و باكو و قراباغ و گنجه و ... را پس نگيرد، بلكه به موجب معاهده "تركمان‌چاي" (1828 ميلادي ، 1207 ه.ش.) تسلط روس‌ها بر قفقاز كامل شد و ايروان و نخجوان نيز به آنان واگذار گرديد. طبق قرارداد تركمانچاي حقوق ايران در درياي خزر سلب و حاكميت قضايي ايران نقض و كاپيتولاسيون روس‌ها در ايران اعمال شد.

7) اين روزها مكرراً درباره تحميل قراردادي همچون تركمان چاي به ايران، در جريان دانش هسته‌اي، هشدار داده مي‌شود بدون آنكه هشدار دهندگان تبيين كنند چه بايد كرد تا كشور در موقعيتي قرار نگيرد كه ايرن بين تحريم‌هاي جهاني يا هجوم نظامي و امضاي چنين قراردادي حق انتخاب نداشته باشد. به نظر من، افرادي كه بي‌توجه به واقعيات ملي و بين‌المللي، كشور را در معرض تحريم بين‌المللي يا جنگ قرار مي‌دهند، تحميل كنندگان واقعي تركمانچاي ديگري به ايران خواهند بود. فريادهاي اين گروه به منظور سرپوش گذاردن بر بي‌تدبيري و ترس از مواجهه با واقعيات است و آدرس غلط دادن درباره تحميل كنندگان واقعي قرارداد ننگين احتمالي به كشور. البته مشكل مدعيان، آگاهي ملت ايران است كه با توجه به تجربيات تاريخي، به اين نتيجه رسيده است ابتدا بايد كشور تقويت و موقعيت اقتصادي، علمي، فني آن تثبيت شود، تا دستيابي به همه حقوق ميهن ميسر گردد.

http://tajzadeh.net/archives/051023,11154.shtml

خبرگزاري فارس: بانك تسويه حسابهاي بين المللي وضعيت مالي ايران در بانكهاي خارجي را در پايان سه ماهه دوم سال 2005 ميلادي اعلام كرد كه بر اين اساس ايران 23 ميليارد و 461 ميليون دلار دارايي و 25 ميليارد و 588 ميليون دلار تعهدات به اين بانكها دارد.


به گزارش خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس، گزارش بانك تسويه حسابهاي بين المللي حاكي است: تعهدات ايران به بانكهاي بين المللي در پايان سال 2004 ميلادي 21 ميليارد و 743 ميليون دلار بوده است كه اين رقم در سه ماهه دوم امسال با بيش از 8/3 ميليارد دلار افزايش روبرو شده است.
بنابراين گزارش، تعهدات ايران به بانكهاي خارجي در پايان سال 2003 ميلادي 14 ميليارد و 697 ميليون دلار بوده است كه طي 18 ماه با 11 ميليارد دلار افزايش مواجه شد.
بانك تسويه حسابهاي بين المللي با اعلام اين كه دارائي خارجي ايران در بانكهاي بين المللي در پايان سال 2004 ميلادي 21 ميليارد و 355 ميليون دلاربوده است، افزود: اين رقم طي شش ماه اول سال جاري بيش از دو ميليارد دلار افزايش يافته است.

بر اساس اين گزارش، دارايي خارجي ايران در پايان سال 2003 ميلادي 17 ميليارد و 730 ميليون دلار بوده است كه اين رقم طي 18 ماه با 7/5 ميليارد دلار افزايش روبرو شد.

http://raha.gooya.name/economy/archives/037951.php

دولت سوريه روزهاى بسيار سختى را مى گذراند. دتلو مهليس دادستان آلمانى در گزارش ويژه خود كه تقديم دبيركل سازمان ملل كرده، مقام هاى بلندپايه دولتى سوريه را به برنامه ريزى ترور رفيق حريرى نخست وزير فقيد لبنان متهم كرده است.اتهام دست داشتن در «قتل سياسى» يك دولتمرد مشهور كشور همسايه، به خودى خود فشار جهانى خارق العاده اى را متوجه متهم مى كند به ويژه آنكه چنين اتهامى نه از طرف يك دولت متخاصم، بلكه از سوى يك كميسيون مامور از جانب سازمان ملل متحد مطرح شده باشد.

انگشت اتهام كميسيون مهليس كه به سمت دولت سوريه نشانه رفته است، به واقع علامتى است به جامعه جهانى تا حسابرسى دقيقى درباره سياست هاى داخلى و منطقه اى رهبران دمشق به عمل آورد. اين دقيقاً همان چيزى است كه ايالات متحده آمريكا از مدت ها پيش در انتظار آن است. از ديدگاه آمريكا، دولت بشار اسد تمايل و يا احتمالاً توان همسو شدن با نظم در حال ظهور و مورد نظر آمريكا در خاورميانه را ندارد، نظمى كه دولت جورج بوش آن را «طرح خاورميانه بزرگ» ناميده و اساس آن بر كثرت گرايى سياسى، ليبراليسم اقتصادى و پذيرش اسرائيل به عنوان عضوى از خانواده ملت هاى خاورميانه استوار است. دولت سوريه اين نظم جديد را نمى پذيرد، اما آمريكا و متحدانش بر اين باورند كه سوريه نه فقط نظم تازه را نمى پذيرد، بلكه براى جلوگيرى از استقرار آن در كشورهاى همسايه نيز تلاش مى كند. از اين رو، دولت بوش فهرست بلندبالايى از اتهام هاى گوناگون را براى دولت بشار اسد تدارك ديده است. دولت بشار اسد متهم است كه از طريق ترور منتقدان سياست خود، در جهت بى ثبات كردن لبنان تلاش مى كند، براى پيشگيرى از بازگشت آرامش به عراق، شورشيان را در خاك خود پناه مى دهد و مانع ورود آنها به خاك عراق نمى شود، به منظور ناكام گذاشتن روند صلح بين اسرائيل و فلسطينى ها، رهبران گروه هاى مسلح مقيم دمشق را به ادامه حمله به اهداف اسرائيلى در سرزمين هاى فلسطينى تشويق مى كند و سرانجام اينكه كارنامه حقوق بشر خود را بهبود نمى بخشد.

پيش از اين، آمريكا و متحدانش با اعمال فشار ديپلماتيك خواستار تغيير رفتار دولت سوريه در زمينه هاى فوق شده اند، اما اكنون به اين نتيجه رسيده اند كه سوريه به آسانى از سياست هاى خود دست برنمى دارد و بايد تحت فشار مضاعف قرار گيرد. گزارش مهليس اكنون اين فرصت را در اختيار آمريكا و كشورهاى اروپايى از جمله فرانسه قرار داده است تا با استفاده از اهرم شوراى امنيت سازمان ملل، دولت بشار اسد را در تنگناى بيشترى قرار دهند. شوراى امنيت براى اعمال فشار بيشتر به سوريه گزينه هاى مختلفى پيش رو دارد. يكى از اين گزينه ها درخواست از سوريه براى استرداد مظنونان به دخالت در قتل حريرى است تا در دادگاهى بين المللى محاكمه شوند.

اگر سوريه تسليم چنين درخواستى شود، اعتبارى براى دولت اسد باقى نخواهد ماند بخصوص اينكه مظنونان ممكن است براى رهايى خود از مجازات، پاى شخص اسد را هم به پرونده قتل حريرى باز كنند. اما اگر سوريه به درخواست شوراى امنيت پاسخ منفى دهد، در آن صورت با مجازات هاى بين المللى از جمله تحريم اقتصادى روبه رو خواهد شد. اين در حالى است كه اقتصاد سوريه تاب تحمل تحريم را ندارد و به سرعت دستخوش آشوب مى شود.در حالى كه شوراى امنيت راه هاى گوناگونى براى سختگيرى عليه سوريه را دارد، اما ظاهراً دولت اسد از گزينه هاى چندانى برخوردار نيست. اسد مى تواند مانند معمر قذافى بى قيد و شرط تسليم خواسته هاى شوراى امنيت شود، سناريويى كه گفته مى شود آمريكا نيز به رهبران سوريه پيشنهاد كرده است. اما اين اقدام به احتمال زياد بقاى دولت سوريه را به خطر مى اندازد. در واقع به ندرت حاكمانى مانند قذافى در جهان يافت مى شوند كه قادر باشند يك شبه چرخشى ۱۸۰ درجه اى در سياست هاى خود پديد آورند و در عين حال بر اريكه قدرت بمانند. البته اين مسئله به هوشمندى قذافى مربوط نمى شود بلكه به شرايط اقليمى، اقتصادى و جمعيتى ليبى ارتباط دارد. قذافى در سرزمينى وسيع بر حدود پنج ميليون جمعيت كه بسيارى از آنان در صحراهاى خشك و سوزان به شتردارى مشغولند، حكم مى راند و در عين حال از منابع سرشار نفت و ثروت باد آورده ناشى از فروش آن برخوردار است. اين شرايط اقتصادى و جمعيتى به قذافى قدرت مانور زيادى براى تغيير ناگهانى در سياست هاى خود مى دهد، اما سوريه با اقتصاد بدون نفت، جمعيت قابل توجه و اغلب تحصيلكرده و گروه هاى معارضى كه در كمين نشسته اند تا عدول دولت از اصول ايدئولوژيك خود را دستمايه بى اعتبارى آن قرار دهند، به نظر نمى رسد كه توان حركتى مانند ليبى را داشته باشد، البته مگر آنكه دولت از دغدغه بقاى خود رها شده باشد.

گزينه ديگر دولت اسد، مقاومت در برابر فشارهاى آمريكا و متحدانش در خاورميانه است. قاعدتاً اگر دولت سوريه به چنين تصميمى برسد، مشكلاتى در لبنان، فلسطين و عراق براى آمريكا به وجود خواهد آورد، اما سوريه براى ادامه اين سياست فقط با آمريكا روبه رو نيست، بلكه با سازمان ملل متحد طرف است. سازمان ملل از طريق شوراى امنيت مى تواند به موازات نافرمانى سوريه، قطعنامه هاى شديدتر و حتى در صورت لزوم جواز حمله نظامى به خاك آن كشور را صادر كند. اين هم سناريويى است كه گفته مى شود فرماندهان ارتش آمريكا براى آن برنامه ريزى كرده اند، اما به اصرار كاندوليزا رايس وزير خارجه اين كشور، اجراى آن را به تحولات آينده منطقه موكول كرده اند. به اين ترتيب، دولت سوريه روزهاى بسيار سخت ترى پيش رو دارد.

http://raha.gooya.name/world/archives/037930.php

*ايجادرابطه كشورهاي اسلامي بارژيم صهيونيستي جنايت است

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: سياسي خارجي

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه‌ي فلسطين در كنفرانس‌ خبري‌اش در ايسنا تاكيد كرد:« امسال حال و هواي روز قدس كاملا با سال‌هاي گذشته متفاوت است.»

به گزارش خبرنگار سياسي - خارجي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سيد علي‌اكبر محتشمي پور، دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه‌ي فلسطين با حضور در خبرگزاري دانشجويان ايران به سوالات خبرنگاران رسانه‌ها در آستانه‌ي يوم‌الله قدس پاسخ گفت.

مركز و پايتخت سرزمين فلسطين هميشه قدس شريف بوده است

وي در پاسخ به سوال خبرنگار ايسنا در ارتباط با آخرين ارزيابي‌ از تحولات اراضي اشغالي ضمن بيان تاريخچه‌ي مختصري از مساله‌ي فلسطين اظهار داشت:« شرايط جديدي بر منطقه‌ي كشورهاي عربي و كشورهاي اسلامي در ارتباط با فلسطين اشغالي و بيت‌المقدس به وجود آمده است. همانگونه كه مي‌دانيد بيت‌المقدس و شهر قدس، شهري است كه سابقه‌اي متجاوز از 6000 سال دارد و همواره در طول تاريخ، فلسطين و شامات، مركز و پايتخت سرزمين فلسطين، قدس شريف بوده است.»

محتشمي پور ادامه داد:« يعني پيش از اينكه اصلا بني‌اسراييلي در نقشه جغرافيايي فلسطين وجود خارجي داشته باشد، ملت فلسطين براي اين شهر ارزشي فوق‌العاده قائل بوده‌اند و آن را به عنوان مركز تمدن‌هاي‌شان قرار مي‌دادند.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين همچنين گفت:« پس از ظهور اسلام، مسجد‌الاقصي و بيت‌المقدس اولين قبله‌گاه مسلمانان بود و در اين شهر آثار دو دين بزرگ الهي وجود دارد. يكي آثار دين مسيحيت يعني كليساهاي بسيار قديمي و باسابقه‌اي نزديك به 2000 سال و ديگر محل تولد حضرت عيسي مسيح.»

وي همچنين اظهار داشت:« همچنين آثار و اماكن مقدسه‌ي اسلامي از جمله مسجدالاقصي و ساير مساجد مقدس در اين منطقه وجود دارد. همچنين محل دفن حضرت ابراهيم خليل (ع)، پيامبر توحيدي در شهر الخليل و مسجدي كه در اين شهر بر مزار او وجود دارد، از جمله‌ي اين بناها هستند.»

آثاري از دين يهود را در فلسطين نمي‌بينيم

محتشمي پور افزود:« يكي از معجزات الهي اين است كه ما آثاري از دين يهود را در فلسطين نمي‌بينيم، آنها مدعي‌اند كه هيكل سليمان بر زير مسجدالاقصي قرار دارد، ولي حدود چهار سال است كه پس از اشغال كرانه‌ي غربي رود اردن و بيت‌المقدس تونل‌هايي زير مسجدالاقصي حفاري كرده‌اند تا بلكه يك اثر كوچك ازمعبد سليمان بيابند كه البته نتوانسته‌اند چنين چيزي را پيدا كنند.»

دبيركل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين خاطر نشان كرد:« اخيرا برخي از محققان اسراييلي اذعان كرده‌اند كه هيكل سليمان در مكان ديگري غير از قدس و اين منطقه بوده است، به صراحت مي‌گويم كه اصلا حضرت موسي (ع) وارد فلسطين نشده تا بخواهد از آن پايگاهي براي يهوديان بسازد.»

وي ادامه داد:« تاريخ يهود در مصر و به زمان حضرت يعقوب و يوسف باز مي‌گردد، ضمن آنكه حضرت موسي نيز در مصر به پيامبري مبعوث شد و ايشان مامور شدند كه به يكي از مناطق كشور اردن سفر نمايند كه در اين خصوص حضرت موسي با مخالفت بني اسراييل، يعني امت خود مواجه شد.»

محتشمي پور همچنين گفت:« در جريان اين موضوع، خداوند بر آنها غضب كرد و آنها در وادي تيه، يعني سحراي سينا در حدود 40 سال معذب بودند و حضرت موسي و جانشين‌شان حضرت هارون نيز در همين صحرا از دنيا رفتند و اصلا به سرزمين فلسطين وارد نشدند.»

دبيركل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين تاكيد كرد:« ما در طول تاريخ نداريم كه حتي براي يك قرن بني اسراييل در فلسطين حاكم شده باشند. تمام مدت حكومت حضرت داوود و سليمان نيز كمتر از 70 سال بود كه امروز منقرض شده و يهوديان همواره براي گناهان تخلفات و معصيات و خونريزي‌هايشان مورد غضب الهي بوده و در سراسر دنيا متفرق و متشدد شده‌اند.»

به گزارش ايسنا، وي افزود:« برهمين اساس ادعاي اسراييل كه اين سرزمين آبا و اجدادي و موعود ماست، ادعايي كذب و دروغ مي‌باشد و تنها آثاري كه در بيت‌المقدس موجود است، از غير يهود مي‌باشد و اين يك مساله تاريخي است.»

عقب‌نشيني مفتضحانه‌ي رژيم صهيونيستي از غزه

حجت‌الاسلام و المسلمين محتشمي پور با اشاره به عقب‌نشيني مفتحضانه‌ي رژيم صهيونيستي از غزه اظهار داشت:« نكته مهم، اينكه متاسفانه پيش از عقب نشيني اسراييل از غزه، زمزمه‌هايي براي ملحق كردن بيت‌المقدس به اسراييل وجود داشت و رژيم اسراييل تحريكاتي را در اين زمينه انجام داد و بحث حمله‌ي افراد تندرو به مسجدالاقصي را مطرح نمود.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين ادامه داد:« در همين چارچوب موضوع امكان شورش وسيع مسلمانان در كشورهاي مختلف از جمله فلسطين مطرح شد و به هر حال پس از اين مسايل اسراييل قصد داشت كه قبح حمله به مسجدالاقصي را بريزاند تا مقاصدش را در آينده و به مرور زمان انجام دهد.»

وي افزود:« اين مساله در مرحله‌ اول تنها در حد شايعات بود، ولي رفته رفته شارون اعلام كرد كه ما حداقل نيمي از مسجدالاقصي را خواهيم گرفت و اسراييل آن را اشغال خواهد كرد. اقدام جسورانه‌اي كه پس از تقريبا 60 سال اعلام شد و متاسفانه كشورهاي عربي و اسلامي هيچ واكنش جدي نسبت به آن نشان ندادند.»

آمريكا و اسراييل در مقابل شكست‌شان از مسلمانان، هديه‌ي عادي‌سازي روابط را مطالبه كردند

محتشمي پور همچنين گفت:« پس از عقب نشيني اسراييل از غزه كه در مقابل مقاومت مردم فلسطين صورت گرفت، آمريكا و اسراييل در مقابل شكست‌شان از مسلمانان، هديه‌اي را از آنها مطالبه مي‌كردند و اين هديه عادي‌سازي روابط كشورهاي عربي اسلامي با اسراييل بود.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين خاطر نشان كرد:« در پي فشارهاي بسيار و درخواست‌هاي مكرر براي اين مقصود، متاسفانه برخي از سران كشورهاي اسلامي درخواست اسراييل را اجابت كرده و در اين ميان شاهد بوديم كه كشورهايي چون پاكستان، تركيه، قطر، بحرين و برخي ديگر از كشورها روابطشان با رژيم صهيونيستي را عادي نمودند.»

برخي كشورها تمام حيثيت و امكانات‌شان را در سيني زرين به اسراييل تقديم كردند

وي همچنين اظهار داشت:« اين در شرايطي است كه بزرگ‌ترين خطر بيت‌المقدس و مسجدالاقصي را تهديد مي‌كند، يعني به جاي اينكه اجلاسي برگزار شود و براي دفاع از قدس شريف و مسلمانان مظلوم فلسطين چاره‌جويي شود، برخي كشورها آمدند و تمام حيثيت و امكانات‌شان را در سيني زرين به اسراييل تقديم كردند.»

محتشمي پور تاكيد كرد:« اسراييل از نظر اسلام و كشورهاي اسلامي رژيم غاصب و غير مشروع است و هر گونه به رسميت شناختن آن به معناي حمايت از جنايات او مي‌باشد.»

كشورهاي اسلامي نبايد رژيم صهيونيستي را به رسميت بشناسند

سيد علي اكبر محتشمي پور، دبيركل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين در ادامه‌ي اين نشست خبري با خبرنگاران در كنفرانس خبري كه در خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) برگزار شد، با تاكيد بر اينكه كشورهاي اسلامي نبايد رژيم صهيونيستي را به رسميت بشناسند، اظهار داشت:« رژيم صهيونيستي امروز به عنوان يك دشمن حربي و در حال جنگ با اسلام و مسلمانان مطرح است.»

وي افزود:« بيت‌المقدس و مسجد الحرام به عنوان پايگاه‌هاي اسلامي تفاوتي ندارند، اگر امروز مسلمانان در مقابل اسراييل كوتاه آمده و نه تنها روابط‌شان را با او قطع نكنند كه به برقراري رابطه با اسراييل نيز اقدام نمايند، چه تضميني وجود دارد كه فردا همين سران مزدور آمريكا و اسراييل در پي حمله به مكه و مدينه‌ي مسلمانان و انجام همين جنايات در محيط وحي در زادگاه پيامبر اسلام در استقبال از اين امر كف نزنند؟ »

محتشمي پور ادامه داد:« به عنوان يك مسلمان يا مسوول يا دبيركنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين اعلام مي‌كنم كه مسلمانان همان گونه‌اي كه به دشمن درحال جنگ‌شان يعني اسراييل مي‌نگرند، كساني كه با اسراييل همكاري يا به او مشروعيت دهند و يا او را به رسميت شناسند را نيز به عنوان يك دشمن نگاه مي‌كنند.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين در ادامه اظهار داشت:« اسراييل بدون همكاري كشورها و سران منطقه نمي‌تواند ظلم و جنايت بكند. مسجدالاقصي تا ابد اولين قبله‌گاه مسلمانان و مركز و پايگاه كشور فلسطين است و بايد به همين نحو حفظ شود و لذا مسلمانان بايد در روز قدس امسال در اين همايش اسلامي شركت كرده و حضور به هم رسانند تا سران كشورهاي اسلامي و عربي احساس كنند كه در مقابل احساسات ديني و مذهبي يك ميليارد و 400 ميليون مسلمان تاب مقاومت ندارند و همانگونه كه اسراييلي‌ها و آمريكايي‌ها نمي‌توانند در مقابل احساسات مسلمانان مقاومت كنند، آنها نيز تاب چنين مقاومتي را ندارند.»

پرونده‌ي ترور رفيق حريري و گزارش كميته‌ي حقيقت‌ياب سازمان ملل متحد

وي در ارتباط با پرونده‌ي ترور رفيق حريري، نخست‌وزير اسبق لبنان و گزارش كميته‌ي حقيقت‌ياب سازمان ملل متحد در اين خصوص اظهار داشت:« در ارتباط با اين گروه و تحقيق سازمان ملل بايد عرض كنم كه ابتدا تحليلي داشتم و آن اينكه در خصوص اين ترور كساني مي‌توانند دست داشته باشند كه بيشترين منافع را از آن برده يا مي‌برند.»

بيشترين منفعت از ترور حريري را آمريكايي‌ها و صهيونيستها بردند

به گزارش ايسنا، محتشمي پور همچنين گفت:« بيشترين منفعت از اين ترور را آمريكايي‌ها و صهيونيستهاي اسراييلي‌ برده و قصد دارند به وسيله‌ي اين كار و بردن انگشت اتهام به سوي طرفداران سوريه و خود سوريه فضايي بحراني را در داخل لبنان ايجاد نمايند و از اين طريق وحدت ملت لبنان را نيز خدشه‌دار كنند.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين خاطر نشان كرد:« آنها قصد دارند لبناني‌ها را نسبت به هم دچار سوء‌ظن كرده و از دشمن اصلي‌شان كه تهديد كننده استقلال آنها منحرف نمايند. به صورت طبيعي كسي كه بيشترين منفعت را از اين جريانات مي‌برد مي‌تواند طراح چنين توطئه‌هايي نيز باشد.»

اسراييلي‌ها از ترور حريري پيراهن عثمان درست كردند

وي با بيان اينكه اسراييلي‌ها از ترور حريري پيراهن عثمان درست كردند، اظهار داشت:« آنها او را در مجامع بين‌المللي مطرح كرده و درپي محكوم كردن گروه‌هاي لبناني و فلسطيني بر آمده‌اند.در روزهاي نخست اين گونه مطرح بود كه كساني اين جنايت را كرده و مظلومان را به انجام آن متهم كنند.»

محتشمي پور تاكيد كرد:« كاري نداريم كه اين ترور توسط چه كسي انجام شده است و اگر انجام آن توسط هر حزب، گروه يا كشوري انجام شده باشد، بايد مجازات شود؛ ولي آنچه كه باعث سوء‌ظن نسبت به گروه تحقيق و هم چنين گزارشي كه ارايه شده، دو مساله است: يكي اين كه اصولا آيا در يك قرن اخير در دنيا و در طول حيات شوراي امنيت و سازمان ملل همين يك ترور صورت گرفته است كه همه بايد در خصوص آن قيام كنند و گروه تحقيقي براي كشف حقيقت آن ايجاد شود و اقدامات بعدي را صورت دهند؟

ده‌ها و صدها حريري در منطقه و دنيا ترور شده‌اند، كودتاهاي خونين و جنايات بشري بسياري نيز انجام شده و سازمان ملل هيچگاه گروهي را براي تحقيق و بررسي اين مسايل تشكيل نداده است. در لبنان افرادي چون كمال جنبلاط، رهبر حزب سوسياليست‌هاي لبنان كه از نظر اهميت كمتر از حريري نبود و همچنين رييس جمهور لبنان ترور شدند.

محتشمي پور افزود: رشيد كرامي كه از مهم‌ترين نخست وزير‌هاي لبنان بود، ترور شد. كشتن ترور و مسموم كردن آقاي ياسر عرفات نيز قطعي است، ولي چرا سازمان ملل اصلا در خصوص مشخص كردن اين مساله اقدامي نكرده است؟ چه دستي در ميان بوده است؟

وي ادامه داد: در كودتاي 28 مرداد در ايران و در خصوص جنايات بزرگي كه در طول حضور آمريكايي‌ها‌ در منطقه انجام شد و در دوران كلينتون نيز به آنها اعتراف شد، در سومالي و جاي جاي دنيا در زندان ابوغريب و بسياري مكان‌هاي ديگر انسان‌هاي شريفي كشته مي‌شوند، ولي هيچ گروه تحقيقي تشكيل نمي‌شود.

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين همچنين اظهار داشت: بر اين اساس امروز در فلسطين شاهديم كه اسراييلي‌ها متجاوز از ده‌ها هزار تن زن كودك و مردم بي‌دفاع را كشتند و آمريكا اجازه نداد گروهي براي تحقيق اين مساله تشكيل شود.

محتشمي‌پور خاطر نشان كرد: اينكه آمريكا و اسراييل مدعي اول حادثه‌اي مي‌شوند به عنوان يك تحليلگر مسايل سياسي برايم مشخص است كه سناريويي را پيش مي‌برند تا مخالفان‌شان را از ميان بردارند.

وي همچنين ادامه داد: در گزارش 56 صفحه‌يي نيز تنها ادعاهايي كلي مطرح شده و لذا كليت اين حركت را مشكوك مي‌دانم، ولي اگر اسناد و مداركي باشد كه هر دستگاه يا كشوري را در اين خصوص مشخص نمايد آن كشور بايد محاكمه شود، ولي بايد موارد مشابه در خصوص آمريكا و اسراييل نيز بررسي و مجازات‌هاي لازم صورت گيرد.

اين پرونده كاملا سياسي است

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين با تاييد سخن خبرنگار ايسنا مبني بر سياسي شدن روند بررسي پرونده ترور رفيق حريري گفت: همانگونه كه گفته شد اين پرونده كاملا سياسي است و شاهد بوديم كه تهديدها و خط و نشان‌هاي آمريكا پيش از انتشار اين گزارش تداوم داشت.

محتشمي پور همچنين اظهار داشت: تصور مي‌كنم پس از شكست آمريكا در فلسطين و عراق حركت و توطئه‌ي جديدي براي ضربه‌ زدن به پايگاه‌هاي مقاومت و فلسطين لبنان آغاز شده است كه بهترين بهانه در اين خصوص نيز شهادت رفيق حريري به دست عوامل خودشان مي‌باشد.

ارتباط بين ترور رفيق حريري با تغيير در قانون اساسي و انتخابات لبنان

به گزارش خبرنگار سياسي - خارجي ايسنا، علي اكبر محتشمي‌پور، دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه‌ي فلسطين در ادامه‌ي سخنان خود در كنفرانس مطبوعاتي كه در آستانه‌ي برگزاري روز قدس در خبرگزاري دانشجويان ايران برگزار شد، در پاسخ به سوال خبرنگاري مبني بر اينكه چه ارتباطي بين ترور رفيق حريري با تغيير در قانون اساسي و انتخابات لبنان وجود دارد؟ اظهار داشت: در آستانه‌ي برگزاري انتخابات پارلمان لبنان بود كه اين ترور صورت گرفت.

وي با اشاره به روند قانوني برگزاري انتخابات پارلماني لبنان ابراز داشت:« قبلا انتخابات در لبنان به صورت استاني و در پنج ايالت صورت مي‌گرفت و ليست كانديداها براي هر يك از ايالت‌هاي به طور جداگانه داده مي‌شد، بنابراين راي‌گيري بر اساس همان ليست صورت مي‌گرفت، اما فشارهايي براي تغيير اين روند صورت گرفت كه به جاي ايالتي برگزار شدن انتخابات حوزه‌هاي انتخاباتي كوچك شوند.»

محتشمي‌پور گفت:« اين بيشتر خواسته‌ي مسيحيان لبنان بود كه در نهايت نيز پنج ايالت تبديل به تعداد بيشتري از واحدهاي انتخاباتي شده‌اند.»

دبيركل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين ادامه داد:« در همه جاي دنيا رسم است كه در هنگام انتخابات پارلماني نقص‌هاي انتخاباتي اصلاح شود و در اين ميان گروه‌هاي سياسي كه آراء حداكثري را دارند، تلاش مي‌كنند انتخابات به گونه‌اي برگزار شود تا نمايندگان خود را به پارلمان بفرستند و در لبنان نيز چنين اتفاقي افتاد. اقليت و اكثريت جاي خود را عوض كردند و جريان رفيق حريري و طرفداران سياست‌هاي آمريكا در پارلمان لبنان اكثريت را به دست گرفتند و اين امروز عملا در لبنان اكثريت پارلمان مربوط به سعد حريري، فرزند رفيق حريري مرحوم است.»

وي گفت:« بنابراين دولت نيز عملا برگزيده‌ي اين اكثريت خواهد بود و علت اينكه دولت به رئيس جمهور فعلي اميل لحود براي استعفا فشار مي‌آورد، اين است كه لحود جزو جريان رفيق حريري و پسرش نيست، بلكه از كساني است كه بيشتر جريانات مستقيم لبناني را حمايت مي‌كند.»

راه حل نهايي نجات قدس شريف

وي در پاسخ به اينكه راه حل نهايي نجات قدس شريف را چه مي‌دانيد؟ اظهار داشت:« پاسخ به اين سوال نسبي است، چرا كه امروز بسياري از دولت‌ها و گروه‌ها معتقد به حل اين مساله از طريق مذاكره و گفت‌وگو هستند.»

محشتمي پور گفت:« محمود عباس، رئيس حكومت خودگردان معتقد به دكترين گفت‌وگو و مذاكره به جاي مبارزه و مقاومت است و اگر امروز به آمريكا سفر مي‌كند در اين راستاست.»

وي با بيان اين اعتقاد كه اگر فلسطين امروز موفقيتي به دست آورده است و نوار غزه از وجود يهوديان عاري شده است، به دليل مقاومت مردم فلسطين بوده است، گفت:« اتفاقي كه در غزه افتاد در ارتباط با هيچ مذاكره‌اي نبوده است، تاريخ مبارزات مردم فلسطين با رژيم صهيونيستي نشان مي‌دهد كه اين رژيم هيچ توافقي با حكومت خود‌گردان فلسطين نداشته است و اساسا اين رژيم هر جايي را كه غصب مي‌كند، براي اين است كه در آنجا بماند.»

وي گفت:« اسرائيلي‌ها معتقدند كشورهايي چون سوريه، لبنان، اردن، عربستان، عراق و بخشي از ايران جزو سرزمين‌شان و متعلق به اسرائيل بزرگ است و تمام جنگ‌هايي كه انجام داده‌اند، براي ماندن در اين سرزمين است.»

وي افزود :« اگر نوار غزه از وجود صهيونيست‌ها خالي مي‌شود به خاطر مقاومت مردم فلسطين است، چرا كه نيروهاي اسرائيلي و شهرك‌نشين‌هاي يهودي در قلب يك ميليون و 200 هزار فلسطيني نمي‌توانند زندگي كنند و بر اين اساس يك طرفه و يك جانبه عقب‌نشيني كردند.»

دبير كل كنفرانس بين‌المللي حمايت از انتفاضه فلسطين ادامه داد:« اما آن ها در دنيا به طور گسترده تبليغ كردند كه عقب‌نشيني‌شان از نوار غزه از سر صلح‌جويي است و بر اساس اين رفتار كشورهاي اسلامي بايد واكنشي مثبت به رژيم صهيونيستي نشان دهند و روابط دوستانه با آن را پي بگيرند.»

سالگرد ترور اسحاق رابين

به گزارش ايسنا، وي با اشاره به نهمين سالگرد ترور اسحاق رابين توسط يكي از افراطيون صهيونيستي گفت:« رژيم صهيونيستي مراسمي را به مناسبت سالگرد ترور اسحاق رابين در نظر دارد كه آن را تبديل به يك مراسم بين‌المللي كرده است و از تمام سران كشورهاي دنيا و كشورهاي عربي و اسلامي براي حضور در اين مراسم دعوت كرده است.»

وي گفت:« اگر اين حركت صورت گيرد، بزرگ‌ترين ضربه به مسلمانان وارد خواهد شد، چرا كه با اين كار عملا از كشتار و جنايات رژيم صهيونيستي و سياست‌هاي آن در منطقه حمايت صورت گرفته است.»

وي خطاب به سراني كه سران كشورهاي مسلمان كه قصد شركت در اين مراسم را دارند، گفت:« آن‌ها بايد پاسخگوي اقدام جنايت‌كارانه‌ي خود باشند و عواقب سفرشان را نيز بپذيرند.»

سفر وزير امور خارجه‌ي آمريكا به رژيم صهيونيستي

وي همچنين به سفر كاندوليزا رايس، وزير امور خارجه‌ي آمريكا به رژيم صهيونيستي اشاره كرد و افزود:« در اين ديدار كنفرانسي بين‌المللي براي عادي‌سازي روابط كشورهاي خليج فارس و عربي و اسلامي آفريقايي در نظر گرفته شد كه از اين طرح اسرائيلي‌ها بسيار استقبال كرده‌اند.»

محتشمي‌پور تاكيد كرد:« آن‌ها مي‌خواهند با اين كنفرانس جشن تولد صهيونيست‌ها را در جهان اسلام برپا كنند.»

وي خاطرنشان كرد:« اگر تا امروز اسرائيلي‌ها جرات حضور و همراهي آمريكا و حاميانش در حمله به كشورهاي اسلامي را نداشته‌اند، بعيد نيست كه سربازان اسرائيلي را با اقداماتي كه در نظر دارند در كشورهايي ديگر و در حملات تجاوزكارانه‌ي احتمالي ديگر در كنار سربازان آمريكايي ببينيم و اين جنايتي است كه سران كشورهاي اسلامي در ايجاد روابطشان با رژيم صهيونيستي ايجاد خواهند كرد.»

اهميت روز افزون روز قدس

محتشمي‌پور با اشاره به اهميت روز افزون روز قدس اظهار داشت:« پيام اين روز اين است كه ما دنياي اسلام يكپارچه به دنبال آرمان و هدفي هستيم كه آن عدالت و آزادي در همه‌ي كشورهاي جهان اسلام به ويژه فلسطين است و به هيچ وجه جهان اسلام زير بار زور و ستم نمي‌رود.»

وي افزود:« اما نتيجه‌اي كه در بر دارد اين است كه حركت مردم در روز قدس به طور وسيعي در كشورهاي مختلف و كشورهاي پرجمعيت جهان اسلام مثل پاكستان، بنگلادش، هند، مالزي، اندونزي و ايران صورت مي‌گيرد كه چشم جهانيان را كور خواهد كرد. همچنين اين راهپيمايي نوعي همبستگي عمومي و همايش توان و پتانسيل جهان اسلام را نشان خواهد داد.»

محتشمي‌پور گفت:« روز جهاني قدس انعكاسي است از انديشه و افكار عمومي جهان اسلام و بيانگر آن است كه رژيم صهيونيستي نمي‌تواند همچون شمشيري در قلب جهان اسلام و مقدرات ديني مردم مسلمان حاكم باشد.»

وي گفت:« شايد رژيم صهيونيستي و قدرت‌هاي بزرگ بتوانند در اين منطقه سلطه نظامي و سياسي پيدا كنند، اما نمي‌توانند بر مذهب و دين مردم مسلمان جهان سلطه يابند، آنجا كه احساسات مذهبي و ديني مسلمانان جريحه‌دار شود، مسلمانان يك پارچه در برابر دشمن مي‌ايستند.»

وي در پايان اين كنفرانس خبري در ايسنا گفت:« آنچه در فلسطين اشغالي هدف قرار گرفته، مقدسات اسلامي است كه موجب جريحه‌دار شدن احساسات ديني جهان اسلام مي‌شود.»

http://raha.gooya.name/politics/archives/037899.php