بسم‌الله الرحمن الرحيم

مدتي است كه شنيده مي‌شود برخي از طلبه‌هاي جوان حوزه‌هاي علميه در مورد برخي از سخنان و عملكردهاي آيت‌الله هاشمي گله دارند و اخيراً نيز گلايه‌هاي آنان تحت عنوان «رنجنامه» در يكي از هفته‌نامه‌هاي تازه تأسيس شهرستاني منتشر شد. بر آن شديم تا مثل دو سه سال پيش كه با دانشجويان سخني از سر صميميت گفتيم و نوشتيم، با اينان نيز درد دل كنيم.

فرزندان جوان حوزه‌هاي علميه و برادران عزيز طلبه!
سوالات شما را در آن نشريه ديديم و خوانديم و متأسف شديم. نه از اين جهت كه چرا سوال مي‌كنيد، بلكه از اين جهت كه گلايه كرده‌ايد چرا به سئوالات پاسخ نمي‌دهند. در صورتي كه خود آيت‌الله هاشمي رفسنجاني چندي پيش در ديدار با جمعي از وعاظ و طلبه‌هاي حوزه‌هاي علميه، از نبود نقادي‌هاي كارساز در حوزه‌ها گلايه كرد و گفت: «متأسفانه بعد از انقلاب گروهي با ايجاد فضاي بسته در حوزه‌ها، جرأت نقد و ابراز نظر را از طلبه‌ها گرفته‌اند.» بعيد است بدين زودي فراموش كرده باشيد كه چندي پيش در زيرزمين مدرسه فيضيه يك جلسه بسيار باز همراه با پرسش و پاسخ‌هاي بسيار داشتيد. اتفاقاً در آن جلسه درباره خيلي از شبهاتي كه در اين به اصطلاح رنجنامه آمده، پاسخ داده بود. متأسفانه گويا بعضي‌ها تصميم گرفته‌اند اصلاً جواب‌هاي ايشان، دفتر ايشان و ديگران را نشنوند و فقط بپرسند. تأسف بيشتر از اين رنج‌نامه توضيحاتي بود كه در حواشي سوالات مطرح شده بود:

الف) ولايت فقيه:
جاي تأسف است كه از اين كلام امام (ره) برآشفته شده‌ايد كه ايشان مشروعيت را به مردم مي‌دادند و براي توجيه اين برآشفتگي، به سخنان آن پير روشن ضمير استناد كرده‌ايد.
به گواه تاريخ آيت‌الله هاشمي رفسنجاني از سال 1332 با امام راحل (ره) همراه بود. خود ايشان در اين باره مي‌گويد: در نخستين سالهاي اقامت در قم، تقدير اين گونه برايم رقم خورد كه در همسايگي ايشان باشم و علاوه بر كسب فيض از محضر ايشان در درس و جلسات ، در مسير از منزل تا كلاس و بالعكس نيز شرف همراهي با ايشان را داشته باشم و بسياري از تفكرات زندگي من ملهم از گفتار و رفتار ايشان است. من به چشم خود مي‌ديدم كه ايشان بر خلاف برخي از آقايان، در بيروني قالي فرش مي‌كنند و از همانجا فهميدم كه نبايد در برخورد با مردم رياكار بود. بعدها كه مبارزات شروع شد، بارها از ايشان شنيدم كه فقط بايد به مردم اتكا كرد و حتي چندين بار كه برخي افراد خواهان ترور بودند، ايشان مؤكداً بر مردم تاكيد مي‌كردند.

پس گفتن اين جمله كه «هاشمي‌رفسنجاني از گفتار و كردار امام(ره) بي‌اطلاع هستند و يا از آن دوري مي‌كنند» در روزگار ما كه اطلاع‌رساني به همه جا رسيده، طنزي متناقض است كه «آفتاب آمد دليل آفتاب» شايد در فضايي كه هستيد، نتوانستيد انديشه‌هاي هاشمي‌رفسنجاني را تحليل كنيد، ولي دسترسي به آثار امام(ره) آن قدر مشكل نبود كه تورقي نفرماييد. واقعاً تا به حال آثار امام را نديده‌ايد و نخوانده‌ايد كه چه قدر به مردم تكيه دارند؟! جهت مزيد اطلاع، مواردي از سخنان امام(ره) را با هم مرور مي‌كنيم.

1- شما هم مسير همين ملت را طي كنيد و با ملت باشيد، حساب خودتان را از ملت جدا نكنيد... بايد دنبال ملت باشيد. بايد هوادار ملت باشيد. (صحيفه امام، جلد 10، صص 58 و 59)
2- خيال نكنند كه اين ملت نمي‌فهمد چيزي. نخير، ملت بهتر از ماها مي‌فهمد. (صحيفه امام، جلد 10، ص 322)

آيت‌الله هاشمي رفسنجاني بارها گفته‌اند كه نبايد براي ولي فقيه شخصيتي متافيزيكي متصور شد و براين حرف خرده گرفته‌ايد، امّا به اين سخنان امام بزرگوار(ره) توجه كنيد:
1- اسلام دين قانون است. پيغمبر هم خلاف قانون نمي‌توانست بكند. ... خدا به پيغمبر مي‌گويد كه اگر يك حرف خلافي بزني، رگ وتينت(گردنت) [اشاره به آيات 44 تا 46 سوره الحاقه] را قطع مي‌كنيم. حكم قانون است. غير از قانون الهي كسي حكومت ندارد. براي هيچ كس حكومت نيست، نه فقيه و نه غير فقيه، همه تحت قانون عمل مي‌كنند. (صحيفه امام، جلد 10، ص 353)

2- لايت فقيه اثر مترقي بار است... يك نفر آدم كه همه جهات اخلاقيش، ديانتش و ملي بودنش و علم و عملش ثابت است پيش ملت و خود ملت اين را تعيين مي‌كنند. (صحيفه امام، جلد 10، ص 526 - 525)

3- وقتي چند تن از نمايندگان مجلس شوراي اسلامي در سال 1364 در تعريف و تمجيدهاي خويش از امام (ره)، ولايت فقيه را با ولايت پيغمبر (ص) و امامان معصوم برابر مي‌دانستد، امام در پيامي درباره حدود اختيارات ولايت فقيه گفتند: «با تشكر وافر از نمايندگان محترم مجلس شوراي اسلامي، چون گفتار آقايان پخش مي‌شود و ممكن است سوء تفاهمي بين مردم حاصل شود، لازم است عرض كنم آيات و رواياتي وارد شده است كه مخصوص به معصومين (عليهم السلام) است، و فقها و علماي بزرگ اسلامي هم در آنها شركت ندارند، تا چه رسد به مثل اينجانب. هر چند فقهاي جامع الشرايط از طرف معصومين، نيابت در تمام امور شرعي و سياسي و اجتماعي دارند و تولي امور در غيبت كبرا موكول به آنان است، لكن اين امر غير ولايت كبرا است كه مخصوص به معصوم است. تقاضاي اينجانب آن است كه در صحبتهايي كه مي‌شود و پخش مي‌گردد ابهامي نباشد، و مرزها از هم جدا باشد.» (صحيفه امام، جلد 19، ص 403)

ب) شوراي رهبري:
اولاً آنچه را كه آيت‌الله هاشمي رفسنجاني از مدتها پيش و براي اولين بار در جمع علما، فضلا و طلاب حوزه علميه مشهد و بعدها در حوزه علميه قم مطرح كرد، شوراي فتوا بود و نه شوراي رهبري. ثانياً چون اين موضوع را به شكل وارونه و از طريق رنجنامه در نشريات منتشر كرديد، بايد توضيح داد تا شبهه‌اي كه در اذهان شما ايجاد شده، فراگيرتر نشود:

از كجا چنين برداشت اشتباهي براي شما ايجاد شده كه تاكيد بر شوراي رهبري، در جهت تضعيف رهبري است؟ كاش يك بار از سر تأمل مصاحبه مفصّل ايشان با روزنامه كيهان را مي‌خوانديدكه در آنجا روند مباحث رهبري فردي و شورايي در مجلس خبرگان رهبري توضيح داده شده كه در جلسات خبرگان، آن هم در روزگاري كه جامعه در تب فقدان امام امت خويش مي‌سوخت، آيت الله خامنه‌اي در مقابل كساني كه بر رهبري فردي تأكيد ‌مي‌كردند، از شوراي رهبري حمايت ‌كردند و خوبتر اين است كه بدانيد وقتي قرار بر اين شد كه شوراي رهبري متشكل از سه نفر باشد، آيت الله خامنه‌اي مصرانه از حضور در شورا خودداري مي‌كردند و در همان جلسه وقتي گروهي شوراي متشكل از پنج نفر يعني آيت آلله مشكيني، آيت‌الله موسوي اردبيلي، آيت‌الله خامنه‌اي، مرحوم حاج احمدآقا و آيت‌‌الله هاشمي‌رفسنجاني را مطرح كردند، آقاي هاشمي هم عدم موافقت خويش را اعلام كردند. در رأي گيري، ابتدا رهبري فردي رأي آورد و پس از آن آيت‌الله خامنه‌اي انتخاب شدند. غير از اين، امام راحل كه رهبري بي‌بديل در همه اعصار اسلامي بعد از غيبت هستند، نه تنها مانند شما از اين لفظ برآشفته نمي‌شدند، بلكه در هر پيامي كه به خبرگان مي‌دادند، عبارت «رهبر يا شوراي رهبري» را يكجا بكار مي‌بردند (صحيفه امام، جلد 18، ص 6،3 و 19) اصولاً خبرگان اول بودند كه شوراي رهبري را در قانون اساسي گنجاندند و علما و مراجع قم و نيز شخص امام آن را تاييد كردند. گرچه امام راحل در اواخر عمرشان فرموده‌اند كه رهبري فردي را بر شورا ترجيح مي‌دهم.

ج)شايعات مربوط به مسائل اقتصادي:
سابقه اوج اين تهمت‌ها به دو سال اول پيروزي انقلاب برمي‌گردد. گروهك‌هاي ضدانقلاب كه آقاي هاشمي‌رفسنجاني را سد راه خودشان مي‌ديدند، متوسل به اين تهمت شدند و به هريك از افراد موثر خط امام تهمت‌هايي زدند و براي آقاي هاشمي اين تهمت را انتخاب كردند. اوايل پيروزي انقلاب كه آقاي هاشمي رفسنجاني به تبريز رفته بود، در دانشگاه پلاكاردهايي با مضامين «هاشمي با فلان مقدار سرمايه آمده» نصب كرده بودند. ريشه اين تفكر به سال‌ها قبل از انقلاب برمي‌گردد كه كمك‌هاي به مبارزين انقلاب، از طريق ايشان تقسيم مي‌شد و پس از مشخص شدن انحراف منافقين، كمك‌ها را قطع كرد و آنها كه شروع به شايعه‌پراكني كردند، آنقدر موفق شدند كه نيروهاي متدين هم علي‌رغم پاسخ‌هاي مكرر و حتّي اعلام رسمي رئيس قوه قضائيه وقت، آيت‌الله يزدي، همچنان آن حرفها را مي‌زنند.

خود آيت‌الله هاشمي رفسنجاني درباره زندگي خانوادگي و فرزندان مي‌گويد: «پدر من در روستايي كه زندگي مي‌كرديم، كشاورز بود و زندگي نسبتاً معمولي داشت. من همين رويه را حفظ كردم. هرچه هزينه من بيشتر مي‌شد، كاسبي و كار مي‌كردم كه بتوانم كفاف و عفاف داشته باشم. تفاوتي با بعضي از طلبه‌ها داشتم و آن اينكه، من با ريا، تظاهر و زهد فروشي ذاتاً مخالف و متنفر هستم. آنچه را كه هستم، نشان مي‌دهم.
بعضي‌ها را مي‌شناسم كه آنچه را كه واقعيتشان هست، نشان نمي‌دهند. زهد فروشي را بد و گناه مي‌دانم و آن را اسلامي نمي‌دانم. آنچه كه هستم، شفاف است. قبل از انقلاب اين گونه نبود كه دستمان باز باشد، اواخر كه ممنوع‌المنبر شدم، كاسبي مي‌كردم و در كار زمين و ساختمان بودم و با درآمدي كه كسب مي‌كردم، وضع بهتري داشتم. ولي زندگي من همان بود. تغييري در زندگي ندادم. امروز بعد از اينكه 27 سال از انقلاب اسلامي گذشته و سه دوره رئيس مجلس و دو دوره رئيس جمهور بودم، برخي به غلط تصور مي‌كنند، دست من در همه كشور باز است، ولي زندگي شخصي و خانوادگي من در همان سطحي است كه از قم شروع كردم و مي‌خواستم داشته باشم. زماني نتوانستم و زماني هم كه توانستم، همان سطح را حفظ كردم . با اسراف و تبذير به همان نسبت مخالف هستم و گناه مي‌دانم كه با زهد‌فروشي و رياكاري، نعمت‌هاي خداوند را در حد نياز دارم و اهل رياضت هم نيستم.

البته بايد بگويم قبل از انقلاب اسلامي و دوران مبارزات، مقداري زمين با قيمت متري يك يا دو تومان در بيرون شهر قم خريدم. اينها را كم‌كم خيابان‌بندي كردم و بعد گران‌تر شد و يك مقدار را فروختم و آن را آباد كردم. چند سال هم در زندان بودم و اينها يك مقدار مصرف شد. وقتي كه از زندان آزاد شدم، مقداري را مجاني به طلبه‌هاي نيازمند دادم. عدهّ زيادي از طلبه‌ها از اين زمين‌ها گرفتند. به هر فرزندم پنج قطعه دويست يا سيصدمتري دادم كه براي خودشان استفاده كنند. بچه‌ها هم كم كم فروختند و هزينه زندگي و ساخت منزل كردند. ولي سطح معاش را نگه داشتيم.

شايد درباره زهد فروشي كه گفتم، مصداق بخواهيد، ولي نمي‌خواهم روي افراد حرف بزنم. سطح زندگي امثال ما تقريباً مثل هم بود. دوستاني كه با هم مبارزه مي‌كرديم، خانه‌ها، رفت و آمدها، لباس و هرچه داشتيم، شبيه هم بود. زهد فروش به آنهايي مي‌گويم كه امكانات دارند و مخفي مي‌كنند و خودشان مي‌توانند در سطح متوسط حضور داشته باشند و از لحاظ تظاهر اينها را در سطح پايين نشان مي‌دهند. من اينها را قبول ندارم و مي‌گويم اينها زهدفروشي است. به قصد اينكه خودشان را به گونه ديگري نشان بدهند، امكانات خود را به قول شما پنهان مي كنند. حالا بعضي‌ها ندارند و اگر نداشته باشند، ديگر زهدفروشي نيست و بعضي‌ها نمي‌خواهند داشته باشند كه آن زهد است و نه زهد فروشي.

به هر حال زندگي شخصي مرا آنهايي كه مي‌بينند، مي‌دانند و آن روز كه انقلاب شد، در خانه‌اي در دزاشيب بودم كه حدود هشتصد متر بود. الان دريك خانه اجاره‌اي زندگي مي‌كنم كه خيلي كمتر از آن است. امكانات همانهايي است كه آن موقع بود. آن موقع بخاطر اينكه 5 بچه داشتيم و من هم معمولاً در زندان بودم، خدمتكار داشتيم. الان همسرم كارهاي خانگي را خودش انجام مي‌دهد. البته من هم مي‌پسندم كه اين گونه باشد. اينها از تنگ‌دستي نيست. خيلي از خانمهاي با شرايط زندگي خوب هم چنين كارهايي مي‌كنند. فكر مي‌كنم شيوه اسلامي اين است.
طبق قانون اساسي، رئيس جمهور وقتي شروع به كار مي‌كند و وقتي دوره‌اش به اتمام مي‌رسد، بايد ليست دارايي‌هاي خود، فرزندان و همسرش را به قوه قضاييه بدهد. من همين كار را در هر دو دوره كردم. آيت‌الله يزدي آخرين بار بررسي كردند و ديدند كم شده است. رسماً هم اعلان كردند.

در مورد فرزندانم هم بگويم كه هيچ يك از بچه‌هاي ما كار اقتصادي به آن معنا، جز ادامه كشاورزي ندارند. همان كشاورزي كه ما در قم و رفسنجان داشتيم و با زمين‌ها كار مي‌كنند. بخشي از زندگي را از آنجا و بخشي را هم از حقوق خودشان اداره مي‌كنند.
فائزه كه مدتي نماينده مردم تهران در مجلس بود، مدتها مسئول ورزش بانوان كشور بود و نبايد با ورزش كردن بانوان مخالف باشيد. فاطمه هم سالها مسئول بنياد رسيدگي به امور بيماريهاي خاص مي‌باشد و هيچكدام حقوقي نمي‌گرفتند و نمي‌گيرند. تمام وقت كار مي‌كنند. ياسر در مركز تحقيقات استراتژيك به من كمك مي‌كند. مهدي در جواني با جهاد كار مي‌كرد و برايش جاذبه داشت. مدتي در سازمان بهينه‌سازي مصرف سوخت بود و در حال حاضر مسؤول دفتر من در هيأت امناي دانشگاه آزاد اسلامي است. او قبلاً كار بسيار مهمي را شروع كرده بود كه جزو افتخارات ايشان مي‌دانم. تكنولوژي اين سكوهايي را كه مي‌بينيد در دريا نصب مي‌شود، ديگران اصلاً قبول نداشتند كه اين كار را مي‌توان كرد. الآن سكوهاي هفت هزار تني مي‌سازند. تكنولوژي لوله زير دريا را او آورد.
محسن هم در زمان دفاع مقدس به دليل نياز كشور مقطع دكتري خود را در كانادا نيمه‌كاره رها كرد و در صنايع موشكي سپاه مشغول به كار شد و اكنون مديرعامل مترو است.

پسران من همه به جبهه رفتند. همين مهدي مجروح شيميايي است و ياسر مدت‌ها در جبهه چومان مصطفي در خط مقدم بود. قبلاً هم گفتم كساني كه مي‌خواهند بيشتر تحقيق كنند، مي‌توانند پرونده‌هايشان را از فرماندهان لشكر 27 محمد رسول‌الله(ص) و لشكر 10 سيدالشهداء بپرسند.
شايعه مي‌كنند كه مثلاً در كيش يا فلان‌جا، فلان برج متعلق به ماست و يا شما ادعا كرده‌ايد خانواده هاشمي در مجموعه صنايع خودروسازي، بانك پارسيان، بنياد مولي‌الموحدين، شركت خودروسازي دوو و ... نفوذ دارند و در پشت اين قضايا هستند. حتّي ‌مي‌گويند بر مناطق آزاد سيطره دارند.

بنده ضمن تكذيب چنين شايعاتي كه ريشة آنرا عوامل ضد انقلاب و منافقين مي‌دانم، همانگونه كه يكبار در جمع طلاب عزيز در شهر مقدس قم اعلام كردم، براي چندمين‌بار اعلام مي‌كنم هركس مدركي براي اثبات اين ادعاها و يا هر جاي ديگر دارد، ارائه كند، آن را به خود او خواهيم بخشيد و براي خودش بردارد.»
البته جان كلام را هاشمي‌رفسنجاني در مناسبتي اينگونه گفته بود كه «از شهيد بهشتي پرسيدم: با اين همه تهمت‌ها چه مي‌كني؟ گفت: آسياب به نوبت». حالا كار به جايي رسيده كه در هفته‌ نامه‌اي ديگر مي‌نويسند: «هاشمي از منافقين حمايت مي‌كرد!!» اگر اين گونه پيش برود، پيش‌بيني دكتر بهشتي تكميل مي‌شود.

البته در اين تهمت‌ها و شايعات درباره آقاي هاشمي‌رفسنجاني، مسئولان سازمانها و يا مراكزي كه منسوب به هاشمي‌رفسنجاني نيستند، مقصّرند.
چرا يكبار شركت هواپيمايي ماهان، بانك پارسيان، بنياد مولي‌الموحدين، كرمان خودرو و ... با مردم شفاف صحبت نمي‌كنند كه چيستند و سهامداران آنها كيستند؟ اگر‌چه خيلي دير شده، اما به مصداق مثل معروف «ماهي را هر وقت از آب بگيريد، تازه است» خوب است كه اين مؤسسات مالي و توليدي، ذرّه‌اي از نقدينگي خود را صرف شفاف‌سازي و نشان دادن وضعيت مالكيت خويش به مردم نمايند.

طلبه‌هاي عزيز!
بياييد خطاب شبنامه‌هاي خويش را عوض كنيد. يكبار به سازمان بازرسي كل كشور و نهادها، سازمانها و ارگانهاي مربوطه بنويسيد كه چرا در بيان سرمايه‌هاي خاندان هاشمي كوتاهي مي‌كنيد؟ شايد از اين طريق آنان را قانع كنيد كه يافته‌هاي خويش را در بارها بازرسي از سرمايه‌هاي هاشمي و خانواده ايشان حداقل براي يكبار هم كه شده بگويند؟ مطمئناً عدم اعلام نتايج بازرسي‌هاي مكرّر توسط اين سازمانها در ايجاد چنين ذهنيت‌هاي اشتباهي‌ بي‌تأثير نبوده است.
طلبه‌هاي جوان و آينده سازان حوزه دين و فرهنگ؛
بگذاريد صريح بگوييم كه در پيش و پس مسير تفكرات شما، تارهايي از افراط و تفريط تنيده‌اند و مي‌خواهند جريان معتدل جامعه را كه نماد و مصداق اتمّ آن «آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني» است، مشوه و بدجلوه دهند. به اين تناقض آشكار توجه كنيد تا متوجه عمق توطئه شيطنت‌آميز خط افراط و تفريط شويد.

1- مخالفان جنگ تحميلي عراق عليه ايران مي‌گويند: هاشمي‌رفسنجاني نمي‌گذاشت جنگ تمام شود تا اين همه خسارات مادي و معنوي به كشور وارد نشود.
2- مخالفان پايان جنگ تحميلي عراق عليه ايران مي‌گويند: هاشمي‌رفسنجاني بود كه جنگ را تمام كرد و در باغ شهادت را به روي مشتاقان بي‌شمار بست.

د‌) برابري حقوق زن و مرد:
به تلخي‌هاي انتخابات نهم رياست جمهوري اشاره كرديد و گفتيد: ارزش‌ها و آرمان‌هاي نظام اسلامي به حراج رفت. اتفاقاً در اين زمينه «جانا سخن از زبان ما مي‌گوييد» چه كساني بر ارزش‌هاي انقلاب اسلامي در مصاحبه‌هاي زنده تلويزيوني چوب حراج مي‌زدند؟ چه كساني براي تبليغات نداشته‌هاي خويش مجبور بودند به تخريب 16 سال عملكرد نظام اسلامي بپردازند؟ آن را بهانه كرديد و تفاوت ديه زن و مرد را پيش كشيديد و گفتيد: «چرا هاشمي رفسنجاني گفت: بايد قانون مدني كه ده‌ها سال پيش نوشته شده، بررسي و اصلاح شود؟» جاي تعجب است كه شما تفاوت قانون شرعي و مدني را نمي‌دانيد؟ قانون مدني ايران سال‌ها پيش از انقلاب اسلامي نوشته شده و هنوز به آن استناد مي‌شود. جهت اطلاع شما بگوييم كه رهبري معظم انقلاب هم يك بار دستور بررسي ريشه‌اي اين قانون را صادر كردند. آنچه در آن مصاحبه از ايشان پرسيدند و ايشان جواب دادند، حقوق زنان در جامعه اسلامي بود و نه برابري ديه زن ومرد. حتي سخني از سبّ نبي نبود. كدام مسلمان مي‌تواند سب نبي را ببخشد؟ مگر مي‌توان با احكام مسلّم اسلامي برخوردهاي روزمره داشت؟

طلبه‌هاي عزيز!
كمي حوصله به خرج دهيد تا نگاه اسلام و انقلاب اسلامي به زنان را از زاويه قرآن، قانون اساسي و امام خميني(ره) بررسي كنيم. آيت‌الله هاشمي رفسنجاني درباره جايگاه زن در اسلام در يكي از مصاحبه‌ها گفت:« اگر بخواهيم درباره تساوي زن و مرد به مطالب كساني كه تفسير قرآن را به عهده گرفتند و توضيحاتى كه در روايات نقل شده، بپردازيم، فكر مي‌كنم، بايد در قرآن به تساوى زن و مرد از ابعاد مورد نظر بحث‌هاى اجتماعى و كلامى بپردازيم و قبول كنيم كه هر دو، انسان كامل و داراى حقوق مساوى هستند و در برخى احكام ويژه به خاطر شرايط اجتماعى كه در خانواده و جامعه هست و ناظر به‌امكاناتى است كه در وجودشان براى پذيرش تكليف و انجام وظيفه هست، تفاوت‌هايى ديده مي‌شود. قرآن وقتى به تاريخ هم نگاه مي‌كند، انسان‏هايى را به عنوان قلّه‌هاي فضيلت مطرح مي‌كند. اكثر آنها از طبقه مردان هستند، ولى از طبقه زنان هم مثل حضرت مريم، همسر فرعون و شخصيت‌هاى ديگر مطرح مي‌شوند كه از لحاظ انسانى، قرب به خدا و فضايل انسانى موقعيت بسيار بالايى برايشان قائل است.

فكر مي‌كنم قرآن زن و مرد را دو بخش تكميل كننده جامعه بشرى تلقى مي‌كند. ممكن است گاهى فكر كنيم كه نقش مرد در جامعه بيشتر است. در مجموع چنين برداشتي از قرآن مي‌شود. در ابعادى به تربيت و رشد انسان‏ها و بالاخره موقعيت مادرى برمي‌گردد كه در آنجا هم نقش ويژه‌اى به زن مي‌دهد. در قرآن هم متعادل عمل شده‌است. آيه «و لهنّ مثل الّذى عليهنّ» (سوره بقره، آيه 228) تعبير قابل توجهى است. اگر اين مفهوم را به عنوان يك اصل قطعى و مسلّم بگيريم، آن وقت بايد بگوييم احكامى كه در اسلام هست، بايد از اين نوع و بين آنها توازن باشد. يعنى به‌اندازه آنچه كه انسان احساس مي‌كند براى مردها امتياز قائل شده، در مقابل براى خانم‌ها هم امتياز قائل شد. اگر بتوانيم استثنايى در اين جمله پيدا بكنيم آن وقت بايد جمله و اين آيه را تخصيص كنيم.

البته آيه در دنباله خود، تخصيص را دارد: «و للرجال عليهن درجه.» يعنى ضمن اينكه اينها حقوق مساوى دارند، در يك سرى مسائل، موقعيت مردها، روشن‌تر و فائق به نظر مي‌آيد. بايد جايى هم باشد كه نقش بانوان فائق به نظر بيايد، والاّ اين جمله، جمله قبلى را نفى مي‌كند. در قرآن مي‌توانيم واقعاً مفهوم عدالت و اعتدال را بفهميم، نه از آن بُعدى كه بخواهيم در همه چيزها يكى باشند. اين تساوى در هيچ بخشى از اجتماع نيست. در بخش‌هاى مختلف مردها هم اين تساوي نيست. تفاوت‌هايى به وجود مي‌آيد.
ترديدي نيست كه از بعضي جهات جسمي و رواني، ساختار وجود زن و مرد تفاوت دارد. ولي اين تفاوت مي‌تواند براي هر طرف امتيازي باشد و براساس آن در تقسيم كار بايد هر بخش در پذيرفتن مسؤوليت ويژگي داشته باشد كه دارند.

در مورد تفاوت زن و مرد از قديم، فرهنگى ميان بشر بوده و كم كم تلطيف شد. زماني اصلاً زن را انسان نمي‌دانستند، زماني هم انسان ناقص مي‌دانستند. بعدها كه شرايط بهترى هم پيش آمده، زن بودن افتخار نبود و مرد بودن افتخار بوده ‌است. خيلى اشكالات در جامعه بود. اسلام توانسته مقداري اين فرهنگ را اصلاح كند، ولى مي‌بينيم حتى در محيط اسلامى اين فرهنگ پاك نشده و رسوباتش همچنان وجود دارد.
آيات ديگر هم نشان مي‌دهد كه زن و مرد، هر چيزى كه دارند، مال خودشان است: «مَن عمل صالحاً مِن ذكر و انثى».

البته يك واقعيت تاريخي هم وجود دارد كه محدوديت‏هايي را به جامعه ما تحميل مي‌كند. يكي از آنها اين است كه زنان جامعه سابقه نيرومند حضور در امور اجتماعي و مديريتي را ندارند و بايد مدتي به تدريج حضور عملي در كارها و مديريت‌ها داشته باشند تا رسوبات ذهني را پاك كنند و صلاحيت خودشان را ثابت نمايند. واقعيت ديگر اين است كه مطالعه جامع روان‌شناسي و جامعه‌شناسي روي تفاوت‌هاي واقعي زنان و مردان به منظور شناخت صلاحيت و متناسب‌ با كارها انجام نشده و بايد اين بررسي‌هاي عملي انجام شود.»

مطمئنيم شما طلبه‌هاي منتقد، به قانون اساسي پايبند هستيد. حال با هم به جايگاه زن در اين قانون مي‌پردازيم: بند 14 اصل سوم قانون اساسي، يكي از وظايف دولت جمهوري اسلامي ايران را چنين مقرر مي‌دارد: «تأمين حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ايجاد امنيت قضايي عادلانه براي همه و تساوي عموم در برابر قانون» طبق اين بند از اصل سوم قانون اساسي، تفاوتي بين زن و مردم درجهت تأمين حقوق همه جانبه آنها وجود ندارد و دولت موظف است حقوق همه جانبه زنان را نيز همانند مردان تأمين كند.
اصل 20 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مقرر مي‌دارد: «همه افراد ملت اعم از زن و مرد يكسان در حمايت قانون قرار دارند و از همه حقوق انساني، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي با رعايت موازين اسلامي برخوردارند.» براساس اين اصل قانون اساسي نيز اولاً زنان و مردان به طور يكسان در حمايت قانون قرار دارند و هيچ يك بر ديگري برتري ندارد. ثانياً زنان و مردان از همه حقوق انساني، سياسي، اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي – البته با رعايت موازين اسلامي – برخوردار مي‌باشند و در اين زمينه‌ها نيز هيچ كدام برتري خاصي ندارند.

اصل 21 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران چنين مقرر مي‌دارد: «دولت موظف است حقوق زن را در تمام جهات با رعايت موازين اسلامي تضمين نمايد و امور زير را انجام دهد: 1- ايجاد زمينه‌هاي مساعد براي شخصيت زن و احياي حقوق مادي و معنوي او 2- حمايت مادران، بالخصوص در دوران بارداري و حضانت فرزند و حمايت از كودكان بي‌سرپرست 3- ايجاد دادگاه صالح براي حفظ كيان و بقاي خانواده 4- ايجاد بيمه خاص بيو‌گان و زنان سالخورده وبي‌سرپرست 5- اعطاي قيموميت فرزندان به مادران شايسته در جهت غبطه آنها در صورت نبودن ولي شرعي.»
طبق اين اصل، دولت اسلامي به معني اعم آن يعني حكومت و نظام اسلامي كه شامل همه قواي كشور مي‌باشد، موظف است در جهت تضمين حقوق زن در تمامي جهات با رعايت موازين اسلامي، پنج اقدام اساسي مندرج در اصل فوق را انجام دهد.

و امّا باهم مرور مي‌كنيم كه نگاه امام(ره) به زنان و تساوي حقوق مردان و زنان چگونه است:
1- از ]نظر[ حقوق انساني، تفاوتي بين زن و مرد نيست. زيرا هر دو انسانند و زن حق دخالت در سرنوشت خويش را همچون مرد دارد. (صحيفه نور، جلد 2، ص 49)

2- در اسلام زن، در همه شئون همان‌طور كه مرد در همه شئون دخالت دارد، دخالت مي‌كند. (صحيفه نور، جلد 5، ص 153)
3- در نظام اسلامي، زن همان حقوقي را دارد كه مرد دارد... در تمام جهاتي كه مرد حق دارد، زن هم حق دارد. (صحيفه نور، جلد 4، ص 33 و 34)

هـ) مركز تحقيقات استراتژيك:
معلوم نيست آنچه باعث عصبانيت شما شده، عنوان و اسم مركز تحقيقات استراتژيك است يا افرادي كه در آن سمت و مسؤوليت دارند؟ اولاً مركز تحقيقات؛ عنوان عام محل تحقيق و پژوهش بسياري از نهادها، ارگان‌ها، سازمان‌ها و وزارت‌خانه‌هاست و رياست جمهوري و مجمع تشخيص مصلحت نظام نيز از آن مستثني نيستند و مجلس نيز جاي شبيه به اين با نام «مركز پژوهش‌ها» دارد. مطمئناً خيلي خوب مي‌دانيد كه تصميمات كلان كشور نياز به كارهاي كارشناسي دارد و مركز تحقيقات استراتژيك بازوي توانمند هم‌فكري كميسيون‌هاي مجمع مي‌باشد. درخصوص افرادش هم معلوم نشد به حضور چه كساني اعتراض داريد. رياست آنجا را نماينده ولي‌فقيه در عالي‌ترين شوراي كشور، يعني شوراي عالي امنيت ملي برعهده دارد و معاونت‌هاي مختلف آن‌ها را وزراي سابق دولت‌هاي پس از انقلاب اسلامي دارند. وجود افرادي چون آقاي يونسي، وزير اطلاعات سابق در معاونت فقه وحقوق و آقاياني چون ميرسليم، علي‌محمد بشارتي و ... چه منافاتي با اهداف انقلاب اسلامي دارد؟! مسؤوليت آقاي خاتمي در آن مركز هم با مشورت مقام معظم رهبري بوده است. درخصوص مركز تحقيقات استراتژيك رياست جمهوري هم دچار اشتباه شده‌ايد. اولاً عضويت بسياري از افرادي كه نام برديد، كذب محض است و آنان هيچ‌گونه مسئوليتي در مركز ندارند. ثانياً افرادي كه نام برديد، در آن دوره خيلي افراطي‌تر از جريان‌هاي فعلي مخالف سياست‌هاي دولت آيت‌الله هاشمي رفسنجاني بودند و ثالثاً اگر بعضي‌ها در آنجا نبودند، در هركجاي ديگر حتي مثلاً در كتابخانه ملي هم مي‌توانستند جمع شوند. انتظار اين بود كه اگر انتقادي داريد، به اقدامات و فعاليت‌هاي مركز تحقيقات باشد، نه اين كه چه افرادي در آنجا هستند. هرچند كه در ذكر اسامي نيز اشتباه كرده‌ايد.

درخصوص مجمع تشخيص مصلحت نظام، طلبه عزيز ديگري در يكي از نشريات مدعي شده: «چرا مجمع براساس تفويض رهبري معظم انقلاب براي نظارت بر حُسن اجراي سياست‌هاي كلي نظام جلو بي‌عدالتي‌ها را نگرفته است؟»
براي اين بخش، از روابط عمومي مجمع تشخيص مصلحت نظام استعلام كرديم و نوشتند: «اگر مجمع بخواهد با اذن رهبري انحراف برنامه‌ها از سياست‌هاي كلي و سند چشم‌انداز 20 ساله را كه در كميسيون نظارت مجمع با آن برخورد كرده‌، در جامعه منعكس كند، متهم مي‌شود كه چوب لاي چرخ دولت گذاشته و اگر اعلام نكند، متهم به سكوت در قبال بي‌عدالتي‌ها مي‌شود. سربسته بگوييم فعلاً بنا به مصالحي قصد بازگو كردن برخي انحرافات را با اذن رهبري معظم انقلاب نداريم. شايد زماني اين كار انجام شود.

مجمع تشخيص براساس قانون اساسي سه مسئوليت عمده و مهم دارد:
1- رفع اختلاف ميان مجلس شوراي اسلامي و شوراي نگهبان كه تاكنون بن‌بست شكني‌هاي زيادي در روند اجرايي كشور توسط مجمع از همين ناحيه شده است.

2- مشورت به رهبري معظم انقلاب در مورد تدوين سياست‌هاي كلي نظام كه اين كار نيز تاكنون به خوبي در مجمع انجام شده و سياست‌هاي كلي تدوين و جهت تأييد نهايي تقديم رهبري شده و ايشان نيز آنان را براي اجرا به سران سه قوه ابلاغ كرده‌اند كه نمونه اخير آن ابلاغ سياست‌هاي كلي اصل 44 قانون اساسي است.

3- رسيدگي به اموري كه توسط رهبري معظم انقلاب به عنوان معضل به مجمع ارجاع مي‌شود و مجمع براي رفع آن موضوع تصميم‌گيري مي‌كند.

مجمع تاكنون براي رفع مشكلات دولت و تنگناهاي قانوني آن گام‌هاي مؤثر و مفيدي برداشته و در مواقع حساس رفع مشكل كرده است. به عنوان نمونه قانون جلب سرمايه‌هاي خارجي (فاينانس) كه در دولت جديد به يك مشكل اساسي تبديل شده بود، در مجمع تشخيص با نظرخواهي از خود دولت و به نفع برنامه‌هاي آن حل و فصل شد. پس اتهام عدم همكاري با دولت، دروغ بزرگي است كه نشأت گرفته از افكار دشمنان نظام اسلامي است. البته راه نقّادي و اعلام نقاط ضعف براي اصلاح امور و براساس حفظ مصالح و منافع نظام را نبايد به حساب كارشكني و عدم حمايت گذاشت.»
به هر حال آنچه در اين مقال با شما در ميان گذاشتيم، بخش كوتاهي از شرح مفصلي است كه با عنوان رنجنامه پخش كرديد. اما همين رنجنامه شما فرصتي شد تا با بسياري از طلبه‌ها و حوزوي‌هاي ديگر سخن گوييم.

اميدواريم خداوند عاقبت همه ما را در دنيا و آخرت ختم به خير گرداند.

محسن هاشمي

صندوق بين‌المللي پول خواستار اصلاحات ساختاري،كنترل تورم، اتخاذ سياست‌هاي انقباضي،كاهش هزينه‌هاي دولت، كاهش يارانه‌ها، حفظ استقلال بانك مركزي، اتخاذ سياست‌ ارزي شناور، تقويت نظام بانكي، توسعه بانكهاي خصوصي و رفع محدوديت‌ درمورد نرخ مبادله ريال در برابر ديگر ارزها در ايران شد.

به گزارش فارس، صندوق بين‌المللي پول در طي گزارشي به بررسي وضعيت اقتصادي ايران در چند سال اخير و ارائه راهكارها براي آينده پرداخته است.آن چه ارائه مي‌شود مشروح اين گزارش است كه با نام «گزارش مشاوره ماده چهار» منتشر شده است.

الف:كليات
1ـ قيمت‌هاي بالاي نفت خام و انجام اصلاحات اقتصادي دو پديده مهمي بوده است كه در طي چند سال گذشته اقتصاد ايران آن را تجربه كرده است. در طي سال‌هاي 2000 تا 2003 اصلاحات مهمي در عرصه اقتصاد ايران انجام گرفت كه تثبيت نرخ ارز، كاهش محدوديت‌هاي مربوط به مبادله ارز و كاهش تعرفه‌هاي وارداتي، تصويب قوانين جديد در مورد سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي، اصلاحات مالياتي و صدور مجوز براي تاسيس بانك‌ها و بيمه‌هاي خصوصي از جمله اين اصلاحات بوده است. اين اصلاحات با باز كردن اقتصاد ايران و برداشتن برخي از موانع بر سر راه تجارت و سرمايه‌گذاري امكان رونق اقتصادي ايران را در دراز مدت پديد آورده‌اند و در حال حاضر نتايج حاصل از اين اصلاحات نمايان شده است. در برنامه سوم توسعه رشد توليد ناخالص داخلي ايران به 5/5 درصد رسيد و بيكاري تا حد زيادي كاهش پيدا كرد. به هر ترتيب اصلاحات مذكور به همراه افزايش قيمت نفت و افزايش هزينه‌هاي دولت وضعيت اقتصادي پررونقي را در برنامه سوم توسعه پديد آوردند.

2ـ علي‌رغم موفقيت اقتصادي ايران در سال‌هاي اخير كماكان چالش‌هاي بسياري اقتصاد اين كشور را تهديد مي‌كند. بيكاري همچنان در ايران بالا است و با توجه به جوان بودن جمعيت ايران پيش‌بيني مي‌شود در سال‌هاي آتي فشاري فزاينده بر بازار كار وارد شود. دولت براي كاهش مشكل بيكاري اقدام به اتخاذ سياست‌هاي انبساطي نموده است . اين سياست‌ها اگرچه مي‌تواند مشكل بيكاري را تعديل كند اما آثار تورمي بسياري به بار مي‌آورد. در نتيجه اين سياست‌ها تورم به 13 درصد رسيده است. بخش غير نفتي تنها 15 درصد از كل صادرات ايران را تشكيل مي‌دهد و اقتصاد ايران همچنان به نفت وابسته است. بنابراين دولت ايران در اتخاذ سياست‌هاي كلان اقتصادي همواره با يك دو راهي مواجه بوده است و آن توجه به اشتغال و رشد اقتصادي با حفظ ثبات شاخص‌هاي كلان اقتصادي است.
كنترل شديد دولت بر قيمت‌ها، نرخ سود بانكي، ارائه يارانه‌هاي گسترده و برقراري قوانين سختگيرانه بر بازار كار همه آثار منفي بر رشد اقتصادي و اشتغال دارد.

3- در طي دو سال گذشته فضاي سياسي ايران تحولات عمده‌اي را شاهد بوده است. در فوريه 2004 محافظه‌كاران اكثريت پارلمان را در دست گرفتند و در ژوئن 2005 نيز قوه مجريه در اختيار آنها قرار گرفت. در عين حال پارلمان نشان داده است در مواردي با رئيس جمهور اختلاف نظر دارد. انتخاب كابينه و برخي از پروژه‌هاي مالي و اقتصادي از جمله مواردي بوده است كه اين دو با هم اختلاف نظر داشته‌اند.

4- دولت جديد ايران در طي عملكرد هشت ماهه‌اش وفاداري خود به اصلاحات اقتصادي مندرج در برنامه چهارم توسعه و چشم‌انداز 20 ساله را نشان داده است.مقامات اقتصادي ايران تاكيد كرده‌اند سياست‌هاي اقتصادي آن‌ها در راستاي اهداف برنامه چهارم توسعه از جمله بحث خصوصي‌سازي، اصلاحات مالي و نظام پرداخت يارانه‌ها است.در عين حال دولت ايران علاوه بر اهداف مندرج در برنامه چهارم توسعه اهداف تازه‌اي مثل عدالت اجتماعي، حذف فساد و كاهش نابرابري‌هاي اقتصادي در مناطق مختلف را دنبال خواهد نمود.

ب: مقايسه سال‌هاي 1383 و 1384
5- پس از ركود موقت اقتصاد ايران در سال 1383، اقتصاد ايران در سال 1384 روندي رو به رشد را طي كرد. شرايط اقتصادي بين‌المللي به همراه سياست‌هاي انبساطي عامل اين رشد بوده است. كشاورزي ايران در سال 1383 در اثر شرايط بد آب و هوايي و عدم توجه به زيرساخت‌ها عملكرد خوبي نداشت و به طور كلي رشد توليد ناخالص داخلي واقعي ايران در اين سال به 8/4 درصد كاهش يافت. اما اطلاعات اوليه از نيمه اول سال 1384، رشد قابل توجه در بخش غير نفتي ايران در اين سال را نشان مي‌دهد. اين در حالي است كه بخش صنعت نفت و گاز در اين مدت از نظر ظرفيت توليد با محدوديت مواجه شد. به طور كلي در اثر افزايش تقاضا براي كالاهاي ايراني (از جمله نفت) و افزايش مصرف و سرمايه‌گذاري در داخل رشد اقتصادي ايران در سال 1384 به شش درصد مي رسد.

6- نرخ بيكاري در ايران در حدود 10 درصد قرار گرفته است.در سال 1383 بازار كار وضعيت بالنده‌اي را شاهد بود. نرخ بيكاري در اين سال به كمترين ميزان در طي هشت سال قبل از آن رسيد (5/10 ردصد)، اما در سال 1384 علي‌رغم رشد بيشتر اقتصاد ايران، ميزان افزايش فرصت‌هاي شغلي با تعداد افرادي كه جديدا وارد بازار كار شدند برابر نبوده است. در نتيجه اين امر نرخ بيكاري در سال 1384 به 11 درصد خواهد رسيد. لازم به ذكر است هر سال 700 هزار نيروي كار جديد وارد بازار كار ايران مي‌شوند.

7- تورم نيز همچنان در سطح بالايي قرار داد. در نتيجه افزايش هزينه‌هاي دولت و رشد نقدينگي، سياست‌هاي دولت براي مهار تورم در سال 1383 موفقيت چنداني نداشت. نرخ تورم در سال 1383 به 15 درصد رسيد. اما با اجراي طرح تثبيت قيمت‌ها بر روي برخي از كالاها و خدمات به همراه اتخاذ برخي سياست‌ها در مورد نرخ مبادله ارز، نرخ تورم در سال 1384به 13 درصد كاهش خواهد يافت.البته با توجه به سياست‌هاي كنوني دولت مي‌توان گفت اين روند دوباره معكوس خواهد شد.

8- حجم عمده‌اي از درآمدهاي نفتي ايران توسط دولت هزينه شده است. افزايش قيمت نفت درآمدهاي دولت در سال 1383 را به ميزان 25/2 درصد جي‌دي‌پي افزايش داد و اين رقم براي سال 1384 به 75/2 درصد جي‌دي‌پي مي رسد. به موازات افزايش درآمد‌ها ، دولت ايران بر ميزان هزينه‌هاي خود افزوده است. با اتخاذ اقدامات مالي نامنظم و حساب‌ نشده كسري مالي بخش غير نفتي در سال 1383 به 5/19 درصد جي‌دي‌پي رسيد. اين رقم بالاترين رقم در طي 9 سال گذشته بوده است. افزايش بي‌رويه هزينه‌هاي دولت به ويژه در بخش يارانه‌ها در سال 1384 نيز ادامه پيدا كرده است. با توجه به افزايش درآمدهاي نفتي انتظار مي‌رود تراز مالي دولت معادل 25/4 درصد جي‌دي‌پي در سال 1384 افزايش يابد اما در عين حال كسري تراز بخش غيرنفتي به 5/17 درصد جي‌دي‌پي برسد.

9- وضعيت دارايي‌هاي خارجي ايران در طي دو سال گذشته افزايش قابل توجهي داشته است. با افزايش 35 درصدي ارزش صادرات نفتي ايران در سال 1383 مازاد حساب‌هاي جاري ايران در اين سال به 5/2 درصد جي‌دي‌پي افزايش پيدا كرد. صادرات غير نفتي نيز در اين سال افزايش پيدا كرد. در سال 1384 نيز ارزش صادرات نفتي و غيرنفتي ايران افزايش يافته است. در نتيجه آن مازاد حساب‌هاي جاري ايران در اين سال به 5/6 درصد جي‌دي‌پي و ذخاير ارزي ايران به 4/47 ميليارد دلار خواهد رسيد. ديون خارجي ايران نيز در سال 1383 افزايش داشت و به 25/10 درصد جي‌دي‌پي رسيد. اما اين رقم در سال 1384 و در اثر سياست‌هاي جديد دولت روبه كاهش گذاشته است.

10-با اتخاذ سياست نرخ‌ ارز شناور و البته كنترل شده پول ملي ايران در طي دو سال اخير تقويت شده است . بانك مركزي با هدف مقابله با آثار منفي تورم و حفظ قدرت‌ رقابت پذيري بخش غيرنفتي، سياست كاهش تدريجي ارزش اسمي پول ملي را اتخاذ كرده است. در سال 1383 علي‌رغم افزايش قيمت نفت نرخ مبادله اسمي ريال 25/11 درصد كاهش يافت و در نتيجه نرخ برابري واقعي آن بدون تغيير باقي ماند. درسال بعد با مساعد بودن شرايط بين‌المللي و تداوم سياست‌هاي انبساطي بانك مركزي اجازه داده شد تا ارزش اسمي ريال افزايش پيدا كند. نرخ مبادله اسمي ريال در اين سال 5/9 درصد افزايش يافته كه اين امر به همراه نرخ تورم باعث افزايش 5/12 درصدي نرخ واقعي شده است.

11-سياست‌هاي پولي دولت ايران نيز با توجه به شرايط اقتصادي اتخاذ شده است. به موازات افزايش درآمدهاي نفتي تلاش بانك مركزي براي خريد ارزهاي خارجي افزايش يافته است . سياست‌هاي خاص پولي در سال 1383 باعث شد تا رشد اعتبارات بانكي در اين سال به 38 درصد و رشد نقدينگي به 30 درصد برسد.با تداوم سياست‌هاي انبساطي در سال 1384 دستيابي به تسهيلات تجاري حساب نشده محدود شده و ارزش پول ملي افزايش يافته است. در اين سال استقلال بانك مركزي با چالش مواجه شد چرا كه اختيار انتشار اوراق مشاركت از شوراي پول و اعتبار به پارلمان انتقال داده شد. به علاوه نرخ سود اين اوراق از 17 درصد به 5/15 درصد كاهش پيدا كرد. در نتيجه در اين سال ابزار مهمي مثل اوراق مشاركت نتوانست نقش مفيدي در كاهش نقدينگي ايفا كند.در نتيجه اين امر سياست‌هاي دولت در زمينه كنترل نقدينگي در اين سال محقق نشد و رشد نقدينگي در اين سال به 5/31 درصد رسيده است.

12- آثار منفي بي‌ثباتي سياسي بر بازارهاي مالي از ديگر مشخصات دو سال 1383 و 1384 بوده است. بورس تهران با تجربه كردن دوران رشد فزاينده خود در سالهاي قبل در سال 1384 با 20 درصد افت ارزش مواجه شد. فعاليت‌هاي هسته‌اي ايران و روي كارآمدن يك دولت تندرو عامل اين افت شاخص بوده است.

13-پيشرفت در زمينه انجام اصلاحات ساختاري غيريكنواخت بوده است. اصلاحات در بخش مالي ادامه پيدا كرده است . نرخ‌هاي سود بانكي وسپرده‌گذاري‌هاي لازم براي اخذ وام يكپارچه شده است. دو بانك خصوصي و سه موسسه مالي مجوز فعاليت گرفته‌اند . قانون بازار سرمايه جديدي در پارلمان به تصويب رسيده است و بحث در مورد تهيه لايحه‌اي درمورد افزايش كنترل بر بانك‌هاي دولتي ادامه دارد. همچنين بحث‌هايي در مورد افزايش استقلال بانك مركزي درجريان است. بعلاوه اصل 44 قانون اساسي با هدف فراهم‌ آوردن زمينه‌ سرمايه‌گذاري‌هاي خارجي و خصوصي سازي بخش‌هاي مالي و غيرمالي در ايران اصلاح شده است.درعين حال در مورد يارانه‌هاي بخش انرژي هنوز هيچ اصلاحاتي انجام نگرفته است.

ج- اقدامات پيشنهادي
صندوق بين‌المللي پول در پايان گزارش خود و با توجه به شرايط حاكم بر اقتصاد ايران اقدامات زير را براي حل مشكلات اقتصادي ايران پيشنهاد كرده است:
14- ثبات بخشيدن به شاخص‌هاي كلان اقتصادي دركنار انجام اصلاحات ساختاري مي‌بايست يكي از اولويت‌هاي دولت در بخش اقتصاد باشد.به ويژه لازم است به كنترل تورم توجه شده و سياست‌هايي در اين زمينه اتخاذ شود.انجام اصلاحات ساختاري ايران را به سمت اقتصاد بازار سوق خواهد داد، ظرفيت‌هاي بالقوه اقتصاد ايران را بالفعل مي‌نمايد و ميزان اعتماد به سياست‌هاي اقتصادي دولت در آينده را افزايش مي‌دهد .

15- كنارگذاشتن سياست‌هاي انبساطي و تلاش درجهت كنترل نقدينگي يكي ديگر از ضروريات اقتصادي در شرايط فعلي است. براي كنترل تورم لازم است حجم نقدينگي درداخل كشور كاهش پيدا كند. اگر چه اتخاذ سياست‌هاي انبساطي دركوتاه مدت باعث افزايش رشد اقتصادي و افزايش فرصت‌هاي شغلي شده است اما به موازات آن تورم افزايش يافته و پيش‌بيني مي‌شود در درازمدت افزايش بيش از پيش تورم كاهش رشد اقتصادي و افزايش بيكاري را به دنبال بياورد. بعلاوه تلاش‌هاي انجام گرفته براي به حداقل رساندن اثرات سوء ناشي از سياست‌هاي انبساطي مثل افزايش نرخ مبادله ارز، باعث پيچيده تر شدن اين مشكل شده است.

16- كاهش هزينه‌هاي دولت يكي ديگر از توصيه‌هاي صندوق به دولت ايران است . در حالي كسري تراز بخش غيرنفتي درسال 1384 كاهش پيدا كرده است مي‌بايست تلاش‌هاي بيشتري در اين زمينه انجام شود و درجهت كنترل نقدينگي اقدام شود. به ويژه بايداقدامات مجدانه‌اي در جهت كاهش يارانه‌ها از جمله يارانه‌هاي انرژي انجام شود . اين عمل اعتبارات لازم براي توسعه زيرساخت‌ها و ارايه خدمات اجتماعي را دراختيار دولت قرار مي‌دهد .

17- لازم است استقلال بانك مركزي حفظ شود ونهادهاي مختلف از دست اندازي به حوزه‌هاي فعاليتي اين بانك خودداري كنند. بررسي قوانين وسياست‌هاي مربوط به بانك مركزي نشان داده است كه اين بانك توانايي مقابله با مشكلات اقتصادي از جمله مهار تورم وتثبيت قيمت‌ها را دارا مي‌باشد . اين بانك بايد از اختيارات كامل براي انتشار اوراق مشاركت و تصميم‌گيري در زمينه نرخ‌هاي سود بانكي و موضوعات مهمي از اين قبيل برخوردار باشد.

18- اگرچه اتخاذ سياست‌ ارز شناور به صورت كنترل شده در ثبات بخشيدن به بازار ارز موثر بوده است اتخاذ سياست‌هاي منعطف‌تر در اين زمينه مي‌تواند به كنترل تورم كمك كند. درحالي كه افزايش نرخ اسمي ارز گام مثبتي است ،انعطاف پذيري بيشتر دراين زمينه به كاهش تورم كمك مي‌كند. به ويژه اگر قيمت نفت در حد بالا باقي بماند واجراي سياست‌هاي انبساطي ادامه پيدا كند.

19- تقويت نظام بانكي و رفع نقايص آن يكي ديگر از توصيه‌هاي صندوق است.افزايش فزاينده اعطاي وام‌هاي غيرسازنده يكي از نگراني‌ها در موردنظام بانكي است. اين نوع وام‌ها سلامت بازارهاي مالي را بر هم مي‌زند. مقامات اقتصادي بايد به طور مستمر چگونگي اعطاي اعتبارات بانكي را مورد بررسي و بازبيني قرار دهند تا از افزايش كنترل نشده اعطاي اعتبارات اجتناب شود. بعلاوه دولت بايد درجهت ارتقاء عملكرد بانك‌ها تلاش كنند، سرمايه‌هاي آن‌ها را از نو توزيع كنند و اجازه دهد بانك‌هاي خصوصي بيشتري وارد صحنه شوند. همچنين با انجام اصلاحاتي بايد به نيروهاي بازار اجازه داده شود نقش مهم‌تري در تعيين فاكتورهاي بازار ايفا كنند. تقويت نظارت بر بانك‌ها و بيمه‌ها ازديگر نيازهاي كنوني اقتصاد ايران است.

20- برنامه‌هاي مربوط به اصلاحات ساختاري بايد مورد بازبيني قرار گرفته درجهت بهبود محيط تجاري و تسريع روند ايجاد فرصت‌هاي شغلي تغيير داده شود.انجام اصلاحات بنيادي براي كاهش سلطه دولت بر اقتصاد، از ميان بردن يارانه‌هاي سنگين ،‌كاهش تعداد شركت‌هاي دولتي و رفع مشكلات مربوط به بازار كار لازم است . خصوصي كردن بانك‌هاي دولتي يكي از مهم‌ترين اقدامات براي انجام اصلاحات مالي و ساختاري است.
21- محدوديت‌هاي اعمال شده درمورد نرخ مبادله ريال در برابر ارزهاي ديگر بايد رفع شود.دولت ايران در نظر دارد تا يك سال آينده اين محدوديت‌ها را به طور كامل از ميان بردارد.

مسئله انتخابات خبرگان به دليل بافت روحاني مجمع روحانيون مبارز طبعاً از اهميت بالايي برخوردار است. در دور گذشته نيز آقاي خاتمي كه رئيس جمهور بود خيلي اصرار داشت به هر شكل ممكن افراد حائز شرايط كانديدا شوند. اما وقتي موج رد صلاحيت‌هاي گسترده توسط شوراي نگهبان كه در نهايت به رد صلاحيت آيت‌الله موسوي خوئيني كه امام رسماً اجتهاد ايشان را اعلام كرده بودند رسيد باعث شد تا مجمع روحانيون مبارز از كانديداهايش بخواهد انصراف دهند و در انتخابات شركت نكنند.

اين بار و براي انتخابات دور آينده مجلس خبرگان از قبل از انتخابات رياست جمهوري و زماني كه هنوز آقاي كروبي دبير كل مجمع روحانيون مبارز بود،به طور پراكنده بحث اهميت مجلس خبرگان در مجمع مورد توجه قرار گرفت. دو اشكال اساسي ذهن اكثريت اعضاي مجمع را به خود مشغول كرده بود. يكي مرجع تشخيص صلاحيت‌ها بود كه از يك سو شوراي نگهبان بي‌طرفي خود را در انتخابات‌‌هاي مختلف و به خصوص انتخابات مجلس هفتم به اعتقاد آنان خدشه‌دار كرده بود و از سوي ديگر شوراي نگهبان خود هم كانديدا بود و هم مرجع تعيين صلاحيت. ضمن آنكه شوراي نگهبان منتخب رهبري بودند و مي‌خواستند صلاحيت كساني را كه مي‌خواهند رهبر انتخاب كنند و نظارت بر عملكرد وي را داشته باشند تاييد نمايند. اين‌ها اشكالات حقوقي بود.

يك اشكال مبنايي ديگر هم مطرح بود: رهبر فقط ولي فقيه نيست كه تنها مجتهدان در مجلس خبرگان عضو باشند. وظايف ديگري هم دارد.فرماندهي كل قوا ، رياست صدا و سيما، هماهنگي قوا، تعيين سياست‌هاي كلي نظام. خبرگان بايد صلاحيت اين را داشته باشند كه رهبري را انتخاب نمايند تا اين خصوصيات را نيز داشته باشد. طبعاً وجود غير مجتهدان نيز ضروري بود. در مجمع در اين مورد خيلي بحث شد. اما علي رغم اين كه چنين نشده دوباره بحث خبرگان در چند جلسه دو سه ماهه اخير به تفصيل مطرح شد. بعضي‌ها در شرايط فعلي با اصل شركت در انتخابات مخالف بودند. معتقد بودند كه مثل سريال‌هاي تجربه شده گذشته در عمل سياست حذف همه نيرو‌هايي كه هم سو با انديشه‌هاي مجمع باشندعملي مي‌شود. در مقابل اكثريت مجمع معتقد بودند كه با توجه به اهميت جايگاه مجلس خبرگان، شركت در ان و امكان نظارت بر نهادهاي تحت نظر رهبري و تنظيم قانوني بسياري از مسائل از اهميت ويژه اي برخورداراست كه نمي تواند مانع از شركت در انتخابات باشد. البته طبعاً در نهايت عملكرد دست اندركاران تشخيص صلاحيت‌ها مي‌تواند تاثير كلي در اين مسئله نيز داشته باشد. در ابتدا نياز بود كه از سراسر كشور افرادي كه امكان كانديدا شدن دارند شناسايي شوند. مجمع محققين مدرسين قم نيز كه از تشكيلات روحاني هم سو هستند افرادي را شناسايي كرده بودند.

يكي دو جلسه هماهنگي با آن‌ها توسط آقاي موسوي خوئيني و بعضي دوستان برگزار شد. در جلسه دو هفته قبل مجمع نيز كميته سه نفره‌اي كه ارتباطات بيشتري با حوزه دارند انتخاب شدند تا ليست اوليه اي انتخاب كنند ، ديشب جلسه شوراي مركزي مجمع روحانيون مبارز بود. در اين جلسه گزارشي از جلسه اي كه دو سه روز قبل با مجمع مدرسين تشكيل شد و در آن اين اعضا و آقاي خوئيني و جمع ديگري از اعضاي مجمع روحانيون مبارز در آن شركت داشتند ارائه شد. قرار شده بود كه افراد منتخب مجمع روحانيون با كميته مجمع مدرسين ليست افراد پيشنهادي از سراسر كشور را بررسي و در فرصت كوتاهي به جلسه ارائه كنند. البته حزب اعتماد ملي هم مكمل اين دو جريان است كه قرار شد در ارائه اين هماهنگي‌ها و قبل از هر اقدامي يكي از مسئولان عالي رتبه مجمع در اين هفته با آقاي كروبي ديدار كند تا نهايتاً ليست افراد پيشنهادي اين سه تشكل با مشورت اين سه گروه مشخص شود تا اگر خدا بخواهد ليست مشترك ارائه گردد. حزب اعتماد ملي به خاطر آن كه رهبري آن را آقاي كروبي دارد و ايشان از آشناترين افراد كشور به حوزه، روحانيت و بافت سياسي كشور هستند نقش مهمي را در انتخابات خبرگان بر عهده دارند.

البته گروه‌هاي هم سو نيز اعلام كرده اند كه در مجلس خبرگان نقش پيشتازي براي گروه‌هاي روحاني، به خصوص مجمع روحانيون قائل هستند كه اين نيز گام مثبتي است.

بر اساس مباني عقلاني نيز گمان مي‌رود دست اندركاران تشخيص صلاحيت‌ها و برگزاركنندگان انتخابات براي تقويت مجلس خبرگان كه در نتيجه به تقويت جايگاه رهبري مي‌انجامد زمينه حضور را فراهم كنند. ما بر اين اساس هم چنان اعتقاد داريم بر اساس وظيفه انقلابي و اسلامي تلاش كنيم، تا دست‌اندركاران چه بخواهند و در نهايت چه شود؟

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب»، با وجود سوانح متعدد در ايران، طي سال‌هاي گذشته، رتبه ايران در اين مورد، چندان بالا نيست!

در اين گزارش آمده است: بر پايه آمار تعداد كشته‌شدگان سوانح هوايي با دو برابر شدن در سال گذشته، در هفت سال گذشته، بي‌سابقه بوده است به گونه‌اي كه تعداد سوانح مرگبار هوايي با شش مورد افزايش به 34 سانحه رسيده، اما تعداد مسافران و خدمه‌اي كه جان خود را در اين حوادث از دست داده‌اند، از 466 نفر به 1050 نفر رسيده است.


ايمني خطوط هوايي در نيمه نخست سال 2001 با سيزده حادثه و 114 كشته به سطح بالايي رسيده بود، در حالي كه خطوط هوايي بزرگ، هيچ حادثه‌اي نداشته‌اند.

احتمال كشته شدن در يك حادثه هوايي نسبت به حوادث ديگر، 1 در 11 ميليون است؛ به عبارت ديگر، احتمال كشته شدن در يك حادثه رانندگي، 1 در 5000 است. درواقع، شما در مسير رانندگي به فرودگاه، در معرض خطر بيشتري هستيد تا در هنگام پرواز، با اين تفاوت كه در اين مسير، سرنوشت به دست خود انسان است. اين در حالي است كه ساليانه، حدود پانصد هزار نفر در اثر سوانح رانندگي از بين مي‌روند.

ترافيك هوايي تا سال 2001 به شدت افزايش پيدا كرد اما پس از حملات تروريستي به سازمان تجارت جهاني و مشكلات مالي براي بسياري هواپيماها، اين ميزان كاهش پيدا كرد تا در سال 2005 كه دوباره اين عامل افزايش يافت؛ 1/34 ميليون ساعت پرواز در سال 2004 ميزان بالايي است.



به هر حال، هرچند تعداد هواپيماها به شدت افزايش پيدا كرده، اما ميزان اين حوادث كاهش يافته و به اين ترتيب، صنعت حمل‌ونقل هوايي را امن‌ترين صنعت حمل‌ونقلي معرفي كرده است.

افزايش مدت زمان پروازها، يكي از علل كاهش اين رخدادهاست، چون بيشتر حوادث هوايي در زمان بلند شدن يا فرود اتفاق مي‌افتد؛ بنابراين، احتمال حادثه براي هواپيمايي كه دو بار در روز اين كار را انجام مي‌دهد، نسبت به هواپيمايي كه ده بار مسيرهاي كوتاه را مي‌رود، بسيار كمتر است.

و سرانجام اين‌كه هم افزايش تجربه توليدكنندگان هواپيما، تصويب قوانين و كنترل مقامات و مسئولان، از عوامل افزايش ايمني‌هاي هوايي است.

بر پايه آمار، تا سال 2005، 42 درصد حوادث بدون بازمانده و 39 درصد با بازمانده هستند.
115.512 نفر تاكنون جان خود را از دست داده‌ و 80.987 نفر زخمي شده‌اند كه توجه به ميزان بيشتر كشته‌شدگان نسبت به زخمي‌ها، نشانگر مخاطره‌آميز بودن اين حوادث است.

به اين ترتيب بنا بر آمار، در 70 درصد موارد، علت حادثه، خطاي انساني، 19 درصد نقص فني، 6 درصد وضعيت جوي، 3 درصد خرابكاري و 2 درصد علل ديگر بوده است. 52 درصد حوادث در زمان فرود، 27 درصد در زمان پرواز، 5/20 درصد در زمان بلند شدن، 4/0 در زمان رفتن به هواپيما و 1/0 درصد به هنگام پارك كردن رخ داده‌اند.

همچنين 5/35 درصد حوادث در فاصله‌اي كمتر از 10 كيلومتري فرودگاه، 5/15 درصد در هواپيما، 10 درصد در كوهستان‌ها، 5/9 درصد در دريا، 1 درصد در شهرها، 5/0 درصد در بيابان‌ها و 10 درصد در مناطق نامعلوم بوده‌اند.

خلاصه آن‌كه 62/38 درصد حوادث، مربوط به پروازهاي منظم، 92/11 درصد پروازهاي نظامي، 08/11 درصد پروازهاي باري، 85/7 درصد پروازهاي خصوصي، 30/7 درصد پروازهاي آموزشي، 52/4 درصد پروازهاي چارتر، 30/3 درصد پروازهاي تحقيقاتي، 98/1 درصد پروازهاي پستي، 20/1 درصد پروازهاي آموزشي، 92/0 پروازهاي دولتي و 51/0 درصد، پروازهاي بشردوستانه بوده است.

در اين ميان، ايران با چهارده مورد سقوط هواپيما از سال 1986 تاكنون، رتبه 33 در جهان را داراست كه چهار مورد آن، مربوط به هواپيماهاي هركولس «C-130»، يك مورد ايرباس «A-300»، يك مورد فوكر «F-28»، يك مورد ياك 40، يك مورد توپولوف 154، يك مورد آنتونوف 140، يك مورد ايلوشين 76 و يك مورد، فوكر 50 بوده است.

منابع: اينديپندنت، بي.بي.سي

بي‌شك احمد كاظمي را بايد يكي از برجسته‌ترين و مقتدرترين فرماندهان دوران دفاع‌ مقدس دانست كه از آغاز جواني تمام وجود خود را وقف حضور در جبهه‌هاي مختلف نبرد در جنگ‌ تحميلي نمود. او در اكثر عمليات‌هاي مهم براي بيرون راندن دشمن از خاك‌ كشور عزيز حضوري فعال و تاثيرگذار داشت و هيچ عملياتي نيست كه نام او را در حماسه‌هاي بي‌نظير خود در بر نداشته باشد.

او يكي از تاكتيكي‌ترين فرماندهان سپاه‌پاسداران‌انقلاب‌اسلامي بود كه برنامه‌ريزان عمليات‌هاي مختلف با اتكا به هوش و توان اجرايي امثال او مي‌توانستند سخت‌ترين و پيچيده‌ترين طرحها را براي نبرد با دشمن ارائه دهند و مطمئن باشند كه يگان‌هاي سازمان يافته از انسانهاي باايمان، پرانگيزه و شجاع آن طرحها را به طور كامل به اجرا درمي‌آورند. احمد كاظمي توانست در پيرامون خود انسانهاي بزرگي را جمع و تحت نام «تيپ 8 نجف اشرف» سازماندهي نمايد و در اثناء جنگ استعداد آن را به لشكر ارتقاء دهد و يكي از مانوري‌ترين يگان‌هاي پرقدرت دوران دفاع‌مقدس را تشكيل دهد.

سردار كاظمي براي تجهيز اين لشكر خط‌شكن بخش عمده‌اي از جنگ‌افزارهاي مورد نياز خود را در نبردهاي مختلف از دشمن به غنيمت گرفت و يكي از افرادي بود كه بيشترين سلاح را با غنيمت از دشمن در يگان خود بكار مي‌گرفت. هر كجا در جبهه‌هاي جنگ و بخصوص در حين عمليات، بن‌بستي در نبرد با دشمن ايجاد مي‌شد او و يار عزيزش حسين‌خرازي با هم در ميدان نبرد وارد شده و بن‌بست‌شكني مي‌كردند. هيچكس مرحله سوم عمليات بيت‌المقدس را فراموش نمي‌كند كه در اوج اضطرار چگونه او و همرزم عزيزش حسين ‌خرازي راه پيروزي را با رفتن به سوي دژ عراق براي رزمندگان اسلام باز كردند و مسير فتح خرمشهر را گشودند. در عمليات فتح‌المبين در غرب شهر شوش، نيروهاي تحت فرمان او توانستند از جنوب منطقه عملياتي در تنگه رقابيه به همراه نيروهاي يار همراهش حسين خرازي با تيپ امام حسين (ع) كه از شمال منطقه عملياتي به سوي دشت عباس و عين خوش سرازير شده بودند، فتح بزرگ رزمندگان‌اسلام را رقم بزنند.

احمد كاظمي، يكي از فرماندهان تاكتيك آفرين و خلاّق دوران نبرد بود. روشهايي را كه او براي برخورد با دشمن انتخاب مي كرد جزء شيوه‌هايي بود كه ديگر رزمندگان به آن تأسي مي جستند. بالندگي و حماسه آفريني لشكر‌نجف اشرف را بايد مرهون هوش، تدبير، شجاعت و قدرت فرماندهي وي دانست.

يكي از ويژگي‌هاي تاكتيكي او اجتناب از تك‌جبهه‌اي و اقدام براي دور زدن دشمن و انجام تك احاطه‌اي بود كه او در محاصره دشمن تجربه‌اي زبان زدني داشت. در عمليات‌رمضان او تنها فرماندهي بود كه در شرق بصره تا نهر كتيبان جلو رفت و قلب دشمن را شكافت و همچنان به پيش مي رفت و باكي از دشمن نداشت. در عمليات والفجر 8، آنگاه كه دشمن با بكارگيري وسيع و گسترده سلاحهاي شيميايي مي خواست با هر قيمت كه شده رزمندگان اسلام را از شبه جزيره فاو بيرون براند، او و ديگر فرماندهان برجسته سپاه اسلام بودند كه در خط مقدم جبهه ـ در كنار درياچه نمك ـ حاضر شدند و آن خط آتش و خون را تثبيت كردند و طعم تلخ شكست را بر كام صدام نهادند.

احمد كاظمي، نامي است كه از خاطره‌ها دور و از ذهن‌ها فراموش نخواهد شد. هيچ حماسه‌اي در دوران دفاع مقدس نيست مگر اين‌كه نام احمد در صدر حماسه‌آفرينان آن نبرد عظيم باشد.

نقش احمد كاظمي را نبايد فقط در تلاش‌ها و حماسه‌هاي او در دوران دفاع‌مقدس محدود كرد. او بعد از پايان جنگ تحميلي به عنوان فرمانده قرارگاه حمزه سيدالشهداء (ع)، نقش بزرگي را در تأمين امنيت منطقه شمال غرب كشور ايفا نمود. احمد كاظمي به‌خوبي دريافته بود كه ريشه نا امني ها و مشكلات امنيتي در منطقه‌كردستان و آذربايجان غربي، وجود گروه‌هاي مسلحي است كه پايگاه اصلي آنها در عراق است و از حمايت بي‌دريغ صدام برخوردارند. او معتقد بود كه با دشمن بايد در خانه اش جنگيد و نبايد فقط به برخورد با سرشاخه هاي دشمن و عناصر سلاح بدست آنها در داخل كشور پرداخت. بايد ريشه دشمن را در خارج از كشور خشكاند و منبع تغذيه او را قطع كرد تا خودبخود نيروهاي عملياتي آنها بي‌خاصيت شوند. لذا او با كسب اطلاعات دقيق و به هنگام از دشمن و با شجاعت فراوان به گروه هاي مسلح ضد انقلاب در داخل خاك عراق حمله كرد و آنها را به گونه‌اي تعقيب كرد كه آنان وادار به تسليم شدند و دوران حضور او در قرارگاه حمزه اين منطقه جزء امن ترين مناطق كشور شد.

احمد به حق از ماندگارترين چهره‌هاي پرورش يافته در مكتب دفاعي حضرت امام خميني (ره) است كه به درستي از بستر و فضايي كه امام براي رويش بزرگاني چون او در دوران انقلاب اسلامي فراهم كرده بود بهره گرفت و خود را آنچنان رشد داد كه جزء عناصر اصلي قدرت ملي ايران قرار گرفت.

تقدير اينچنين بود كه او در روز 19 دي ماه ـ روز آغاز عمليات كربلاي 5 ـ كه او خود و يار عزيزش، حسين خرازي محور مقاومت يگانهاي سپاه در كنار كانال ماهي در آن عمليات بودند به ديدار معبود بشتابد. حسين خرازي ـ فرمانده دوست داشتني لشكر امام حسين‌(ع) ـ در اين عمليات سخت و تعيين‌كننده به شهادت رسيد و احمد‌كاظمي كه در اين ماههاي اخير دائم از او و شهيد مهدي باكري دم مي زد و نگران بود كه از دوستان شهيدش جدا مانده باشد هم در اين روز به سوي رفيق اعلي مهاجرت كرد و در شهر مهدي ـ اروميه ـ اجر تلاش‌هاي بي‌وقفه خود را از خداي بزرگ گرفت.
و من يخرج من بيته الي الله ثم يدركه الموت فقد وقع اجره علي الله.

احمد كاظمي نگرانِ از مردن در بستر بود و هميشه مي‌گفت «نمي‌خواهم غير از شهادت به آن دنيا وارد شوم». او در آخرين مأموريت خود به آرزوي بزرگ خويش رسيد و در حين انجام خدمت به ملاقات معبود شتافت و مصداق گفته امام علي (ع) شد كه «لالف ضربه بالسيف احب اليّ من ميتهً علي فراش».

احمد كاظمي به راهي كه انتخاب كرده بود باور داشت. هدف او گسترش انقلاب اسلامي و پاسداري از ميراث بزرگ امام خميني (ره) بود. او براي رسيدن به هدف بزرگ خود اميدوار به نصرت الهي و كمك او «جلّ و علي» بود. براي رسيدن به هدف برنامه ريزي مي‌كرد و تمام سعي و تلاش خود را با پشتكار عجيب خود بكار مي‌گرفت و به رضاي الهي مي انديشيدو نگران دنياي پس از مرگ بود و مي‌خواست همچون ياران شهيدش پاك و پاكيزه وارد حيات جاودان شود. او بحق در اين چند سال منتظر بود تا روز موعود فرا برسد و در اين راه صداقت خود را در استقامت در مسير الهي نشان داد كه «و من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضي نحبه و منهم من ينتظر و ما بدّلوا تبديلاً».

دلم، دلم چه كند با غم نبودن تو
ببين كه در غم تو چون به خون نشست دلم

اعضاي شوراي مركزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه تهران و علوم پزشكي تهران با آيت الله موسوي خوييني‌ ديدار و به بيان دغدغه‌ها و نظرات خويش پرداختند.

به گزارش ايسنا، سپس آيت الله موسوي خوييني‌ طي سخناني با گراميداشت ياد شهداي 16 آذر با اشاره به تاريخچه انجمن‌هاي اسلامي تاكيد كرد:« انجمن‌هاي اسلامي از اول براي اسلام تشكيل شدند.»

وي توضيح داد:« در آن زمان اسلام در دانشگاه غريب بود، دانشجويان دور هم جمع شدند و انجمن اسلامي شكل گرفت و البته بايد با همان فلسفه باز هم به انجمن هاي اسلامي توجه كرد. آن كساني كه آن روز انجمن‌هاي اسلامي را پايه‌گذاري كردند مانند مرحوم مهندس بازرگان كه شخص با اخلاصي بود‏ در زماني اين كار را كردند كه نماز خواندن در دانشگاه شرمندگي داشت. افراد بايد از نظر روحي قوي مي‌بودند كه در دانشگاه نماز بخوانند. آن موقع حكومت هم مخالف اسلام بود و همراهي نمي‌كرد، ولي الان حكومت آن طور نيست؛ گرچه برخي كه منتسب به حكومتند به گونه‌اي عمل يا نظريه پردازي مي‌كنند كه باعث غربت شريعت و اسلام مي‌شوند.»

عضو برجسته مجمع روحانيون مبارز ادامه داد:« در آن شرايط غربت،‏ آنها با اين نيت حركتي را شروع كردند كه نتايج بسيار ارزشمندي داشت و البته داراي فراز ونشيب‌ هم بوده و هست. اين فراز و نشيب‌ نبايد باعث شود كه مايوس شويم؛ البته در زمان‌ پيروزي نيز نبايد مغرور شويم. يك زماني بود كه در محيط‌هاي دانشجويي مسلمان ها به حال غير مسلمان‌ها غبطه مي‌خوردند چون آنها اهل مبارزه و اسلحه به دست گرفتن بودند ولي در زمانه ديگر شرايط تغيير كرد و بچه مسلمان‌ها از خودشان جرات نشان دادند.»

موسوي خوئيني ادامه داد:« زماني آقاي مشكيني در خدمت امام (ره) به مناسبت ديدار خبرگان رهبري با ايشان كه بنده هم عضو خبرگان و در خدمتشان بودم مقداري حرف هاي ياس آلود از حوزه و روحانيون زدند كه امام فرمودند: من قلبم پر از اميد است اگر شما زمان رضا شاه را ديده بوديد مايوس نمي‌شديد. انسان مومن با تكيه بر ايمان كارهايش را انجام مي‌دهد در اين حالت نه مايوس مي‌شود نه شيفته.انسان چون ضعيف است لذا قدري كه شرايط بر خلاف مطلوب باشد مايوس مي‌گردد در حاليكه ما بايد به وظايفمان عمل نماييم اگر خداوند خواست توفيق ظاهري عنايت فرمايد، مهم آن است كه ما به وظايفمان عمل كنيم.»

وي ادامه داد:« جوهره اسلام ايمان و اتكا به ذات مقدس پروردگار است و انجمن‌هاي اسلامي بايد در كارهايشان به خدا اتكا كنند و رضايت او را مورد توجه قرار دهند.»

موسوي خوئيني گفت:« در دوران حيات امام (ره) وقتي مسوولان كشور به ديدار امام مي‌رفتند و همه در مورد مهم‌ترين مسايل سياسي گفتگو مي‌كردند و همه منتظر بودند ببينند نظر امام (ره) چيست، امام مي فرمودند كه مراقب باشيد خودتان را اصلاح كنيد و تزكيه نفس را فراموش نكنيد.من فكر مي‌كنم معناي اين حركت امام (ره) اين نبود كه امام از آن مساله مهم سياسي غفلت داشتند، بلكه امام (ره) قبل و پيش از آنكه به آن مساله سياسي بپردازند نگاهش به اين بود كه اگر اصلاح نفس نباشد مشكلات ديگر پيش مي‌آيد.»

آيت الله خوييني در ادامه با اشاره به بحث روشنفكري ديني افزود:« روشنفكري ديني اين نيست كه دين را اصلاح كنيم بلكه بايد دريافت‌هاي ديني كه در طول زمان با فرهنگ‌ها و عادت‌هاي مختلف آميخته مي‌شود پالايش بشود.

دوم اينكه به دليل رشد جوامع فهم از دين متكامل‌تر مي‌شود. ولي متاسفانه گاه به اسم روشنفكري ديني از مرز‌ها عبور مي‌شود.»

وي توضيح داد:« من در اينجا مي‌خواهم به نكته‌اي اشاره كنم و آن اينكه مباحث علوم انساني مانند علوم رياضي و فيزيك نيست كه با روان انسان سر و كار نداشته باشد. اين مباحث با خواست‌ها و جاذبه‌هاي درون انسان و نفرت‌ها و عشق‌هاي انسان‌ها ارتباط دارد. اگر كسي ارايه نظريه مي‌كند اين وسواس پيش مي‌آيد كه آيا فرد آن نظريه را با تفكر دقيق و عميق بيان مي‌كند يا اينكه از چيزي يا كسي بدش آمده و در نتيجه ذهنش هم معطوف شده به سمتي كه اين نظريه را در مخالفت با آن بيان نمايد. البته اين به معناي اين نيست كه هر كسي بحثي ارايه كرد ما به دنبال انگيزه‌يابي باشيم.»

موسوي خوئيني اظهارداشت:«اگر حكومت، حقي از كسي ضايع كند توجه كنيم نقد به آن كار آيا با نگاه دقيق و علمي است يا اينكه چون ناراحت هستيم اين بحث را مطرح مي‌كنيم. چه طور مي‌شود فردي 20 سال پيش با تمام دلايل عقلي و نقلي از حكومت ديني دفاع مي‌كرده است ولي اكنون هزار دليل مي‌آورد كه نقض‌ گفته‌هاي پيشين وي مي‌باشد. آن موقع درست نبوده است يا در كنار اين تغيير نظريه مسائل فردي و رنجش‌هاي شخصي هم دخالت دارد؟

اينجا نسل بعدي كه اين مسائل را مي‌بيند به اين فكر مي‌افتد كه آيا آن موقع اين فرد چون جايگاه‌ و شأني در حكومت داشت آن همه از آن دفاع مي‌كرد ولي حالا چون آن شان را ندارد و يا حرمت او را آنگونه كه حق اوست يا خود گمان مي‌كند كه حق اوست رعايت نمي‌كنند؛ آن را رد مي‌كند.»

اين عضو مجمع روحانيون مبارز تصريح كرد:« يك نفر راجع به ولايت فقيه چيز ديگري مي‌گفته ولي الان مطلب ديگري مي‌گويد و اين ضررش خيلي زياد است. شما شيخ علي تهراني را نگاه كنيد كه يك زماني در تجليل و تعظيم از حضرت امام (ره) مطالبي مي‌گفت كه بعضي از دوستان امام آن مطلب را غلوآميز مي‌دانستند ولي وقتي با او آنگونه كه او توقع و انتظار داشت رفتار نشد چه سخناني گفت كه حتي مخالفان نظام هم نمي‌پسنديدند.»

وي افزود:« روشنفكري ديني از مرحله اول بايد دين را پذيرفته باشد نه اينكه اصل دين را هم مورد شك قرار دهد.البته بايد تحقيق در مورد دين باشد، ولي اين درست نيست بگوييم لازم نيست به چيزي ايمان داشته باشيم. انسان بدون ايمان به پوچي كشيده مي‌شود.انسان يك موجودي نيست كه يك لحظه موضوعي را بگويد درست است و بعد بگويد درست نيست. نكته اول ايمان به دين است و بعد بايد دقت كنيم. تئوري و نظريه‌اي كه ارائه مي‌شود واقعاَ حركت انديشه است يا هواي نفس است و چون آن چيزي را كه مي‌خواستيم به ما نداده‌اند، روي دنده لج افتاده‌ايم؟! اگر اينطور باشد در مباحث روشنكفري ديني التقاط پيش مي‌آيد و البته ظرفيت‌ها متفاوت است.»

وي در ادامه گفت:« اما سوال اين است اگر حكومت كسي را اذيت كرد آيا دليل مي‌شود بگويد حكومت بوش را بر جمهوري اسلامي ترجيح مي‌دهد؟ گاهي طوري در مورد مظالم اين حكومت صحبت مي‌شود كه گويي روي پهلوي را سفيد كرده است. اين كم لطفي است و بلكه بي‌انصافي محض است. در مباحث روشنفكري ديني نبايد به سمتي برويم كه همه چيز را نابود كنيم. بياييم خودمان را اصلاح كنيم. بايد عادت كنيم مخالف ما هم انسان است و عقيده دارد و حق دارد. نبايد طوري رفتار كنيم كه گويي حاضر نيستيم رقيبان ما نفس بكشند.»

موسوي خوئيني تاكيد كرد:« بسياري از اوقات حرفي كه از مرزها عبور مي‌كند حقيقتاَ كنكاش علمي نيست يك مقدار به خاطر اذيت است كه تحمل‌ها كم شده است و البته ما هنوز خودمان امتحان پس نداده‌ايم كه اگر همه چيز دست ما بود چه مي‌كرديم؟

اگر من با شخصي مخالفم نبايد آن را به مخالفت با دين تعميم بدهم. اگر يك روز هم زندان رفتيم يا كتك خورديم حواسمان باشد همه چيز را زير سوال نبريم.

اگر شبهه در ولايت فقيه مي‌كنيم نبايد به اين خاطر باشد كه چون سهم ما را نداده‌اند … شايد هم فردي واقعا در تئوري در نظرش رژيم سلطنتي بهتر از جمهوري اسلامي است، ولي مراقب باشيم كه اين نظريه پردازي‌ها ناشي از دلخوري‌ها در بخش‌ها و يا مسائل خصلتي و زنگارهاي دروني و نفساني نباشد.»

او ادامه داد:« اما اينكه فردي كه در همين مملكت فعاليت داشته بعد از چند سال بگويد جمهوري اسلامي نه، براي من سوال است كه آيا واقعا تحقيق كرده است آيا زمان پهلوي را ديده و مقايسه كرده است؟ يا اينكه چون اذيت شده يا توقع بيش از حد داشته يا واقعا به او ظلم شده است و يا به دوستان ستم شده است اينطور عمل مي‌كند؟

گاهي آنقدر در مباحث سياسي فرو مي‌رويم كه يادمان مي‌رود در درجه اول بايد مسلمان با تقوا و داراي تزكيه نفس باشيم.»

آيت الله موسوي خوييني‌ با اشاره به اينكه در ايران جمعيتي كه از دين فاصله بگيرد نمي‌تواند رشد كند افزود:« ايران كشوري مذهبي است و از قبل از اسلام نيز كشوري مذهبي بوده است. در ايران روشنفكر فاصله گرفته از مذهب هميشه خودش را خسته كرده است؛ جولان مي‌دهد ولي به جايي نمي‌رسد. اگر روشنفكران ديني زماني در غربت باشند طولي نمي‌كشد گرايش عمومي به سمت آنان خواهد رفت. شما بدانيد كه گرايش‌ ضد ديني در نهايت ضد مردم مي‌شود. چون مردم مذهبي هستند و روشنفكر وقتي هرچه تلاش مي‌كند مي‌بيند در مردم تاثير ندارد آن وقت مردم را بي شعور و نفهم مي‌داند. در دوران گذشته هم سلطنت‌طلبها و هم توده‌اي‌ها چون با مذهب درافتادند در آخرسر ضد مردم شدند. در خاطرات درباري‌ها مي‌بينيم كه هم لاابايي در دين بودند و علاوه بر آن ضد مذهب و در نهايت ضد مردم بودند.»

اين عضو برجسته مجمع روحانيون مبارز در ادامه گفت:« من به دوستان حزبي هم هميشه گفته‌ام اگر از مردم به لحاظ ديانت ‏ فاصله گرفتيد مشكل پيدا خواهيد كرد. شما مي‌خواهيد با شيوه خاصي مملكت را اداره كنيد پس بايد مردم بپذيرند اگر مردم پذيرفتند حكومت دست شما خواهد افتاد.

پس شما بايد با مردم باشيد.حزب اگر از مردم فاصله گرفت نمي‌تواند قدرت را بدست گيرد. عامه مردم با مذهب سر و كار دارند اگر از مذهب مردم فاصله بگيريد مردم هم از شما فاصله مي‌گيرند. نگاهتان صرفا به عده‌اي روشنفكر نباشد تمام مملكت همين عده ‌نيستند. چون راي مردم را مي‌خواهيد بايد با مردم همنوا شويد. حرفي نزنيد كه مردم فكر كنند با دينشان در افتاده‌ايد؟ اگر شجاعت داريد به آن فردي كه گمان مي‌كنيد خلاف كرده ايراد بگيريد چرا سراغ امير‌المومنين مي‌رويد؟ كه او هم ولايتش را از راي مردم گرفته است و اگر مردم با او بيعت نمي‌كردند حكومتش مشروعيت نداشت چرا اين مطالب را مطرح مي‌كنيد و مردم را نگران مي‌كنيد كه گمان كنند شما نسبت به ولايت الهي آن حضرت مشكل داريد؟

اگر بر خلاف اعتقادات عمومي حرف بزنيد مردم از شما فاصله مي گيرند و آنوقت به جايي مي‌رسيد كه مي‌گوييد مردم بي شعورند.»

وي يادآور شد:« امام(ره) طوري حرف مي‌زد كه با مردم همصدا بود. همزبان بود. مردم احساس مي‌كردند كه او يك نفر از خودشان است. يك نفر روستايي نمي‌تواند همپاي شما مباحثه سياسي بكند ولي فهم او الكن نيست. اگر زبانش ياري نمي‌كند فهم دارد. چرا حرف امام را مي‌فهميد و به دنبال آن راه مي‌افتاد چون امام با او همزبان بود.

در دانشگاه‌ها هم كه روشنفكرترين محيط دانشگاهي است انجمني موفق خواهد بود كه با عقايد ريشه‌دار مردم نزديك باشد. انجمن اسلامي حزب سياسي محض نيست. انجمن اسلامي تشكيل شد تا پايگاهي براي اسلام خواهان باشد. ترديد در اين مساله بي معني است كسي كه بخواهد هويت اسلامي آن را تغيير دهد معني ندارد اسمش انجمن اسلامي باشد مي‌تواند يك كلوپ باشد كه هر كس با هر عقيده‌اي آنجا باشد. انجمن اسلامي در درجه اول بايد اسلامي باشد. اگر جمعيت كمي هم آمد مهم نيست.

خداوند هم مي‌فرمايد : قل انما اعظم بواحده ان تقوموا لله مثني و فرادي

شما به وظيفه تان عمل كنيد و براي خدا عمل نماييد. انشاء الله جمعتتان هم زياد مي‌شود.»

موسوي خوئيني گفت:« دانشجويان در اين سال‌ها اشتغال كامل به مسايل سياسي پيدا كردند و از مباحث تئوريك و فكري ديني دور افتادند.»

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران، آيت الله موسوي خوييني‌ در پايان با اشاره به اينكه براي حركت اصلاحي بايد عوامل مختلف را در نظر گرفت گفت:« امام (ره) در دوران نهضت با احزاب هيچ همكاري نمي‌كرد حتي با نهضت آزادي كه پايه‌گزاران آن متدين بودند. امام (ره) مي‌گفت: بايد زماني با آنها كار كنم كه بدانم چه مي‌خواهند بگويند. اگر الان قرار است از شوراي نگهبان انتقاد كنيم نبايد با كسي همكاري كنيم كه بعد مي‌گويد چرا بايد اسلام شرط باشد؟

بايد ببينيم چه چيز را مي‌خواهيم اصلاح كنيم. طوري عمل نكنيم يك وقت ببينيم كه همه چيز را مي‌خواهند كنار بگذارند. مي‌خواهيم به چه چيز اعتراض كنيم. اول همه مي‌گويند سياست مقدس نيست بعد كسي ديگر مي‌گويد هيچ چيز مقدس نيست ايمان هم مقدس نيست.

بايد با كسي كه كار مي‌كنيم ببنيم تا قدم آخر به كجا مي‌خواهد برود. اين طور نشود كه وسط راه تازه متوجه اختلافات عميق بشويم و آن وقت توي سر هم بزنيم.از طرف ديگر بايد دقت كنيم حركت اصلاحي ما در يك صحنه سوت و كور نيست كه كسي نظاره نكند. طوري عمل نكنيم كه انگار بين خودمان دعوا وجود دارد و طرف مقابل احساس راحتي بكند.

ضمن آنكه نسبت به آنچه به نظر صحيح نمي‌آيد بايد حساس باشيم نبايد ناشيانه حركتي كنيم كه هرچند به قصد اصلاح است ولي طرف مقابل سوء استفاده مي‌كند.

و البته كار مشكلي است كه هم دفاع كنيم از كل حركت و هم انتقاد از كارهاي خلاف به طوري كه ديگران سوء استفاده نكنند. امام (ره) در زمان مبارزه با شاه مراقبت مي‌كردند هيچ موضوعي مبارزه با شاه را تحت الشعاع قرار ندهد. حتي عده‌اي آمدند بحث مبارزه با بهايي‌ها را پيش كشيدند امام تاكيد مي‌كردند مواظب باشيد مبارزه با شاه تحت‌الشعاع قرار نگيرد و امام (ره) نمي‌گذاشت مساله اصلي فراموش شود. شما هم مواظب باشيد مساله اصلي فراموش نشود. مساله اصلي حفظ جمهوري اسلامي است هم جمهوريت و هم اسلاميت.»

http://www.baztab.ir/news/31424.php

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام گفت: «يكي از آفت‌هاي جامعه، زير سؤال بردن همه‌ دوران پرشكوه انقلاب است و اگر عده‌اي نمي‌ترسيدند، حتي دوران مبارزه را نيز زير سؤال مي‌بردند؛ آنها حتي دوران مبارزه را هم قبول ندارند».

به گزارش ايسنا، هاشمي رفسنجاني در گردهمايي سراسري ائمه جمعه در ساختمان سابق مجلس شوراي اسلامي، با بيان اين مطلب اظهار داشت: «نبايد اوضاع را طوري جلوه دهيم كه نسل جوان فكر كند 25 سال به آنها دروغ گفته‌ايم. اگر اعتماد نسل جوان از انقلاب سلب شود، چگونه مي‌توان مجددا اين اعتماد را جلب كرد؟ در دوران گذشته حركتهاي بسيار زياد و مثبتي انجام شده است اما چه كسي اين طور سرمايه‌هاي گذشته را غارت مي‌كند و زير سؤال مي‌برد و فكر مي‌كند هر كار كوچكي كه انجام مي‌دهد درست و صحيح است؟»

وي افزود: «نبايد گذشته را زير سؤال ببريم. تحقيقا مفاخر انقلاب آنقدر عظيم و بزرگ هستند كه مي‌توانند ما را به سمت اهدافمان هدايت كنند».

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام با بيان اين‌كه در كنار نقاط مثبت انقلاب نقاط ضعفي نيز وجود دارد، اظهار داشت: «وحدت و انسجام ملي آسيب ديده و آسيب‌هايي نيز در راه است و كساني كه انسجام ملي را مخدوش مي‌كنند بايد مورد سؤال قرار گيرند. نمي‌توانم صريحا عوامل اين آسيب را معرفي كنم اما اگر وحدت و انسجام ملي آسيب ببيند خيلي خطرناك است».

وي افزود: «تهديد جدي ديگر، توطئه‌ها و تهاجم خارجي است كه هميشه وجود داشته و مسائل ويژه و بخصوص شرايط داخلي اين خطر را جدي‌تر مي‌كند».

هاشمي رفسنجاني با اشاره به مسئله انرژي هسته‌اي، آن را يكي از دستاويزهاي شرارت دشمنان عليه ايران برشمرد و افزود: «مسئله‌ فلسطين، حضور دشمنان در عراق و افغانستان و مسئله لبنان همه بيانگر اهداف واحدي براي توطئه عليه ايران است. جرياني مثل القاعده در منطقه ما وجود دارد كه ممكن است خود ما هم از آن آسيب ببينيم و اگر امروز به ما آسيب نمي‌رساند به اين دليل است كه مسائل مهمتري پيش رو دارد. آنها با مكتب اهل بيت خصومت دارند».

وي گفت: «آنچه كه مي‌تواند ما را پيش ببرد، حفظ انسجام و وحدت ملي بر محور اسلام، انقلاب و ايران است. از ائمه جمعه مي‌خواهم كه محور اين وحدت باشند و سعي كنند در محيطي كه هستند وحدت جامعه مخدوش نشود. بايد بر روي ايجاد راهكارهاي وحدت بيشتر فكر كنيم». 

جرياني سعي در طرد مديران شايسته دارد
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه سخنانش اظهار داشت: «جامعه‌ امروز به دو قطب تقسيم شده و بعضي‌ها با حالت تهاجمي رفتار مي‌كنند. جرياني امروز سعي دارد افراد با ارزش كشور و مديران شايسته را طرد و منزوي كند و اين آفت مانند خوره به جان كشور افتاده است. اگر افراد زيادي از عرصه‌ تصميم‌گيري كنار گذاشته شوند، آنها نيز رفتار تهاجمي به خود مي‌گيرند. بايد توجه داشت كه نمي‌توان يك طرفه مسئله را حل كرد».


هاشمي رفسنجاني گفت: «50 سال است قبل و بعد از انقلاب در حال تربيت نيرو و مدير هستيم. انسانهاي بزرگ در كوران مشكلات ساخته مي‌شوند و نمونه اين افراد تربيت‌شده در جامعه زياد هستند. عدم استفاده از اين نيروها مي‌تواند به آينده‌ نظام آسيب برساند».

وي با بيان اين‌كه مسئولان كشور به پشتيباني نياز دارند، گفت: «نيروي مسئولان فعلي نبايد صرف بيرون كردن، طرد كردن و جنگيدن شود».

هاشمي رفسنجاني تصريح كرد: «مبارزه با مفاسد اقتصادي لازم و واجب است، اما ترسيم اشكال مبهم و ادا كردن كلماتي كه در آنها همه را زير سؤال ببريم مبارزه‌ با مفاسد اقتصادي نيست. اگر مي‌دانيد كه چه كسي مفسد اقتصادي است، نام آن را اعلام كنيد و به مجازات برسانيد. نبايد مبهم و طوري حرفي بزنيد كه گويي همه فاسد هستند. اين ظلم به انقلاب و آينده كشور است و بايد توجه داشت كه اعتماد از دست رفته ديگر به دست نمي‌آيد».

به گزارش ايسنا، وي در ادامه تصريح كرد: «وظايف ائمه جمعه بسيار سنگين است و همه بايد مواظبت كنيم كه جامعه دچار فساد نشود. نبايد مديران باتجربه را به آساني از دست بدهيم. توجه به آمار دلخراش خروج فرهيختگان از كشور مايه تأسف است. ما انتظار داشتيم كه ايران مركز جذب انسانهاي فرهيخته و باسواد شود و حتي فرهيختگان دنيا را نيز به ايران جذب كنيم، اما روند خروج نخبگان از ايران خلاف اين مسئله را اثبات مي‌كند».

هاشمي رفسنجاني گفت: «شكستن همدلي‌ها و مخدوش كردن الماس انقلاب از جرم‌هاي نابخشودني است و عدم حفاظت از آن نيز جرم ديگري است». 

نبايد بودجه كشور را صرف امور جاري كنيم
رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه‌ سخنانش با بيان اين‌كه اگر توسعه را به طور جدي ادامه ندهيم به زانو درخواهيم آمد، گفت: «اگر سالانه رشد 8 درصد داشته باشيم مي‌توانيم به اهداف چشم‌انداز بيست ساله برسيم و اين رشد در صورتي است كه سرمايه‌هاي ملي و همه امكانات خارجي به كار گرفته شوند. اگر فكر كنيم با همين امكانات موجود مي‌توانيم كشور را اداره كنيم اشتباه بزرگي كرده‌ايم».

وي با انتقاد از اين‌كه 80 درصد بودجه كشور صرف آموزش و پرورش، نيروهاي مسلح، بهداشت و درمان و تأمين يارانه‌ها مي‌شود، گفت: «اگر سياست‌مان اين باشد كه بودجه را صرف امور جاري كنيم و از سازندگي و امور زيربنايي غفلت كنيم فاجعه عظيمي رخ خواهد داد. رونق واقعي اقتصادي در اين است كه سرمايه‌ها در گردش باشند و گرفتار زمين‌خواري و رباخواري نشود. در غير اين صورت شك نكنيد كه چهار سال ديگر شخص ديگري از پس از اين فاجعه برنخواهد آمد. بايد شرايطي درست كنيم كه مردم به سرمايه‌گذاري دلگرم باشند».

هاشمي رفسنجاني افزود: «مي‌توانيم بجاي اين‌كه دهها ميليارد دلار سرمايه از كشور خارج شود، دهها ميليارد دلار سرمايه‌ خارجي را به كشور جذب كنيم».

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام در ادامه سخنانش با اشاره به نقش روحانيت و تريبون‌هاي نماز جمعه در جامعه، گفت: «كشور روزهاي حساسي را از ابعاد مختلف مي‌گذراند و ائمه‌ جمعه بايد وقت بيشتري صرف آنچه كه مي‌گذرد كنند».

وي با بيان اين‌كه زمينه‌هاي خوبي براي پيشرفت و بالندگي در كشور به وجود آمده است، افزود: «اين زمينه‌ها براي ما اتمام حجت الهي است و اين موقعيت ممتاز، مسئوليت‌آفرين است. خداوند اين قبيل فرصت‌ها را بازخواست خواهد كرد».

وي گفت: «براي رسيدن به اين موقعيت ممتاز از معابر بسيار سختي عبور كرديم. امروز ساختار كشور تنظيم شده و چشم‌انداز 20 ساله نيز بر پايه واقعيت‌هاي نظام اسلامي تدوين شده است».

هاشمي رفسنجاني ادامه داد: «امروز براي مديريت كشور افراد شايسته‌اي پرورش يافته‌اند و اگر ايران امروز يك حرف جدي مطرح كند در محافل سياسي، علمي و فرهنگي مورد بحث قرار مي‌گيرد. امروز ايران به منزله‌ بلندگويي در جهان عمل مي‌كند و كوچكترين اظهارنظر از سوي مسئولان و مقامات ايران مورد تحليل مجامع جهاني قرار مي‌گيرد».

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام اظهار داشت: «امروز در شرايطي قرار گرفته‌ايم كه آماده‌ جهش هستيم و اگر درست حركت كنيم مي‌توانيم به عنوان يك الگوي اسلامي در جهان مطرح شويم».

آيين‌نامه نظارت بر سه قوه، پيش از انتخابات تدوين شده بود
هاشمي رفسنجاني در بخش ديگري از سخنانش با اشاره به تدوين آيين‌نامه‌ نظارت مجمع بر سياستهاي كلي نظام، گفت: «آيين‌نامه نظارت پيش از انتخابات نوشته شده بود و آن زماني بود كه فكر مي‌كردم خودم رئيس جمهور مي‌شوم. اين نظارت طوري خواهد بود كه وارد جزئيات اجرا نخواهيم شد».

وي اعلام كرد: «مجمع تشخيص مصلحت نظام بايد بر اصلاحات برنامه‌ها نظارت كند تا بر خلاف سياست‌هاي كلي نباشد. نسخه‌اي از مصوبات و برنامه‌ها نيز بايد به مجمع ارسال شود تا مغاير سياست‌هاي كلي نباشد».

وي افزود: «بايد شاخص‌هاي سالانه‌اي تهيه كنيم تا ببينيم سياست‌هاي كلي چقدر در جامعه عمل مي‌شود و آيا تأثيري داشته است يا خير؟»

به گزارش ايسنا هاشمي رفسنجاني پس از پايان سخنانش در سخنان كوتاهي در جمع خبرنگاران،‌ گفت: «اگر وحدت را خدشه‌دار كنيم به دشمن كمك كرده‌ايم و ديگر نيازي به برنامه‌ريزي آنها نيست. با كارهايي كه بعضي‌افراد انجام مي‌دهند به تحقق اهداف دشمنان خارجي كمك مي‌كنند و اين مايه تأسف است».